ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਰੁਦ੍ਰਸਂਕਾਸ਼ਾਨ੍ ਕਾਲਰੁਦ੍ਰੋਪਮਾਂਸ੍ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਹ ਦੇਵੋ ਹਰਿਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ

ਕਾਲ ਅੱਗ ਅਤੇ ਕਾਲ ਰੁਦਰ ਵਾਂਗ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਹਰੀ ਨੇ ਸਿੱਧਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋਏ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।

ਦਗ੍ਧ੍ਵਾ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਗਤ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯਪੁਰਤ੍ਰਯਮ੍ ਪੁਨਰ੍ਯਥਾਗਤਂ ਵੀਰਾ ਗਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਥ ਭੂਤਯੇ

ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਤਿੰਨ ਪੁਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਕੇ, ਭੇਦ ਕੇ ਅਤੇ ਖਾ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਵੀਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸੀ, ਵਾਪਸ ਜਾਓ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ।

ਤਤਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਭੂਤਸਂਘਾਃ ਪੁਰਤ੍ਰਯਮ੍ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਨष੍ਟਾਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਲਭਾ ਇਵ ਪਾਵਕਮ੍

ਫਿਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਤਿੰਨ ਪੁਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਤੰਗਿਆਂ ਵਾਂਗ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ।

ਤਤਸ੍ਤੁ ਨष੍ਟਾਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਭੂਤਾ ਦੇਵੇਸ਼੍ਵਰਾਜ੍ਞਯਾ ਨਨृਤੁਰ੍ ਮੁਮੁਦੁਸ਼੍ ਚੈਵ ਜਗੁਰ੍ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ

ਫਿਰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਦੈਤ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਨੱਚਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਤੇ ਗਾ ਲੱਗ ਪਏ।

ਤੁष੍ਟੁਵੁਰ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਤਤਃ ਪਰਾਜਿਤਾ ਦੇਵਾ ਧ੍ਵਸ੍ਤਵੀਰ੍ਯਾਃ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਤੁ

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਥੋੜੀ ਹੀ ਦੇਰ ਵਿੱਚ, ਹਾਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਤਾਕਤ ਖੋ ਬੈਠੇ ਦੇਵਤਾ,

ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਸਂਗਮ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਮ੍ ਉਪੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਧਿष੍ਠਿਤਾ ਭਯਾਤ੍ ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਭਗਵਾਨ੍ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ

ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ, ਦੇਵਤਾ ਉਪੇਂਦਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਕੋਲ ਡਰ ਕੇ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ, ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।

ਕਿਂ ਕृਤ੍ਯਮਿਤਿ ਸਂਤਪ੍ਤਃ ਸਂਤਪ੍ਤਾਨ੍ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਕਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ਕਥਂ ਤੁ ਤੇषਾਂ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਬਲਂ ਹਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ

ਉਹ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ, 'ਹੁਣ ਕੀ ਕਰੀਏ?' ਤੇ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਵਿਚ ਸੋਚਿਆ, 'ਕਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੈਤਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਖਤਮ ਕਰੀਏ?'

ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ ਪਾਪਂ ਵਿਚਾਰਤੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਾਨਾਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ

'ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਚਮੁਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।'

ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੈਤ੍ਯਾ ਨ ਵਧ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਭੂਤੈਸ਼੍ਚੋਪਸਦੋਦ੍ਭਵੈਃ ਪਾਪਂ ਨੁਦਤਿ ਧਰ੍ਮੇਣ ਧਰ੍ਮੇ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍

'ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦੈਤਾਂ ਰਸਮਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਜੀਵਾਂ ਜਾਂ ਭੂਤਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ। ਪਾਪ ਧਰਮ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਹੈ।'

ਧਰ੍ਮਾਦੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਿਤ੍ਯੇषਾ ਸ਼੍ਰੁਤਿਰੇषਾ ਸਨਾਤਨੀ ਦੈਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਤੇ ਹਿ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਵਾਸਿਨਃ

'ਇਹ ਸਦੀਵੀ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ: ਰਾਜ ਧਰਮ ਤੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਤੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੈਤ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਵਾਸੀ, ਨੇਕ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ।'

ਤਸ੍ਮਾਦਵਧ੍ਯਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਦ੍ਵਿਜਪੁਙ੍ਗਵਾਃ ਕृਤ੍ਵਾਪਿ ਸੁਮਹਤ੍ਪਾਪਂ ਰੁਦ੍ਰਮਭ੍ਯਰ੍ਚਯਨ੍ਤਿ ਯੇ

'ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਪਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਜੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਵੀ ਕਰ ਲੈਂ, ਪਰ ਜੋ ਰੁਦਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ।'

ਮੁਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪਾਤਕੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਮਿਵਾਂਭਸਾ ਪੂਜਯਾ ਭੋਗਸਂਪਤ੍ਤਿਰ੍ ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਜਾਯਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ

'ਉਪਾਸਨਾ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਮਲ ਦਾ ਪੱਤਾ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ। ਤੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਸੁਖ ਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਜ਼ਰੂਰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।'

ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇ ਭੋਗਿਨੋ ਦੈਤ੍ਯਾ ਲਿਙ੍ਗਾਰ੍ਚਨਪਰਾਯਣਾਃ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਵਿਘ੍ਨਮ੍ ਅਹਂ ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਵਮਾਯਯਾ

'ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦੈਤ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਸੁਖੀ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਾਂਗਾ—'

ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਜੇष੍ਯੇ ऽਹਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ਵਿਚਾਰ੍ਯੈਵਂ ਤਤਸ੍ਤੇषਾਂ ਭਗਵਾਨ੍ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ ਕਰ੍ਤੁਂ ਵ੍ਯਵਸਿਤਸ਼੍ਚਾਭੂਦ੍ ਧਰ੍ਮਵਿਘ੍ਨਂ ਸੁਰਾਰਿਣਾਮ੍

'—ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ, ਮੈਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗਾ। ਇੰਝ ਸੋਚ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।'

ਅਸृਜਚ੍ਚ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪੁਰੁषਂ ਚਾਤ੍ਮਸਂਭਵਮ੍ ਮਾਯੀ ਮਾਯਾਮਯਂ ਤੇषਾਂ ਧਰ੍ਮਵਿਘ੍ਨਾਰ੍ਥਮਚ੍ਯੁਤਃ

ਤੇ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਅਚੁਤ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਚਮਕਦਾਰ, ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਇੱਕ ਪੁਰਖ ਰਚਿਆ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸੀ।

ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵੇषਾਮ੍ ਅਕਰੋਤ੍ਕਾਮਰੂਪਧृਕ੍ ਸਰ੍ਵਸਂਮੋਹਨਂ ਮਾਯੀ ਦृष੍ਟਪ੍ਰਤ੍ਯਯਸਂਯੁਤਮ੍

ਉਹ ਮਾਇਆਵਾਦੀ, ਜੋ ਜਿਹੜਾ ਰੂਪ ਚਾਹੇ ਧਾਰ ਲੈ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਸਭ ਲਈ ਇੱਕ ਗ੍ਰੰਥ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਮੋਹ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸਭ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤਰਕ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ।

ਏਤਤ੍ਸ੍ਵਾਙ੍ਗਭਵਾਯੈਵ ਪੁਰੁषਾਯੋਪਦਿਸ਼੍ਯ ਤੁ ਮਾਯੀ ਮਾਯਾਮਯਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਗ੍ਰਨ੍ਥषੋਡਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ਕਮ੍

ਉਸ ਆਪਣੇ ਜਨਮਿਆ ਪੁਰਖ ਨੂੰ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਮਾਇਆਵਾਦੀ ਗ੍ਰੰਥ, ਸੋਲ੍ਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲਾ, ਪੂਰੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸਿਖਾਇਆ।

ਸ਼੍ਰੌਤਸ੍ਮਾਰ੍ਤਵਿਰੁਦ੍ਧਂ ਚ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ ਇਹੈਵ ਸ੍ਵਰ੍ਗਨਰਕਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਂ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਪੁਨਃ

ਉਹ ਗ੍ਰੰਥ ਵੇਦ ਤੇ ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੀ, ਜਾਤੀ ਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਤੋਂ ਰਹਿਤ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਸੁਰਗ ਤੇ ਨਰਕ ਇਥੇ ਹੀ ਹਨ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ।

ਤਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰਮੁਪਦਿਸ਼੍ਯੈਵ ਪੁਰੁषਾਯਾਚ੍ਯੁਤਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਪੁਰਤ੍ਰਯਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਪ੍ਰਾਹੈਨਂ ਪੁਰੁषਂ ਹਰਿਃ

ਉਹ ਗ੍ਰੰਥ ਸਿਖਾ ਕੇ, ਅਚੁਤ ਨੇ ਖੁਦ, ਤਿੰਨ ਪੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਉਸ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਹਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ:

ਗਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਨਾਸ਼ਾਯ ਭੋ ਤੂਰ੍ਣਂ ਪੁਰਵਾਸਿਨਾਮ੍ ਧਰ੍ਮਾਸ੍ ਤਥਾ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਨ੍ਤੁ ਸ਼੍ਰੌਤਸ੍ਮਾਰ੍ਤਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ

'ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਤਿੰਨ ਪੁਰਾਂ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾ। ਵੇਦ ਤੇ ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਵਾਲਾ ਧਰਮ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।'

ਤਤਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤਂ ਮਾਯੀ ਮਾਯਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਤਤ੍ਪੁਰਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਮੁਨਿਰ੍ਮਾਯਾਂ ਤਦਾਕਰੋਤ੍

ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮਾਇਆਵਾਦੀ, ਜੋ ਮਾਇਆਵਾਦੀ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਜਲਦੀ ਉਸ ਪੁਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਤੇ ਮੁਨੀ ਨੇ ਉਥੇ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਦਿਖਾਈ।

ਮਾਯਯਾ ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਪੁਰਤ੍ਰਯਨਿਵਾਸਿਨਃ ਸ਼੍ਰੌਤਂ ਸ੍ਮਾਰ੍ਤਂ ਚ ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਿष੍ਯਾਸ੍ਤਦਾਭਵਨ੍

ਉਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਉਹ ਦੈਤ, ਵੇਦਿਕ ਤੇ ਰਿਵਾਇਤੀ ਕਰਤਬ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਚੇਲੇ ਬਣ ਗਏ।

ਤਤ੍ਯਜੁਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਦੇਵਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਨਾਰਦੋ ऽਪਿ ਤਦਾ ਮਾਯੀ ਨਿਯੋਗਾਨ੍ਮਾਯਿਨਃ ਪ੍ਰਭੋਃ

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਸ਼ੰਕਰ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ; ਨਾਰਦ ਵੀ, ਉਸ ਮਾਇਆ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।

ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਤਤ੍ਪੁਰਂ ਤੇਨ ਮਾਯਿਨਾ ਸਹ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਮੁਨਿਃ ਸ਼ਿष੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਸ਼ਿष੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਸਂਵृਤਃ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸ੍ਵਯਮ੍

ਉਹ ਮਾਇਆਵੰਤ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਮੁਨੀ, ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਤੇ ਉਪ-ਚੇਲਿਆਂ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘਿਰ ਗਿਆ, ਤੇ ਦীক্ষਾ ਲੈ ਲਈ।

ਸ੍ਤ੍ਰੀਧਰ੍ਮਂ ਚਾਕਰੋਤ੍ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਦੁਸ਼੍ਚਾਰਫਲਸਿਦ੍ਧਿਦਮ੍ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਸਦ੍ਯ ਏਵ ਫਲਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ

ਉਸ ਨੇ ਔਰਤਾਂ ਵਾਲਾ ਧਰਮ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਔਖੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਔਰਤਾਂ, ਤੁਰੰਤ ਫਲ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਕਰਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ।

ਜਨਾਸਕ੍ਤਾ ਬਭੂਵੁਸ੍ਤਾ ਵਿਨਿਨ੍ਦ੍ਯ ਪਤਿਦੇਵਤਾਃ ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਗੌਰਵਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਕਲੌ ਮੁਨੇਃ

ਉਹ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਲਗ ਗਏ, ਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨੂੰ ਨਿੰਦਿਆ; ਅੱਜ ਵੀ, ਨਾਰਦ ਮੁਨੀ ਦੇ ਆਦਰ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਕਲਿਜੁਗ ਵਿਚ ਚਲਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਨਾਰ੍ਯਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤਿ ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਭਰ੍ਤॄਨ੍ ਸ੍ਵੈਰਂ ਵृਥਾਧਮਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਬਨ੍ਧੁਃ ਸਖਾ ਮਿਤ੍ਰਂ ਚ ਬਾਨ੍ਧਵਃ

ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਨਮਰਜੀ ਤੇ ਗਲਤ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਮਾਂ, ਪਿਤਾ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਦੋਸਤ, ਸਾਥੀ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਸਬੰਧ—

ਭਰ੍ਤਾ ਏਵ ਨ ਸਂਦੇਹਸ੍ ਤਥਾਪ੍ਯ੍ ਆਸਹਮਾਯਯਾ ਕृਤ੍ਵਾਪਿ ਸੁਮਹਤ੍ਪਾਪਂ ਯਾ ਭਰ੍ਤੁਃ ਪ੍ਰੇਮਸਂਯੁਤਾ

—ਪਤੀ ਹੀ ਇਹ ਸਾਰੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਫਿਰ ਵੀ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਜੇ ਔਰਤ ਨੇ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਪਤੀ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਜੁੜੀ ਹੋਵੇ—

ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਪਰਮਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਨਰਕਂ ਚ ਵਿਪਰ੍ਯਯਾਤ੍ ਪੁਰੈਕਾ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਾਨ੍ ਸਦਾ ਪਤਿਮ੍

—ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸੁਰਗ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਉਲਟ ਹੋਣ ਤੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਔਰਤਾਂ ਪਤੀ ਨੂੰ ਹੀ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਮੰਨਦੀਆਂ ਹਨ।