ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਸ੍ਤੇ ਭਯਾਵਿष੍ਟਾ ਦੇਵਾ ਹਾਹੇਤਿਵਾਦਿਨਃ ਅਪਤਨ੍ਮੁਨਯਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਦੇਵਾਸ਼੍ ਚ ਧਰਣੀਤਲੇ

ਡਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਹਾਹਾਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਭੱਜ ਪਏ; ਕੁਝ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।

ਅਹੋ ਵਿਧੇਰ੍ਬਲਂ ਚੇਤਿ ਮੁਨਯਃ ਕਸ਼੍ਯਪਾਦਯਃ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਪਿ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚਾਸੁਰਦ੍ਵਿषਾਮ੍

ਕਸ਼ਯਪ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਕਿਹਾ, 'ਵਾਹ, ਕਿਸਮਤ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇਖੋ!'

ਅਭਾਗ੍ਯਾਨ੍ਨ ਸਮਾਪ੍ਤਂ ਤੁ ਕਾਰ੍ਯਮਿਤ੍ਯਪਰੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਪ੍ਰੋਚੁਰ੍ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯੇਤਿ ਪੂਜ੍ਯ ਚਾਲ੍ਪਤਰਂ ਹृਦਿ

ਕੁਝ ਹੋਰ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਅਸਾਡੀ ਨਸੀਬੀ ਕਾਰਨ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ,' ਤੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, 'ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਉਚਾਰਿਆ।

ਤਤਃ ਕਪਰ੍ਦੀ ਨਨ੍ਦੀਸ਼ੋ ਮਹਾਦੇਵਪ੍ਰਿਯੋ ਮੁਨਿਃ ਸ਼ੂਲੀ ਮਾਲੀ ਤਥਾ ਹਾਲੀ ਕੁਣ੍ਡਲੀ ਵਲਯੀ ਗਦੀ

ਫਿਰ ਕਪਰਦੀ, ਨੰਦੀ, ਜੋ ਮਹਾਦੇਵ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਸ਼ੂਲ, ਮਾਲਾ, ਹਾਲਾ, ਕੁੰਡਲ, ਚੂੜੀਆਂ ਤੇ ਗਦਾ ਲੈ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।

ਵृषਮਾਰੁਹ੍ਯ ਸੁਸ਼੍ਵੇਤਂ ਯਯੌ ਤਸ੍ਯਾਜ੍ਞਯਾ ਤਦਾ ਤਤੋ ਵੈ ਨਨ੍ਦਿਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗਣਃ ਕੁਮ੍ਭੋਦਰੋ ऽਪਿ ਸਃ

ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਚਿੱਟੇ ਬਲਦ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਚਲ ਪਿਆ; ਨੰਦੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਕੁੰਭੋਦਰ ਗਣ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋ ਗਿਆ।

ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਨਨ੍ਦਿਨਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਸਹ ਤੇਨ ਤ੍ਵਰਨ੍ ਯਯੌ ਨਨ੍ਦੀ ਭਾਤਿ ਮਹਾਤੇਜਾ ਵृषਪृष੍ਠੇ ਵृषਧ੍ਵਜਃ

ਕੁੰਭੋਦਰ ਨੇ ਨੰਦੀ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਵਾਇਆ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲ ਪਿਆ; ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਨੰਦੀ ਬਲਦ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਬਲਦ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ।

ਸਗਣੋ ਗਣਸੇਨਾਨੀਰ੍ ਮੇਘਪृष੍ਠੇ ਯਥਾ ਭਵਃ ਦਸ਼ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਮੁਕ੍ਤਾਜਾਲੈਰ੍ ਅਲਂਕृਤਮ੍

ਆਪਣੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਗਣਾਂ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ, ਭਵ ਬਦਲ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਚੱਲਦਾ ਜਿਹਾ, ਦਸ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ, ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ।

ਸਿਤਾਤਪਤ੍ਰਂ ਸ਼ੈਲਾਦੇਰ੍ ਆਕਾਸ਼ਮਿਵ ਭਾਤਿ ਤਤ੍ ਤਤ੍ਰਾਨ੍ਤਰ੍ਬਦ੍ਧਮਾਲਾ ਸਾ ਮੁਕ੍ਤਾਫਲਮਯੀ ਸ਼ੁਭਾ

ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਆਇਆ ਚਿੱਟਾ ਛਤਰੀ ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਉਸ ਵਿੱਚ ਮੋਤੀ ਦੀ ਸੁਭਾਗ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ।

ਗਙ੍ਗਾਕਾਸ਼ਾਨ੍ਨਿਪਤਿਤਾ ਭਾਤਿ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਵਿਭੋਰ੍ਯਥਾ ਅਥ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗਣਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਦੇਵਦੁਨ੍ਦੁਭਯਃ ਸ਼ੁਭਾਃ

ਉਹ ਛਤਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਓਤਰੀ ਹੋਈ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ; ਫਿਰ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ਼ੁਭ ਦੇਵਤਾਈ ਡੌਲ ਵੱਜਣ ਲੱਗੀਆਂ।

ਨਿਯੋਗਾਦ੍ਵਜ੍ਰਿਣਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਨੇਦੁਰ੍ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਾਃ ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ਼੍ ਚ ਗਣੇਸ਼ਾਨਂ ਵਾਗ੍ਭਿਰ੍ ਇष੍ਟਪ੍ਰਦਂ ਸ਼ੁਭਮ੍

ਵਜਰਧਾਰੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਜਣ ਲੱਗੇ; ਉਹ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ, ਜੋ ਚਾਹੀਦਾ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਯਥਾ ਦੇਵਾ ਭਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰੀਤਿਕਣ੍ਟਕਿਤਤ੍ਵਚਃ ਨਿਯੋਗਾਦ੍ਵਜ੍ਰਿਣੋ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਪੁष੍ਪਵਰ੍षਂ ਚ ਖੇਚਰਾਃ

ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਭਵ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮੜੀ ਖੜੀ ਹੋ ਗਈ, ਤਿਵੇਂ ਵਜਰਧਾਰੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਅਸਮਾਨੀ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ।

ਵਵृषੁਸ਼੍ ਚ ਸੁਗਨ੍ਧਾਢ੍ਯਂ ਨਨ੍ਦਿਨੋ ਗਗਨੋਦਿਤਮ੍ ਵृष੍ਟ੍ਯਾ ਤੁष੍ਟਸ੍ਤਦਾ ਰੇਜੇ ਤੁष੍ਟ੍ਯਾ ਪੁष੍ਟ੍ਯਾ ਯਥਾਰ੍ਥਯਾ

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨੰਦੀ ਉੱਤੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਸੁਗੰਧਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ; ਉਸ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸੱਚੀ ਤਸੱਲੀ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚਮਕਿਆ।

ਨਨ੍ਦੀ ਭਵਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਯਾਤੁ ਸ੍ਨਾਤਯਾ ਗਨ੍ਧਵਾਰਿਣਾ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਸ੍ਤਤ੍ਰ ਭਾਤਿ ਪृष੍ਠਂ ਵृषਸ੍ਯ ਤਤ੍

ਨੰਦੀ ਤੇ ਭਵ, ਚੰਦ ਦੀ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉੱਥੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ; ਬਲਦ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਸਨ।

ਸਂਕੀਰ੍ਣਂ ਤੁ ਦਿਵਃ ਪृष੍ਠਂ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੈਰਿਵ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ ਕੁਸੁਮੈਃ ਸਂਵृਤੋ ਨਨ੍ਦੀ ਵृषਪृष੍ਠੇ ਰਰਾਜ ਸਃ

ਆਸਮਾਨ ਦੀ ਛਤ, ਪਿਆਰੇ ਧਾਰਮਿਕੋ, ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਜਿਵੇਂ ਨੰਦੀ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਵੱਛ ਦੇ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।

ਦਿਵਃ ਪृष੍ਠੇ ਯਥਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੈਰਿਵ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਨ੍ਦਿਨਂ ਦੇਵਾਃ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੋਪੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ੍ ਤਥਾਵਿਧਮ੍

ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ ਆਸਮਾਨ 'ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਉਪਿੰਦਰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਨੰਦੀ ਨੂੰ ਉਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ।

ਤੁष੍ਟੁਵੁਰ੍ ਗਣਪੇਸ਼ਾਨਂ ਦੇਵਦੇਵਮਿਵਾਪਰਮ੍ ਨਮਸ੍ਤੇ ਰੁਦ੍ਰਭਕ੍ਤਾਯ ਰੁਦ੍ਰਜਾਪ੍ਯਰਤਾਯ ਚ

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਦੂਜੇ ਰੁਦ੍ਰ ਵਾਂਗ ਨੰਦੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ: 'ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਭਗਤ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਜਾਪ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਹੋਏ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।'

ਰੁਦ੍ਰਭਕ੍ਤਾਰ੍ਤਿਨਾਸ਼ਾਯ ਰੌਦ੍ਰਕਰ੍ਮਰਤਾਯ ਤੇ ਕੂष੍ਮਾਣ੍ਡਗਣਨਾਥਾਯ ਯੋਗਿਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ

ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਪੀੜ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਭਿਆਨਕ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਕੁਸ਼ਮਾਂਡ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਸਰ੍ਵਦਾਯ ਸ਼ਰਣ੍ਯਾਯ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਯਾਰ੍ਤਿਹਾਰਿਣੇ ਵੇਦਾਨਾਂ ਪਤਯੇ ਚੈਵ ਵੇਦਵੇਦ੍ਯਾਯ ਤੇ ਨਮਃ

ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਵਜ੍ਰਿਣੇ ਵਜ੍ਰਦਂष੍ਟ੍ਰਾਯ ਵਜ੍ਰਿਵਜ੍ਰਨਿਵਾਰਿਣੇ ਵਜ੍ਰਾਲਂਕृਤਦੇਹਾਯ ਵਜ੍ਰਿਣਾਰਾਧਿਤਾਯ ਤੇ

ਵਜਰ (ਬਿਜਲੀ) ਫੜਨ ਵਾਲੇ, ਵਜਰ-ਦੰਦ ਵਾਲੇ, ਵਜਰ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲੇ, ਵਜਰ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਵਜਰ-ਧਾਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਰਕ੍ਤਾਯ ਰਕ੍ਤਨੇਤ੍ਰਾਯ ਰਕ੍ਤਾਂਬਰਧਰਾਯ ਤੇ ਰਕ੍ਤਾਨਾਂ ਭਵਪਾਦਾਬ੍ਜੇ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਪ੍ਰਦਾਯਿਨੇ

ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਲਾਲ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਲੋਕ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਨਮਃ ਸੇਨਾਧਿਪਤਯੇ ਰੁਦ੍ਰਾਣਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ ਭੂਤਾਨਾਂ ਭੁਵਨੇਸ਼ਾਨਾਂ ਪਤਯੇ ਪਾਪਹਾਰਿਣੇ

ਸੈਨਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ, ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਭੂਤਾਂ ਦੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਰੁਦ੍ਰਪਤਯੇ ਰੌਦ੍ਰਪਾਪਹਰਾਯ ਤੇ ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸੌਮ੍ਯਾਯ ਰੁਦ੍ਰਭਕ੍ਤਾਯ ਤੇ ਨਮਃ

ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ, ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ, ਭਿਆਨਕ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ, ਮਿੱਠੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਭਗਤ ਨੂੰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਤਤਃ ਪ੍ਰੀਤੋ ਗਣਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਹ ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਛਿਵਾਤ੍ਮਜਃ ਰਥਂ ਚ ਸਾਰਥਿਂ ਸ਼ਂਭੋਃ ਕਾਰ੍ਮੁਕਂ ਸ਼ਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍

ਫਿਰ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਰਥ, ਰਥ ਦੇ ਸਾਰਥੀ, ਧਨੁ ਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਬਾਣ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ।

ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਥ ਯਤ੍ਨੇਨ ਨष੍ਟਂ ਮਤ੍ਵਾ ਪੁਰਤ੍ਰਯਮ੍ ਅਥ ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤਥਾ ਵੈ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ

ਤੁਸੀਂ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਪੁਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਹੋਣ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰੋ।

ਰਥਂ ਚਕ੍ਰੁਃ ਸੁਸਂਰਬ੍ਧਾ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ

ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਰਥ ਬਣਾਇਆ।

ਅਥ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਮਿਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕਮਯੋ ਦਿਵ੍ਯੋ ਰਥੋ ਯਤ੍ਨੇਨ ਸਾਦਰਮ੍

ਫਿਰ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਤੇ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮੇਟਣ ਵਾਲਾ, ਦਿਵਿਆ ਰਥ ਬਣਾਇਆ।

ਸਰ੍ਵਭੂਤਮਯਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਦੇਵਨਮਸ੍ਕृਤਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯਸ਼੍ਚੈਵ ਸੌਵਰ੍ਣਃ ਸਰ੍ਵਸਂਮਤਃ

ਉਹ ਰਥ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮੇਟਣ ਵਾਲਾ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਤੇ ਸਭ ਵੱਲੋਂ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ।

ਰਥਾਙ੍ਗਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਸੂਰ੍ਯੋ ਵਾਮਾਙ੍ਗਂ ਸੋਮ ਏਵ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਰਂ ਹਿ षੋਡਸ਼ਾਰਂ ਤਥੋਤ੍ਤਰਮ੍

ਰਥ ਦਾ ਸੱਜਾ ਪਹੀਆ ਸੂਰਜ ਸੀ, ਖੱਬਾ ਪਹੀਆ ਚੰਦ ਸੀ; ਸੱਜਾ ਪਹੀਆ ਬਾਰਾਂ ਤੀਲੇ, ਖੱਬਾ ਸੋਲਾਂ ਤੀਲੇ ਵਾਲਾ ਸੀ।

ਅਰੇषੁ ਤੇषੁ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ ਚਾਦਿਤ੍ਯਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ ਸ਼ਸ਼ਿਨਃ षੋਡਸ਼ਾਰੇषੁ ਕਲਾ ਵਾਮਸ੍ਯ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ

ਉਹਨਾਂ ਪਹੀਆਂ 'ਤੇ, ਪਿਆਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਬਾਰਾਂ ਆਦਿਤਿਆ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਸਨ; ਖੱਬੇ ਸੋਲਾਂ ਤੀਲੇ ਵਾਲੇ ਪਹੀਏ 'ਤੇ ਚੰਦ ਦੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕੋ।