ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਤਸ੍ਮਾਦਵਧ੍ਯਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਦ੍ਵਿਜਪੁਙ੍ਗਵਾਃ ਕृਤ੍ਵਾਪਿ ਸੁਮਹਤ੍ਪਾਪਂ ਰੁਦ੍ਰਮਭ੍ਯਰ੍ਚਯਨ੍ਤਿ ਯੇ

'ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਪਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਜੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਵੀ ਕਰ ਲੈਂ, ਪਰ ਜੋ ਰੁਦਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ।'

ਮੁਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪਾਤਕੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਮਿਵਾਂਭਸਾ ਪੂਜਯਾ ਭੋਗਸਂਪਤ੍ਤਿਰ੍ ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਜਾਯਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ

'ਉਪਾਸਨਾ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਮਲ ਦਾ ਪੱਤਾ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ। ਤੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਸੁਖ ਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਜ਼ਰੂਰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।'

ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇ ਭੋਗਿਨੋ ਦੈਤ੍ਯਾ ਲਿਙ੍ਗਾਰ੍ਚਨਪਰਾਯਣਾਃ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਵਿਘ੍ਨਮ੍ ਅਹਂ ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਵਮਾਯਯਾ

'ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦੈਤ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਸੁਖੀ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਾਂਗਾ—'

ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਜੇष੍ਯੇ ऽਹਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ਵਿਚਾਰ੍ਯੈਵਂ ਤਤਸ੍ਤੇषਾਂ ਭਗਵਾਨ੍ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ ਕਰ੍ਤੁਂ ਵ੍ਯਵਸਿਤਸ਼੍ਚਾਭੂਦ੍ ਧਰ੍ਮਵਿਘ੍ਨਂ ਸੁਰਾਰਿਣਾਮ੍

'—ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ, ਮੈਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗਾ। ਇੰਝ ਸੋਚ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।'

ਅਸृਜਚ੍ਚ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪੁਰੁषਂ ਚਾਤ੍ਮਸਂਭਵਮ੍ ਮਾਯੀ ਮਾਯਾਮਯਂ ਤੇषਾਂ ਧਰ੍ਮਵਿਘ੍ਨਾਰ੍ਥਮਚ੍ਯੁਤਃ

ਤੇ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਅਚੁਤ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਚਮਕਦਾਰ, ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਇੱਕ ਪੁਰਖ ਰਚਿਆ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸੀ।

ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵੇषਾਮ੍ ਅਕਰੋਤ੍ਕਾਮਰੂਪਧृਕ੍ ਸਰ੍ਵਸਂਮੋਹਨਂ ਮਾਯੀ ਦृष੍ਟਪ੍ਰਤ੍ਯਯਸਂਯੁਤਮ੍

ਉਹ ਮਾਇਆਵਾਦੀ, ਜੋ ਜਿਹੜਾ ਰੂਪ ਚਾਹੇ ਧਾਰ ਲੈ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਸਭ ਲਈ ਇੱਕ ਗ੍ਰੰਥ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਮੋਹ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸਭ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤਰਕ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ।

ਏਤਤ੍ਸ੍ਵਾਙ੍ਗਭਵਾਯੈਵ ਪੁਰੁषਾਯੋਪਦਿਸ਼੍ਯ ਤੁ ਮਾਯੀ ਮਾਯਾਮਯਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਗ੍ਰਨ੍ਥषੋਡਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ਕਮ੍

ਉਸ ਆਪਣੇ ਜਨਮਿਆ ਪੁਰਖ ਨੂੰ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਮਾਇਆਵਾਦੀ ਗ੍ਰੰਥ, ਸੋਲ੍ਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲਾ, ਪੂਰੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸਿਖਾਇਆ।

ਸ਼੍ਰੌਤਸ੍ਮਾਰ੍ਤਵਿਰੁਦ੍ਧਂ ਚ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ ਇਹੈਵ ਸ੍ਵਰ੍ਗਨਰਕਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਂ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਪੁਨਃ

ਉਹ ਗ੍ਰੰਥ ਵੇਦ ਤੇ ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੀ, ਜਾਤੀ ਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਤੋਂ ਰਹਿਤ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਸੁਰਗ ਤੇ ਨਰਕ ਇਥੇ ਹੀ ਹਨ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ।

ਤਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰਮੁਪਦਿਸ਼੍ਯੈਵ ਪੁਰੁषਾਯਾਚ੍ਯੁਤਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਪੁਰਤ੍ਰਯਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਪ੍ਰਾਹੈਨਂ ਪੁਰੁषਂ ਹਰਿਃ

ਉਹ ਗ੍ਰੰਥ ਸਿਖਾ ਕੇ, ਅਚੁਤ ਨੇ ਖੁਦ, ਤਿੰਨ ਪੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਉਸ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਹਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ:

ਗਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਨਾਸ਼ਾਯ ਭੋ ਤੂਰ੍ਣਂ ਪੁਰਵਾਸਿਨਾਮ੍ ਧਰ੍ਮਾਸ੍ ਤਥਾ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਨ੍ਤੁ ਸ਼੍ਰੌਤਸ੍ਮਾਰ੍ਤਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ

'ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਤਿੰਨ ਪੁਰਾਂ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾ। ਵੇਦ ਤੇ ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਵਾਲਾ ਧਰਮ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।'

ਤਤਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤਂ ਮਾਯੀ ਮਾਯਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਤਤ੍ਪੁਰਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਮੁਨਿਰ੍ਮਾਯਾਂ ਤਦਾਕਰੋਤ੍

ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮਾਇਆਵਾਦੀ, ਜੋ ਮਾਇਆਵਾਦੀ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਜਲਦੀ ਉਸ ਪੁਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਤੇ ਮੁਨੀ ਨੇ ਉਥੇ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਦਿਖਾਈ।

ਮਾਯਯਾ ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਪੁਰਤ੍ਰਯਨਿਵਾਸਿਨਃ ਸ਼੍ਰੌਤਂ ਸ੍ਮਾਰ੍ਤਂ ਚ ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਿष੍ਯਾਸ੍ਤਦਾਭਵਨ੍

ਉਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਉਹ ਦੈਤ, ਵੇਦਿਕ ਤੇ ਰਿਵਾਇਤੀ ਕਰਤਬ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਚੇਲੇ ਬਣ ਗਏ।

ਤਤ੍ਯਜੁਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਦੇਵਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਨਾਰਦੋ ऽਪਿ ਤਦਾ ਮਾਯੀ ਨਿਯੋਗਾਨ੍ਮਾਯਿਨਃ ਪ੍ਰਭੋਃ

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਸ਼ੰਕਰ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ; ਨਾਰਦ ਵੀ, ਉਸ ਮਾਇਆ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।

ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਤਤ੍ਪੁਰਂ ਤੇਨ ਮਾਯਿਨਾ ਸਹ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਮੁਨਿਃ ਸ਼ਿष੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਸ਼ਿष੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਸਂਵृਤਃ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸ੍ਵਯਮ੍

ਉਹ ਮਾਇਆਵੰਤ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਮੁਨੀ, ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਤੇ ਉਪ-ਚੇਲਿਆਂ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘਿਰ ਗਿਆ, ਤੇ ਦীক্ষਾ ਲੈ ਲਈ।

ਸ੍ਤ੍ਰੀਧਰ੍ਮਂ ਚਾਕਰੋਤ੍ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਦੁਸ਼੍ਚਾਰਫਲਸਿਦ੍ਧਿਦਮ੍ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਸਦ੍ਯ ਏਵ ਫਲਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ

ਉਸ ਨੇ ਔਰਤਾਂ ਵਾਲਾ ਧਰਮ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਔਖੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਔਰਤਾਂ, ਤੁਰੰਤ ਫਲ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਕਰਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ।

ਜਨਾਸਕ੍ਤਾ ਬਭੂਵੁਸ੍ਤਾ ਵਿਨਿਨ੍ਦ੍ਯ ਪਤਿਦੇਵਤਾਃ ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਗੌਰਵਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਕਲੌ ਮੁਨੇਃ

ਉਹ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਲਗ ਗਏ, ਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨੂੰ ਨਿੰਦਿਆ; ਅੱਜ ਵੀ, ਨਾਰਦ ਮੁਨੀ ਦੇ ਆਦਰ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਕਲਿਜੁਗ ਵਿਚ ਚਲਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਨਾਰ੍ਯਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤਿ ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਭਰ੍ਤॄਨ੍ ਸ੍ਵੈਰਂ ਵृਥਾਧਮਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਬਨ੍ਧੁਃ ਸਖਾ ਮਿਤ੍ਰਂ ਚ ਬਾਨ੍ਧਵਃ

ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਨਮਰਜੀ ਤੇ ਗਲਤ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਮਾਂ, ਪਿਤਾ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਦੋਸਤ, ਸਾਥੀ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਸਬੰਧ—

ਭਰ੍ਤਾ ਏਵ ਨ ਸਂਦੇਹਸ੍ ਤਥਾਪ੍ਯ੍ ਆਸਹਮਾਯਯਾ ਕृਤ੍ਵਾਪਿ ਸੁਮਹਤ੍ਪਾਪਂ ਯਾ ਭਰ੍ਤੁਃ ਪ੍ਰੇਮਸਂਯੁਤਾ

—ਪਤੀ ਹੀ ਇਹ ਸਾਰੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਫਿਰ ਵੀ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਜੇ ਔਰਤ ਨੇ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਪਤੀ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਜੁੜੀ ਹੋਵੇ—

ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਪਰਮਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਨਰਕਂ ਚ ਵਿਪਰ੍ਯਯਾਤ੍ ਪੁਰੈਕਾ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਾਨ੍ ਸਦਾ ਪਤਿਮ੍

—ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸੁਰਗ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਉਲਟ ਹੋਣ ਤੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਔਰਤਾਂ ਪਤੀ ਨੂੰ ਹੀ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਮੰਨਦੀਆਂ ਹਨ।

ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯਾਪੂਜਯਨ੍ਸਾਧ੍ਵ੍ਯੋ ਦੇਵਾਨਨ੍ਯਾਞ੍ਜਗਦ੍ਗੁਰੂਨ੍ ਤਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮੋਦਨ੍ਤੇ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਾਃ

ਉਹ ਸਾਧਵੀਆਂ, ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਜਗਤ ਦੇ ਗੁਰੂਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾ ਕਰਦੀਆਂ, ਤੇ ਸੁਰਗ ਲੋਕ ਪਾ ਕੇ, ਦੁੱਖ-ਰਹਿਤ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਨਰਕਂ ਚ ਜਗਾਮਾਨ੍ਯਾ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਰ੍ਤਾ ਪਰਾ ਗਤਿਃ ਤਥਾਪਿ ਭਰ੍ਤॄਨ੍ ਸ੍ਵਾਂਸ੍ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਬਭੂਵੁਃ ਸ੍ਵੈਰਵृਤ੍ਤਯਃ

ਕੁਝ ਹੋਰ ਨਰਕ ਵਿਚ ਗਈ; ਇਸ ਲਈ, ਪਤੀ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਜ਼ਿਲ ਹੈ; ਫਿਰ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮਨਮਰਜੀ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ।

ਮਾਯਯਾ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਸ੍ਤਸ੍ਯਾਜ੍ਞਯਾ ਪ੍ਰਭੋਃ ਅਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਤਸ੍ਯ ਨਿਯੋਗਾਤ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਗਤਾ

ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਅਲਕਸ਼ਮੀ ਆਪ, ਉਸ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਚਲੀ ਗਈ।

ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਤਪਸਾ ਤੇषਾਂ ਲਬ੍ਧਾ ਦੇਵੇਸ਼੍ਵਰਾਦਜਾਤ੍ ਬਹਿਰ੍ਗਤਾ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਨਿਯੋਗਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪ੍ਰਭੋਃ

ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤਪ ਨਾਲ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਬਾਹਰ ਚਲੀ ਗਈ।

ਬੁਦ੍ਧਿਮੋਹਂ ਤਥਾਭੂਤਂ ਵਿष੍ਣੁਮਾਯਾਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍ ਤੇषਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਦੇਵਸ੍ ਤਾਸਾਂ ਮਾਯੀ ਚ ਨਾਰਦਃ

ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਬਣੀ ਅਜਿਹੀ ਬੁਧੀ ਦੀ ਭਟਕਾਵਟ, ਇਕ ਪਲ ਲਈ, ਦੇਵ ਤੇ ਮਾਇਆ ਵਾਲਾ ਨਾਰਦ ਨੇ ਦਿੱਤੀ।

ਸੁਖਾਸੀਨੌ ਹ੍ਯਸਂਭ੍ਰਾਨ੍ਤੌ ਧਰ੍ਮਵਿਘ੍ਨਾਰ੍ਥਮਵ੍ਯਯੌ ਏਵਂ ਨष੍ਟੇ ਤਦਾ ਧਰ੍ਮੇ ਸ਼੍ਰੌਤਸ੍ਮਾਰ੍ਤੇ ਸੁਸ਼ੋਭਨੇ

ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਆਰਾਮ ਨਾਲ, ਬਿਨਾ ਘਬਰਾਹਟ, ਧਰਮ ਦੇ ਰੋਕ ਲਈ, ਅਡੋਲ ਬੈਠੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸੋਹਣੀ ਵੇਦਿਕ ਤੇ ਰਿਵਾਇਤੀ ਧਰਮ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ।

ਪਾषਣ੍ਡੇ ਖ੍ਯਾਪਿਤੇ ਤੇਨ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਵਿਸ਼੍ਵਯੋਨਿਨਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤੇ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੇ ਦੈਤ੍ਯੈਸ੍ ਤ੍ਯਕ੍ਤੇ ਲਿਙ੍ਗਾਰ੍ਚਨੇ ਤਥਾ

ਜਦ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਨੇ ਪਾਠ-ਵਿਰੋਧ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਤੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ—

ਸ੍ਤ੍ਰੀਧਰ੍ਮੇ ਨਿਖਿਲੇ ਨष੍ਟੇ ਦੁਰਾਚਾਰੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤੇ ਕृਤਾਰ੍ਥ ਇਵ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਦੇਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਮੁਮਾਪਤਿਮ੍

ਜਦ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਸਾਰਾ ਧਰਮ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਮੰਦ ਆਚਰਨ ਫੈਲ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ ਕੋਲ ਗਿਆ।

ਤਪਸਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਂ ਤੁष੍ਟਾਵ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਯ ਦੇਵਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ

ਤਪ ਕਰ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ: 'ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਦੇਵ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।'

ਨਾਰਾਯਣਾਯ ਸ਼ਰ੍ਵਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪਿਣੇ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਾਯ ਹ੍ਯਨਨ੍ਤਾਯ ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਾਯ ਚ ਤੇ ਨਮਃ

'ਨਾਰਾਇਣ, ਸ਼ਰਵ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਅਨੰਤ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।'