ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ਼੍ਰੀਦੇਵਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਦੇਵਾ ਚ ਸਹਦੇਵਾ ਤਥਾਪਰਾ ਦੇਵਕੀ ਚਾਪਿ ਤਾਸਾਂ ਚ ਵਰਿष੍ਠਾਭੂਤ੍ਸੁਮਧ੍ਯਮਾ

ਸ਼੍ਰੀਦੇਵਾ, ਸ਼ਾਂਤਿਦੇਵਾ, ਸਹਦੇਵਾ ਅਤੇ ਦੇਵਕੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਦੇਵਕੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਅਤੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ ਸੀ।

ਨਵੋਗ੍ਰਸੇਨਸ੍ਯ ਸੁਤਾਸ੍ ਤੇषਾਂ ਕਂਸਸ੍ਤੁ ਪੂਰ੍ਵਜਃ ਤੇषਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪੌਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ

ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦੇ ਨੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਕਂਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿਚ ਸੀ।

ਦੇਵਕਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਪਤ੍ਨੀ ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ ਬਭੂਵ ਵਨ੍ਦ੍ਯਾ ਪੂਜ੍ਯਾ ਚ ਦੇਵੈਰਪਿ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ

ਦੇਵਕ ਦੀ ਧੀ ਦੇਵਕੀ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ; ਉਹ ਪਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਭਣ ਵਾਲੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਆਦਰਯੋਗ ਤੇ ਪੂਜਯ ਸੀ।

ਰੋਹਿਣੀ ਚ ਮਹਾਭਾਗਾ ਪਤ੍ਨੀ ਚਾਨਕਦੁਨ੍ਦੁਭੇਃ ਪੌਰਵੀ ਬਾਹ੍ਲਿਕਸੁਤਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯਾਸੀਤ੍ਸੁਰੈਰਪਿ

ਰੋਹਿਣੀ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਅਨਕਦੁੰਦੁਭੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ; ਪੌਰਵੀ, ਬਾਹਲਿਕ ਦੀ ਧੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਸਨਮਾਨਿਤ ਸੀ।

ਅਸੂਤ ਰੋਹਿਣੀ ਰਾਮਂ ਬਲਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਹਲਾਯੁਧਮ੍ ਆਸ਼੍ਰਿਤਂ ਕਂਸਭੀਤ੍ਯਾ ਚ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਤੇਜਸਮ੍

ਰੋਹਿਣੀ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਜਣਿਆ, ਜੋ ਬਲ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਹਲ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਕਂਸ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਲੁਕਾ ਲਿਆ।

ਜਾਤੇ ਰਾਮੇ ऽਥ ਨਿਹਤੇ षਡ੍ਗਰ੍ਭੇ ਚਾਤਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਵਸੁਦੇਵੋ ਹਰਿਂ ਧੀਮਾਨ੍ ਦੇਵਕ੍ਯਾਮੁਦਪਾਦਯਤ੍

ਜਦ ਰਾਮ ਜਨਮਿਆ ਅਤੇ ਛੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਚਤੁਰ ਸਨ, ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਦੇਵਕੀ ਵਿਚ ਹਰੀ ਦਾ ਜਨਮ ਕੀਤਾ।

ਸ ਏਵ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਸੌ ਦੇਵਦੇਵੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ਹਲਾਯੁਧਸ਼੍ ਚ ਭਗਵਾਨ੍ ਅਨਨ੍ਤੋ ਰਜਤਪ੍ਰਭਃ

ਉਹੀ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ, ਜਨਾਰਦਨ ਹੈ; ਅਤੇ ਹਲਧਾਰੀ ਭਗਵਾਨ ਅਨੰਤ, ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਭृਗੁਸ਼ਾਪਛਲੇਨੈਵ ਮਾਨਯਨ੍ਮਾਨੁषੀਂ ਤਨੁਮ੍ ਬਭੂਵ ਤਸ੍ਯਾਂ ਦੇਵਕ੍ਯਾਂ ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨ

ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਬਹਾਨੇ, ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜਨਾਰਦਨ ਵਸੁਦੇਵ ਦੇਵਕੀ ਵਿਚ ਜਨਮਿਆ।

ਉਮਾਦੇਹਸਮੁਦ੍ਭੂਤਾ ਯੋਗਨਿਦ੍ਰਾ ਚ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਨਿਯੋਗਾਦ੍ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਯਸ਼ੋਦਾਤਨਯਾ ਹ੍ਯਭੂਤ੍

ਯੋਗਨਿਦਰਾ, ਉਮਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਜੋ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੀ ਧੀ ਬਣੀ।

ਸਾ ਚੈਵ ਪ੍ਰਕृਤਿਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਦੇਵਨਮਸ੍ਕृਤਾ ਪੁਰੁषੋ ਭਗਵਾਨ੍ਕृष੍ਣੋ ਧਰ੍ਮਮੋਕ੍ਸ਼ਫਲਪ੍ਰਦਃ

ਉਹ ਹੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਸਿੱਧਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਤਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਜਗृਹੇ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ ਕਂਸਾਤ੍ਸ੍ਵਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਂ ਤਦਾ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਂ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਕृਤਲਾਞ੍ਛਨਮ੍

ਉਹ ਕੁੜੀ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਜਿਸਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਂਸ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਲਿਆ।

ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਪਦ੍ਮਂ ਧਾਰਯਨ੍ਤਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ ਯਸ਼ੋਦਾਯੈ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਸੁਦੇਵਸ਼੍ ਚ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍

ਜਨਾਰਦਨ, ਜੋ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ, ਗਦਾ ਅਤੇ ਕਮਲ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਯਸ਼ੋਦਾ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।

ਦਤ੍ਤ੍ਵੈਨਂ ਨਨ੍ਦਗੋਪਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਤਾਮਿਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਰਕ੍ਸ਼ਕਂ ਜਗਤਾਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਧृਤਵਿਗ੍ਰਹਮ੍

ਉਸ ਨੂੰ ਨੰਦਗੋਪ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, 'ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ' ਕਿਹਾ; ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ।

ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚੈਵ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯਾਮਿਤਤੇਜਸਃ ਰਾਮੇਣ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਦਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍

ਅਣਗਣ ਚਾਨਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਦਾਤਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

ਭੂਭਾਰਨਿਗ੍ਰਹਾਰ੍ਥਂ ਚ ਹ੍ਯ੍ ਅਵਤੀਰ੍ਣਂ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਮ੍ ਅਤੋ ਵੈ ਸਰ੍ਵਕਲ੍ਯਾਣਂ ਯਾਦਵਾਨਾਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ

ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ, ਜਗਤ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਜਨਮ ਲਿਆ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਯਾਦਵਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਸੁਖ ਮਿਲਣਗੇ।

ਅਯਂ ਸ ਗਰ੍ਭੋ ਦੇਵਕ੍ਯਾ ਯੋ ਨਃ ਕ੍ਲੇਸ਼੍ਯਾਨ੍ਹਰਿष੍ਯਤਿ ਉਗ੍ਰਸੇਨਾਤ੍ਮਜਾਯਾਥ ਕਂਸਾਯਾਨਕਦੁਨ੍ਦੁਭਿਃ

ਇਹ ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਗਰਭ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਡੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦੂਰ ਕਰੇਗਾ; ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦੇ ਪੁੱਤ ਕਾਂਸ ਅਤੇ ਆਨਕਦੁੰਦੁਭੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤ।

ਨਿਵੇਦਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਜਾਤਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸੁਲਕ੍ਸ਼ਣਾਮ੍ ਅਸ੍ਯਾਸ੍ਤਵਾष੍ਟਮੋ ਗਰ੍ਭੋ ਦੇਵਕ੍ਯਾਃ ਕਂਸ ਸੁਵ੍ਰਤ

ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਲਕੜੀ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਖਬਰ ਦਿੱਤੀ: 'ਇਹ ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਅਠਵਾਂ ਗਰਭ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਨੀਤ ਵਾਲੇ ਕਾਂਸ।'

ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ ਏਵ ਨ ਸਂਦੇਹ ਇਤਿ ਵਾਣੀ ਪੁਰਾਤਨੀ ਤਤਸ੍ਤਾਂ ਹਨ੍ਤੁਮਾਰੇਭੇ ਕਂਸਃ ਸੋਲ੍ਲਙ੍ਘ੍ਯ ਚਾਂਬਰਮ੍

ਪੁਰਾਣਾ ਕਹਾਵਤ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮੌਤ ਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਫਿਰ ਕਾਂਸ ਨੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਉੱਡ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।

ਉਵਾਚਾष੍ਟਭੁਜਾ ਦੇਵੀ ਮੇਘਗਂਭੀਰਯਾ ਗਿਰਾ ਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਤਤ੍ਸ੍ਵਕਂ ਦੇਹਮ੍ ਆਯਾਤੋ ਮृਤ੍ਯੁਰੇਵ ਤੇ

ਅਠ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਬੱਦਲ ਵਰਗੀ ਗਹਿਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ: 'ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਬਚਾ, ਤੇਰੀ ਮੌਤ ਆ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।'

ਰਕ੍ਸ਼ਮਾਣਸ੍ਯ ਦੇਹਸ੍ਯ ਮਾਯਾਵੀ ਕਂਸਰੂਪਿਣਃ ਕਿਂ ਕृਤਂ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਮੂਰ੍ਖ ਜਾਤਃ ਖਲੁ ਤਵਾਨ੍ਤਕृਤ੍

'ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਠੱਗ ਕਾਂਸ, ਦੱਸ ਕਿ ਤੂੰ ਕਿਹੜਾ ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਮੂਰਖ, ਜੋ ਤੇਰਾ ਸੰਘਾਰਕ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈ?'

ਦੇਵਕ੍ਯਾਃ ਸ ਭਯਾਤ੍ਕਂਸੋ ਜਘਾਨੈਵਾष੍ਟਮਂ ਤ੍ਵਿਤਿ ਸ੍ਮਰਨ੍ਤਿ ਵਿਹਿਤੋ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ ਦੇਵਕ੍ਯਾਸ੍ ਤਨਯੋ ऽष੍ਟਮਃ

ਦੇਵਕੀ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਕਾਂਸ ਨੇ ਅਠਵਾਂ ਬੱਚਾ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ—ਇਹ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਅਠਵਾਂ ਪੁੱਤ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਲਈ ਹੀ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਯਸ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਤਿਕृਤੌ ਯਤ੍ਨੋ ਭੋਜਸ੍ਯਾਸੀਦ੍ਵृਥਾ ਹਰੇਃ ਪ੍ਰਭਾਵਾਨ੍ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਸ੍ ਤਯਾ ਚੈਵ ਜਡੀਕृਤਃ

ਭੋਜ ਨੇ ਉਸ ਬੱਚੇ ਦੀ ਥਾਂ ਹੋਰ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਜੋ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਵਿਅਰਥ ਗਈ, ਹਰੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਿਆ।

ਕਂਸੋ ऽਪਿ ਨਿਹਤਸ੍ਤੇਨ ਕृष੍ਣੇਨਾਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਾ ਨਿਹਤਾ ਬਹਵਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਦੇਵਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਘਾਤਿਨਃ

ਕਾਂਸ ਵੀ ਉਸ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਕਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ; ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਸਨ, ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ।

ਤਸ੍ਯ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਤਨਯਾਃ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਪ੍ਰਮੁਖਾਸ੍ ਤਥਾ ਬਹਵਃ ਪਰਿਸਂਖ੍ਯਾਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੁਦ੍ਧਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ

ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਆਦਿ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਕृष੍ਣਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾਃ ਕृष੍ਣੇਨ ਸਦृਸ਼ਾਃ ਸੁਤਾਃ ਪੁਤ੍ਰੇष੍ਵੇਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਚਾਰੁਦੇष੍ਣਾਦਯੋ ਹਰੇਃ

ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਪੁੱਤਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵਰਗੇ; ਹਰੀ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੁੱਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਚਾਰੁਦੇਸ਼ਨਾ ਆਦਿ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹਨ।

ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾ ਬਲਵਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਰੌਕ੍ਮਿਣੇਯਾਰਿਸੂਦਨਾਃ षੋਡਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੀਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਮੇਕਂ ਤਥਾਧਿਕਮ੍

ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਹਨ, ਵੈਰੀ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਇੱਕ ਸੌ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ।

ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਤਾਸੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਪ੍ਰਿਯਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਚ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ ਤਯਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਰ੍षਾਣਿ ਕृष੍ਣੇਨਾਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਾ

ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਵਿੱਚ, ਰੁਕਮਣੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਸੀ; ਉਸ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਵਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਰਿਹਾ।

ਉष੍ਯਤਾ ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ੇਣ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਪੂਜਿਤੋ ਹਰਃ ਚਾਰੁਦੇष੍ਣਃ ਸੁਚਾਰੁਸ਼੍ ਚ ਚਾਰੁਵੇषੋ ਯਸ਼ੋਧਰਃ

ਪੁੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਹਰਾ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਹਵਾ ਖਾ ਕੇ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ; ਚਾਰੁਦੇਸ਼ਨਾ, ਸੁਚਾਰੁ, ਚਾਰੁਵੇਸ਼ਾ ਅਤੇ ਯਸ਼ੋਧਰਾ ਜਨਮ ਲਏ।

ਚਾਰੁਸ਼੍ਰਵਾਸ਼੍ਚਾਰੁਯਸ਼ਾਃ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਃ ਸਾਮ੍ਬ ਏਵ ਚ ਏਤੇ ਲਬ੍ਧਾਸ੍ਤੁ ਕृष੍ਣੇਨ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਪ੍ਰਸਾਦਤਃ

ਚਾਰੁਸ਼੍ਰਵਾ, ਚਾਰੁਯਸ਼ਾ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਅਤੇ ਸਾਂਬਾ ਵੀ—ਇਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਿਲੇ।