ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ऽਬ੍ਰਵੀਦੇਨਂ ਨਾਹਂ ਮृਤ੍ਯੁਜਰਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ऽਹਂ ਤ੍ਵਂ ਸृਜ ਪ੍ਰਜਾਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਮੌਤ ਤੇ ਬੁਢਾਪੇ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਨਹੀਂ ਪੈਦਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਕਰ।'

ਏਤੇ ਯੇ ਵੈ ਮਯਾ ਸृष੍ਟਾ ਵਿਰੂਪਾ ਨੀਲਲੋਹਿਤਾਃ ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਆਤ੍ਮਨੋ ਨਿਃਸृਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ

ਇਹ ਜੋ ਮੈਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ—ਅਜੀਬ, ਨੀਲੇ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ—ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਆਪ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਜੀਵ ਹਨ।

ਏਤੇ ਦੇਵਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਰੁਦ੍ਰਾ ਨਾਮ ਮਹਾਬਲਾਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਚੈਵ ਪਰਿਸ਼੍ਰਿਤਾਃ

ਇਹ ਦੇਵਤੇ ਰੁਦਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਣਗੇ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਵਣਗੇ।

ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਾਃ ਸਮਾਤ੍ਮਾਨੋ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤੀਤਿ ਯਾਜ੍ਞਿਕਾਃ ਯਜ੍ਞਭਾਜੋ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਦੇਵਗਣੈਃ ਸਹ

ਜੋ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੌ ਰੁਦਰਾਂ ਦੇ ਸਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਯਜਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣਗੇ।

ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰੇषੁ ਯੇ ਦੇਵਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤੀਹ ਭੇਦਤਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤੈਰ੍ ਈਜ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ ਤੇ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਨ੍ਤੀਹ ਆ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯਾਤ੍

ਮਨੁਆਂ ਦੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਣਗੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪੂਜੇ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਇੱਥੇ ਰਹਿਣਗੇ।

ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮਹਾਦੇਵੇਨ ਧੀਮਤਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਹृष੍ਯਮਾਣਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਮੇਂ ਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।

ਏਵਂ ਭਵਤੁ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਯਥਾ ਤੇ ਵ੍ਯਾਹृਤਂ ਵਿਭੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਮਨੁਜ੍ਞਾਤੇ ਤਥਾ ਸਰ੍ਵਮਭੂਤ੍ਕਿਲ

ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਐਸਾ ਹੀ ਹੋ ਗਿਆ।

ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਨ ਚਾਸੂਯਤ ਵੈ ਪ੍ਰਜਾਃ ਊਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਾਃ ਸ੍ਥਿਤਃ ਸ੍ਥਾਣੁਰ੍ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍

ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਕੋਈ ਜੀਵ ਨਹੀਂ ਬਣਾਏ; ਉਹ ਉੱਤਮ ਬੀਜ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਸਥਿਰ ਰਹੇ ਜਦ ਤੱਕ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।

ਯਸ੍ਮਾਦੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਥਿਤੋ ऽਸ੍ਮੀਤਿ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਥਾਣੁਰਿਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ ਏष ਦੇਵੋ ਮਹਾਦੇਵਃ ਪੁਰੁषੋ ऽਰ੍ਕਸਮਦ੍ਯੁਤਿਃ

ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ 'ਮੈਂ ਸਥਿਰ ਹਾਂ', ਇਸ ਲਈ ਉਹ 'ਸਥਾਣੁ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਵੱਡਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ।

ਅਰ੍ਧਨਾਰੀਨਰਵਪੁਸ੍ ਤੇਜਸਾ ਜ੍ਵਲਨੋਪਮਃ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾਸੌ ਦ੍ਵਿਧਾਭੂਤਃ ਪृਥਕ੍ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਪੁਰੁषਃ ਪृਥਕ੍

ਉਹ ਅਰਧ-ਨਾਰੀ, ਅਰਧ-ਪੁਰਖ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਤੇਜ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ—ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਨਾਰੀ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਪੁਰਖ।

ਸ ਏਵੈਕਾਦਸ਼ਾਰ੍ਧੇਨ ਸ੍ਥਿਤੋ ऽਸੌ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ ਤਤ੍ਰ ਯਾ ਸਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ੍ਯਾਰ੍ਧਕਾਯਿਨੀ

ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਗਿਆਰਾਂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਥੇ ਰਹੇ; ਉਥੇ, ਜੋ ਮਹਾ-ਭਾਗਵਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੇ ਅਰਧ-ਕਾਇਆ ਵਾਲੀ ਹੈ—

ਪ੍ਰਾਗੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਮਹਾਦੇਵੀ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਸੈਵੇਹ ਸਤੀ ਹ੍ਯਭੂਤ੍ ਹਿਤਾਯ ਜਗਤਾਂ ਦੇਵੀ ਦਕ੍ਸ਼ੇਣਾਰਾਧਿਤਾ ਪੁਰਾ

ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਾਦੇਵੀ ਵਜੋਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹੀ ਨਾਰੀ ਇੱਥੇ ਸਤੀ ਬਣੀ; ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਪੂਜਿਆ ਸੀ।

ਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਂ ਵਾਮਂ ਤਥਾਸਿਤਮ੍ ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਵਿਭਜਸ੍ਵੇਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਦੇਵੇਨ ਸ਼ਂਭੁਨਾ

ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਲਈ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੰਡ—ਸੱਜਾ ਪਾਸਾ ਚਿੱਟਾ, ਖੱਬਾ ਪਾਸਾ ਕਾਲਾ।'

ਸਾ ਤਥੋਕ੍ਤਾ ਦ੍ਵਿਧਾਭੂਤਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ ਕृष੍ਣਾ ਚ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਤਸ੍ਯਾ ਨਾਮਾਨਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਚ ਸਮਾਹਿਤਾਃ

ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਈ—ਚਿੱਟੀ ਤੇ ਕਾਲੀ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।

ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ੍ਵਧਾ ਮਹਾਵਿਦ੍ਯਾ ਮੇਧਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਸਤੀ ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਣੀ ਵਿਦ੍ਯਾ ਇਚ੍ਛਾਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਕ੍ਰਿਯਾਤ੍ਮਿਕਾ

ਸਵਾਹਾ, ਸਵਧਾ, ਮਹਾਵਿਦਿਆ, ਮੇਧਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਸਤੀ, ਦਾਕਸ਼ਾਯਣੀ, ਵਿਦਿਆ, ਇੱਛਾ-ਸ਼ਕਤੀ, ਕ੍ਰਿਆਤਮਿਕਾ—

ਅਪਰ੍ਣਾ ਚੈਕਪਰ੍ਣਾ ਚ ਤਥਾ ਚੈਵੈਕਪਾਟਲਾ ਉਮਾ ਹੈਮਵਤੀ ਚੈਵ ਕਲ੍ਯਾਣੀ ਚੈਕਮਾਤृਕਾ

ਅਪਰਣਾ, ਏਕਪਰਣਾ, ਏਕਪਾਟਲਾ, ਉਮਾ, ਹੇਮਵਤੀ, ਕਲਿਆਣੀ, ਅਤੇ ਏਕਮਾਤ੍ਰਿਕਾ—

ਖ੍ਯਾਤਿਃ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਲੋਕੇ ਗੌਰੀਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ ਗਣਾਂਬਿਕਾ ਮਹਾਦੇਵੀ ਨਨ੍ਦਿਨੀ ਜਾਤਵੇਦਸੀ

ਖਿਆਤੀ, ਪ੍ਰਜਨਾ, ਮਹਾ-ਭਾਗਵਤੀ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਗੌਰੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਗਣਾਂਬਿਕਾ, ਮਹਾਦੇਵੀ, ਨੰਦਿਨੀ, ਜਾਤਵੇਦਸੀ—

ਏਕਰੂਪਮਥੈਤਸ੍ਯਾਃ ਪृਥਗ੍ਦੇਹਵਿਭਾਵਨਾਤ੍ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਵਰਦਾ ਪੁਣ੍ਯਾ ਪਾਵਨੀ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ

ਉਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵੰਡਣ ਕਰਕੇ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।

ਆਜ੍ਞਾ ਆਵੇਸ਼ਨੀ ਕृष੍ਣਾ ਤਾਮਸੀ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕੀ ਸ਼ਿਵਾ ਪ੍ਰਕृਤਿਰ੍ਵਿਕृਤਾ ਰੌਦ੍ਰੀ ਦੁਰ੍ਗਾ ਭਦ੍ਰਾ ਪ੍ਰਮਾਥਿਨੀ

ਆਗਿਆ, ਆਵੇਸ਼ਨੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਤਾਮਸੀ, ਸਾਤਵਿਕੀ, ਸ਼ਿਵਾ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਵਿਕ੍ਰਿਤਾ, ਰੌਦਰੀ, ਦੁਰਗਾ, ਭਦਰਾ, ਪ੍ਰਮਾਥਿਨੀ—

ਕਾਲਰਾਤ੍ਰਿਰ੍ਮਹਾਮਾਯਾ ਰੇਵਤੀ ਭੂਤਨਾਯਿਕਾ ਦ੍ਵਾਪਰਾਨ੍ਤਵਿਭਾਗੇ ਚ ਨਾਮਾਨੀਮਾਨਿ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ

ਕਾਲਰਾਤ੍ਰੀ, ਮਹਾਮਾਇਆ, ਰੇਵਤੀ, ਭੂਤ-ਨਾਇਕਾ—ਦਵਾਪਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ, ਹੇ ਸੁਵ੍ਰਤ।

ਗੌਤਮੀ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਚਾਰ੍ਯਾ ਚਣ੍ਡੀ ਕਾਤ੍ਯਾਯਨੀ ਸਤੀ ਕੁਮਾਰੀ ਯਾਦਵੀ ਦੇਵੀ ਵਰਦਾ ਕृष੍ਣਪਿਙ੍ਗਲਾ

ਗੌਤਮੀ, ਕੌਸ਼ਿਕੀ, ਆਰਿਆ, ਚੰਡੀ, ਕਾਟਯਾਨੀ, ਸਤੀ, ਕੁਮਾਰੀ, ਯਾਦਵੀ, ਦੇਵੀ, ਵਰਦਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਪਿੰਗਲਾ।

ਬਰ੍ਹਿਧ੍ਵਜਾ ਸ਼ੂਲਧਰਾ ਪਰਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣੀ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋਪੇਨ੍ਦ੍ਰਭਗਿਨੀ ਦृषਦ੍ਵਤ੍ਯ੍ ਏਕਸ਼ੂਲਧृਕ੍

ਉਹ ਜੋ ਯਜਨ ਵਾਲੀ ਘਾਸ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਉੱਚੀ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਹੈ, ਮਹਿੰਦਰ ਤੇ ਉਪਿੰਦਰ ਦੀ ਭੈਣ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਦਵਤੀ ਦਰਿਆ ਉੱਤੇ ਇਕ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।

ਅਪਰਾਜਿਤਾ ਬਹੁਭੁਜਾ ਪ੍ਰਗਲ੍ਭਾ ਸਿਂਹਵਾਹਿਨੀ ਸ਼ੁਮ੍ਭਾਦਿਦੈਤ੍ਯਹਨ੍ਤ੍ਰੀ ਚ ਮਹਾਮਹਿषਮਰ੍ਦਿਨੀ

ਅਜਿੱਤ, ਕਈ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਨਿਰਭੈ, ਸਿੰਘ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਸ਼ੁੰਭ ਤੇ ਹੋਰ ਦੈਤਾਂ ਦੀ ਮਾਰਨ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਮਹਾ ਮਹਿਸ਼ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ।

ਅਮੋਘਾ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਨਿਲਯਾ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਗਣਨਾਯਿਕਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਨਾਮਵਿਕਾਰਾਣਿ ਇਤ੍ਯੇਤਾਨਿ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍

ਅਮੋਘ, ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵਸਦੀ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਗਣਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ — ਇਹ ਮਾਤਾ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਮ ਹਨ, ਜੋ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ।

ਭਦ੍ਰਕਾਲ੍ਯਾ ਮਯੋਕ੍ਤਾਨਿ ਸਮ੍ਯਕ੍ਫਲਪ੍ਰਦਾਨਿ ਚ ਯੇ ਪਠਨ੍ਤਿ ਨਰਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਨ ਚ ਪਾਤਕਮ੍

ਭਦਰਕਾਲੀ ਦੇ ਇਹ ਨਾਮ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਦੱਸੇ ਹਨ, ਪੂਰਾ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।

ਅਰਣ੍ਯੇ ਪਰ੍ਵਤੇ ਵਾਪਿ ਪੁਰੇ ਵਾਪ੍ਯਥਵਾ ਗृਹੇ ਰਕ੍ਸ਼ਾਮੇਤਾਂ ਪ੍ਰਯੁਞ੍ਜੀਤ ਜਲੇ ਵਾਥ ਸ੍ਥਲੇ ऽਪਿ ਵਾ

ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ — ਹਰ ਥਾਂ ਇਹ ਰੱਖਿਆ ਵਰਤਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਕੁਮ੍ਭੀਨਚੋਰੇਭ੍ਯੋ ਭਯਸ੍ਥਾਨੇ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਆਪਤ੍ਸ੍ਵਪਿ ਚ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਦੇਵ੍ਯਾ ਨਾਮਾਨਿ ਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍

ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਜਿੱਥੇ ਬਾਘ, ਘੜ, ਜਾਂ ਚੋਰਾਂ ਦਾ ਡਰ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ, ਮਾਤਾ ਦੇ ਨਾਮ ਜਾਪਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

ਆਰ੍ਯਕਗ੍ਰਹਭੂਤੈਸ਼੍ ਚ ਪੂਤਨਾਮਾਤृਭਿਸ੍ ਤਥਾ ਅਭ੍ਯਰ੍ਦਿਤਾਨਾਂ ਬਾਲਾਨਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਾਮੇਤਾਂ ਪ੍ਰਯੋਜਯੇਤ੍

ਜਦੋਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਉੱਚੇ ਆਤਮਾ, ਗ੍ਰਹ, ਭੂਤ ਜਾਂ ਰੋਗਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਤਕਲੀਫ਼ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਰੱਖਿਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵਰਤਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਮਹਾਦੇਵੀਕਲੇ ਦ੍ਵੇ ਤੁ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਸ਼੍ਰੀਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤੇ ਆਭ੍ਯਾਂ ਦੇਵੀਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਯੈਰ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਮਖਿਲਂ ਜਗਤ੍

ਮਹਾ ਦੇਵੀ ਦੇ ਦੋ ਹਿੱਸੇ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ: ਗਿਆਨ ਤੇ ਧਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇਵੀਆਂ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹਨ।