ਰਕ੍ਸ਼ਮਾਣਸ੍ਯ ਦੇਹਸ੍ਯ ਮਾਯਾਵੀ ਕਂਸਰੂਪਿਣਃ ਕਿਂ ਕृਤਂ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਮੂਰ੍ਖ ਜਾਤਃ ਖਲੁ ਤਵਾਨ੍ਤਕृਤ੍
'ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਠੱਗ ਕਾਂਸ, ਦੱਸ ਕਿ ਤੂੰ ਕਿਹੜਾ ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਮੂਰਖ, ਜੋ ਤੇਰਾ ਸੰਘਾਰਕ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈ?'
ਦੇਵਕ੍ਯਾਃ ਸ ਭਯਾਤ੍ਕਂਸੋ ਜਘਾਨੈਵਾष੍ਟਮਂ ਤ੍ਵਿਤਿ ਸ੍ਮਰਨ੍ਤਿ ਵਿਹਿਤੋ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ ਦੇਵਕ੍ਯਾਸ੍ ਤਨਯੋ ऽष੍ਟਮਃ
ਦੇਵਕੀ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਕਾਂਸ ਨੇ ਅਠਵਾਂ ਬੱਚਾ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ—ਇਹ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਅਠਵਾਂ ਪੁੱਤ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਲਈ ਹੀ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਯਸ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਤਿਕृਤੌ ਯਤ੍ਨੋ ਭੋਜਸ੍ਯਾਸੀਦ੍ਵृਥਾ ਹਰੇਃ ਪ੍ਰਭਾਵਾਨ੍ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਸ੍ ਤਯਾ ਚੈਵ ਜਡੀਕृਤਃ
ਭੋਜ ਨੇ ਉਸ ਬੱਚੇ ਦੀ ਥਾਂ ਹੋਰ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਜੋ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਵਿਅਰਥ ਗਈ, ਹਰੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਂਸੋ ऽਪਿ ਨਿਹਤਸ੍ਤੇਨ ਕृष੍ਣੇਨਾਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਾ ਨਿਹਤਾ ਬਹਵਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਦੇਵਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਘਾਤਿਨਃ
ਕਾਂਸ ਵੀ ਉਸ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਕਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ; ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਸਨ, ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਤਸ੍ਯ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਤਨਯਾਃ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਪ੍ਰਮੁਖਾਸ੍ ਤਥਾ ਬਹਵਃ ਪਰਿਸਂਖ੍ਯਾਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੁਦ੍ਧਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਆਦਿ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕृष੍ਣਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾਃ ਕृष੍ਣੇਨ ਸਦृਸ਼ਾਃ ਸੁਤਾਃ ਪੁਤ੍ਰੇष੍ਵੇਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਚਾਰੁਦੇष੍ਣਾਦਯੋ ਹਰੇਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਪੁੱਤਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵਰਗੇ; ਹਰੀ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੁੱਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਚਾਰੁਦੇਸ਼ਨਾ ਆਦਿ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹਨ।
ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾ ਬਲਵਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਰੌਕ੍ਮਿਣੇਯਾਰਿਸੂਦਨਾਃ षੋਡਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੀਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਮੇਕਂ ਤਥਾਧਿਕਮ੍
ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਹਨ, ਵੈਰੀ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਇੱਕ ਸੌ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ।
ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਤਾਸੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਪ੍ਰਿਯਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਚ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ ਤਯਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਰ੍षਾਣਿ ਕृष੍ਣੇਨਾਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਾ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਵਿੱਚ, ਰੁਕਮਣੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਸੀ; ਉਸ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਵਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਰਿਹਾ।
ਉष੍ਯਤਾ ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ੇਣ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਪੂਜਿਤੋ ਹਰਃ ਚਾਰੁਦੇष੍ਣਃ ਸੁਚਾਰੁਸ਼੍ ਚ ਚਾਰੁਵੇषੋ ਯਸ਼ੋਧਰਃ
ਪੁੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਹਰਾ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਹਵਾ ਖਾ ਕੇ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ; ਚਾਰੁਦੇਸ਼ਨਾ, ਸੁਚਾਰੁ, ਚਾਰੁਵੇਸ਼ਾ ਅਤੇ ਯਸ਼ੋਧਰਾ ਜਨਮ ਲਏ।
ਚਾਰੁਸ਼੍ਰਵਾਸ਼੍ਚਾਰੁਯਸ਼ਾਃ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਃ ਸਾਮ੍ਬ ਏਵ ਚ ਏਤੇ ਲਬ੍ਧਾਸ੍ਤੁ ਕृष੍ਣੇਨ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਚਾਰੁਸ਼੍ਰਵਾ, ਚਾਰੁਯਸ਼ਾ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਅਤੇ ਸਾਂਬਾ ਵੀ—ਇਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਿਲੇ।
ਤਾਨ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਨਯਾਨ੍ਵੀਰਾਨ੍ ਰੌਕ੍ਮਿਣੇਯਾਂਸ਼੍ ਚ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀਮ੍ ਜਾਮ੍ਬਵਤ੍ਯਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕृष੍ਣਂ ਭਾਰ੍ਯਾ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਉਹ ਵਿਰਲੇ ਪੁੱਤ ਅਤੇ ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਾਮਬਵਤੀ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮਮ ਤ੍ਵਂ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਂ ਗੁਣਵਤ੍ਤਰਮ੍ ਸੁਰੇਸ਼ਸਂਮਿਤਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਦਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
'ਮੇਰੇ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ, ਕਮਲ-ਅੱਖ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼, ਗੁਣਵਾਨ, ਅਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਵਾਂਗ ਪੁੱਤ ਦਿਆਂ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ।'
ਜਾਮ੍ਬਵਤ੍ਯਾ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਜਗਨ੍ਨਾਥਸ੍ਤਤੋ ਹਰਿਃ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤੁਂ ਸਮਾਰੇਭੇ ਤਪੋਨਿਧਿਰਨਿਨ੍ਦਿਤਃ
ਜਾਂਬਵਤੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣਕੇ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਹਰੀ, ਜੋ ਤਪ ਦੇ ਖਜਾਨਾ ਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਤਪ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਸੋ ऽਥ ਨਾਰਾਯਣਃ ਕृष੍ਣਃ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਪਾਦਸ੍ਯ ਚ ਮੁਨੇਰ੍ ਗਤ੍ਵਾ ਚੈਵਾਸ਼੍ਰਮੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ ਨਾਰਾਇਣ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜੋ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਆਘਰਪਾਦ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਵਧੀਆ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।
ऋषਿਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਵਙ੍ਗਿਰਸਂ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ਦਿਵ੍ਯਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਯੋਗਂ ਲਬ੍ਧਵਾਂਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਜ੍ਞਯਾ
ਅੰਗਿਰਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਦਿਵਿਆ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਯੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਲੁਪ੍ਤਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁਕੇਸ਼ਸ਼੍ ਚ ਘृਤਾਕ੍ਤੋ ਮੁਞ੍ਜਮੇਖਲੀ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਭਗਵਾਨ੍ਕृष੍ਣਸ੍ ਤਤਾਪ ਚ ਪਰਂਤਪਃ
ਉਸ ਦੀ ਦਾਡੀ ਤੇ ਵਾਲ ਕੱਟੇ ਹੋਏ, ਘੀ ਲਗਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਮੁੰਜ ਘਾਸ ਦੀ ਕਮਰਬੰਦ ਪਾਈ ਹੋਈ, ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜੋ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਬਾਹੁਰ੍ ਨਿਰਾਲਂਬਃ ਪਾਦਾਙ੍ਗੁष੍ਠਾਗ੍ਰਧਿष੍ਠਿਤਃ ਫਲਾਮ੍ਬਨਿਲਭੋਜੀ ਚ ऋਤੁਤ੍ਰਯਮ੍ ਅਧੋਕ੍ਸ਼ਜਃ
ਉਸ ਨੇ ਬਾਂਹ ਉਪਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਕਿਸੇ ਸਹਾਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਅੰਗੂਠਿਆਂ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਫਲ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਹਵਾ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰਿਆ; ਅਧੋਕਸ਼ਜ ਨੇ ਤਿੰਨ ਰੁੱਤਾਂ ਤਕ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਤਪਸਾ ਤਸ੍ਯ ਸਂਤੁष੍ਟੋ ਦਦੌ ਰੁਦ੍ਰੋ ਬਹੂਨ੍ ਵਰਾਨ੍ ਸਾਮ੍ਬਂ ਜਾਂਬਵਤੀਪੁਤ੍ਰਂ ਕृष੍ਣਾਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਉਸ ਦੇ ਤਪ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਰੁਦਰ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਰ ਦਿਤੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਂਬਾ, ਜਾਂਬਵਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਸੀ।
ਤਥਾ ਜਾਂਬਵਤੀ ਚੈਵ ਸਾਂਬਂ ਭਾਰ੍ਯਾ ਹਰੇਃ ਸੁਤਮ੍ ਪ੍ਰਹਰ੍षਮਤੁਲਂ ਲੇਭੇ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾਦਿਤ੍ਯਂ ਯਥਾਦਿਤਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਂਬਵਤੀ, ਹਰੀ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਸਾਂਬਾ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਪਾ ਕੇ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ, ਜਿਵੇਂ ਅਦਿਤੀ ਨੇ ਆਦਿਤਯ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ।
ਬਾਣਸ੍ਯ ਚ ਤਦਾ ਤੇਨ ਛੇਦਿਤਂ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਾਃ ਭੁਜਾਨਾਂ ਚੈਵ ਸਾਹਸ੍ਰਂ ਸ਼ਾਪਾਦ੍ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਰੁਦਰ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ, ਬਾਣਾ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਅਥ ਦੈਤ੍ਯਵਧਂ ਚਕ੍ਰੇ ਹਲਾਯੁਧਸਹਾਯਵਾਨ੍ ਤਥਾ ਦੁष੍ਟਕ੍ਸ਼ਿਤੀਸ਼ਾਨਾਂ ਲੀਲਯੈਵ ਰਣਾਜਿਰੇ
ਫਿਰ, ਹਲਾਯੁਧ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦੁਸ਼ਟ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਹਤ੍ਵਾ ਦੇਵਸਮ੍ਭੂਤਂ ਨਰਕਂ ਦੈਤ੍ਯਪੁਙ੍ਗਵਮ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯੋਰ੍ਧ੍ਵਚਕ੍ਰਸ੍ਯ ਵਰਦਾਨਾਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਨਰਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਰਧਵਚਕ੍ਰ ਦੇ ਵਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਵੋਪਭੋਗ੍ਯਾਨਿ ਕਨ੍ਯਾਨਾਂ षੋਡਸ਼ਾਤੁਲਵਿਕ੍ਰਮਃ ਸ਼ਤਾਧਿਕਾਨਿ ਜਗ੍ਰਾਹ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਸ ਮਹਾਬਲੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਕੋਈ ਜੋੜ ਨਹੀਂ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੁਖ ਲਈ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੁੜੀਆਂ ਲੈ ਲਈਆਂ।
ਸ਼ਾਪਵ੍ਯਾਜੇਨ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਮ੍ ਉਪਸਂਹृਤਵਾਨ੍ ਕੁਲਮ੍ ਸਂਹृਤ੍ਯ ਤਤ੍ਕੁਲਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਭਾਸੇ ऽਤਿष੍ਠਦਚ੍ਯੁਤਃ
ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਬਹਾਨੇ, ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ; ਉਹ ਵੰਸ਼ ਮਿਟਾ ਕੇ, ਅਚੁਤ ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ।
ਤਦਾ ਤਸ੍ਯੈਵ ਤੁ ਗਤਂ ਵਰ੍षਾਣਾਮਧਿਕਂ ਸ਼ਤਮ੍ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਦ੍ਵਾਰਕਾਯਾਂ ਵੈ ਜਰਾਕ੍ਲੇਸ਼ਾਪਹਾਰਿਣਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜੋ ਬੁਢੇਪੇ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨੇ ਦਵਾਰਕਾ ਵਿੱਚ ਸੌ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਾਲ ਬਿਤਾਏ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਕਣ੍ਵਸ੍ਯ ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਚ ਧੀਮਤਃ ਸ਼ਾਪਂ ਪਿਣ੍ਡਾਰਕੇ ऽਰਕ੍ਸ਼ਦ੍ ਵਚੋ ਦੁਰ੍ਵਾਸਸਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਕਣਵ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨਾਰਦ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਪਿੰਡਾਰਕਾ ਵਿੱਚ, ਦੁਰਵਾਸਾ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਮਾਨੁषਂ ਰੂਪਂ ਜਰਕਾਸ੍ਤ੍ਰਚ੍ਛਲੇਨ ਤੁ ਅਨੁਗृਹ੍ਯ ਚ ਕृष੍ਣੋ ऽਪਿ ਲੁਬ੍ਧਕਂ ਪ੍ਰਯਯੌ ਦਿਵਮ੍
ਫਿਰ, ਜਰਾ ਦੇ ਤੀਰ ਦੇ ਬਹਾਨੇ, ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਅष੍ਟਾਵਕ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਾਪੇਨ ਭਾਰ੍ਯਾਃ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ ਚੌਰੈਸ਼੍ਚਾਪਹृਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਮਾਯਾਬਲੇਨ ਚ
ਅਸ਼ਟਾਵਕ੍ਰ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਚੋਰਾਂ ਨੇ ਮਾਇਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਬਲਭਦ੍ਰੋ ऽਪਿ ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਨਾਗੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਜਗਾਮ ਚ ਮਹਿष੍ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀਪ੍ਰਮੁਖਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਬਲਭਦਰ ਨੇ ਵੀ ਤਿਆਗ ਕਰਕੇ, ਸੱਪ ਬਣ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਸ਼ੁਭ ਪਤਨੀਆਂ, ਰੁਕਮੀਣੀ ਆਦਿ ਵੀ।
ਸਹਾਗ੍ਨਿਂ ਵਿਵਿਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਕृष੍ਣੇਨਾਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਾ ਰੇਵਤੀ ਚ ਤਥਾ ਦੇਵੀ ਬਲਭਦ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਈਆਂ; ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਰੇਵਤੀ ਵੀ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਬਲਭਦਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਦੇ ਕਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਨ।