ਵਿਜਾਤਿਸ਼੍ਚੇਤਿ षਡਿਮੇ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਖ੍ਯਾਤਕੀਰ੍ਤਯਃ ਯਤਿਰ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ਼੍ ਚ ਤੇषਾਂ ਵੈ ਯਯਾਤਿਸ੍ਤੁ ਤਤੋ ऽਵਰਃ
ਅਤੇ ਵਿਜਾਤਿ—ਇਹ ਛੇ, ਸਭ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਯਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਤੇ ਯਯਾਤਿ ਉਸ ਤੋਂ ਛੋਟਾ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਤੁ ਯਤਿਰ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭੂਤੋ ऽਭਵਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ ਤੇषਾਂ ਯਯਾਤਿਃ ਪਞ੍ਚਾਨਾਂ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਯਤੀ, ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਏਕ ਰੂਪ ਹੋ ਗਿਆ। ਪੰਜਾਂ ਵਿਚ ਯਯਾਤਿ ਮਹਾਂਬਲ ਅਤੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਦੇਵਯਾਨੀਮੁਸ਼ਨਸਃ ਸੁਤਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਮਵਾਪ ਸਃ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਮਾਸੁਰੀਂ ਚੈਵ ਤਨਯਾਂ ਵृषਪਰ੍ਵਣਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ਼ਨਸ ਦੀ ਧੀ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ।
ਯਦੁਂ ਚ ਤੁਰ੍ਵਸੁਂ ਚੈਵ ਦੇਵਯਾਨੀ ਵ੍ਯਜਾਯਤ ਤਾਵੁਭੌ ਸ਼ੁਭਕਰ੍ਮਾਣੌ ਸ੍ਤੁਤੌ ਵਿਦ੍ਯਾਵਿਸ਼ਾਰਦੌ
ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੇ ਯਦੁ ਅਤੇ ਤੁਰਵਸੁ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਸੰਸਿਤ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ।
ਦ੍ਰੁਹ੍ਯਂ ਚਾਨੁਂ ਚ ਪੂਰੁਂ ਚ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਵਾਰ੍षਪਰ੍ਵਣੀ ਯਯਾਤਯੇ ਰਥਂ ਤਸ੍ਮੈ ਦਦੌ ਸ਼ੁਕ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਹਯੁ, ਅਨੁ ਅਤੇ ਪੂਰੁ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਯਯਾਤਿ ਨੂੰ ਸ਼ੁਕ੍ਰ, ਜੋ ਮਹਾਂ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੇ ਇੱਕ ਰਥ ਦਿੱਤਾ।
ਤੋषਿਤਸ੍ਤੇਨ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰੀਤਃ ਪਰਮਭਾਸ੍ਵਰਮ੍ ਸੁਸਂਗਂ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਦਿਵ੍ਯਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਯੇ ਚ ਮਹੇषੁਧੀ
ਯਯਾਤਿ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੋਂ, ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸੁੰਦਰ ਬਣਿਆ, ਸੋਨੇ ਦਾ, ਦਿਵਯ, ਅਖੰਡ ਮਹਾਂਰਥ ਦਿੱਤਾ।
ਯੁਕ੍ਤਂ ਮਨੋਜਵੈਰ੍ ਅਸ਼੍ਵੈਰ੍ ਯੇਨ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸਮੁਦ੍ਵਹਨ੍ ਸ ਤੇਨ ਰਥਮੁਖ੍ਯੇਨ षਣ੍ਮਾਸੇਨਾਜਯਨ੍ਮਹੀਮ੍
ਉਹ ਰਥ ਮਨ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਿਸ ਨਾਲ, ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਂਰਥ ਦੁਆਰਾ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਯਯਾਤਿਰ੍ਯੁਧਿ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੋ ਦੇਵਦਾਨਵਮਾਨੁषੈਃ ਭਵਭਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਧਰ੍ਮਨਿष੍ਠਃ ਸਮਞ੍ਜਸਃ
ਯਯਾਤਿ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਦੇਵ, ਦਾਨਵ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅਜੈਯ ਸੀ। ਉਹ ਭਵ ਦਾ ਭਗਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਅਟਲ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾ ਸੀ।
ਯਜ੍ਞਯਾਜੀ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨੁਕਮ੍ਪਨਃ ਕੌਰਵਾਣਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ ਭਵਦ੍ਰਥ ਉਤ੍ਤਮਃ
ਉਹ ਯਜਨ ਕਰਦਾ, ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਕੌਰਵਾਂ ਵਿਚ ਭਵਦਰਥ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਯਾਵਨ੍ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਵਰਃ ਕੌਰਵੋ ਜਨਮੇਜਯਃ ਪੂਰੋਰ੍ਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤੁ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪਾਰਿਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਯ ਤੁ
ਜਦ ਤੱਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਕੌਰਵ ਜਨਮੇਜਯ, ਪੂਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜੇ ਹੋਏ।
ਜਗਾਮ ਸ ਰਥੋ ਨਾਸ਼ਂ ਸ਼ਾਪਾਦ੍ਗਰ੍ਗਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ ਗਰ੍ਗਸ੍ਯ ਹਿ ਸੁਤਂ ਬਾਲਂ ਸ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯਃ
ਉਹ ਰਥ ਗਰਗ ਜੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਗਰਗ ਜੀ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਅਕ੍ਰੂਰਂ ਹਿਂਸਯਾਮਾਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਮਵਾਪ ਸਃ ਸ ਲੋਹਗਨ੍ਧੀ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਪਰਿਧਾਵਨ੍ਨਿਤਸ੍ਤਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਅਕਰੂਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਧ ਦਾ ਪਾਪ ਲਿਆ; ਉਹ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਲੋਹੇ ਦੀ ਵਾਸ ਆਉਂਦੀ ਸੀ, ਇਧਰ-ਉਧਰ ਭਟਕਦਾ ਰਿਹਾ।
ਪੌਰਜਾਨਪਦੈਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤੋ ਨ ਲੇਭੇ ਸ਼ਰ੍ਮ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍ ਤਤਃ ਸ ਦੁਃਖਸਂਤਪ੍ਤੋ ਨ ਲੇਭੇ ਸਂਵਿਦਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਿਆ; ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਤੇ ਚੈਨ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕਿਆ।
ਜਗਾਮ ਸ਼ੌਨਕਮृषਿਂ ਸ਼ਰਣ੍ਯਂ ਵ੍ਯਥਿਤਸ੍ਤਦਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਤਿਰ੍ ਨਾਮ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਯੋ ऽਸੌ ਮੁਨਿਰੁਦਾਰਧੀਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਸ਼ੌਨਕ ਦੇ ਪਾਸ ਸਹਾਰਾ ਲੈਣ ਗਿਆ; ਇੰਦਰੈਤੀ, ਜੋ ਮਸ਼ਹੂਰ ਅਤੇ ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਹੀ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ।
ਯਾਜਯਾਮਾਸ ਚੇਨ੍ਦ੍ਰੇਤਿਸ੍ ਤਂ ਨृਪਂ ਜਨਮੇਜਯਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧੇਨ ਰਾਜਾਨਂ ਪਾਵਨਾਰ੍ਥਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਇੰਦਰੈਤੀ ਨੇ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕਰਵਾਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ।
ਸ ਲੋਹਗਨ੍ਧਾਨ੍ਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤ ਏਨਸਾ ਚ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯਾਵਭृਥੇ ਮਧ੍ਯੇ ਯਾਤੋ ਦਿਵ੍ਯੋ ਰਥਃ ਸ਼ੁਭਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਪਾਪ ਅਤੇ ਲੋਹੇ ਦੀ ਵਾਸ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਅਵਭ੍ਰਿਤ ਸਨਾਨ ਵਿਚ, ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਦਿਵਯ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਂਸ਼ਾਤ੍ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟੋ ਵਸੋਸ਼੍ਚੇਦਿਪਤੇਃ ਪੁਨਃ ਦਤ੍ਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਤੁष੍ਟੇਨ ਲੇਭੇ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਬृਹਦ੍ਰਥਃ
ਉਸ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ, ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਸੁ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਪਰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬ੍ਰਿਹਦਰਥ ਨੇ ਉਹ ਵੰਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋ ਹਤ੍ਵਾ ਜਰਾਸਂਧਂ ਭੀਮਸ੍ਤਂ ਰਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਪ੍ਰਦਦੌ ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਕੌਰਵਨਨ੍ਦਨਃ
ਫਿਰ ਭੀਮ ਨੇ ਜਰਾਸੰਧ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਤਮ ਰਥ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਵਜੋਂ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਸੁਖ।
ਅਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਤ੍ਪੁਰੁਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਯਯਾਤਿਰ੍ਨਾਹੁषਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਕृਤੋਪਕਾਰਸ੍ਤੇਨੈਵ ਪੁਰੁਣਾ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਯਯਾਤੀ, ਨਾਹੁਸ਼ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਵੰਸ਼ਜ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਪੁਰੁ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਪੁਰੁ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦਾ ਬਦਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਅਭਿषੇਕ੍ਤੁਕਾਮਂ ਚ ਨृਪਂ ਪੁਰੁਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਕਨੀਯਸਮ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪ੍ਰਮੁਖਾ ਵਰ੍ਣਾ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਪਣੇ ਮੁਖੀ ਸਮੇਤ, ਰਾਜਾ ਪੁਰੁ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਕਥਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਨਪ੍ਤਾਰਂ ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਾਃ ਸੁਤਂ ਪ੍ਰਭੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਯਦੁਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਕਨੀਯਾਨ੍ਰਾਜ੍ਯਮਰ੍ਹਤਿ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਦੇ ਪੋਤੇ ਅਤੇ ਦੇਵਯਾਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਵੱਡੇ ਯਦੁ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਛੋਟੇ ਨੂੰ ਰਾਜ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਏਤੇ ਸਂਬੋਧਯਾਮਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਧਰ੍ਮਂ ਚ ਅਨੁਪਾਲਯ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਸਿੱਖਾ ਰਹੇ ਹਾਂ; ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪ੍ਰਮੁਖਾ ਵਰ੍ਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਮੇ ਵਚਃ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਪ੍ਰਤਿ ਯਥਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਨ ਦੇਯਂ ਮੇ ਕਥਞ੍ਚਨ
ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਪਣੇ ਮੁਖੀ ਸਮੇਤ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ: ਮੇਰੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਦੇ ਵੀ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਮਮ ਜ੍ਯੇष੍ਠੇਨ ਯਦੁਨਾ ਨਿਯੋਗੋ ਨਾਨੁਪਾਲਿਤਃ ਪ੍ਰਤਿਕੂਲਮਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਨ ਸ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਤਾਂ ਮਤਃ
ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਯਦੁ ਮੇਰਾ ਹੁਕਮ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ; ਉਸ ਦੀ ਸੋਚ ਉਲਟ ਸੀ, ਅਤੇ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਰ੍ਵਚਨਕृਤ੍ ਸਦ੍ਭਿਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ ਸ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪੁਤ੍ਰਵਦ੍ ਯਸ੍ ਤੁ ਵਰ੍ਤਤੇ ਮਾਤृਪਿਤृषੁ
ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਰਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹੀ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਵਰਤਦਾ ਹੈ।
ਯਦੁਨਾਹਮਵਜ੍ਞਾਤਸ੍ ਤਥਾ ਤੁਰ੍ਵਸੁਨਾਪਿ ਚ ਦ੍ਰੁਹ੍ਯੇਨ ਚਾਨੁਨਾ ਚੈਵ ਮਯ੍ਯਵਜ੍ਞਾ ਕृਤਾ ਭृਸ਼ਮ੍
ਯਦੁ ਨੇ ਮੇਰੀ ਉਪੇਖਾ ਕੀਤੀ, ਤੁਰਵਸੁ, ਦ੍ਰੁਹਯੁ ਅਤੇ ਅਨੁ ਨੇ ਵੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਅਣਾਦਰ ਕੀਤਾ।
ਪੁਰੁਣਾ ਚ ਕृਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਾਨਿਤਸ਼੍ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਕਨੀਯਾਨ੍ਮਮ ਦਾਯਾਦੋ ਜਰਾ ਯੇਨ ਧृਤਾ ਮਮ
ਪਰ ਪੁਰੁ ਨੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨੀ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਖਾਸ ਮਾਣ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਛੋਟਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਮੇਰਾ ਵਾਰਸ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੀ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਣ ਮੇ ਸਮਾਦਿष੍ਟਾ ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਾਃ ਕृਤੇ ਜਰਾ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤੇਨ ਪੁਨਸ੍ਤੇਨ ਜਰਾ ਸਂਚਾਰਿਣੀ ਕृਤਾ
ਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਦੇਵਯਾਨੀ ਦੀ ਖਾਤਰ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਮੰਗੀ ਗਈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਮੁੜ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਣ ਚ ਵਰੋ ਦਤ੍ਤਃ ਕਾਵ੍ਯੇਨੋਸ਼ਨਸਾ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਪੁਤ੍ਰੋ ਯਸ੍ਤ੍ਵਨੁਵਰ੍ਤੇਤ ਸ ਤੇ ਰਾਜ੍ਯਧਰਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ
ਸ਼ੁਕਰ ਨੇ ਕਾਵਿਆ ਉਸ਼ਨਸ ਨੂੰ ਇਹ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ: "ਤੇਰਾ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਜੋ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਦਾ ਹਕਦਾਰ ਹੋਵੇਗਾ।"
ਭਵਨ੍ਤੋ ऽਪ੍ਯਨੁਜਾਨਨ੍ਤੁ ਪੂਰੂ ਰਾਜ੍ਯੇ ऽਭਿषਿਚ੍ਯਤੇ ਯਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਗੁਣਸਮ੍ਪਨ੍ਨੋ ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਰ੍ਹਿਤਃ ਸਦਾ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਵੀ ਇਹ ਮੰਨੋ: ਜਿਸ ਪੁੱਤਰ ਵਿੱਚ ਗੁਣ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਸਦਾ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।