ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾਨ੍ ਹਰਿਕੇਸ਼ਾਂਸ਼੍ ਚ ਦृष੍ਟਿਘ੍ਨਾਂਸ਼੍ ਚ ਕਪਾਲਿਨਃ ਮਹਾਰੂਪਾਨ੍ਵਿਰੂਪਾਂਸ਼੍ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਨ੍ ਸ੍ਵਰੂਪਿਣਃ

ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਵਾਲ, ਤਿੱਖੀ ਨਜ਼ਰ, ਕਪਾਲ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਅਜੀਬ ਰੂਪ, ਹਰ ਰੂਪ ਤੇ ਆਪਣਾ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ ਬਣਾਇਆ।

ਰਥਿਨਸ਼੍ਚਰ੍ਮਿਣਸ਼੍ਚੈਵ ਵਰ੍ਮਿਣਸ਼੍ ਚ ਵਰੂਥਿਨਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਤਬਾਹੂਂਸ਼੍ ਚ ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ ਭੌਮਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਗਾਨ੍

ਰਥਾਂ 'ਚ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਚਮੜੇ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਬਕਤਰਧਾਰੀ, ਢਾਲ ਵਾਲੇ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਦਿਵਯ ਜੀਵ।

ਸ੍ਥੂਲਸ਼ੀਰ੍षਾਨ੍ ਅष੍ਟਦਂष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਜਿਹ੍ਵਾਂਸ੍ ਤਾਂਸ੍ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਾਨ੍ ਅਨ੍ਨਾਦਾਨ੍ ਪਿਸ਼ਿਤਾਸ਼ਾਂਸ਼੍ ਚ ਆਜ੍ਯਪਾਨ੍ਸੋਮਪਾਨਪਿ

ਵੱਡੇ ਸਿਰ, ਅੱਠ ਦੰਦ, ਦੋ ਜੀਭਾਂ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ, ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਘੀ ਤੇ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ।

ਮੀਢੁषੋ ऽਤਿਕਪਾਲਾਂਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਿਤਿਕਣ੍ਠੋਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਸਃ ਹਵ੍ਯਾਦਾਞ੍ਛ੍ਰੁਤਧਰ੍ਮਾਂਸ਼੍ ਚ ਧਰ੍ਮਿਣੋ ਹ੍ਯਥ ਬਰ੍ਹਿਣਃ

ਕੜੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਨੀਲੇ ਗਲੇ ਵਾਲੇ, ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਉਰਜਾ ਵਾਲੇ, ਹਵਨ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਧਰਮਕਾਰੀ ਤੇ ਕੁਸ਼ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ।

ਆਸੀਨਾਨ੍ਧਾਵਤਸ਼੍ਚੈਵ ਪਞ੍ਚਭੂਤਾਨ੍ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ਅਧ੍ਯਾਪਿਨੋ ऽਧ੍ਯਾਯਿਨਸ਼੍ ਚ ਜਪਤੋ ਯੁਞ੍ਜਤਸ੍ ਤਥਾ

ਬੈਠੇ ਤੇ ਦੌੜਦੇ, ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜੀਵ, ਪਾਠ ਕਰਣ ਵਾਲੇ, ਜਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ।

ਧੂਮਵਨ੍ਤੋ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਨਦੀਮਨ੍ਤੋ ऽਤਿਦੀਪ੍ਤਿਨਃ ਵृਦ੍ਧਾਨ੍ਬੁਦ੍ਧਿਮਤਸ਼੍ਚੈਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਿष੍ਠਾਞ੍ਸ਼ੁਭਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨ੍

ਧੂੰਆਂ ਵਾਲੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਲਦੇ, ਗੂੰਜਦੇ, ਬਹੁਤ ਚਮਕਦਾਰ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ, ਬ੍ਰਹਮ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਸ਼ੁਭ ਰੂਪ ਵਾਲੇ।

ਨੀਲਗ੍ਰੀਵਾਨ੍ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚਾਥ ਕ੍ਸ਼ਮਾਕਰਾਨ੍ ਅਦृਸ਼੍ਯਾਨ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਮਹਾਯੋਗਾਨ੍ਮਹੌਜਸਃ

ਨੀਲੇ ਗਲੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ, ਸਭ忍 ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਵੱਡੇ ਯੋਗੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਉਰਜਾ ਵਾਲੇ।

ਭ੍ਰਮਨ੍ਤੋ ऽਭਿਦ੍ਰਵਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਲਵਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ਅਯਾਤਯਾਮਾਨ੍ ਅਸृਜਦ੍ ਰੁਦ੍ਰਾਨੇਤਾਨ੍ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਨ੍

ਭਟਕਦੇ, ਦੌੜਦੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਉੱਡਦੇ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ ਜੋ ਥਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾ ਹਨ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਬ੍ਰਵੀਦੇਨਂ ਮਾਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੀਰੀਦृਸ਼ੀਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਾ ਨਾਤ੍ਮਨਸ੍ਤੁਲ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇਵ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ

ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਿੱਖੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਨਾ ਪੈਦਾ ਕਰ, ਆਪਣੇ ਵਰਗੇ ਜੀਵ ਨਾ ਬਣਾਓ। ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।'

ਅਨ੍ਯਾਃ ਸृਜ ਤ੍ਵਂ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾ ਵੈ ਮृਤ੍ਯੁਸਂਯੁਤਾਃ ਨਾਰਪ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤੇ ਹਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਪ੍ਰਜਾਵਗਤਮृਤ੍ਯਵਃ

'ਹੋਰ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਕਰ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਜੀਵ ਮੌਤ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਕਰਤੱਵ ਨਹੀਂ ਨਿਭਾ ਸਕਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੌਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ।'

ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ऽਬ੍ਰਵੀਦੇਨਂ ਨਾਹਂ ਮृਤ੍ਯੁਜਰਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ऽਹਂ ਤ੍ਵਂ ਸृਜ ਪ੍ਰਜਾਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਮੌਤ ਤੇ ਬੁਢਾਪੇ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਨਹੀਂ ਪੈਦਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਕਰ।'

ਏਤੇ ਯੇ ਵੈ ਮਯਾ ਸृष੍ਟਾ ਵਿਰੂਪਾ ਨੀਲਲੋਹਿਤਾਃ ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਆਤ੍ਮਨੋ ਨਿਃਸृਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ

ਇਹ ਜੋ ਮੈਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ—ਅਜੀਬ, ਨੀਲੇ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ—ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਆਪ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਜੀਵ ਹਨ।

ਏਤੇ ਦੇਵਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਰੁਦ੍ਰਾ ਨਾਮ ਮਹਾਬਲਾਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਚੈਵ ਪਰਿਸ਼੍ਰਿਤਾਃ

ਇਹ ਦੇਵਤੇ ਰੁਦਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਣਗੇ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਵਣਗੇ।

ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਾਃ ਸਮਾਤ੍ਮਾਨੋ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤੀਤਿ ਯਾਜ੍ਞਿਕਾਃ ਯਜ੍ਞਭਾਜੋ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਦੇਵਗਣੈਃ ਸਹ

ਜੋ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੌ ਰੁਦਰਾਂ ਦੇ ਸਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਯਜਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣਗੇ।

ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰੇषੁ ਯੇ ਦੇਵਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤੀਹ ਭੇਦਤਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤੈਰ੍ ਈਜ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ ਤੇ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਨ੍ਤੀਹ ਆ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯਾਤ੍

ਮਨੁਆਂ ਦੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਣਗੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪੂਜੇ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਇੱਥੇ ਰਹਿਣਗੇ।

ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮਹਾਦੇਵੇਨ ਧੀਮਤਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਹृष੍ਯਮਾਣਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਮੇਂ ਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।

ਏਵਂ ਭਵਤੁ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਯਥਾ ਤੇ ਵ੍ਯਾਹृਤਂ ਵਿਭੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਮਨੁਜ੍ਞਾਤੇ ਤਥਾ ਸਰ੍ਵਮਭੂਤ੍ਕਿਲ

ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਐਸਾ ਹੀ ਹੋ ਗਿਆ।

ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਨ ਚਾਸੂਯਤ ਵੈ ਪ੍ਰਜਾਃ ਊਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਾਃ ਸ੍ਥਿਤਃ ਸ੍ਥਾਣੁਰ੍ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍

ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਕੋਈ ਜੀਵ ਨਹੀਂ ਬਣਾਏ; ਉਹ ਉੱਤਮ ਬੀਜ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਸਥਿਰ ਰਹੇ ਜਦ ਤੱਕ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।

ਯਸ੍ਮਾਦੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਥਿਤੋ ऽਸ੍ਮੀਤਿ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਥਾਣੁਰਿਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ ਏष ਦੇਵੋ ਮਹਾਦੇਵਃ ਪੁਰੁषੋ ऽਰ੍ਕਸਮਦ੍ਯੁਤਿਃ

ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ 'ਮੈਂ ਸਥਿਰ ਹਾਂ', ਇਸ ਲਈ ਉਹ 'ਸਥਾਣੁ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਵੱਡਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ।

ਅਰ੍ਧਨਾਰੀਨਰਵਪੁਸ੍ ਤੇਜਸਾ ਜ੍ਵਲਨੋਪਮਃ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾਸੌ ਦ੍ਵਿਧਾਭੂਤਃ ਪृਥਕ੍ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਪੁਰੁषਃ ਪृਥਕ੍

ਉਹ ਅਰਧ-ਨਾਰੀ, ਅਰਧ-ਪੁਰਖ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਤੇਜ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ—ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਨਾਰੀ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਪੁਰਖ।

ਸ ਏਵੈਕਾਦਸ਼ਾਰ੍ਧੇਨ ਸ੍ਥਿਤੋ ऽਸੌ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ ਤਤ੍ਰ ਯਾ ਸਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ੍ਯਾਰ੍ਧਕਾਯਿਨੀ

ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਗਿਆਰਾਂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਥੇ ਰਹੇ; ਉਥੇ, ਜੋ ਮਹਾ-ਭਾਗਵਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੇ ਅਰਧ-ਕਾਇਆ ਵਾਲੀ ਹੈ—

ਪ੍ਰਾਗੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਮਹਾਦੇਵੀ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਸੈਵੇਹ ਸਤੀ ਹ੍ਯਭੂਤ੍ ਹਿਤਾਯ ਜਗਤਾਂ ਦੇਵੀ ਦਕ੍ਸ਼ੇਣਾਰਾਧਿਤਾ ਪੁਰਾ

ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਾਦੇਵੀ ਵਜੋਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹੀ ਨਾਰੀ ਇੱਥੇ ਸਤੀ ਬਣੀ; ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਪੂਜਿਆ ਸੀ।

ਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਂ ਵਾਮਂ ਤਥਾਸਿਤਮ੍ ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਵਿਭਜਸ੍ਵੇਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਦੇਵੇਨ ਸ਼ਂਭੁਨਾ

ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਲਈ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੰਡ—ਸੱਜਾ ਪਾਸਾ ਚਿੱਟਾ, ਖੱਬਾ ਪਾਸਾ ਕਾਲਾ।'

ਸਾ ਤਥੋਕ੍ਤਾ ਦ੍ਵਿਧਾਭੂਤਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ ਕृष੍ਣਾ ਚ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਤਸ੍ਯਾ ਨਾਮਾਨਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਚ ਸਮਾਹਿਤਾਃ

ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਈ—ਚਿੱਟੀ ਤੇ ਕਾਲੀ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।

ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ੍ਵਧਾ ਮਹਾਵਿਦ੍ਯਾ ਮੇਧਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਸਤੀ ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਣੀ ਵਿਦ੍ਯਾ ਇਚ੍ਛਾਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਕ੍ਰਿਯਾਤ੍ਮਿਕਾ

ਸਵਾਹਾ, ਸਵਧਾ, ਮਹਾਵਿਦਿਆ, ਮੇਧਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਸਤੀ, ਦਾਕਸ਼ਾਯਣੀ, ਵਿਦਿਆ, ਇੱਛਾ-ਸ਼ਕਤੀ, ਕ੍ਰਿਆਤਮਿਕਾ—

ਅਪਰ੍ਣਾ ਚੈਕਪਰ੍ਣਾ ਚ ਤਥਾ ਚੈਵੈਕਪਾਟਲਾ ਉਮਾ ਹੈਮਵਤੀ ਚੈਵ ਕਲ੍ਯਾਣੀ ਚੈਕਮਾਤृਕਾ

ਅਪਰਣਾ, ਏਕਪਰਣਾ, ਏਕਪਾਟਲਾ, ਉਮਾ, ਹੇਮਵਤੀ, ਕਲਿਆਣੀ, ਅਤੇ ਏਕਮਾਤ੍ਰਿਕਾ—

ਖ੍ਯਾਤਿਃ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਲੋਕੇ ਗੌਰੀਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ ਗਣਾਂਬਿਕਾ ਮਹਾਦੇਵੀ ਨਨ੍ਦਿਨੀ ਜਾਤਵੇਦਸੀ

ਖਿਆਤੀ, ਪ੍ਰਜਨਾ, ਮਹਾ-ਭਾਗਵਤੀ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਗੌਰੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਗਣਾਂਬਿਕਾ, ਮਹਾਦੇਵੀ, ਨੰਦਿਨੀ, ਜਾਤਵੇਦਸੀ—

ਏਕਰੂਪਮਥੈਤਸ੍ਯਾਃ ਪृਥਗ੍ਦੇਹਵਿਭਾਵਨਾਤ੍ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਵਰਦਾ ਪੁਣ੍ਯਾ ਪਾਵਨੀ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ

ਉਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵੰਡਣ ਕਰਕੇ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।

ਆਜ੍ਞਾ ਆਵੇਸ਼ਨੀ ਕृष੍ਣਾ ਤਾਮਸੀ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕੀ ਸ਼ਿਵਾ ਪ੍ਰਕृਤਿਰ੍ਵਿਕृਤਾ ਰੌਦ੍ਰੀ ਦੁਰ੍ਗਾ ਭਦ੍ਰਾ ਪ੍ਰਮਾਥਿਨੀ

ਆਗਿਆ, ਆਵੇਸ਼ਨੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਤਾਮਸੀ, ਸਾਤਵਿਕੀ, ਸ਼ਿਵਾ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਵਿਕ੍ਰਿਤਾ, ਰੌਦਰੀ, ਦੁਰਗਾ, ਭਦਰਾ, ਪ੍ਰਮਾਥਿਨੀ—