ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਜਜ੍ਞੇ ਤੁ ਰੁਕ੍ਮਕਵਚਾਤ੍ ਪਰਾਵृਤ੍ਪਰਵੀਰਹਾ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਪਞ੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤੁ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵਾਃ ਪਰਾਵृਤਃ

ਰੁਕਮਕਵਚ ਤੋਂ ਪਰਾਵ੍ਰਿਤ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਪਰਾਵ੍ਰਿਤ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ।

ਰੁਕ੍ਮੇषੁਃ ਪृਥੁਰੁਕ੍ਮਸ਼੍ ਚ ਜ੍ਯਾਮਘਃ ਪਰਿਘੋ ਹਰਿਃ ਪਰਿਘਂ ਚ ਹਰਿਂ ਚੈਵ ਵਿਦੇਹੇषੁ ਪਿਤਾ ਨ੍ਯਸਤ੍

ਰੁਕਮੇਸ਼ੁ, ਪ੍ਰਥੁਰੁਕਮ, ਜਯਾਮਘ, ਪਰਿਘ ਅਤੇ ਹਰੀ — ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਪਰਿਘ ਅਤੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਵਿਦੇਹ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।

ਰੁਕ੍ਮੇषੁਰਭਵਦ੍ਰਾਜਾ ਪृਥੁਰੁਕ੍ਮਸ੍ਤਦਾਸ਼੍ਰਯਾਤ੍ ਤੈਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜਿਤੋ ਰਾਜਾ ਜ੍ਯਾਮਘੋ ऽਵਸਦਾਸ਼੍ਰਮੇ

ਰੁਕਮੇਸ਼ੁ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਪ੍ਰਥੁਰੁਕਮ ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ; ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਜਯਾਮਘ ਨੂੰ ਨਿਕਾਲ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ।

ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਃ ਸ ਵਨਸ੍ਥੋ ऽਪਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰੇਵ ਬੋਧਿਤਃ ਜਗਾਮ ਧਨੁਰਾਦਾਯ ਦੇਸ਼ਮਨ੍ਯਂ ਧ੍ਵਜੀ ਰਥੀ

ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ; ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ, ਝੰਡਾ ਅਤੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।

ਨਰ੍ਮਦਾਤੀਰਮੇਕਾਕੀ ਕੇਵਲਂ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਯੁਤਃ ऋਕ੍ਸ਼ਵਨ੍ਤਂ ਗਿਰਿਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤਮਨ੍ਯੈਰੁਵਾਸ ਸਃ

ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਇਕੱਲਾ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਰਿਕਸ਼ਵੰਤ ਪਹਾੜ ਤੇ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਉਥੇ ਵੱਸਣ ਲੱਗਾ।

ਜ੍ਯਾਮਘਸ੍ਯਾਭਵਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾ ਸ਼ੈਬ੍ਯਾ ਸ਼ੀਲਵਤੀ ਸਤੀ ਸਾ ਚੈਵ ਤਪਸੋਗ੍ਰੇਣ ਸ਼ੈਬ੍ਯਾ ਵੈ ਸਮ੍ਪ੍ਰਸੂਯਤ

ਜਯਾਮਘ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸ਼ੈਬਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸਤੀਆਂ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਨਾਲ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਣਿਆ।

ਸੁਤਂ ਵਿਦਰ੍ਭਂ ਸੁਭਗਾ ਵਯਃਪਰਿਣਤਾ ਸਤੀ ਰਾਜਾ ਪੁਤ੍ਰਸੁਤਾਯਾਂ ਤੁ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸੌ ਕ੍ਰਥਕੈਸ਼ਿਕੌ

ਸੁਭਾਗਾ ਤੇ ਪੱਕੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਸ਼ੈਬਿਆ ਨੇ ਵਿਦਰਭ ਨਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਣਿਆ; ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਵਿਦਵਾਨ ਕ੍ਰਥ ਅਤੇ ਕੈਸ਼ਿਕ ਜਣੇ।

ਪੁਤ੍ਰੌ ਵਿਦਰ੍ਭਰਾਜਸ੍ਯ ਸ਼ੂਰੌ ਰਣਵਿਸ਼ਾਰਦੌ ਰੋਮਪਾਦਸ੍ਤृਤੀਯਸ਼੍ ਚ ਬਭ੍ਰੁਸ੍ਤਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਃ ਸ੍ਮृਤਃ

ਵਿਦਰਭ ਰਾਜਾ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਸਨ — ਦੋਵੇਂ ਸ਼ੂਰ ਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ; ਰੋਮਪਾਦ ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਬਭਰੂ, ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸੁਧृਤਿਸ੍ਤਨਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਃ ਕੌਸ਼ਿਕਸ੍ਤਨਯਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚੈਦ੍ਯਾਨ੍ਵਯਃ ਸ੍ਮृਤਃ

ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਧ੍ਰਿਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਉੱਚ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਉਸ ਤੋਂ ਕੌਸ਼ਿਕ ਜਣਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਚੈਦੀ ਵੰਸ਼ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕ੍ਰਥੋ ਵਿਦਰ੍ਭਸ੍ਯ ਸੁਤਃ ਕੁਨ੍ਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜੋ ऽਭਵਤ੍ ਕੁਨ੍ਤੇਰ੍ ਵृਤਸ੍ਤਤੋ ਜਜ੍ਞੇ ਰਣਧृष੍ਟਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍

ਕ੍ਰਥ ਵਿਦਰਭ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ; ਕੁੰਤੀ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ; ਕੁੰਤੀ ਤੋਂ ਵ੍ਰਿਤਾ ਜਣਿਆ, ਤੇ ਵ੍ਰਿਤਾ ਤੋਂ ਰਣਧ੍ਰਿਸ਼ਟ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।

ਰਣਧृष੍ਟਸ੍ਯ ਚ ਸੁਤੋ ਨਿਧृਤਿਃ ਪਰਵੀਰਹਾ ਦਸ਼ਾਰ੍ਹੋ ਨੈਧृਤੋ ਨਾਮ੍ਨਾ ਮਹਾਰਿਗਣਸੂਦਨਃ

ਰਣਧ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਧ੍ਰਿਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਵੈਰੀ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।

ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤੋ ਜੀਮੂਤ ਇਤਿ ਤਤ੍ਸੁਤਃ ਜੀਮੂਤਪੁਤ੍ਰੋ ਵਿਕृਤਿਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਭੀਮਰਥਃ ਸੁਤਃ

ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਆਪਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜੀਮੂਤ ਸੀ; ਜੀਮੂਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਕ੍ਰਿਤੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭੀਮਰਥ ਸੀ।

ਅਥ ਭੀਮਰਥਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ ਪੁਤ੍ਰੋ ਨਵਰਥਃ ਕਿਲ ਦਾਨਧਰ੍ਮਰਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਸ਼ੀਲਪਰਾਯਣਃ

ਭੀਮਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਵਰਥ ਸੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਾਨ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ, ਤੇ ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਸੀ।

ਤਸ੍ਯ ਚਾਸੀਦ੍ਦृਢਰਥਃ ਸ਼ਕੁਨਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਕਰਮ੍ਭਃ ਸਮ੍ਭੂਤੋ ਦੇਵਰਾਤੋ ऽਭਵਤ੍ਤਤਃ

ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦ੍ਰਿੜਰਥ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕੁਨੀ ਸੀ; ਉਸ ਤੋਂ ਕਰੰਭਾ ਜਣਿਆ, ਤੇ ਫਿਰ ਦੇਵਰਥ।

ਦੇਵਰਾਤਾਦਭੂਦ੍ਰਾਜਾ ਦੇਵਰਾਤਿਰ੍ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ਦੇਵਗਰ੍ਭੋਪਮੋ ਜਜ੍ਞੇ ਯੋ ਦੇਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਨਾਮਕਃ

ਦੇਵਰਥ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਦੇਵਰਤੀ ਜਣਿਆ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦੇਵਕਸ਼ਤ੍ਰਾ ਸੀ।

ਦੇਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸੁਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਮਧੁਰ੍ਨਾਮ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ਮਧੂਨਾਂ ਵਂਸ਼ਕृਦ੍ਰਾਜਾ ਮਧੋਸ੍ਤੁ ਕੁਰੁਵਂਸ਼ਕਃ

ਦੇਵਕਸ਼ਤ੍ਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਮਧੁਰ ਸੀ, ਜੋ ਮਧੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸਥਾਪਕ ਰਾਜਾ ਸੀ; ਮਧੁ ਤੋਂ ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਜਣਿਆ।

ਕੁਰੁਵਂਸ਼ਾਦ੍ ਅਨੁਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਪੁਰੁਤ੍ਵਾਨ੍ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ ਅਂਸ਼ੁਰ੍ਜਜ੍ਞੇ ਚ ਵੈਦਰ੍ਭ੍ਯਾਂ ਭਦ੍ਰਵਤ੍ਯਾਂ ਪੁਰੁਤ੍ਵਤਃ

ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਅਨੂ ਜਣਿਆ, ਫਿਰ ਪੁਰੁਤਵਾਨ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਸੀ; ਪੁਰੁਤਵਾਨ ਤੇ ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਭਦ੍ਰਵਤੀ ਤੋਂ ਅੰਸ਼ੁ ਜਣਿਆ।

ਐਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੀਮ੍ ਅਵਹਚ੍ਚਾਂਸ਼ੁਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਜਾਯਤ ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਗੁਣੋਪੇਤਃ ਸਾਤ੍ਵਤਃ ਕੁਲਵਰ੍ਧਨਃ

ਅੰਸ਼ੁ ਨੇ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਪਤਨੀ ਲੈ ਲਈ; ਉਸ ਤੋਂ ਸਤ੍ਤ੍ਵ ਜਣਿਆ, ਤੇ ਸਤ੍ਤ੍ਵ ਤੋਂ ਸਤ੍ਵਤ, ਜੋ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।

ਜ੍ਯਾਮਘਸ੍ਯ ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਸृष੍ਟਿਰ੍ਵੈ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਵਃ ਯਃ ਪਠੇਚ੍ਛृਣੁਯਾਦ੍ਵਾਪਿ ਨਿਸृष੍ਟਿਂ ਜ੍ਯਾਮਘਸ੍ਯ ਤੁ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਯਾਮਘ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ; ਜੋ ਕੋਈ ਜਯਾਮਘ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ—

ਪ੍ਰਜੀਵਤ੍ਯੇਤਿ ਵੈ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸੌਖ੍ਯਂ ਚ ਵਿਨ੍ਦਤਿ

ਉਹ ਲੰਮਾ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੁਗਰਤ, ਰਾਜ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਸਾਤ੍ਵਤਃ ਸਤ੍ਯਸਮ੍ਪਨ੍ਨਃ ਪ੍ਰਜਜ੍ਞੇ ਚਤੁਰਃ ਸੁਤਾਨ੍ ਭਜਨਂ ਭ੍ਰਾਜਮਾਨਂ ਚ ਦਿਵ੍ਯਂ ਦੇਵਾਵृਧਂ ਨृਪਮ੍

ਸਾਤਵਤ, ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਤੋਂ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ: ਭਜਨ, ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਸੀ; ਦਿਵਿਆ; ਦੇਵਾਵ੍ਰਧ; ਤੇ ਨ੍ਰਿਪ।

ਅਨ੍ਧਕਂ ਚ ਮਹਾਭਾਗਂ ਵृष੍ਣਿਂ ਚ ਯਦੁਨਨ੍ਦਨਮ੍ ਤੇषਾਂ ਨਿਸਰ੍ਗਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰਃ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਵੈ

ਅੰਧਕ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ, ਯਦਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁਦਰਤੀ ਖਾਸੀਤਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।

ਸृਞ੍ਜਯ੍ਯਾਂ ਭਜਨਾਚ੍ਚੈਵ ਭ੍ਰਾਜਮਾਨਾਦ੍ਵਿਜਜ੍ਞਿਰੇ ਅਯੁਤਾਯੁਃ ਸ਼ਤਾਯੁਸ਼੍ ਚ ਬਲਵਾਨ੍ ਹਰ੍षਕृਤ੍ਸ੍ਮृਤਃ

ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਤੇ ਭਜਨ ਤੋਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਭਜਨ ਤੋਂ, ਅਯੁਤਾਯੁ, ਸ਼ਤਾਯੁ, ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਹਰਸ਼ਕ੍ਰਿਤ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤੇषਾਂ ਦੇਵਾਵृਧੋ ਰਾਜਾ ਚਚਾਰ ਪਰਮਂ ਤਪਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਗੁਣੋਪੇਤੋ ਮਮ ਭੂਯਾਦਿਤਿ ਸ੍ਮਰਨ੍

ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਰਾਜਾ ਦੇਵਾਵ੍ਰਧ ਨੇ ਉੱਚੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ, ਇਹ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ, 'ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ।'

ਤਸ੍ਯ ਬਭ੍ਰੁਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਪੁਣ੍ਯਸ਼੍ਲੋਕੋ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਃ ਅਨੁਵਂਸ਼ਪੁਰਾਣਜ੍ਞਾ ਗਾਯਨ੍ਤੀਤਿ ਪਰਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍

ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਬਭਰੂ ਨਾਮ ਦਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਨਾਮ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ; ਪੁਰਾਣੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਗੁਣਾਨ੍ਦੇਵਾਵृਧਸ੍ਯਾਥ ਕੀਰ੍ਤਯਨ੍ਤੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਯਥੈਵ ਸ਼ृਣੁਮੋ ਦੂਰਾਤ੍ ਸਂਪਸ਼੍ਯਾਮਸ੍ਤਥਾਨ੍ਤਿਕਾਤ੍

ਹੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਦੂਰੋਂ ਸੁਣਦੇ ਤੇ ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਚਲੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇਵਾਵ੍ਰਧ ਦੇ ਗੁਣ ਗਿਣੀਏ।

ਬਭ੍ਰੁਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਦੇਵੈਰ੍ਦੇਵਾਵृਧਃ ਸਮਃ ਪੁਰੁषਾਃ ਪਞ੍ਚ षष੍ਟਿਸ੍ਤੁ षਟ੍ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚਾष੍ਟ ਚ

ਬਭਰੂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਦੇਵਾਵ੍ਰਧ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਸੀ; ਪੰਜ, ਫਿਰ ਸਠ, ਫਿਰ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਅੱਠ ਮਨੁੱਖ ਹੋਏ।

ਯੇ ऽਮृਤਤ੍ਵਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਬਭ੍ਰੋਰ੍ਦੇਵਾਵृਧਾਦਪਿ ਯਜ੍ਵਾ ਦਾਨਮਤਿਰ੍ਵੀਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਤੁ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ

ਜੋ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਬਭਰੂ ਤੇ ਦੇਵਾਵ੍ਰਧ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ, ਉਹ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦਾਨੀ, ਸ਼ੂਰ, ਬ੍ਰਹਮਣੀ ਤੇ ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਸਨ।

ਕੀਰ੍ਤਿਮਾਂਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸਾਤ੍ਵਤਾਨਾਂ ਮਹਾਰਥਃ ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਵਵਾਯੇ ਸਮ੍ਭੂਤਾ ਭੋਜਾ ਵੈ ਦੈਵਤੋਪਮਾਃ

ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਸਾਤਵਤਾਂ ਵਿਚ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸੀ—ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਭੋਜ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਸਨ।