ਸ਼੍ਵਫਲ੍ਕਃ ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸ੍ਯ ਸੁਤਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਮਵਾਪ ਸਃ ਗਾਨ੍ਦਿਨੀਂ ਨਾਮ ਕਾਸ਼੍ਯੋ ਹਿ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਸ੍ਵਕਨ੍ਯਕਾਮ੍
ਸ਼ਵਫਲਕ ਨੇ ਕਾਸੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਗਾਂਦੀਨੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਾਇਫ ਬਣਾਇਆ। ਕਾਸੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।
ਸਾ ਮਾਤੁਰੁਦਰਸ੍ਥਾ ਵੈ ਬਹੂਨ੍ਵਰ੍षਗਣਾਨ੍ਕਿਲ ਵਸਨ੍ਤੀ ਨ ਚ ਸਂਜਜ੍ਞੇ ਗਰ੍ਭਸ੍ਥਾ ਤਾਂ ਪਿਤਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਕੁੜੀ ਕਈ ਸਾਲ ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਰਹੀ, ਪਰ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਜਾਯਸ੍ਵ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਚਾਭਿਤਿष੍ਠਸਿ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਚੈਨਂ ਗਰ੍ਭਸ੍ਥਾ ਸਾ ਕਨ੍ਯਾ ਗਾਨ੍ਦਿਨੀ ਤਦਾ
‘ਜਲਦੀ ਜਨਮ ਲੈ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ! ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਰੁਕ ਰਹੀ ਹੈ?’ ਪਿਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਗਾਂਦੀਨੀ ਨੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚੋਂ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਵਰ੍षਤ੍ਰਯਂ ਪ੍ਰਤਿਦਿਨਂ ਗਾਮੇਕਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਤੁ ਯਦਿ ਦਦ੍ਯਾਸ੍ਤਤਃ ਕੁਕ੍ਸ਼ੇਰ੍ ਨਿਰ੍ਗਮਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਪਿਤਃ
‘ਜੇ ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਤੱਕ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇੱਕ ਗਾਂ ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਵੇਂ, ਤਾਂ ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਪੇਟ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਵਾਂਗੀ।’
ਤਥੇਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤਸ੍ਯਾ ਵੈ ਪਿਤਾ ਕਾਮਮਪੂਰਯਤ੍ ਦਾਤਾ ਸ਼ੂਰਸ਼੍ ਚ ਯਜ੍ਵਾ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨਤਿਥਿਪ੍ਰਿਯਃ
ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਠੀਕ ਹੈ,’ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਦਾਨੀ, ਸ਼ੂਰਾ, ਯਜਮਾਨ, ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ੍ਮृਤੋ ऽਕ੍ਰੂਰਃ ਸ਼੍ਵਫਲ੍ਕਾਦ੍ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ਰਤ੍ਨਾ ਕਨ੍ਯਾ ਚ ਸ਼ੈਵਸ੍ਯ ਹ੍ਯ੍ ਅਕ੍ਰੂਰਸ੍ਤਾਮਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਸ਼ਵਫਲਕ ਤੋਂ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਕਰੂਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ। ਸ਼ੈਵ ਦੀ ਧੀ ਰਤਨਾ ਨੂੰ ਅਕਰੂਰ ਨੇ ਵਿਆਹ ਲਿਆ।
ਅਸ੍ਯਾਮੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਤਨਯਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਨਿਬੋਧਤ ਉਪਮਨ੍ਯੁਸ੍ ਤਥਾ ਮਾਙ੍ਗੁਰ੍ ਵृਤਸ੍ਤੁ ਜਨਮੇਜਯਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ: ਉਪਮਨਯੂ, ਮਾਂਗੁਰ, ਵ੍ਰਤਾ ਤੇ ਜਨਮੇਜਯ।
ਗਿਰਿਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਥੋਪੇਕ੍ਸ਼ਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੋ ਯੋ ऽਰਿਮਰ੍ਦਨਃ ਧਰ੍ਮਭृਦ੍ ਵृष੍ਟਧਰ੍ਮਾ ਚ ਗੋਧਨੋ ऽਥ ਵਰਸ੍ ਤਥਾ
ਗਿਰਿਰਕਸ਼ਾ, ਉਪੇਕਸ਼ਾ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਧਰਮਭ੍ਰਿਤ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਟਧਰਮਾ, ਗੋਧਨ ਤੇ ਵਰਾ ਵੀ।
ਆਵਾਹਪ੍ਰਤਿਵਾਹੌ ਚ ਸੁਧਾਰਾ ਚ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾ ਅਕ੍ਰੂਰਸ੍ਯੋਗ੍ਰਸੇਨ੍ਯਾਂ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰੌ ਦ੍ਵੌ ਕੁਲਨਨ੍ਦਨੌ
ਆਵਾਹਾ ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਵਾਹਾ, ਸੁਧਾਰਾ ਜੋ ਸੋਹਣੀ ਸਤਰੀ ਸੀ; ਅਕਰੂਰ ਤੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨੀ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸਨ।
ਦੇਵਵਾਨੁਪਦੇਵਸ਼੍ ਚ ਜਜ੍ਞਾਤੇ ਦੇਵਸਂਮਤੌ ਸੁਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਜਜ੍ਞੇ ਚਿਤ੍ਰਕਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਦੇਵਵਾਨ ਤੇ ਉਪਦੇਵ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਏ, ਜਨਮੇ; ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ ਤੋਂ ਚਿਤ੍ਰਕਾ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਚਿਤ੍ਰਕਸ੍ਯਾਭਵਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾ ਵਿਪृਥੁਃ ਪृਥੁਰੇਵ ਚ ਅਸ਼੍ਵਗ੍ਰੀਵਃ ਸੁਬਾਹੁਸ਼੍ ਚ ਸੁਧਾਸੂਕਗਵੇਕ੍ਸ਼ਣੌ
ਚਿਤ੍ਰਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ: ਵਿਪ੍ਰਥੁ, ਪ੍ਰਥੁ, ਅਸ਼ਵਗਰੀਵ, ਸੁਬਾਹੁ, ਸੁਧਾ, ਸੂਕਾ ਤੇ ਗਵੇਕਸ਼ਣ।
ਅਰਿष੍ਟਨੇਮਿਰਸ਼੍ਵਸ਼੍ ਚ ਧਰ੍ਮੋ ਧਰ੍ਮਭृਦੇਵ ਚ ਸੁਭੂਮਿਰ੍ਬਹੁਭੂਮਿਸ਼੍ ਚ ਸ਼੍ਰਵਿष੍ਠਾਸ਼੍ਰਵਣੇ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੌ
ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ, ਅਸ਼ਵ, ਧਰਮ, ਧਰਮਭ੍ਰਿਤ, ਸੁਭੂਮੀ, ਬਹੁਭੂਮੀ, ਤੇ ਦੋ ਸਤਰੀਆਂ: ਸ਼੍ਰਵਿਸ਼ਠਾ ਤੇ ਸ਼੍ਰਵਣਾ।
ਅਨ੍ਧਕਾਤ੍ਕਾਸ਼੍ਯਦੁਹਿਤਾ ਲੇਭੇ ਚ ਚਤੁਰਃ ਸੁਤਾਨ੍ ਕੁਕੁਰਂ ਭਜਮਾਨਂ ਚ ਸ਼ੁਚਿਂ ਕਮ੍ਬਲਬਰ੍ਹਿषਮ੍
ਅੰਧਕਾ ਤੋਂ ਕਾਸੀ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ: ਕੁਕੁਰਾ, ਭਜਮਾਨਾ, ਸ਼ੁਚਿ ਤੇ ਕੰਬਲਬਰਹਿਸ਼।
ਕੁਕੁਰਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਵृष੍ਣਿਰ੍ ਵृष੍ਣੇਃ ਸ਼ੂਰਸ੍ਤਤੋ ऽਭਵਤ੍ ਕਪੋਤਰੋਮਾਤਿਬਲਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਿਲੋਮਕਃ
ਕੁਕੁਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਸੀ; ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਤੋਂ ਸ਼ੂਰਾ; ਉਸ ਤੋਂ ਕਪੋਤਰੋਮ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਲੋਮਕਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ ਤੁਮ੍ਬੁਰੁਸਖੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਨਲਃ ਕਿਲ ਖ੍ਯਾਯਤੇ ਸ ਸੁਨਾਮ੍ਨਾ ਤੁ ਚਨ੍ਦਨਾਨਕਦੁਨ੍ਦੁਭਿਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਲਾ ਸੀ, ਜੋ ਤੁੰਬੁਰੂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੀ। ਉਹ ਚੰਦਨਾਨਕ ਦੁੰਦੁਭੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦਪ੍ਯਭਿਜਿਤ੍ਪੁਤ੍ਰ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ऽਸ੍ਯ ਪੁਨਰ੍ਵਸੁਃ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਂ ਸ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਮ੍ ਆਜਹਾਰ ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਅਭਿਜਿਤ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪੁਨਰਵਸੁ। ਉਹ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ऽਤਿਰਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਦੋਮਧ੍ਯਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਃ ਤਤਸ੍ਤੁ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੋ ਦਾਤਾ ਯਜ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਵਸੁਃ
ਉਸ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ ਯਜਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ, ਉਸਦੇ ਸੱਚੇ ਕੇਂਦਰ ਤੋਂ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਦਾਨੀ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਪੁਨਰਵਸੁ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਪੁਤ੍ਰਮਿਥੁਨਂ ਬਭੂਵਾਭਿਜਿਤਃ ਕਿਲ ਆਹੁਕਸ਼੍ਚਾਹੁਕੀ ਚੈਵ ਖ੍ਯਾਤੌ ਕੀਰ੍ਤਿਮਤਾਂ ਵਰੌ
ਉਸਦੇ ਵੀ ਦੋ ਬੱਚੇ ਹੋਏ — ਆਹੁਕ ਅਤੇ ਆਹੁਕੀ — ਜੋ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਨ।
ਆਹੁਕਾਤ੍ ਕਾਸ਼੍ਯਦੁਹਿਤੁਰ੍ ਦ੍ਵੌ ਪੁਤ੍ਰੌ ਸਂਬਭੂਵਤੁਃ ਦੇਵਕਸ਼੍ਚੋਗ੍ਰਸੇਨਸ਼੍ ਚ ਦੇਵਗਰ੍ਭਸਮਾਵੁਭੌ
ਆਹੁਕ ਤੋਂ, ਕਾਸ਼ਿਆ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ: ਦੇਵਕ ਅਤੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨ, ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਜਨਮੇ।
ਦੇਵਕਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਰਾਜ੍ਞੋ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੋਪਮਾਃ ਦੇਵਵਾਨ੍ ਉਪਦੇਵਸ਼੍ ਚ ਸੁਦੇਵੋ ਦੇਵਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਦੇਵਕ ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਸੀ: ਦੇਵਵਾਨ, ਉਪਦੇਵ, ਸੁਦੇਵ ਅਤੇ ਦੇਵਰਕਸ਼ਿਤ।
ਤੇषਾਂ ਸ੍ਵਸਾਰਃ ਸਪ੍ਤਾਸਨ੍ ਵਸੁਦੇਵਾਯ ਤਾ ਦਦੌ ਵृषਦੇਵੋਪਦੇਵਾ ਚ ਤਥਾਨ੍ਯਾ ਦੇਵਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਭੈਣਾਂ ਵਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ: ਵ੍ਰਿਸ਼ਦੇਵੀ, ਉਪਦੇਵਾ, ਦੇਵਰਕਸ਼ਿਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰ।
ਸ਼੍ਰੀਦੇਵਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਦੇਵਾ ਚ ਸਹਦੇਵਾ ਤਥਾਪਰਾ ਦੇਵਕੀ ਚਾਪਿ ਤਾਸਾਂ ਚ ਵਰਿष੍ਠਾਭੂਤ੍ਸੁਮਧ੍ਯਮਾ
ਸ਼੍ਰੀਦੇਵਾ, ਸ਼ਾਂਤਿਦੇਵਾ, ਸਹਦੇਵਾ ਅਤੇ ਦੇਵਕੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਦੇਵਕੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਅਤੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਨਵੋਗ੍ਰਸੇਨਸ੍ਯ ਸੁਤਾਸ੍ ਤੇषਾਂ ਕਂਸਸ੍ਤੁ ਪੂਰ੍ਵਜਃ ਤੇषਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪੌਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦੇ ਨੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਕਂਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿਚ ਸੀ।
ਦੇਵਕਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਪਤ੍ਨੀ ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ ਬਭੂਵ ਵਨ੍ਦ੍ਯਾ ਪੂਜ੍ਯਾ ਚ ਦੇਵੈਰਪਿ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ
ਦੇਵਕ ਦੀ ਧੀ ਦੇਵਕੀ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ; ਉਹ ਪਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਭਣ ਵਾਲੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਆਦਰਯੋਗ ਤੇ ਪੂਜਯ ਸੀ।
ਰੋਹਿਣੀ ਚ ਮਹਾਭਾਗਾ ਪਤ੍ਨੀ ਚਾਨਕਦੁਨ੍ਦੁਭੇਃ ਪੌਰਵੀ ਬਾਹ੍ਲਿਕਸੁਤਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯਾਸੀਤ੍ਸੁਰੈਰਪਿ
ਰੋਹਿਣੀ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਅਨਕਦੁੰਦੁਭੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ; ਪੌਰਵੀ, ਬਾਹਲਿਕ ਦੀ ਧੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਸਨਮਾਨਿਤ ਸੀ।
ਅਸੂਤ ਰੋਹਿਣੀ ਰਾਮਂ ਬਲਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਹਲਾਯੁਧਮ੍ ਆਸ਼੍ਰਿਤਂ ਕਂਸਭੀਤ੍ਯਾ ਚ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਤੇਜਸਮ੍
ਰੋਹਿਣੀ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਜਣਿਆ, ਜੋ ਬਲ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਹਲ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਕਂਸ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਲੁਕਾ ਲਿਆ।
ਜਾਤੇ ਰਾਮੇ ऽਥ ਨਿਹਤੇ षਡ੍ਗਰ੍ਭੇ ਚਾਤਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਵਸੁਦੇਵੋ ਹਰਿਂ ਧੀਮਾਨ੍ ਦੇਵਕ੍ਯਾਮੁਦਪਾਦਯਤ੍
ਜਦ ਰਾਮ ਜਨਮਿਆ ਅਤੇ ਛੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਚਤੁਰ ਸਨ, ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਦੇਵਕੀ ਵਿਚ ਹਰੀ ਦਾ ਜਨਮ ਕੀਤਾ।
ਸ ਏਵ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਸੌ ਦੇਵਦੇਵੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ਹਲਾਯੁਧਸ਼੍ ਚ ਭਗਵਾਨ੍ ਅਨਨ੍ਤੋ ਰਜਤਪ੍ਰਭਃ
ਉਹੀ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ, ਜਨਾਰਦਨ ਹੈ; ਅਤੇ ਹਲਧਾਰੀ ਭਗਵਾਨ ਅਨੰਤ, ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਭृਗੁਸ਼ਾਪਛਲੇਨੈਵ ਮਾਨਯਨ੍ਮਾਨੁषੀਂ ਤਨੁਮ੍ ਬਭੂਵ ਤਸ੍ਯਾਂ ਦੇਵਕ੍ਯਾਂ ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਬਹਾਨੇ, ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜਨਾਰਦਨ ਵਸੁਦੇਵ ਦੇਵਕੀ ਵਿਚ ਜਨਮਿਆ।
ਉਮਾਦੇਹਸਮੁਦ੍ਭੂਤਾ ਯੋਗਨਿਦ੍ਰਾ ਚ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਨਿਯੋਗਾਦ੍ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਯਸ਼ੋਦਾਤਨਯਾ ਹ੍ਯਭੂਤ੍
ਯੋਗਨਿਦਰਾ, ਉਮਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਜੋ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੀ ਧੀ ਬਣੀ।