ਚਿਤ੍ਰਕਸ੍ਯਾਭਵਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾ ਵਿਪृਥੁਃ ਪृਥੁਰੇਵ ਚ ਅਸ਼੍ਵਗ੍ਰੀਵਃ ਸੁਬਾਹੁਸ਼੍ ਚ ਸੁਧਾਸੂਕਗਵੇਕ੍ਸ਼ਣੌ
ਚਿਤ੍ਰਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ: ਵਿਪ੍ਰਥੁ, ਪ੍ਰਥੁ, ਅਸ਼ਵਗਰੀਵ, ਸੁਬਾਹੁ, ਸੁਧਾ, ਸੂਕਾ ਤੇ ਗਵੇਕਸ਼ਣ।
ਅਰਿष੍ਟਨੇਮਿਰਸ਼੍ਵਸ਼੍ ਚ ਧਰ੍ਮੋ ਧਰ੍ਮਭृਦੇਵ ਚ ਸੁਭੂਮਿਰ੍ਬਹੁਭੂਮਿਸ਼੍ ਚ ਸ਼੍ਰਵਿष੍ਠਾਸ਼੍ਰਵਣੇ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੌ
ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ, ਅਸ਼ਵ, ਧਰਮ, ਧਰਮਭ੍ਰਿਤ, ਸੁਭੂਮੀ, ਬਹੁਭੂਮੀ, ਤੇ ਦੋ ਸਤਰੀਆਂ: ਸ਼੍ਰਵਿਸ਼ਠਾ ਤੇ ਸ਼੍ਰਵਣਾ।
ਅਨ੍ਧਕਾਤ੍ਕਾਸ਼੍ਯਦੁਹਿਤਾ ਲੇਭੇ ਚ ਚਤੁਰਃ ਸੁਤਾਨ੍ ਕੁਕੁਰਂ ਭਜਮਾਨਂ ਚ ਸ਼ੁਚਿਂ ਕਮ੍ਬਲਬਰ੍ਹਿषਮ੍
ਅੰਧਕਾ ਤੋਂ ਕਾਸੀ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ: ਕੁਕੁਰਾ, ਭਜਮਾਨਾ, ਸ਼ੁਚਿ ਤੇ ਕੰਬਲਬਰਹਿਸ਼।
ਕੁਕੁਰਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਵृष੍ਣਿਰ੍ ਵृष੍ਣੇਃ ਸ਼ੂਰਸ੍ਤਤੋ ऽਭਵਤ੍ ਕਪੋਤਰੋਮਾਤਿਬਲਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਿਲੋਮਕਃ
ਕੁਕੁਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਸੀ; ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਤੋਂ ਸ਼ੂਰਾ; ਉਸ ਤੋਂ ਕਪੋਤਰੋਮ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਲੋਮਕਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ ਤੁਮ੍ਬੁਰੁਸਖੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਨਲਃ ਕਿਲ ਖ੍ਯਾਯਤੇ ਸ ਸੁਨਾਮ੍ਨਾ ਤੁ ਚਨ੍ਦਨਾਨਕਦੁਨ੍ਦੁਭਿਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਲਾ ਸੀ, ਜੋ ਤੁੰਬੁਰੂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੀ। ਉਹ ਚੰਦਨਾਨਕ ਦੁੰਦੁਭੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦਪ੍ਯਭਿਜਿਤ੍ਪੁਤ੍ਰ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ऽਸ੍ਯ ਪੁਨਰ੍ਵਸੁਃ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਂ ਸ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਮ੍ ਆਜਹਾਰ ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਅਭਿਜਿਤ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪੁਨਰਵਸੁ। ਉਹ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ऽਤਿਰਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਦੋਮਧ੍ਯਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਃ ਤਤਸ੍ਤੁ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੋ ਦਾਤਾ ਯਜ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਵਸੁਃ
ਉਸ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ ਯਜਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ, ਉਸਦੇ ਸੱਚੇ ਕੇਂਦਰ ਤੋਂ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਦਾਨੀ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਪੁਨਰਵਸੁ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਪੁਤ੍ਰਮਿਥੁਨਂ ਬਭੂਵਾਭਿਜਿਤਃ ਕਿਲ ਆਹੁਕਸ਼੍ਚਾਹੁਕੀ ਚੈਵ ਖ੍ਯਾਤੌ ਕੀਰ੍ਤਿਮਤਾਂ ਵਰੌ
ਉਸਦੇ ਵੀ ਦੋ ਬੱਚੇ ਹੋਏ — ਆਹੁਕ ਅਤੇ ਆਹੁਕੀ — ਜੋ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਨ।
ਆਹੁਕਾਤ੍ ਕਾਸ਼੍ਯਦੁਹਿਤੁਰ੍ ਦ੍ਵੌ ਪੁਤ੍ਰੌ ਸਂਬਭੂਵਤੁਃ ਦੇਵਕਸ਼੍ਚੋਗ੍ਰਸੇਨਸ਼੍ ਚ ਦੇਵਗਰ੍ਭਸਮਾਵੁਭੌ
ਆਹੁਕ ਤੋਂ, ਕਾਸ਼ਿਆ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ: ਦੇਵਕ ਅਤੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨ, ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਜਨਮੇ।
ਦੇਵਕਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਰਾਜ੍ਞੋ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੋਪਮਾਃ ਦੇਵਵਾਨ੍ ਉਪਦੇਵਸ਼੍ ਚ ਸੁਦੇਵੋ ਦੇਵਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਦੇਵਕ ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਸੀ: ਦੇਵਵਾਨ, ਉਪਦੇਵ, ਸੁਦੇਵ ਅਤੇ ਦੇਵਰਕਸ਼ਿਤ।
ਤੇषਾਂ ਸ੍ਵਸਾਰਃ ਸਪ੍ਤਾਸਨ੍ ਵਸੁਦੇਵਾਯ ਤਾ ਦਦੌ ਵृषਦੇਵੋਪਦੇਵਾ ਚ ਤਥਾਨ੍ਯਾ ਦੇਵਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਭੈਣਾਂ ਵਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ: ਵ੍ਰਿਸ਼ਦੇਵੀ, ਉਪਦੇਵਾ, ਦੇਵਰਕਸ਼ਿਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰ।
ਸ਼੍ਰੀਦੇਵਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਦੇਵਾ ਚ ਸਹਦੇਵਾ ਤਥਾਪਰਾ ਦੇਵਕੀ ਚਾਪਿ ਤਾਸਾਂ ਚ ਵਰਿष੍ਠਾਭੂਤ੍ਸੁਮਧ੍ਯਮਾ
ਸ਼੍ਰੀਦੇਵਾ, ਸ਼ਾਂਤਿਦੇਵਾ, ਸਹਦੇਵਾ ਅਤੇ ਦੇਵਕੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਦੇਵਕੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਅਤੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਨਵੋਗ੍ਰਸੇਨਸ੍ਯ ਸੁਤਾਸ੍ ਤੇषਾਂ ਕਂਸਸ੍ਤੁ ਪੂਰ੍ਵਜਃ ਤੇषਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪੌਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦੇ ਨੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਕਂਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿਚ ਸੀ।
ਦੇਵਕਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਪਤ੍ਨੀ ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ ਬਭੂਵ ਵਨ੍ਦ੍ਯਾ ਪੂਜ੍ਯਾ ਚ ਦੇਵੈਰਪਿ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ
ਦੇਵਕ ਦੀ ਧੀ ਦੇਵਕੀ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ; ਉਹ ਪਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਭਣ ਵਾਲੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਆਦਰਯੋਗ ਤੇ ਪੂਜਯ ਸੀ।
ਰੋਹਿਣੀ ਚ ਮਹਾਭਾਗਾ ਪਤ੍ਨੀ ਚਾਨਕਦੁਨ੍ਦੁਭੇਃ ਪੌਰਵੀ ਬਾਹ੍ਲਿਕਸੁਤਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯਾਸੀਤ੍ਸੁਰੈਰਪਿ
ਰੋਹਿਣੀ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਅਨਕਦੁੰਦੁਭੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ; ਪੌਰਵੀ, ਬਾਹਲਿਕ ਦੀ ਧੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਸਨਮਾਨਿਤ ਸੀ।
ਅਸੂਤ ਰੋਹਿਣੀ ਰਾਮਂ ਬਲਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਹਲਾਯੁਧਮ੍ ਆਸ਼੍ਰਿਤਂ ਕਂਸਭੀਤ੍ਯਾ ਚ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਤੇਜਸਮ੍
ਰੋਹਿਣੀ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਜਣਿਆ, ਜੋ ਬਲ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਹਲ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਕਂਸ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਲੁਕਾ ਲਿਆ।
ਜਾਤੇ ਰਾਮੇ ऽਥ ਨਿਹਤੇ षਡ੍ਗਰ੍ਭੇ ਚਾਤਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਵਸੁਦੇਵੋ ਹਰਿਂ ਧੀਮਾਨ੍ ਦੇਵਕ੍ਯਾਮੁਦਪਾਦਯਤ੍
ਜਦ ਰਾਮ ਜਨਮਿਆ ਅਤੇ ਛੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਚਤੁਰ ਸਨ, ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਦੇਵਕੀ ਵਿਚ ਹਰੀ ਦਾ ਜਨਮ ਕੀਤਾ।
ਸ ਏਵ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਸੌ ਦੇਵਦੇਵੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ਹਲਾਯੁਧਸ਼੍ ਚ ਭਗਵਾਨ੍ ਅਨਨ੍ਤੋ ਰਜਤਪ੍ਰਭਃ
ਉਹੀ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ, ਜਨਾਰਦਨ ਹੈ; ਅਤੇ ਹਲਧਾਰੀ ਭਗਵਾਨ ਅਨੰਤ, ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਭृਗੁਸ਼ਾਪਛਲੇਨੈਵ ਮਾਨਯਨ੍ਮਾਨੁषੀਂ ਤਨੁਮ੍ ਬਭੂਵ ਤਸ੍ਯਾਂ ਦੇਵਕ੍ਯਾਂ ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਬਹਾਨੇ, ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜਨਾਰਦਨ ਵਸੁਦੇਵ ਦੇਵਕੀ ਵਿਚ ਜਨਮਿਆ।
ਉਮਾਦੇਹਸਮੁਦ੍ਭੂਤਾ ਯੋਗਨਿਦ੍ਰਾ ਚ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਨਿਯੋਗਾਦ੍ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਯਸ਼ੋਦਾਤਨਯਾ ਹ੍ਯਭੂਤ੍
ਯੋਗਨਿਦਰਾ, ਉਮਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਜੋ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੀ ਧੀ ਬਣੀ।
ਸਾ ਚੈਵ ਪ੍ਰਕृਤਿਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਦੇਵਨਮਸ੍ਕृਤਾ ਪੁਰੁषੋ ਭਗਵਾਨ੍ਕृष੍ਣੋ ਧਰ੍ਮਮੋਕ੍ਸ਼ਫਲਪ੍ਰਦਃ
ਉਹ ਹੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਸਿੱਧਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਜਗृਹੇ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ ਕਂਸਾਤ੍ਸ੍ਵਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਂ ਤਦਾ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਂ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਕृਤਲਾਞ੍ਛਨਮ੍
ਉਹ ਕੁੜੀ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਜਿਸਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਂਸ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਲਿਆ।
ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਪਦ੍ਮਂ ਧਾਰਯਨ੍ਤਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ ਯਸ਼ੋਦਾਯੈ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਸੁਦੇਵਸ਼੍ ਚ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍
ਜਨਾਰਦਨ, ਜੋ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ, ਗਦਾ ਅਤੇ ਕਮਲ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਯਸ਼ੋਦਾ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵੈਨਂ ਨਨ੍ਦਗੋਪਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਤਾਮਿਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਰਕ੍ਸ਼ਕਂ ਜਗਤਾਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਧृਤਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਨੰਦਗੋਪ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, 'ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ' ਕਿਹਾ; ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚੈਵ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯਾਮਿਤਤੇਜਸਃ ਰਾਮੇਣ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਦਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਅਣਗਣ ਚਾਨਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਦਾਤਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਭੂਭਾਰਨਿਗ੍ਰਹਾਰ੍ਥਂ ਚ ਹ੍ਯ੍ ਅਵਤੀਰ੍ਣਂ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਮ੍ ਅਤੋ ਵੈ ਸਰ੍ਵਕਲ੍ਯਾਣਂ ਯਾਦਵਾਨਾਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ, ਜਗਤ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਜਨਮ ਲਿਆ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਯਾਦਵਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਸੁਖ ਮਿਲਣਗੇ।
ਅਯਂ ਸ ਗਰ੍ਭੋ ਦੇਵਕ੍ਯਾ ਯੋ ਨਃ ਕ੍ਲੇਸ਼੍ਯਾਨ੍ਹਰਿष੍ਯਤਿ ਉਗ੍ਰਸੇਨਾਤ੍ਮਜਾਯਾਥ ਕਂਸਾਯਾਨਕਦੁਨ੍ਦੁਭਿਃ
ਇਹ ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਗਰਭ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਡੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦੂਰ ਕਰੇਗਾ; ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦੇ ਪੁੱਤ ਕਾਂਸ ਅਤੇ ਆਨਕਦੁੰਦੁਭੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤ।
ਨਿਵੇਦਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਜਾਤਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸੁਲਕ੍ਸ਼ਣਾਮ੍ ਅਸ੍ਯਾਸ੍ਤਵਾष੍ਟਮੋ ਗਰ੍ਭੋ ਦੇਵਕ੍ਯਾਃ ਕਂਸ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਲਕੜੀ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਖਬਰ ਦਿੱਤੀ: 'ਇਹ ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਅਠਵਾਂ ਗਰਭ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਨੀਤ ਵਾਲੇ ਕਾਂਸ।'
ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ ਏਵ ਨ ਸਂਦੇਹ ਇਤਿ ਵਾਣੀ ਪੁਰਾਤਨੀ ਤਤਸ੍ਤਾਂ ਹਨ੍ਤੁਮਾਰੇਭੇ ਕਂਸਃ ਸੋਲ੍ਲਙ੍ਘ੍ਯ ਚਾਂਬਰਮ੍
ਪੁਰਾਣਾ ਕਹਾਵਤ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮੌਤ ਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਫਿਰ ਕਾਂਸ ਨੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਉੱਡ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਉਵਾਚਾष੍ਟਭੁਜਾ ਦੇਵੀ ਮੇਘਗਂਭੀਰਯਾ ਗਿਰਾ ਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਤਤ੍ਸ੍ਵਕਂ ਦੇਹਮ੍ ਆਯਾਤੋ ਮृਤ੍ਯੁਰੇਵ ਤੇ
ਅਠ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਬੱਦਲ ਵਰਗੀ ਗਹਿਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ: 'ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਬਚਾ, ਤੇਰੀ ਮੌਤ ਆ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।'