ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਲਜ੍ਜਾਯਾਂ ਵਿਨਯਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵ੍ਯਵਸਾਯੋ ਵਸੋਃ ਸੁਤਃ ਕ੍ਸ਼ੇਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਸੁਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸੁਖਂ ਸਿਦ੍ਧੇਰ੍ਵ੍ਯਜਾਯਤ

ਲਾਜ ਤੋਂ ਵਿਨਯ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਸੋਹਣਾਪਣ ਤੋਂ ਵਯਵਸਾਯ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੋਂ ਖ਼ੇਮ, ਤੇ ਸਿੱਧੀ ਤੋਂ ਸੁਖ ਜਨਮਿਆ।

ਯਸ਼ਃ ਕੀਰ੍ਤਿਸੁਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਧਰ੍ਮਸੂਨਵਃ ਕਾਮਸ੍ਯ ਹਰ੍षਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵੈ ਦੇਵ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਜਾਯਤ

ਕੀਰਤੀ ਤੋਂ ਯਸ਼ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ—ਇਹ ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ। ਪ੍ਰੀਤੀ ਦੇ ਕੋਖੋਂ ਕਾਮ ਨੂੰ ਹਰਸ਼ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।

ਇਤ੍ਯੇष ਵੈ ਸੁਤੋਦਰ੍ਕਃ ਸਰ੍ਗੋ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਕੀਰ੍ਤਿਤਃ ਜਜ੍ਞੇ ਹਿਂਸਾ ਤ੍ਵਧਰ੍ਮਾਦ੍ਵੈ ਨਿਕृਤਿਂ ਚਾਨृਤਂ ਸੁਤਮ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਮ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਦਾ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਰਣਨ ਹੋਇਆ। ਅਧਰਮ ਤੋਂ ਹਿੰਸਾ ਜਨਮੀ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਨਿਕ੍ਰਿਤੀ ਤੇ ਅਨ੍ਰਿਤ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ।

ਨਿਕृਤ੍ਯਾਂ ਤੁ ਦ੍ਵਯਂ ਜਜ੍ਞੇ ਭਯਂ ਨਰਕ ਏਵ ਚ ਮਾਯਾ ਚ ਵੇਦਨਾ ਚਾਪਿ ਮਿਥੁਨਦ੍ਵਯਮੇਤਯੋਃ

ਨਿਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਦੋ ਜਨਮੇ: ਭਯ ਤੇ ਨਰਕ; ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮਾਇਆ ਤੇ ਵੇਦਨਾ—ਇਹ ਦੋ ਜੋੜੇ।

ਭੂਯੋ ਜਜ੍ਞੇ ऽਥ ਵੈ ਮਾਯਾ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਭੂਤਾਪਹਾਰਿਣਮ੍ ਵੇਦਨਾਯਾਃ ਸੁਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦੁਃਖਂ ਜਜ੍ਞੇ ਚ ਰੌਰਵਃ

ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਮੁੜ ਮੌਤ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵੇਦਨਾ ਤੋਂ ਦੁੱਖ ਤੇ ਰੌਰਵ ਜਨਮਿਆ।

ਮृਤ੍ਯੋਰ੍ ਵ੍ਯਾਧਿਜਰਾਸ਼ੋਕਕ੍ਰੋਧਾਸੂਯਾਸ਼੍ ਚ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਦੁਃਖੋਤ੍ਤਰਾਃ ਸੁਤਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਚਾਧਰ੍ਮਲਕ੍ਸ਼ਣਾਃ

ਮੌਤ ਤੋਂ ਰੋਗ, ਬੁਢਾਪਾ, ਦੁੱਖ, ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਈਰਖਾ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ ਤੇ ਅਧਰਮ ਵਾਲੇ ਹਨ।

ਨੈषਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯੇਤੇ ਪਰਿਗ੍ਰਹਾਃ ਇਤ੍ਯੇष ਤਾਮਸਃ ਸਰ੍ਗੋ ਜਜ੍ਞੇ ਧਰ੍ਮਨਿਯਾਮਕਃ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਸਿਰਫ਼ ਮਾਲਕੀ ਸਮਝੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਾਮਸੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਧਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਹੇਠ ਪੈਦਾ ਹੋਈ।

ਪ੍ਰਜਾਃ ਸृਜੇਤਿ ਵ੍ਯਾਦਿष੍ਟੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਨੀਲਲੋਹਿਤਃ ਸੋ ऽਭਿਧ੍ਯਾਯ ਸਤੀਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਹ੍ਯਾਤ੍ਮਸਂਭਵਾਨ੍

ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਨੀਲਲੋਹਿਤ ਨੇ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਤੀ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ।

ਨਾਧਿਕਾਨ੍ਨ ਚ ਹੀਨਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ ਮਾਨਸਾਨਾਤ੍ਮਨਃ ਸਮਾਨ੍ ਸਹਸ੍ਰਂ ਹਿ ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਸੋ ऽਸृਜਤ੍ ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸਸਃ

ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਨਾ ਘੱਟ ਬਣਾਇਆ। ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਆਪਣੇ ਵਰਗੇ, ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।

ਤੁਲ੍ਯਾਨੇਵਾਤ੍ਮਨਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਰੂਪਤੇਜੋਬਲਸ਼੍ਰੁਤੈਃ ਪਿਙ੍ਗਲਾਨ੍ਸਨਿषਙ੍ਗਾਂਸ਼੍ ਚ ਸਕਪਰ੍ਦਾਨ੍ਸਲੋਹਿਤਾਨ੍

ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਆਪਣੇ ਰੂਪ, ਚਮਕ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਬਣਾਏ—ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ, ਹਥਿਆਰਧਾਰੀ, ਜਟਾਧਾਰੀ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ।

ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾਨ੍ ਹਰਿਕੇਸ਼ਾਂਸ਼੍ ਚ ਦृष੍ਟਿਘ੍ਨਾਂਸ਼੍ ਚ ਕਪਾਲਿਨਃ ਮਹਾਰੂਪਾਨ੍ਵਿਰੂਪਾਂਸ਼੍ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਨ੍ ਸ੍ਵਰੂਪਿਣਃ

ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਵਾਲ, ਤਿੱਖੀ ਨਜ਼ਰ, ਕਪਾਲ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਅਜੀਬ ਰੂਪ, ਹਰ ਰੂਪ ਤੇ ਆਪਣਾ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ ਬਣਾਇਆ।

ਰਥਿਨਸ਼੍ਚਰ੍ਮਿਣਸ਼੍ਚੈਵ ਵਰ੍ਮਿਣਸ਼੍ ਚ ਵਰੂਥਿਨਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਤਬਾਹੂਂਸ਼੍ ਚ ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ ਭੌਮਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਗਾਨ੍

ਰਥਾਂ 'ਚ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਚਮੜੇ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਬਕਤਰਧਾਰੀ, ਢਾਲ ਵਾਲੇ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਦਿਵਯ ਜੀਵ।

ਸ੍ਥੂਲਸ਼ੀਰ੍षਾਨ੍ ਅष੍ਟਦਂष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਜਿਹ੍ਵਾਂਸ੍ ਤਾਂਸ੍ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਾਨ੍ ਅਨ੍ਨਾਦਾਨ੍ ਪਿਸ਼ਿਤਾਸ਼ਾਂਸ਼੍ ਚ ਆਜ੍ਯਪਾਨ੍ਸੋਮਪਾਨਪਿ

ਵੱਡੇ ਸਿਰ, ਅੱਠ ਦੰਦ, ਦੋ ਜੀਭਾਂ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ, ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਘੀ ਤੇ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ।

ਮੀਢੁषੋ ऽਤਿਕਪਾਲਾਂਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਿਤਿਕਣ੍ਠੋਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਸਃ ਹਵ੍ਯਾਦਾਞ੍ਛ੍ਰੁਤਧਰ੍ਮਾਂਸ਼੍ ਚ ਧਰ੍ਮਿਣੋ ਹ੍ਯਥ ਬਰ੍ਹਿਣਃ

ਕੜੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਨੀਲੇ ਗਲੇ ਵਾਲੇ, ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਉਰਜਾ ਵਾਲੇ, ਹਵਨ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਧਰਮਕਾਰੀ ਤੇ ਕੁਸ਼ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ।

ਆਸੀਨਾਨ੍ਧਾਵਤਸ਼੍ਚੈਵ ਪਞ੍ਚਭੂਤਾਨ੍ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ਅਧ੍ਯਾਪਿਨੋ ऽਧ੍ਯਾਯਿਨਸ਼੍ ਚ ਜਪਤੋ ਯੁਞ੍ਜਤਸ੍ ਤਥਾ

ਬੈਠੇ ਤੇ ਦੌੜਦੇ, ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜੀਵ, ਪਾਠ ਕਰਣ ਵਾਲੇ, ਜਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ।

ਧੂਮਵਨ੍ਤੋ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਨਦੀਮਨ੍ਤੋ ऽਤਿਦੀਪ੍ਤਿਨਃ ਵृਦ੍ਧਾਨ੍ਬੁਦ੍ਧਿਮਤਸ਼੍ਚੈਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਿष੍ਠਾਞ੍ਸ਼ੁਭਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨ੍

ਧੂੰਆਂ ਵਾਲੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਲਦੇ, ਗੂੰਜਦੇ, ਬਹੁਤ ਚਮਕਦਾਰ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ, ਬ੍ਰਹਮ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਸ਼ੁਭ ਰੂਪ ਵਾਲੇ।

ਨੀਲਗ੍ਰੀਵਾਨ੍ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚਾਥ ਕ੍ਸ਼ਮਾਕਰਾਨ੍ ਅਦृਸ਼੍ਯਾਨ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਮਹਾਯੋਗਾਨ੍ਮਹੌਜਸਃ

ਨੀਲੇ ਗਲੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ, ਸਭ忍 ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਵੱਡੇ ਯੋਗੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਉਰਜਾ ਵਾਲੇ।

ਭ੍ਰਮਨ੍ਤੋ ऽਭਿਦ੍ਰਵਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਲਵਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ਅਯਾਤਯਾਮਾਨ੍ ਅਸृਜਦ੍ ਰੁਦ੍ਰਾਨੇਤਾਨ੍ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਨ੍

ਭਟਕਦੇ, ਦੌੜਦੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਉੱਡਦੇ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ ਜੋ ਥਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾ ਹਨ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਬ੍ਰਵੀਦੇਨਂ ਮਾਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੀਰੀਦृਸ਼ੀਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਾ ਨਾਤ੍ਮਨਸ੍ਤੁਲ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇਵ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ

ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਿੱਖੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਨਾ ਪੈਦਾ ਕਰ, ਆਪਣੇ ਵਰਗੇ ਜੀਵ ਨਾ ਬਣਾਓ। ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।'

ਅਨ੍ਯਾਃ ਸृਜ ਤ੍ਵਂ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾ ਵੈ ਮृਤ੍ਯੁਸਂਯੁਤਾਃ ਨਾਰਪ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤੇ ਹਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਪ੍ਰਜਾਵਗਤਮृਤ੍ਯਵਃ

'ਹੋਰ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਕਰ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਜੀਵ ਮੌਤ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਕਰਤੱਵ ਨਹੀਂ ਨਿਭਾ ਸਕਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੌਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ।'

ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ऽਬ੍ਰਵੀਦੇਨਂ ਨਾਹਂ ਮृਤ੍ਯੁਜਰਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ऽਹਂ ਤ੍ਵਂ ਸृਜ ਪ੍ਰਜਾਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਮੌਤ ਤੇ ਬੁਢਾਪੇ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਨਹੀਂ ਪੈਦਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਕਰ।'

ਏਤੇ ਯੇ ਵੈ ਮਯਾ ਸृष੍ਟਾ ਵਿਰੂਪਾ ਨੀਲਲੋਹਿਤਾਃ ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਆਤ੍ਮਨੋ ਨਿਃਸृਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ

ਇਹ ਜੋ ਮੈਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ—ਅਜੀਬ, ਨੀਲੇ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ—ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਆਪ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਜੀਵ ਹਨ।

ਏਤੇ ਦੇਵਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਰੁਦ੍ਰਾ ਨਾਮ ਮਹਾਬਲਾਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਚੈਵ ਪਰਿਸ਼੍ਰਿਤਾਃ

ਇਹ ਦੇਵਤੇ ਰੁਦਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਣਗੇ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਵਣਗੇ।

ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਾਃ ਸਮਾਤ੍ਮਾਨੋ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤੀਤਿ ਯਾਜ੍ਞਿਕਾਃ ਯਜ੍ਞਭਾਜੋ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਦੇਵਗਣੈਃ ਸਹ

ਜੋ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੌ ਰੁਦਰਾਂ ਦੇ ਸਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਯਜਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣਗੇ।

ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰੇषੁ ਯੇ ਦੇਵਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤੀਹ ਭੇਦਤਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤੈਰ੍ ਈਜ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ ਤੇ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਨ੍ਤੀਹ ਆ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯਾਤ੍

ਮਨੁਆਂ ਦੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਣਗੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪੂਜੇ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਇੱਥੇ ਰਹਿਣਗੇ।

ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮਹਾਦੇਵੇਨ ਧੀਮਤਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਹृष੍ਯਮਾਣਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਮੇਂ ਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।

ਏਵਂ ਭਵਤੁ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਯਥਾ ਤੇ ਵ੍ਯਾਹृਤਂ ਵਿਭੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਮਨੁਜ੍ਞਾਤੇ ਤਥਾ ਸਰ੍ਵਮਭੂਤ੍ਕਿਲ

ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਐਸਾ ਹੀ ਹੋ ਗਿਆ।

ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਨ ਚਾਸੂਯਤ ਵੈ ਪ੍ਰਜਾਃ ਊਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਾਃ ਸ੍ਥਿਤਃ ਸ੍ਥਾਣੁਰ੍ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍

ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਕੋਈ ਜੀਵ ਨਹੀਂ ਬਣਾਏ; ਉਹ ਉੱਤਮ ਬੀਜ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਸਥਿਰ ਰਹੇ ਜਦ ਤੱਕ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।

ਯਸ੍ਮਾਦੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਥਿਤੋ ऽਸ੍ਮੀਤਿ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਥਾਣੁਰਿਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ ਏष ਦੇਵੋ ਮਹਾਦੇਵਃ ਪੁਰੁषੋ ऽਰ੍ਕਸਮਦ੍ਯੁਤਿਃ

ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ 'ਮੈਂ ਸਥਿਰ ਹਾਂ', ਇਸ ਲਈ ਉਹ 'ਸਥਾਣੁ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਵੱਡਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ।