ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਰਣਧृष੍ਟਸ੍ਯ ਚ ਸੁਤੋ ਨਿਧृਤਿਃ ਪਰਵੀਰਹਾ ਦਸ਼ਾਰ੍ਹੋ ਨੈਧृਤੋ ਨਾਮ੍ਨਾ ਮਹਾਰਿਗਣਸੂਦਨਃ

ਰਣਧ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਧ੍ਰਿਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਵੈਰੀ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।

ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤੋ ਜੀਮੂਤ ਇਤਿ ਤਤ੍ਸੁਤਃ ਜੀਮੂਤਪੁਤ੍ਰੋ ਵਿਕृਤਿਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਭੀਮਰਥਃ ਸੁਤਃ

ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਆਪਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜੀਮੂਤ ਸੀ; ਜੀਮੂਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਕ੍ਰਿਤੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭੀਮਰਥ ਸੀ।

ਅਥ ਭੀਮਰਥਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ ਪੁਤ੍ਰੋ ਨਵਰਥਃ ਕਿਲ ਦਾਨਧਰ੍ਮਰਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਸ਼ੀਲਪਰਾਯਣਃ

ਭੀਮਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਵਰਥ ਸੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਾਨ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ, ਤੇ ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਸੀ।

ਤਸ੍ਯ ਚਾਸੀਦ੍ਦृਢਰਥਃ ਸ਼ਕੁਨਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਕਰਮ੍ਭਃ ਸਮ੍ਭੂਤੋ ਦੇਵਰਾਤੋ ऽਭਵਤ੍ਤਤਃ

ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦ੍ਰਿੜਰਥ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕੁਨੀ ਸੀ; ਉਸ ਤੋਂ ਕਰੰਭਾ ਜਣਿਆ, ਤੇ ਫਿਰ ਦੇਵਰਥ।

ਦੇਵਰਾਤਾਦਭੂਦ੍ਰਾਜਾ ਦੇਵਰਾਤਿਰ੍ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ਦੇਵਗਰ੍ਭੋਪਮੋ ਜਜ੍ਞੇ ਯੋ ਦੇਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਨਾਮਕਃ

ਦੇਵਰਥ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਦੇਵਰਤੀ ਜਣਿਆ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦੇਵਕਸ਼ਤ੍ਰਾ ਸੀ।

ਦੇਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸੁਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਮਧੁਰ੍ਨਾਮ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ਮਧੂਨਾਂ ਵਂਸ਼ਕृਦ੍ਰਾਜਾ ਮਧੋਸ੍ਤੁ ਕੁਰੁਵਂਸ਼ਕਃ

ਦੇਵਕਸ਼ਤ੍ਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਮਧੁਰ ਸੀ, ਜੋ ਮਧੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸਥਾਪਕ ਰਾਜਾ ਸੀ; ਮਧੁ ਤੋਂ ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਜਣਿਆ।

ਕੁਰੁਵਂਸ਼ਾਦ੍ ਅਨੁਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਪੁਰੁਤ੍ਵਾਨ੍ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ ਅਂਸ਼ੁਰ੍ਜਜ੍ਞੇ ਚ ਵੈਦਰ੍ਭ੍ਯਾਂ ਭਦ੍ਰਵਤ੍ਯਾਂ ਪੁਰੁਤ੍ਵਤਃ

ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਅਨੂ ਜਣਿਆ, ਫਿਰ ਪੁਰੁਤਵਾਨ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਸੀ; ਪੁਰੁਤਵਾਨ ਤੇ ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਭਦ੍ਰਵਤੀ ਤੋਂ ਅੰਸ਼ੁ ਜਣਿਆ।

ਐਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੀਮ੍ ਅਵਹਚ੍ਚਾਂਸ਼ੁਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਜਾਯਤ ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਗੁਣੋਪੇਤਃ ਸਾਤ੍ਵਤਃ ਕੁਲਵਰ੍ਧਨਃ

ਅੰਸ਼ੁ ਨੇ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਪਤਨੀ ਲੈ ਲਈ; ਉਸ ਤੋਂ ਸਤ੍ਤ੍ਵ ਜਣਿਆ, ਤੇ ਸਤ੍ਤ੍ਵ ਤੋਂ ਸਤ੍ਵਤ, ਜੋ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।

ਜ੍ਯਾਮਘਸ੍ਯ ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਸृष੍ਟਿਰ੍ਵੈ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਵਃ ਯਃ ਪਠੇਚ੍ਛृਣੁਯਾਦ੍ਵਾਪਿ ਨਿਸृष੍ਟਿਂ ਜ੍ਯਾਮਘਸ੍ਯ ਤੁ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਯਾਮਘ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ; ਜੋ ਕੋਈ ਜਯਾਮਘ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ—

ਪ੍ਰਜੀਵਤ੍ਯੇਤਿ ਵੈ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸੌਖ੍ਯਂ ਚ ਵਿਨ੍ਦਤਿ

ਉਹ ਲੰਮਾ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੁਗਰਤ, ਰਾਜ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਸਾਤ੍ਵਤਃ ਸਤ੍ਯਸਮ੍ਪਨ੍ਨਃ ਪ੍ਰਜਜ੍ਞੇ ਚਤੁਰਃ ਸੁਤਾਨ੍ ਭਜਨਂ ਭ੍ਰਾਜਮਾਨਂ ਚ ਦਿਵ੍ਯਂ ਦੇਵਾਵृਧਂ ਨृਪਮ੍

ਸਾਤਵਤ, ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਤੋਂ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ: ਭਜਨ, ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਸੀ; ਦਿਵਿਆ; ਦੇਵਾਵ੍ਰਧ; ਤੇ ਨ੍ਰਿਪ।

ਅਨ੍ਧਕਂ ਚ ਮਹਾਭਾਗਂ ਵृष੍ਣਿਂ ਚ ਯਦੁਨਨ੍ਦਨਮ੍ ਤੇषਾਂ ਨਿਸਰ੍ਗਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰਃ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਵੈ

ਅੰਧਕ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ, ਯਦਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁਦਰਤੀ ਖਾਸੀਤਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।

ਸृਞ੍ਜਯ੍ਯਾਂ ਭਜਨਾਚ੍ਚੈਵ ਭ੍ਰਾਜਮਾਨਾਦ੍ਵਿਜਜ੍ਞਿਰੇ ਅਯੁਤਾਯੁਃ ਸ਼ਤਾਯੁਸ਼੍ ਚ ਬਲਵਾਨ੍ ਹਰ੍षਕृਤ੍ਸ੍ਮृਤਃ

ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਤੇ ਭਜਨ ਤੋਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਭਜਨ ਤੋਂ, ਅਯੁਤਾਯੁ, ਸ਼ਤਾਯੁ, ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਹਰਸ਼ਕ੍ਰਿਤ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤੇषਾਂ ਦੇਵਾਵृਧੋ ਰਾਜਾ ਚਚਾਰ ਪਰਮਂ ਤਪਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਗੁਣੋਪੇਤੋ ਮਮ ਭੂਯਾਦਿਤਿ ਸ੍ਮਰਨ੍

ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਰਾਜਾ ਦੇਵਾਵ੍ਰਧ ਨੇ ਉੱਚੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ, ਇਹ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ, 'ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ।'

ਤਸ੍ਯ ਬਭ੍ਰੁਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਪੁਣ੍ਯਸ਼੍ਲੋਕੋ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਃ ਅਨੁਵਂਸ਼ਪੁਰਾਣਜ੍ਞਾ ਗਾਯਨ੍ਤੀਤਿ ਪਰਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍

ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਬਭਰੂ ਨਾਮ ਦਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਨਾਮ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ; ਪੁਰਾਣੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਗੁਣਾਨ੍ਦੇਵਾਵृਧਸ੍ਯਾਥ ਕੀਰ੍ਤਯਨ੍ਤੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਯਥੈਵ ਸ਼ृਣੁਮੋ ਦੂਰਾਤ੍ ਸਂਪਸ਼੍ਯਾਮਸ੍ਤਥਾਨ੍ਤਿਕਾਤ੍

ਹੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਦੂਰੋਂ ਸੁਣਦੇ ਤੇ ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਚਲੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇਵਾਵ੍ਰਧ ਦੇ ਗੁਣ ਗਿਣੀਏ।

ਬਭ੍ਰੁਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਦੇਵੈਰ੍ਦੇਵਾਵृਧਃ ਸਮਃ ਪੁਰੁषਾਃ ਪਞ੍ਚ षष੍ਟਿਸ੍ਤੁ षਟ੍ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚਾष੍ਟ ਚ

ਬਭਰੂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਦੇਵਾਵ੍ਰਧ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਸੀ; ਪੰਜ, ਫਿਰ ਸਠ, ਫਿਰ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਅੱਠ ਮਨੁੱਖ ਹੋਏ।

ਯੇ ऽਮृਤਤ੍ਵਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਬਭ੍ਰੋਰ੍ਦੇਵਾਵृਧਾਦਪਿ ਯਜ੍ਵਾ ਦਾਨਮਤਿਰ੍ਵੀਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਤੁ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ

ਜੋ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਬਭਰੂ ਤੇ ਦੇਵਾਵ੍ਰਧ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ, ਉਹ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦਾਨੀ, ਸ਼ੂਰ, ਬ੍ਰਹਮਣੀ ਤੇ ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਸਨ।

ਕੀਰ੍ਤਿਮਾਂਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸਾਤ੍ਵਤਾਨਾਂ ਮਹਾਰਥਃ ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਵਵਾਯੇ ਸਮ੍ਭੂਤਾ ਭੋਜਾ ਵੈ ਦੈਵਤੋਪਮਾਃ

ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਸਾਤਵਤਾਂ ਵਿਚ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸੀ—ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਭੋਜ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਸਨ।

ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਚੈਵ ਮਾਦ੍ਰੀ ਚ ਵृष੍ਣਿਭਾਰ੍ਯੇ ਬਭੂਵਤੁਃ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਜਨਯਾਮਾਸ ਸੁਮਿਤ੍ਰਂ ਮਿਤ੍ਰਨਨ੍ਦਨਮ੍

ਗਾਂਧਾਰੀ ਤੇ ਮਾਦਰੀ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਬਣੀਆਂ; ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੇ ਸੁਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।

ਮਾਦ੍ਰੀ ਲੇਭੇ ਚ ਤਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਤਤਃ ਸਾ ਦੇਵਮੀਢੁषਮ੍ ਅਨਮਿਤ੍ਰਂ ਸ਼ਿਨਿਂ ਚੈਵ ਤਾਵੁਭੌ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੌ

ਮਾਦਰੀ ਨੇ ਵੀ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਪਾਇਆ, ਉਸ ਤੋਂ ਦੇਵਮੀਢੁਸ਼ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਅਨਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ਿਨੀ ਵੀ, ਦੋਵੇਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵਧੀਆ।

ਅਨਮਿਤ੍ਰਸੁਤੋ ਨਿਘ੍ਨੋ ਨਿਘ੍ਨਸ੍ਯ ਦ੍ਵੌ ਬਭੂਵਤੁਃ ਪ੍ਰਸੇਨਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਭਾਗਃ ਸਤ੍ਰਾਜਿਚ੍ਚ ਸੁਤਾਵੁਭੌ

ਅਨਮਿਤ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਘਨ ਸੀ; ਨਿਘਨ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਪ੍ਰਸੇਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ—ਦੋਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ।

ਤਸ੍ਯ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤਃ ਸੂਰ੍ਯਃ ਸਖਾ ਪ੍ਰਾਣਸਮੋ ऽਭਵਤ੍ ਸ੍ਯਮਨ੍ਤਕੋ ਨਾਮ ਮਣਿਰ੍ ਦਤ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਵਿਵਸ੍ਵਤਾ

ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਦਾ ਦੋਸਤ ਸੂਰਜ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ; ਵਿਵਸਵਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਯਮੰਤਕ ਨਾਮ ਦਾ ਮਣੀ ਦਿੱਤਾ।

ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਾਨਾਮ੍ ਅਸੌ ਰਾਜਾਭਵਨ੍ਮਣਿਃ ਕਦਾਚਿਨ੍ਮृਗਯਾਂ ਯਾਤਃ ਪ੍ਰਸੇਨੇਨ ਸਹੈਵ ਸਃ

ਉਹ ਮਣੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ; ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਪ੍ਰਸੇਨ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਗਿਆ।

ਵਧਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ऽਸਹਾਯਸ਼੍ ਚ ਸਿਂਹਾਦੇਵ ਸੁਦਾਰੁਣਾਤ੍ ਅਥ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼ਿਨੇਰ੍ਜਜ੍ਞੇ ਕਨਿष੍ਠਾਦ੍ ਵृष੍ਣਿਨਨ੍ਦਨਾਤ੍

ਉਹ ਇਕੱਲਾ, ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੇ ਸਿੰਘ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਫਿਰ, ਸ਼ਿਨੀ ਦੇ ਛੋਟੇ ਪੁੱਤਰ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ—

ਸਤ੍ਯਵਾਕ੍ ਸਤ੍ਯਸਮ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸਤ੍ਯਕਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ ਸਾਤ੍ਯਕਿਰ੍ਯੁਯੁਧਾਨਸ੍ਤੁ ਸ਼ਿਨੇਰ੍ਨਪ੍ਤਾ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍

ਸਤ੍ਯਵਾਕ, ਜੋ ਸੱਚ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਤ੍ਯਕਾ ਸੀ। ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯੁਯੁਧਾਨ, ਸ਼ਿਨੀ ਦਾ ਪੋਤਾ ਸੀ।

ਅਸਂਗੋ ਯੁਯੁਧਾਨਸ੍ਯ ਕੁਣਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ऽਭਵਤ੍ ਕੁਣੇਰ੍ ਯੁਗਂਧਰਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼ੈਨੇਯਾ ਇਤਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ

ਯੁਯੁਧਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਸੰਗਾ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੁਣੀ ਸੀ; ਕੁਣੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਗੰਧਰ ਸੀ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਨੇਯਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮਾਦ੍ਰ੍ਯਾਃ ਸੁਤਸ੍ਯ ਸਂਜਜ੍ਞੇ ਸੁਤੋ ਵਾਰ੍ष੍ਣਿਰ੍ਯੁਧਾਜਿਤਃ ਸ਼੍ਵਫਲ੍ਕ ਇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਸ੍ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਹਿਤਕਾਰਕਃ

ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵਾਰਸ਼ਣੀ ਯੁਧਾਜਿਤ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਵਫਲਕ ਸੀ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ।

ਸ਼੍ਵਫਲ੍ਕਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਰਾਜੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਯਤ੍ਰ ਵਰ੍ਤਤੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਵ੍ਯਾਧਿਭਯਂ ਤਤ੍ਰ ਨਾਵृष੍ਟਿਭਯਮਪ੍ਯੁਤ

ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਰਾਜਾ ਸ਼ਵਫਲਕ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ, ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਨਾ ਰੋਗ ਦਾ ਡਰ ਸੀ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸੁੱਕਾ ਪੈਣ ਦਾ।