ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਵਾਪੀਕੂਪਤਡਾਗੈਸ਼੍ ਚ ਦੀਰ੍ਘਿਕਾਭਿਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਤਃ ਮਤ੍ਤਮਾਤਙ੍ਗਯੂਥੈਸ਼੍ ਚ ਤੁਰਙ੍ਗੈਸ਼੍ ਚ ਸੁਸ਼ੋਭਨੈਃ

ਚੌਂਫੇਰੇ ਕੂਆਂ, ਝੀਲਾਂ, ਪੋਖਰਾਂ, ਲੰਬੀਆਂ ਤਲਾਵਾਂ, ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਅਤੇ ਸੋਹਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਰਥੈਸ਼੍ ਚ ਵਿਵਿਧਾਕਾਰੈਰ੍ ਵਿਚਿਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਤੋਮੁਖੈਃ ਸਭਾਪ੍ਰਪਾਦਿਭਿਸ਼੍ ਚੈਵ ਕ੍ਰੀਡਾਸ੍ਥਾਨੈਃ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍

ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਦੇ ਰਥ, ਅਜੋਕੇ ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਮੁੱਖ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਸਭਾ-ਮੰਡਪ, ਦਰਵਾਜੇ ਅਤੇ ਖੇਡਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਂਵਾਂ ਨਾਲ।

ਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨਸ਼ਾਲਾਭਿਰ੍ ਵਿਵਿਧਾਭਿਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ ਅਧृष੍ਯਂ ਮਨਸਾਪ੍ਯਨ੍ਯੈਰ੍ ਮਯਸ੍ਯੈਵ ਚ ਮਾਯਯਾ

ਚੌਂਫੇਰੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਾਲਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਤੋਂ ਵੀ ਪਰੇ, ਮਾਇਆ ਦੀ ਹੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ।

ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਭਿਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸੇਵਿਤਂ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਾਃ ਕृਤ੍ਵਾਪਿ ਸੁਮਹਤ੍ ਪਾਪਮ੍ ਅਪਾਪੈਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਰ੍ਚਨਾਤ੍

ਹਰ ਥਾਂ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਕਰ ਕੇ ਵੀ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।

ਦੈਤ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰੈਰ੍ਮਹਾਭਾਗੈਃ ਸਦਾਰੈਃ ਸਸੁਤੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸ਼੍ਰੌਤਸ੍ਮਾਰ੍ਤਾਰ੍ਥਧਰ੍ਮਜ੍ਞੈਸ੍ ਤਦ੍ਧਰ੍ਮਨਿਰਤੈਃ ਸਦਾ

ਦੇਤਿਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸੁਭਾਗੇ ਰਾਜਿਆਂ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ, ਸਦਾ ਵੇਦ ਤੇ ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਉਹ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਨਿਭਾਉਂਦੇ।

ਮਹਾਦੇਵੇਤਰਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੇਵਂ ਤਸ੍ਯਾਰ੍ਚਨੇ ਸ੍ਥਿਤੈਃ ਵ੍ਯੂਢੋਰਸ੍ਕੈਰ੍ ਵृषਸ੍ਕਨ੍ਧੈਃ ਸਰ੍ਵਾਯੁਧਧਰੈਃ ਸਦਾ

ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਕੇਵਲ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਖੜੇ, ਚੌੜੀ ਛਾਤੀ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ।

ਸਰ੍ਵਦਾ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤੈਸ਼੍ਚੈਵ ਦਾਵਾਗ੍ਨਿਸਦृਸ਼ੇਕ੍ਸ਼ਣੈਃ ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤੈਃ ਕੁਪਿਤੈਸ਼੍ਚੈਵ ਕੁਬ੍ਜੈਰ੍ ਵਾਮਨਕੈਸ੍ ਤਥਾ

ਹਮੇਸ਼ਾ ਭੁੱਖੇ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਕਦੇ ਸ਼ਾਂਤ, ਕਦੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਕੁਬੜੇ ਤੇ ਨਾਟੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ।

ਨੀਲੋਤ੍ਪਲਦਲਪ੍ਰਖ੍ਯੈਰ੍ ਨੀਲਕੁਞ੍ਚਿਤਮੂਰ੍ਧਜੈਃ ਨੀਲਾਦ੍ਰਿਮੇਰੁਸਂਕਾਸ਼ੈਰ੍ ਨੀਰਦੋਪਮਨਿਃਸ੍ਵਨੈਃ ਮਯੇਨ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਿਤੈਰ੍ਯੁਦ੍ਧਲਾਲਸੈਃ

ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਵਾਲ, ਗੂੜ੍ਹੇ ਤੇ ਨੀਲੇ, ਨੀਲੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਮੇਰੂ ਵਰਗੇ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਿਪਾਹੀ, ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਤੇ ਸਿਖਲਾਈ ਹੋਏ।

ਅਥ ਸਮਰਰਤੈਃ ਸਦਾ ਸਮਨ੍ਤਾਚ੍ ਛਿਵਪਦਪੂਜਨਯਾ ਸੁਲਬ੍ਧਵੀਰ੍ਯੈਃ ਰਵਿਮਰੁਦਮਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸਂਨਿਕਾਸ਼ੈਃ ਸੁਰਮਥਨੈਃ ਸੁਦृਢੈਃ ਸੁਸੇਵਿਤਂ ਤਤ੍

ਹਮੇਸ਼ਾ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਗਏ, ਸੂਰਜ, ਹਵਾ ਤੇ ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਵੀਰ, ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਦੇਵਾ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਦ੍ਰੁਮਾ ਦਾਵਾਗ੍ਨਿਨਾ ਯਥਾ ਪੁਰਤ੍ਰਯਾਗ੍ਨਿਨਾ ਦਗ੍ਧਾ ਹ੍ਯ੍ ਅਭਵਨ੍ ਦੈਤ੍ਯਵੈਭਵਾਤ੍

ਪਰ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰੁੱਖ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਜਲ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਦੇਤਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ।

ਅਥੈਵਂ ਤੇ ਤਦਾ ਦਗ੍ਧਾ ਦੇਵਾ ਦੇਵੇਸ਼੍ਵਰਂ ਹਰਿਮ੍ ਅਭਿਵਨ੍ਦ੍ਯ ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਹੁਸ੍ ਤਮਪ੍ਰਤਿਮਵਰ੍ਚਸਮ੍

ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੜ ਗਏ, ਦੇਵਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਚਮਕ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ।

ਸੋ ऽਪਿ ਨਾਰਾਯਣਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਚੇਤਸਾ ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਭਗਵਾਨਿਤਿ ਸ ਪ੍ਰਭੁਃ

ਉਹ ਮਹਾਨ ਨਾਰਾਇਣ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਣ ਲੱਗੇ, 'ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?'—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ।

ਤਦਾ ਸਸ੍ਮਾਰ ਵੈ ਯਜ੍ਞਂ ਯਜ੍ਞਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ਯਜ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਭੁਗੀਸ਼ਾਨੋ ਯਜ੍ਵਨਾਂ ਫਲਦਃ ਪ੍ਰਭੁਃ

ਫਿਰ ਜਨਾਰਦਨ, ਜੋ ਯਜਨ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਯਜਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਯਜਨ ਦਾ ਭੋਗੀ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ।

ਤਤੋ ਯਜ੍ਞਃ ਸ੍ਮृਤਸ੍ਤੇਨ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ ਦੇਵਂ ਤੇ ਪੁਰੁषਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਣੇਮੁਸ੍ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ੍ਤਦਾ

ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਯਜਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਿਵਿਆ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ।

ਭਗਵਾਨਪਿ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਂ ਪ੍ਰਾਹ ਸਨਾਤਨਮ੍ ਸਨਾਤਨਸ੍ਤਦਾ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ ਦੇਵਾਨ੍ ਆਲੋਕ੍ਯ ਚਾਚ੍ਯੁਤਃ

ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਸ ਸਦੀਵੀ ਯਜਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਬੋਲਿਆ; ਫਿਰ ਸਦੀਵੀ ਅਚ੍ਯੁਤ ਨੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।

ਅਨੇਨੋਪਸਦਾ ਦੇਵਾ ਯਜਧ੍ਵਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਪੁਰਤ੍ਰਯਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਵਿਭੂਤਯੇ

ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਤਿੰਨ ਪੁਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਜਗਤਾਂ 'ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਲਈ।

ਅਥ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ ਸਿਂਹਨਾਦਂ ਮਹਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞੇਸ਼ਂ ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਸੁਰਾਃ

ਫਿਰ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉੱਚੀ ਗੂੰਜ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।

ਤਤਃ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਭਗਵਾਨ੍ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਾਂਸ੍ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਃ

ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਗਵਾਨ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਸੋਚ ਕੇ, ਮੁੜ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।

ਹਤ੍ਵਾ ਦਗ੍ਧ੍ਵਾ ਚ ਭੂਤਾਨਿ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚਾਨ੍ਯਾਯਤੋ ऽਪਿ ਵਾ ਯਜੇਦ੍ਯਦਿ ਮਹਾਦੇਵਮ੍ ਅਪਾਪੋ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ

ਜੇ ਕੋਈ ਬੇਇਨਸਾਫੀ ਨਾਲ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ, ਸਾੜਦਾ ਜਾਂ ਖਾਂਦਾ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।

ਅਪਾਪਾ ਨੈਵ ਹਨ੍ਤਵ੍ਯਾਃ ਪਾਪਾ ਏਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ਹਨ੍ਤਵ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਯਤ੍ਨੇਨ ਕਥਂ ਵਧ੍ਯਾਃ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਃ

ਜੋ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਸਿਰਫ ਪਾਪੀ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਸੰਦੇਹ ਦੇ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾਣ। ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?

ਅਸੁਰਾ ਦੁਰ੍ਮਦਾਃ ਪਾਪਾ ਅਪਿ ਦੇਵੈਰ੍ਮਹਾਬਲੈਃ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਵਧ੍ਯਾ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਾਤ੍ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ

ਅਸੁਰ, ਭਾਵੇਂ ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਤੇ ਪਾਪੀ ਹਨ, ਪਰ ਮਹਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਉਹ ਮਾਰੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ; ਇਸ ਲਈ, ਰੁਦਰ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।

ਕੋ ऽਹਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਥਵਾ ਦੇਵਾ ਦੈਤ੍ਯਾ ਦੇਵਾਰਿਸੂਦਨਾਃ ਮੁਨਯਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਵਿਨਾ ਪ੍ਰਭੋਃ

ਮੈਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ—ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਅਸੀਂ ਕੌਣ ਹਾਂ?

ਯਃ ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ਕੋ ਨਿਤ੍ਯਃ ਪਰਾਤ੍ਪਰਤਰਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਰੇਸ਼੍ਵਰੋ ਵਨ੍ਦ੍ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਧਾਰੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ

ਉਹ ਜੋ ਸਤਾਈਵਾਂ ਹੈ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਵਿਸ਼ਵ ਅਤੇ ਅਮਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਪੂਜਾ ਯੋਗ, ਸਭ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ—

ਸ ਏਵ ਸਰ੍ਵਦੇਵੇਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ ਲੀਲਯਾ ਦੇਵਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਵਿਭਾਗਮਕਰੋਦ੍ਧਰਃ

ਉਹੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਖੇਡ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਤਸ੍ਯਾਂਸ਼ਮ੍ ਏਕਂ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਦੇਵਾ ਦੇਵਤ੍ਵਮ੍ ਆਗਤਾਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਵਮ੍ ਆਪਨ੍ਨੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਹਂ ਵਿष੍ਣੁਤ੍ਵਮੇਵ ਚ

ਉਸ ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਦੇਵਤਾ ਬਣ ਗਏ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਦਰਜਾ ਮਿਲਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਰੂਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।

ਤਮ੍ ਅਪੂਜ੍ਯ ਜਗਤ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਃ ਪੁਮਾਨ੍ ਸਿਦ੍ਧਿਮਿਚ੍ਛਤਿ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇਨੈਵ ਹਨ੍ਤਵ੍ਯਾ ਲਿਙ੍ਗਾਰ੍ਚਨਵਿਧੇਰ੍ ਬਲਾਤ੍

ਇਸ ਜਗਤ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾ, ਕੌਣ ਮਨੁੱਖ ਸਫਲਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਲਈ, ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਹੀ ਮਾਰਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਧਰ੍ਮਨਿष੍ਠਾਸ਼੍ ਚ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼੍ਰੌਤਸ੍ਮਾਰ੍ਤਵਿਧੌ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਤਥਾਪਿ ਯਜਮਾਨੇਨ ਰੌਦ੍ਰੇਣੋਪਸਦਾ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ ਰੁਦ੍ਰਮਿष੍ਟ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਜੇष੍ਯਾਮੋ ਦੈਤ੍ਯਸਤ੍ਤਮਾਨ੍

ਉਹ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਸ਼੍ਰੁਤੀ ਅਤੇ ਸਮਰਿਤੀ ਦੀ ਵਿਧੀ 'ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਵੀ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਉਗਰ ਪੂਜਾ ਨਾਲ, ਰੁਦਰ ਦੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਅਸੀਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਵਧੀਆ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗੇ।

ਸਤਾਰਕਾਕ੍ਸ਼ੇਣ ਮਯੇਨ ਗੁਪ੍ਤਂ ਸ੍ਵਸ੍ਥਂ ਚ ਗੁਪ੍ਤਂ ਸ੍ਫਟਿਕਾਭਮੇਕਮ੍ ਕੋ ਨਾਮ ਹਨ੍ਤੁਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਸਮਰ੍ਥੋ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਂ ਭਗਵਨ੍ਤਮੇਕਮ੍

ਤਾਰਕ ਦੇ ਨੇਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲੇ ਮਾਇਆ ਦੁਆਰਾ ਰੱਖੀ ਗਈ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਸਫੈਦ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ—ਇਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਕਿਸੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਸਿਵਾਏ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਇਕ ਭਗਵਾਨ ਤੋਂ।

ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਹਰਿਸ਼੍ਚੇष੍ਟ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞੇਨੋਪਸਦਾ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ ਉਪਵਿष੍ਟੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਥ ਭੂਤਸਂਘਾਨ੍ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਹਰੀ ਨੇ ਯਜਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਬੈਠ ਗਿਆ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦੇਖੇ।