ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਮਾਦ੍ਰੀ ਲੇਭੇ ਚ ਤਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਤਤਃ ਸਾ ਦੇਵਮੀਢੁषਮ੍ ਅਨਮਿਤ੍ਰਂ ਸ਼ਿਨਿਂ ਚੈਵ ਤਾਵੁਭੌ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੌ

ਮਾਦਰੀ ਨੇ ਵੀ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਪਾਇਆ, ਉਸ ਤੋਂ ਦੇਵਮੀਢੁਸ਼ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਅਨਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ਿਨੀ ਵੀ, ਦੋਵੇਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵਧੀਆ।

ਅਨਮਿਤ੍ਰਸੁਤੋ ਨਿਘ੍ਨੋ ਨਿਘ੍ਨਸ੍ਯ ਦ੍ਵੌ ਬਭੂਵਤੁਃ ਪ੍ਰਸੇਨਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਭਾਗਃ ਸਤ੍ਰਾਜਿਚ੍ਚ ਸੁਤਾਵੁਭੌ

ਅਨਮਿਤ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਘਨ ਸੀ; ਨਿਘਨ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਪ੍ਰਸੇਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ—ਦੋਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ।

ਤਸ੍ਯ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤਃ ਸੂਰ੍ਯਃ ਸਖਾ ਪ੍ਰਾਣਸਮੋ ऽਭਵਤ੍ ਸ੍ਯਮਨ੍ਤਕੋ ਨਾਮ ਮਣਿਰ੍ ਦਤ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਵਿਵਸ੍ਵਤਾ

ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਦਾ ਦੋਸਤ ਸੂਰਜ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ; ਵਿਵਸਵਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਯਮੰਤਕ ਨਾਮ ਦਾ ਮਣੀ ਦਿੱਤਾ।

ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਾਨਾਮ੍ ਅਸੌ ਰਾਜਾਭਵਨ੍ਮਣਿਃ ਕਦਾਚਿਨ੍ਮृਗਯਾਂ ਯਾਤਃ ਪ੍ਰਸੇਨੇਨ ਸਹੈਵ ਸਃ

ਉਹ ਮਣੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ; ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਪ੍ਰਸੇਨ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਗਿਆ।

ਵਧਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ऽਸਹਾਯਸ਼੍ ਚ ਸਿਂਹਾਦੇਵ ਸੁਦਾਰੁਣਾਤ੍ ਅਥ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼ਿਨੇਰ੍ਜਜ੍ਞੇ ਕਨਿष੍ਠਾਦ੍ ਵृष੍ਣਿਨਨ੍ਦਨਾਤ੍

ਉਹ ਇਕੱਲਾ, ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੇ ਸਿੰਘ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਫਿਰ, ਸ਼ਿਨੀ ਦੇ ਛੋਟੇ ਪੁੱਤਰ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ—

ਸਤ੍ਯਵਾਕ੍ ਸਤ੍ਯਸਮ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸਤ੍ਯਕਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ ਸਾਤ੍ਯਕਿਰ੍ਯੁਯੁਧਾਨਸ੍ਤੁ ਸ਼ਿਨੇਰ੍ਨਪ੍ਤਾ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍

ਸਤ੍ਯਵਾਕ, ਜੋ ਸੱਚ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਤ੍ਯਕਾ ਸੀ। ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯੁਯੁਧਾਨ, ਸ਼ਿਨੀ ਦਾ ਪੋਤਾ ਸੀ।

ਅਸਂਗੋ ਯੁਯੁਧਾਨਸ੍ਯ ਕੁਣਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ऽਭਵਤ੍ ਕੁਣੇਰ੍ ਯੁਗਂਧਰਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼ੈਨੇਯਾ ਇਤਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ

ਯੁਯੁਧਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਸੰਗਾ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੁਣੀ ਸੀ; ਕੁਣੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਗੰਧਰ ਸੀ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਨੇਯਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮਾਦ੍ਰ੍ਯਾਃ ਸੁਤਸ੍ਯ ਸਂਜਜ੍ਞੇ ਸੁਤੋ ਵਾਰ੍ष੍ਣਿਰ੍ਯੁਧਾਜਿਤਃ ਸ਼੍ਵਫਲ੍ਕ ਇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਸ੍ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਹਿਤਕਾਰਕਃ

ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵਾਰਸ਼ਣੀ ਯੁਧਾਜਿਤ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਵਫਲਕ ਸੀ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ।

ਸ਼੍ਵਫਲ੍ਕਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਰਾਜੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਯਤ੍ਰ ਵਰ੍ਤਤੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਵ੍ਯਾਧਿਭਯਂ ਤਤ੍ਰ ਨਾਵृष੍ਟਿਭਯਮਪ੍ਯੁਤ

ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਰਾਜਾ ਸ਼ਵਫਲਕ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ, ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਨਾ ਰੋਗ ਦਾ ਡਰ ਸੀ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸੁੱਕਾ ਪੈਣ ਦਾ।

ਸ਼੍ਵਫਲ੍ਕਃ ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸ੍ਯ ਸੁਤਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਮਵਾਪ ਸਃ ਗਾਨ੍ਦਿਨੀਂ ਨਾਮ ਕਾਸ਼੍ਯੋ ਹਿ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਸ੍ਵਕਨ੍ਯਕਾਮ੍

ਸ਼ਵਫਲਕ ਨੇ ਕਾਸੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਗਾਂਦੀਨੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਾਇਫ ਬਣਾਇਆ। ਕਾਸੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।

ਸਾ ਮਾਤੁਰੁਦਰਸ੍ਥਾ ਵੈ ਬਹੂਨ੍ਵਰ੍षਗਣਾਨ੍ਕਿਲ ਵਸਨ੍ਤੀ ਨ ਚ ਸਂਜਜ੍ਞੇ ਗਰ੍ਭਸ੍ਥਾ ਤਾਂ ਪਿਤਾਬ੍ਰਵੀਤ੍

ਉਹ ਕੁੜੀ ਕਈ ਸਾਲ ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਰਹੀ, ਪਰ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।

ਜਾਯਸ੍ਵ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਚਾਭਿਤਿष੍ਠਸਿ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਚੈਨਂ ਗਰ੍ਭਸ੍ਥਾ ਸਾ ਕਨ੍ਯਾ ਗਾਨ੍ਦਿਨੀ ਤਦਾ

‘ਜਲਦੀ ਜਨਮ ਲੈ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ! ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਰੁਕ ਰਹੀ ਹੈ?’ ਪਿਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਗਾਂਦੀਨੀ ਨੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚੋਂ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।

ਵਰ੍षਤ੍ਰਯਂ ਪ੍ਰਤਿਦਿਨਂ ਗਾਮੇਕਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਤੁ ਯਦਿ ਦਦ੍ਯਾਸ੍ਤਤਃ ਕੁਕ੍ਸ਼ੇਰ੍ ਨਿਰ੍ਗਮਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਪਿਤਃ

‘ਜੇ ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਤੱਕ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇੱਕ ਗਾਂ ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਵੇਂ, ਤਾਂ ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਪੇਟ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਵਾਂਗੀ।’

ਤਥੇਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤਸ੍ਯਾ ਵੈ ਪਿਤਾ ਕਾਮਮਪੂਰਯਤ੍ ਦਾਤਾ ਸ਼ੂਰਸ਼੍ ਚ ਯਜ੍ਵਾ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨਤਿਥਿਪ੍ਰਿਯਃ

ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਠੀਕ ਹੈ,’ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਦਾਨੀ, ਸ਼ੂਰਾ, ਯਜਮਾਨ, ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।

ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ੍ਮृਤੋ ऽਕ੍ਰੂਰਃ ਸ਼੍ਵਫਲ੍ਕਾਦ੍ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ਰਤ੍ਨਾ ਕਨ੍ਯਾ ਚ ਸ਼ੈਵਸ੍ਯ ਹ੍ਯ੍ ਅਕ੍ਰੂਰਸ੍ਤਾਮਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍

ਸ਼ਵਫਲਕ ਤੋਂ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਕਰੂਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ। ਸ਼ੈਵ ਦੀ ਧੀ ਰਤਨਾ ਨੂੰ ਅਕਰੂਰ ਨੇ ਵਿਆਹ ਲਿਆ।

ਅਸ੍ਯਾਮੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਤਨਯਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਨਿਬੋਧਤ ਉਪਮਨ੍ਯੁਸ੍ ਤਥਾ ਮਾਙ੍ਗੁਰ੍ ਵृਤਸ੍ਤੁ ਜਨਮੇਜਯਃ

ਉਸ ਤੋਂ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ: ਉਪਮਨਯੂ, ਮਾਂਗੁਰ, ਵ੍ਰਤਾ ਤੇ ਜਨਮੇਜਯ।

ਗਿਰਿਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਥੋਪੇਕ੍ਸ਼ਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੋ ਯੋ ऽਰਿਮਰ੍ਦਨਃ ਧਰ੍ਮਭृਦ੍ ਵृष੍ਟਧਰ੍ਮਾ ਚ ਗੋਧਨੋ ऽਥ ਵਰਸ੍ ਤਥਾ

ਗਿਰਿਰਕਸ਼ਾ, ਉਪੇਕਸ਼ਾ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਧਰਮਭ੍ਰਿਤ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਟਧਰਮਾ, ਗੋਧਨ ਤੇ ਵਰਾ ਵੀ।

ਆਵਾਹਪ੍ਰਤਿਵਾਹੌ ਚ ਸੁਧਾਰਾ ਚ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾ ਅਕ੍ਰੂਰਸ੍ਯੋਗ੍ਰਸੇਨ੍ਯਾਂ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰੌ ਦ੍ਵੌ ਕੁਲਨਨ੍ਦਨੌ

ਆਵਾਹਾ ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਵਾਹਾ, ਸੁਧਾਰਾ ਜੋ ਸੋਹਣੀ ਸਤਰੀ ਸੀ; ਅਕਰੂਰ ਤੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨੀ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸਨ।

ਦੇਵਵਾਨੁਪਦੇਵਸ਼੍ ਚ ਜਜ੍ਞਾਤੇ ਦੇਵਸਂਮਤੌ ਸੁਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਜਜ੍ਞੇ ਚਿਤ੍ਰਕਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ

ਦੇਵਵਾਨ ਤੇ ਉਪਦੇਵ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਏ, ਜਨਮੇ; ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ ਤੋਂ ਚਿਤ੍ਰਕਾ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਾਲਾ ਸੀ।

ਚਿਤ੍ਰਕਸ੍ਯਾਭਵਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾ ਵਿਪृਥੁਃ ਪृਥੁਰੇਵ ਚ ਅਸ਼੍ਵਗ੍ਰੀਵਃ ਸੁਬਾਹੁਸ਼੍ ਚ ਸੁਧਾਸੂਕਗਵੇਕ੍ਸ਼ਣੌ

ਚਿਤ੍ਰਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ: ਵਿਪ੍ਰਥੁ, ਪ੍ਰਥੁ, ਅਸ਼ਵਗਰੀਵ, ਸੁਬਾਹੁ, ਸੁਧਾ, ਸੂਕਾ ਤੇ ਗਵੇਕਸ਼ਣ।

ਅਰਿष੍ਟਨੇਮਿਰਸ਼੍ਵਸ਼੍ ਚ ਧਰ੍ਮੋ ਧਰ੍ਮਭृਦੇਵ ਚ ਸੁਭੂਮਿਰ੍ਬਹੁਭੂਮਿਸ਼੍ ਚ ਸ਼੍ਰਵਿष੍ਠਾਸ਼੍ਰਵਣੇ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੌ

ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ, ਅਸ਼ਵ, ਧਰਮ, ਧਰਮਭ੍ਰਿਤ, ਸੁਭੂਮੀ, ਬਹੁਭੂਮੀ, ਤੇ ਦੋ ਸਤਰੀਆਂ: ਸ਼੍ਰਵਿਸ਼ਠਾ ਤੇ ਸ਼੍ਰਵਣਾ।

ਅਨ੍ਧਕਾਤ੍ਕਾਸ਼੍ਯਦੁਹਿਤਾ ਲੇਭੇ ਚ ਚਤੁਰਃ ਸੁਤਾਨ੍ ਕੁਕੁਰਂ ਭਜਮਾਨਂ ਚ ਸ਼ੁਚਿਂ ਕਮ੍ਬਲਬਰ੍ਹਿषਮ੍

ਅੰਧਕਾ ਤੋਂ ਕਾਸੀ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ: ਕੁਕੁਰਾ, ਭਜਮਾਨਾ, ਸ਼ੁਚਿ ਤੇ ਕੰਬਲਬਰਹਿਸ਼।

ਕੁਕੁਰਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਵृष੍ਣਿਰ੍ ਵृष੍ਣੇਃ ਸ਼ੂਰਸ੍ਤਤੋ ऽਭਵਤ੍ ਕਪੋਤਰੋਮਾਤਿਬਲਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਿਲੋਮਕਃ

ਕੁਕੁਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਸੀ; ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਤੋਂ ਸ਼ੂਰਾ; ਉਸ ਤੋਂ ਕਪੋਤਰੋਮ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਲੋਮਕਾ ਸੀ।

ਤਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ ਤੁਮ੍ਬੁਰੁਸਖੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਨਲਃ ਕਿਲ ਖ੍ਯਾਯਤੇ ਸ ਸੁਨਾਮ੍ਨਾ ਤੁ ਚਨ੍ਦਨਾਨਕਦੁਨ੍ਦੁਭਿਃ

ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਲਾ ਸੀ, ਜੋ ਤੁੰਬੁਰੂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੀ। ਉਹ ਚੰਦਨਾਨਕ ਦੁੰਦੁਭੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ।

ਤਸ੍ਮਾਦਪ੍ਯਭਿਜਿਤ੍ਪੁਤ੍ਰ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ऽਸ੍ਯ ਪੁਨਰ੍ਵਸੁਃ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਂ ਸ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਮ੍ ਆਜਹਾਰ ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ

ਉਸ ਤੋਂ ਅਭਿਜਿਤ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪੁਨਰਵਸੁ। ਉਹ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤਾ।

ਤਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ऽਤਿਰਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਦੋਮਧ੍ਯਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਃ ਤਤਸ੍ਤੁ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੋ ਦਾਤਾ ਯਜ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਵਸੁਃ

ਉਸ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ ਯਜਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ, ਉਸਦੇ ਸੱਚੇ ਕੇਂਦਰ ਤੋਂ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਦਾਨੀ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਪੁਨਰਵਸੁ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।

ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਪੁਤ੍ਰਮਿਥੁਨਂ ਬਭੂਵਾਭਿਜਿਤਃ ਕਿਲ ਆਹੁਕਸ਼੍ਚਾਹੁਕੀ ਚੈਵ ਖ੍ਯਾਤੌ ਕੀਰ੍ਤਿਮਤਾਂ ਵਰੌ

ਉਸਦੇ ਵੀ ਦੋ ਬੱਚੇ ਹੋਏ — ਆਹੁਕ ਅਤੇ ਆਹੁਕੀ — ਜੋ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਨ।

ਆਹੁਕਾਤ੍ ਕਾਸ਼੍ਯਦੁਹਿਤੁਰ੍ ਦ੍ਵੌ ਪੁਤ੍ਰੌ ਸਂਬਭੂਵਤੁਃ ਦੇਵਕਸ਼੍ਚੋਗ੍ਰਸੇਨਸ਼੍ ਚ ਦੇਵਗਰ੍ਭਸਮਾਵੁਭੌ

ਆਹੁਕ ਤੋਂ, ਕਾਸ਼ਿਆ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ: ਦੇਵਕ ਅਤੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨ, ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਜਨਮੇ।

ਦੇਵਕਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਰਾਜ੍ਞੋ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੋਪਮਾਃ ਦੇਵਵਾਨ੍ ਉਪਦੇਵਸ਼੍ ਚ ਸੁਦੇਵੋ ਦੇਵਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ

ਦੇਵਕ ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਸੀ: ਦੇਵਵਾਨ, ਉਪਦੇਵ, ਸੁਦੇਵ ਅਤੇ ਦੇਵਰਕਸ਼ਿਤ।