ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਦਿष੍ਟਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਨਾਭਾਗਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਦਪਿ ਭਲਨ੍ਦਨਃ ਭਲਨ੍ਦਨਸ੍ਯ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਰਾਜਾਸੀਦ੍ ਅਜਵਾਹਨਃ

ਨਾਭਾਗ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਿਸ਼ਟਾ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਭਲੰਦਨਾ। ਭਲੰਦਨਾ ਦਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਅਜਵਾਹਨਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।

ਏਤੇ ਸਮਾਸਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਮਨੁਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹਾਭੁਜਾਃ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੋਃ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਾਦ੍ਯਾ ਏਲਸ੍ਯਾਥ ਵਦਾਮਿ ਵਃ

ਇਹ ਤਕ, ਮਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਂਬਾਹੁਵਾਨੋ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪੌਤਿਆਂ ਅਤੇ ਫਿਰ ਏਲਾ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੱਸਾਂਗਾ।

ਐਲਃ ਪੁਰੂਰਵਾ ਨਾਮ ਰੁਦ੍ਰਭਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ ਚਕ੍ਰੇ ਤ੍ਵਕਣ੍ਟਕਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਦੇਸ਼ੇ ਪੁਣ੍ਯਤਮੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ

ਏਲਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਸੀ, ਰੁਦਰ ਦਾ ਭਗਤ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਟਵਕੰਟਕਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀਓ।

ਉਤ੍ਤਰੇ ਯਮੁਨਾਤੀਰੇ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਮੁਨਿਸੇਵਿਤੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਨਾਧਿਪਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਨੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ

ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਉੱਤਰਲੇ ਕੰਢੇ ਤੇ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿਚ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾਨਾ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾਨਾ ਵਿਚ ਹੀ ਵਸਿਆ।

ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸਪ੍ਤ ਭਵਨ੍ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਤਤਤੇਜਸਃ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਲੋਕਵਿਦਿਤਾ ਭਵਭਕ੍ਤਾ ਮਹਾਬਲਾਃ

ਉਸ ਦੇ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੋ ਸਭ ਵਧੀਆ ਤੇਜ ਵਾਲੇ, ਗੰਧਰਵ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਭਵ ਦੇ ਭਗਤ ਅਤੇ ਮਹਾਂਬਲਸ਼ਾਲੀ ਸਨ।

ਆਯੁਰ੍ ਮਾਯੁਰ੍ ਅਮਾਯੁਸ਼੍ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੁਸ਼੍ਚੈਵ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਤਾਯੁਸ਼੍ ਚ ਦਿਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵੋਰ੍ਵਸ਼ੀਸੁਤਾਃ

ਉਹ ਸਨ ਆਯੁ, ਮਾਯੁ, ਅਮਾਯੁ, ਵਿਸ਼ਵਾਯੁ, ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁ, ਸ਼ਤਾਯੁ ਅਤੇ ਉਰਵਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਵਯ ਪੁੱਤਰ।

ਆਯੁषਸ੍ਤਨਯਾ ਵੀਰਾਃ ਪਞ੍ਚੈਵਾਸਨ੍ਮਹੌਜਸਃ ਸ੍ਵਰ੍ਭਾਨੁਤਨਯਾਯਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਯਾਂ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਨृਪਾਃ

ਆਯੁ ਦੇ ਪੰਜ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੋ ਮਹਾਂ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਉਹ ਸਭ ਸਵਰਭਾਨੂ ਦੀ ਧੀ ਪ੍ਰਭਾ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਹੇ ਰਾਜਾਵੋ।

ਨਹੁषਃ ਪ੍ਰਥਮਸ੍ਤੇषਾਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ਨਹੁषਸ੍ਯ ਤੁ ਦਾਯਾਦਾਃ षਡਿਨ੍ਦ੍ਰੋਪਮਤੇਜਸਃ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਨਹੁਸ਼ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਛੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਸਨ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਸਨ।

ਉਤ੍ਪਨ੍ਨਾਃ ਪਿਤृਕਨ੍ਯਾਯਾਂ ਵਿਰਜਾਯਾਂ ਮਹੌਜਸਃ ਯਤਿਰ੍ਯਯਾਤਿਃ ਸਂਯਾਤਿਰ੍ ਆਯਾਤਿਃ ਪਞ੍ਚਮੋ ऽਨ੍ਧਕਃ

ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਧੀ ਵੀਰਜਾ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਯਤੀ, ਯਯਾਤਿ, ਸੰਯਾਤਿ, ਆਯਾਤਿ ਅਤੇ ਪੰਜਵਾਂ ਅੰਧਕ।

ਵਿਜਾਤਿਸ਼੍ਚੇਤਿ षਡਿਮੇ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਖ੍ਯਾਤਕੀਰ੍ਤਯਃ ਯਤਿਰ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ਼੍ ਚ ਤੇषਾਂ ਵੈ ਯਯਾਤਿਸ੍ਤੁ ਤਤੋ ऽਵਰਃ

ਅਤੇ ਵਿਜਾਤਿ—ਇਹ ਛੇ, ਸਭ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਯਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਤੇ ਯਯਾਤਿ ਉਸ ਤੋਂ ਛੋਟਾ।

ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਤੁ ਯਤਿਰ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭੂਤੋ ऽਭਵਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ ਤੇषਾਂ ਯਯਾਤਿਃ ਪਞ੍ਚਾਨਾਂ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਃ

ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਯਤੀ, ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਏਕ ਰੂਪ ਹੋ ਗਿਆ। ਪੰਜਾਂ ਵਿਚ ਯਯਾਤਿ ਮਹਾਂਬਲ ਅਤੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਵਾਲਾ ਸੀ।

ਦੇਵਯਾਨੀਮੁਸ਼ਨਸਃ ਸੁਤਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਮਵਾਪ ਸਃ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਮਾਸੁਰੀਂ ਚੈਵ ਤਨਯਾਂ ਵृषਪਰ੍ਵਣਃ

ਉਸ ਨੇ ਉਸ਼ਨਸ ਦੀ ਧੀ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ।

ਯਦੁਂ ਚ ਤੁਰ੍ਵਸੁਂ ਚੈਵ ਦੇਵਯਾਨੀ ਵ੍ਯਜਾਯਤ ਤਾਵੁਭੌ ਸ਼ੁਭਕਰ੍ਮਾਣੌ ਸ੍ਤੁਤੌ ਵਿਦ੍ਯਾਵਿਸ਼ਾਰਦੌ

ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੇ ਯਦੁ ਅਤੇ ਤੁਰਵਸੁ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਸੰਸਿਤ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ।

ਦ੍ਰੁਹ੍ਯਂ ਚਾਨੁਂ ਚ ਪੂਰੁਂ ਚ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਵਾਰ੍षਪਰ੍ਵਣੀ ਯਯਾਤਯੇ ਰਥਂ ਤਸ੍ਮੈ ਦਦੌ ਸ਼ੁਕ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍

ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਹਯੁ, ਅਨੁ ਅਤੇ ਪੂਰੁ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਯਯਾਤਿ ਨੂੰ ਸ਼ੁਕ੍ਰ, ਜੋ ਮਹਾਂ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੇ ਇੱਕ ਰਥ ਦਿੱਤਾ।

ਤੋषਿਤਸ੍ਤੇਨ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰੀਤਃ ਪਰਮਭਾਸ੍ਵਰਮ੍ ਸੁਸਂਗਂ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਦਿਵ੍ਯਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਯੇ ਚ ਮਹੇषੁਧੀ

ਯਯਾਤਿ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੋਂ, ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸੁੰਦਰ ਬਣਿਆ, ਸੋਨੇ ਦਾ, ਦਿਵਯ, ਅਖੰਡ ਮਹਾਂਰਥ ਦਿੱਤਾ।

ਯੁਕ੍ਤਂ ਮਨੋਜਵੈਰ੍ ਅਸ਼੍ਵੈਰ੍ ਯੇਨ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸਮੁਦ੍ਵਹਨ੍ ਸ ਤੇਨ ਰਥਮੁਖ੍ਯੇਨ षਣ੍ਮਾਸੇਨਾਜਯਨ੍ਮਹੀਮ੍

ਉਹ ਰਥ ਮਨ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਿਸ ਨਾਲ, ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਂਰਥ ਦੁਆਰਾ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।

ਯਯਾਤਿਰ੍ਯੁਧਿ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੋ ਦੇਵਦਾਨਵਮਾਨੁषੈਃ ਭਵਭਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਧਰ੍ਮਨਿष੍ਠਃ ਸਮਞ੍ਜਸਃ

ਯਯਾਤਿ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਦੇਵ, ਦਾਨਵ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅਜੈਯ ਸੀ। ਉਹ ਭਵ ਦਾ ਭਗਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਅਟਲ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾ ਸੀ।

ਯਜ੍ਞਯਾਜੀ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨੁਕਮ੍ਪਨਃ ਕੌਰਵਾਣਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ ਭਵਦ੍ਰਥ ਉਤ੍ਤਮਃ

ਉਹ ਯਜਨ ਕਰਦਾ, ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਕੌਰਵਾਂ ਵਿਚ ਭਵਦਰਥ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।

ਯਾਵਨ੍ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਵਰਃ ਕੌਰਵੋ ਜਨਮੇਜਯਃ ਪੂਰੋਰ੍ਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤੁ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪਾਰਿਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਯ ਤੁ

ਜਦ ਤੱਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਕੌਰਵ ਜਨਮੇਜਯ, ਪੂਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜੇ ਹੋਏ।

ਜਗਾਮ ਸ ਰਥੋ ਨਾਸ਼ਂ ਸ਼ਾਪਾਦ੍ਗਰ੍ਗਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ ਗਰ੍ਗਸ੍ਯ ਹਿ ਸੁਤਂ ਬਾਲਂ ਸ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯਃ

ਉਹ ਰਥ ਗਰਗ ਜੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਗਰਗ ਜੀ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।

ਅਕ੍ਰੂਰਂ ਹਿਂਸਯਾਮਾਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਮਵਾਪ ਸਃ ਸ ਲੋਹਗਨ੍ਧੀ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਪਰਿਧਾਵਨ੍ਨਿਤਸ੍ਤਤਃ

ਉਸ ਨੇ ਅਕਰੂਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਧ ਦਾ ਪਾਪ ਲਿਆ; ਉਹ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਲੋਹੇ ਦੀ ਵਾਸ ਆਉਂਦੀ ਸੀ, ਇਧਰ-ਉਧਰ ਭਟਕਦਾ ਰਿਹਾ।

ਪੌਰਜਾਨਪਦੈਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤੋ ਨ ਲੇਭੇ ਸ਼ਰ੍ਮ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍ ਤਤਃ ਸ ਦੁਃਖਸਂਤਪ੍ਤੋ ਨ ਲੇਭੇ ਸਂਵਿਦਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍

ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਿਆ; ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਤੇ ਚੈਨ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕਿਆ।

ਜਗਾਮ ਸ਼ੌਨਕਮृषਿਂ ਸ਼ਰਣ੍ਯਂ ਵ੍ਯਥਿਤਸ੍ਤਦਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਤਿਰ੍ ਨਾਮ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਯੋ ऽਸੌ ਮੁਨਿਰੁਦਾਰਧੀਃ

ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਸ਼ੌਨਕ ਦੇ ਪਾਸ ਸਹਾਰਾ ਲੈਣ ਗਿਆ; ਇੰਦਰੈਤੀ, ਜੋ ਮਸ਼ਹੂਰ ਅਤੇ ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਹੀ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ।

ਯਾਜਯਾਮਾਸ ਚੇਨ੍ਦ੍ਰੇਤਿਸ੍ ਤਂ ਨृਪਂ ਜਨਮੇਜਯਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧੇਨ ਰਾਜਾਨਂ ਪਾਵਨਾਰ੍ਥਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ

ਇੰਦਰੈਤੀ ਨੇ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕਰਵਾਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ।

ਸ ਲੋਹਗਨ੍ਧਾਨ੍ਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤ ਏਨਸਾ ਚ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯਾਵਭृਥੇ ਮਧ੍ਯੇ ਯਾਤੋ ਦਿਵ੍ਯੋ ਰਥਃ ਸ਼ੁਭਃ

ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਪਾਪ ਅਤੇ ਲੋਹੇ ਦੀ ਵਾਸ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਅਵਭ੍ਰਿਤ ਸਨਾਨ ਵਿਚ, ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਦਿਵਯ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।

ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਂਸ਼ਾਤ੍ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟੋ ਵਸੋਸ਼੍ਚੇਦਿਪਤੇਃ ਪੁਨਃ ਦਤ੍ਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਤੁष੍ਟੇਨ ਲੇਭੇ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਬृਹਦ੍ਰਥਃ

ਉਸ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ, ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਸੁ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਪਰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬ੍ਰਿਹਦਰਥ ਨੇ ਉਹ ਵੰਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।

ਤਤੋ ਹਤ੍ਵਾ ਜਰਾਸਂਧਂ ਭੀਮਸ੍ਤਂ ਰਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਪ੍ਰਦਦੌ ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਕੌਰਵਨਨ੍ਦਨਃ

ਫਿਰ ਭੀਮ ਨੇ ਜਰਾਸੰਧ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਤਮ ਰਥ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਵਜੋਂ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਸੁਖ।

ਅਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਤ੍ਪੁਰੁਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਯਯਾਤਿਰ੍ਨਾਹੁषਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਕृਤੋਪਕਾਰਸ੍ਤੇਨੈਵ ਪੁਰੁਣਾ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ

ਯਯਾਤੀ, ਨਾਹੁਸ਼ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਵੰਸ਼ਜ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਪੁਰੁ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਪੁਰੁ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦਾ ਬਦਲਾ ਦਿੱਤਾ।

ਅਭਿषੇਕ੍ਤੁਕਾਮਂ ਚ ਨृਪਂ ਪੁਰੁਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਕਨੀਯਸਮ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪ੍ਰਮੁਖਾ ਵਰ੍ਣਾ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰੁਵਨ੍

ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਪਣੇ ਮੁਖੀ ਸਮੇਤ, ਰਾਜਾ ਪੁਰੁ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।