ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਅਸੁਰਾ ਦੁਰ੍ਮਦਾਃ ਪਾਪਾ ਅਪਿ ਦੇਵੈਰ੍ਮਹਾਬਲੈਃ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਵਧ੍ਯਾ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਾਤ੍ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ

ਅਸੁਰ, ਭਾਵੇਂ ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਤੇ ਪਾਪੀ ਹਨ, ਪਰ ਮਹਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਉਹ ਮਾਰੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ; ਇਸ ਲਈ, ਰੁਦਰ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।

ਕੋ ऽਹਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਥਵਾ ਦੇਵਾ ਦੈਤ੍ਯਾ ਦੇਵਾਰਿਸੂਦਨਾਃ ਮੁਨਯਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਵਿਨਾ ਪ੍ਰਭੋਃ

ਮੈਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ—ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਅਸੀਂ ਕੌਣ ਹਾਂ?

ਯਃ ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ਕੋ ਨਿਤ੍ਯਃ ਪਰਾਤ੍ਪਰਤਰਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਰੇਸ਼੍ਵਰੋ ਵਨ੍ਦ੍ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਧਾਰੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ

ਉਹ ਜੋ ਸਤਾਈਵਾਂ ਹੈ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਵਿਸ਼ਵ ਅਤੇ ਅਮਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਪੂਜਾ ਯੋਗ, ਸਭ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ—

ਸ ਏਵ ਸਰ੍ਵਦੇਵੇਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ ਲੀਲਯਾ ਦੇਵਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਵਿਭਾਗਮਕਰੋਦ੍ਧਰਃ

ਉਹੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਖੇਡ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਤਸ੍ਯਾਂਸ਼ਮ੍ ਏਕਂ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਦੇਵਾ ਦੇਵਤ੍ਵਮ੍ ਆਗਤਾਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਵਮ੍ ਆਪਨ੍ਨੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਹਂ ਵਿष੍ਣੁਤ੍ਵਮੇਵ ਚ

ਉਸ ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਦੇਵਤਾ ਬਣ ਗਏ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਦਰਜਾ ਮਿਲਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਰੂਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।

ਤਮ੍ ਅਪੂਜ੍ਯ ਜਗਤ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਃ ਪੁਮਾਨ੍ ਸਿਦ੍ਧਿਮਿਚ੍ਛਤਿ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇਨੈਵ ਹਨ੍ਤਵ੍ਯਾ ਲਿਙ੍ਗਾਰ੍ਚਨਵਿਧੇਰ੍ ਬਲਾਤ੍

ਇਸ ਜਗਤ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾ, ਕੌਣ ਮਨੁੱਖ ਸਫਲਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਲਈ, ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਹੀ ਮਾਰਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਧਰ੍ਮਨਿष੍ਠਾਸ਼੍ ਚ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼੍ਰੌਤਸ੍ਮਾਰ੍ਤਵਿਧੌ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਤਥਾਪਿ ਯਜਮਾਨੇਨ ਰੌਦ੍ਰੇਣੋਪਸਦਾ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ ਰੁਦ੍ਰਮਿष੍ਟ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਜੇष੍ਯਾਮੋ ਦੈਤ੍ਯਸਤ੍ਤਮਾਨ੍

ਉਹ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਸ਼੍ਰੁਤੀ ਅਤੇ ਸਮਰਿਤੀ ਦੀ ਵਿਧੀ 'ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਵੀ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਉਗਰ ਪੂਜਾ ਨਾਲ, ਰੁਦਰ ਦੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਅਸੀਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਵਧੀਆ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗੇ।

ਸਤਾਰਕਾਕ੍ਸ਼ੇਣ ਮਯੇਨ ਗੁਪ੍ਤਂ ਸ੍ਵਸ੍ਥਂ ਚ ਗੁਪ੍ਤਂ ਸ੍ਫਟਿਕਾਭਮੇਕਮ੍ ਕੋ ਨਾਮ ਹਨ੍ਤੁਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਸਮਰ੍ਥੋ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਂ ਭਗਵਨ੍ਤਮੇਕਮ੍

ਤਾਰਕ ਦੇ ਨੇਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲੇ ਮਾਇਆ ਦੁਆਰਾ ਰੱਖੀ ਗਈ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਸਫੈਦ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ—ਇਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਕਿਸੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਸਿਵਾਏ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਇਕ ਭਗਵਾਨ ਤੋਂ।

ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਹਰਿਸ਼੍ਚੇष੍ਟ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞੇਨੋਪਸਦਾ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ ਉਪਵਿष੍ਟੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਥ ਭੂਤਸਂਘਾਨ੍ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਹਰੀ ਨੇ ਯਜਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਬੈਠ ਗਿਆ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦੇਖੇ।

ਸ਼ੂਲਸ਼ਕ੍ਤਿਗਦਾਹਸ੍ਤਾਨ੍ ਟਙ੍ਕੋਪਲਸ਼ਿਲਾਯੁਧਾਨ੍ ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣੋਪੇਤਾਨ੍ ਨਾਨਾਵੇषਧਰਾਂਸ੍ਤਦਾ

ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਭਾਲਾ, ਗਦਾ, ਕੁਲ੍ਹਾੜੀ, ਪੱਥਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਜੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ।

ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਰੁਦ੍ਰਸਂਕਾਸ਼ਾਨ੍ ਕਾਲਰੁਦ੍ਰੋਪਮਾਂਸ੍ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਹ ਦੇਵੋ ਹਰਿਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ

ਕਾਲ ਅੱਗ ਅਤੇ ਕਾਲ ਰੁਦਰ ਵਾਂਗ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਹਰੀ ਨੇ ਸਿੱਧਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋਏ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।

ਦਗ੍ਧ੍ਵਾ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਗਤ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯਪੁਰਤ੍ਰਯਮ੍ ਪੁਨਰ੍ਯਥਾਗਤਂ ਵੀਰਾ ਗਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਥ ਭੂਤਯੇ

ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਤਿੰਨ ਪੁਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਕੇ, ਭੇਦ ਕੇ ਅਤੇ ਖਾ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਵੀਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸੀ, ਵਾਪਸ ਜਾਓ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ।

ਤਤਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਭੂਤਸਂਘਾਃ ਪੁਰਤ੍ਰਯਮ੍ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਨष੍ਟਾਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਲਭਾ ਇਵ ਪਾਵਕਮ੍

ਫਿਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਤਿੰਨ ਪੁਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਤੰਗਿਆਂ ਵਾਂਗ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ।

ਤਤਸ੍ਤੁ ਨष੍ਟਾਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਭੂਤਾ ਦੇਵੇਸ਼੍ਵਰਾਜ੍ਞਯਾ ਨਨृਤੁਰ੍ ਮੁਮੁਦੁਸ਼੍ ਚੈਵ ਜਗੁਰ੍ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ

ਫਿਰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਦੈਤ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਨੱਚਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਤੇ ਗਾ ਲੱਗ ਪਏ।

ਤੁष੍ਟੁਵੁਰ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਤਤਃ ਪਰਾਜਿਤਾ ਦੇਵਾ ਧ੍ਵਸ੍ਤਵੀਰ੍ਯਾਃ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਤੁ

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਥੋੜੀ ਹੀ ਦੇਰ ਵਿੱਚ, ਹਾਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਤਾਕਤ ਖੋ ਬੈਠੇ ਦੇਵਤਾ,

ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਸਂਗਮ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਮ੍ ਉਪੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਧਿष੍ਠਿਤਾ ਭਯਾਤ੍ ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਭਗਵਾਨ੍ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ

ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ, ਦੇਵਤਾ ਉਪੇਂਦਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਕੋਲ ਡਰ ਕੇ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ, ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।

ਕਿਂ ਕृਤ੍ਯਮਿਤਿ ਸਂਤਪ੍ਤਃ ਸਂਤਪ੍ਤਾਨ੍ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਕਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ਕਥਂ ਤੁ ਤੇषਾਂ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਬਲਂ ਹਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ

ਉਹ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ, 'ਹੁਣ ਕੀ ਕਰੀਏ?' ਤੇ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਵਿਚ ਸੋਚਿਆ, 'ਕਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੈਤਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਖਤਮ ਕਰੀਏ?'

ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ ਪਾਪਂ ਵਿਚਾਰਤੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਾਨਾਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ

'ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਚਮੁਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।'

ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੈਤ੍ਯਾ ਨ ਵਧ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਭੂਤੈਸ਼੍ਚੋਪਸਦੋਦ੍ਭਵੈਃ ਪਾਪਂ ਨੁਦਤਿ ਧਰ੍ਮੇਣ ਧਰ੍ਮੇ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍

'ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦੈਤਾਂ ਰਸਮਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਜੀਵਾਂ ਜਾਂ ਭੂਤਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ। ਪਾਪ ਧਰਮ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਹੈ।'

ਧਰ੍ਮਾਦੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਿਤ੍ਯੇषਾ ਸ਼੍ਰੁਤਿਰੇषਾ ਸਨਾਤਨੀ ਦੈਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਤੇ ਹਿ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਵਾਸਿਨਃ

'ਇਹ ਸਦੀਵੀ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ: ਰਾਜ ਧਰਮ ਤੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਤੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੈਤ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਵਾਸੀ, ਨੇਕ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ।'

ਤਸ੍ਮਾਦਵਧ੍ਯਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਦ੍ਵਿਜਪੁਙ੍ਗਵਾਃ ਕृਤ੍ਵਾਪਿ ਸੁਮਹਤ੍ਪਾਪਂ ਰੁਦ੍ਰਮਭ੍ਯਰ੍ਚਯਨ੍ਤਿ ਯੇ

'ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਪਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਜੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਵੀ ਕਰ ਲੈਂ, ਪਰ ਜੋ ਰੁਦਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ।'

ਮੁਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪਾਤਕੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਮਿਵਾਂਭਸਾ ਪੂਜਯਾ ਭੋਗਸਂਪਤ੍ਤਿਰ੍ ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਜਾਯਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ

'ਉਪਾਸਨਾ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਮਲ ਦਾ ਪੱਤਾ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ। ਤੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਸੁਖ ਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਜ਼ਰੂਰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।'

ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇ ਭੋਗਿਨੋ ਦੈਤ੍ਯਾ ਲਿਙ੍ਗਾਰ੍ਚਨਪਰਾਯਣਾਃ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਵਿਘ੍ਨਮ੍ ਅਹਂ ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਵਮਾਯਯਾ

'ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦੈਤ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਸੁਖੀ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਾਂਗਾ—'

ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਜੇष੍ਯੇ ऽਹਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ਵਿਚਾਰ੍ਯੈਵਂ ਤਤਸ੍ਤੇषਾਂ ਭਗਵਾਨ੍ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ ਕਰ੍ਤੁਂ ਵ੍ਯਵਸਿਤਸ਼੍ਚਾਭੂਦ੍ ਧਰ੍ਮਵਿਘ੍ਨਂ ਸੁਰਾਰਿਣਾਮ੍

'—ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ, ਮੈਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗਾ। ਇੰਝ ਸੋਚ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।'

ਅਸृਜਚ੍ਚ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪੁਰੁषਂ ਚਾਤ੍ਮਸਂਭਵਮ੍ ਮਾਯੀ ਮਾਯਾਮਯਂ ਤੇषਾਂ ਧਰ੍ਮਵਿਘ੍ਨਾਰ੍ਥਮਚ੍ਯੁਤਃ

ਤੇ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਅਚੁਤ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਚਮਕਦਾਰ, ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਇੱਕ ਪੁਰਖ ਰਚਿਆ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸੀ।

ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵੇषਾਮ੍ ਅਕਰੋਤ੍ਕਾਮਰੂਪਧृਕ੍ ਸਰ੍ਵਸਂਮੋਹਨਂ ਮਾਯੀ ਦृष੍ਟਪ੍ਰਤ੍ਯਯਸਂਯੁਤਮ੍

ਉਹ ਮਾਇਆਵਾਦੀ, ਜੋ ਜਿਹੜਾ ਰੂਪ ਚਾਹੇ ਧਾਰ ਲੈ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਸਭ ਲਈ ਇੱਕ ਗ੍ਰੰਥ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਮੋਹ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸਭ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤਰਕ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ।

ਏਤਤ੍ਸ੍ਵਾਙ੍ਗਭਵਾਯੈਵ ਪੁਰੁषਾਯੋਪਦਿਸ਼੍ਯ ਤੁ ਮਾਯੀ ਮਾਯਾਮਯਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਗ੍ਰਨ੍ਥषੋਡਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ਕਮ੍

ਉਸ ਆਪਣੇ ਜਨਮਿਆ ਪੁਰਖ ਨੂੰ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਮਾਇਆਵਾਦੀ ਗ੍ਰੰਥ, ਸੋਲ੍ਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲਾ, ਪੂਰੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸਿਖਾਇਆ।

ਸ਼੍ਰੌਤਸ੍ਮਾਰ੍ਤਵਿਰੁਦ੍ਧਂ ਚ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ ਇਹੈਵ ਸ੍ਵਰ੍ਗਨਰਕਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਂ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਪੁਨਃ

ਉਹ ਗ੍ਰੰਥ ਵੇਦ ਤੇ ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੀ, ਜਾਤੀ ਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਤੋਂ ਰਹਿਤ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਸੁਰਗ ਤੇ ਨਰਕ ਇਥੇ ਹੀ ਹਨ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ।

ਤਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰਮੁਪਦਿਸ਼੍ਯੈਵ ਪੁਰੁषਾਯਾਚ੍ਯੁਤਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਪੁਰਤ੍ਰਯਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਪ੍ਰਾਹੈਨਂ ਪੁਰੁषਂ ਹਰਿਃ

ਉਹ ਗ੍ਰੰਥ ਸਿਖਾ ਕੇ, ਅਚੁਤ ਨੇ ਖੁਦ, ਤਿੰਨ ਪੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਉਸ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਹਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: