ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਵ੍ਰਤਾਧਿਪਃ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਮੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਪਰਮਾ ਗਤਿਃ ਵਿਮੁਕ੍ਤੋ ਮੁਕ੍ਤਕੇਸ਼ਸ਼੍ ਚ ਸ਼੍ਰੀਮਾਞ੍ਛ੍ਰੀਵਰ੍ਧਨੋ ਜਗਤ੍

ਵ੍ਰਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਹਮ, ਮੁਕਤਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਜ਼ਿਲ, ਆਜ਼ਾਦ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸੰਸਾਰ।

ਯਥਾਪ੍ਰਧਾਨਂ ਭਗਵਾਨ੍ ਇਤਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਤੁਤੋ ਮਯਾ ਭਕ੍ਤਿਮੇਵਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਮਯਾ ਯਜ੍ਞਪਤਿਰ੍ਵਿਭੁਃ

ਜਿਵੇਂ ਮੁੱਖ ਅਨੁਸਾਰ, ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਮੈਂ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰਿਆ; ਭਕਤੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਯਜਨ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਨੂੰ ਸਤਕਾਰਿਆ।

ਤਤੋ ਹ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯੈਵਂ ਸ੍ਤੁਤੋ ਭਕ੍ਤਿਮਤਾਂ ਗਤਿਃ ਤਸ੍ਮਾਲ੍ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਸ੍ਤਵਂ ਸ਼ਂਭੋਰ੍ ਨृਪਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ

ਫਿਰ, ਇਜਾਜ਼ਤ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਇੰਝ ਸਤਕਾਰਿਆ, ਭਕਤਾਂ ਦੀ ਮੰਜ਼ਿਲ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ।

ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ਗਣਾਧਿਪਤ੍ਯਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ ਤਣ੍ਡਿਨਸ੍ਤੇਜਸਾ ਪ੍ਰਭੋਃ

ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ, ਤੰਡਿਨ ਦੀ ਤੇਜ ਨਾਲ, ਸਮੂਹਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਿਆ।

ਯਃ ਪਠੇਚ੍ਛृਣੁਯਾਦ੍ ਵਾਪਿ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਪਿ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ

ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਪੜ੍ਹੇ, ਸੁਣੇ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਏ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨਸ਼੍ ਚ ਸੁਰਾਪਸ਼੍ ਚ ਸ੍ਤੇਯੀ ਚ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਗਃ ਸ਼ਰਣਾਗਤਘਾਤੀ ਚ ਮਿਤ੍ਰਵਿਸ਼੍ਵਾਸਘਾਤਕਃ

ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਹਤਿਆਰਾ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਚੋਰ, ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਸੇਜ ਉਲੰਘਣ ਵਾਲਾ, ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਹਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਿੱਤਰ ਦੀ ਭਰੋਸਾ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ।

ਮਾਤृਹਾ ਪਿਤृਹਾ ਚੈਵ ਵੀਰਹਾ ਭ੍ਰੂਣਹਾ ਤਥਾ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਕ੍ਰਮਾਜ੍ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਸ਼੍ਰਮੇ

ਮਾਂ, ਪਿਤਾ, ਵੀਰ ਜਾਂ ਭੂਣ ਦੀ ਹਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ — ਜੇਕਰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤਕ, ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਜਪ ਕਰੇ।

ਦੇਵਮ੍ ਇष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦਿਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਤ੍ਰਿਧਨ੍ਵਾ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਣ੍ਡਿਨਸ੍ ਤਥਾ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ

ਤ੍ਰਿਧਨਵਨ ਨੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਅਤੇ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜਾ-ਯਜਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।

ਗਾਣਪਤ੍ਯਂ ਦृਢਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਨਮਸ੍ਕृਤਃ ਆਸੀਤ੍ਤ੍ਰਿਧਨ੍ਵਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸ੍ਤ੍ਰਯ੍ਯਾਰੁਣੋ ਨृਪਃ

ਉਸ ਨੇ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਪੱਕੀ ਕਰ ਲਈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾਇਆ। ਤ੍ਰਿਧਨਵਨ, ਜੋ ਤ੍ਰੈਯਾਰੁਣ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਇੰਝ ਸੀ।

ਤਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤੋ ਨਾਮ ਕੁਮਾਰੋ ऽਭੂਨ੍ਮਹਾਬਲਃ ਤੇਨ ਭਾਰ੍ਯਾ ਵਿਦਰ੍ਭਸ੍ਯ ਹृਤਾ ਹਤ੍ਵਾਮਿਤੌਜਸਮ੍

ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤ ਨਾਮ ਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਲੈ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ।

ਪਾਣਿਗ੍ਰਹਣਮਨ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਨਿष੍ਠਾਮ੍ ਅਪ੍ਰਾਪਿਤੇष੍ਵਿਹ ਤੇਨਾਧਰ੍ਮੇਣ ਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਰਾਜਾ ਤ੍ਰਯ੍ਯਾਰੁਣੋ ऽਤ੍ਯਜਤ੍

ਜਦੋਂ ਵਿਆਹ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਰਸਮਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਤਦ ਰਾਜਾ ਤ੍ਰੈਯਾਰੁਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕਰਣ ਕਰਕੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।

ਪਿਤਰਂ ਸੋ ऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਤ੍ਯਕ੍ਤਃ ਕ੍ਵ ਗਚ੍ਛਾਮੀਤਿ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਪਿਤਾ ਤ੍ਵੇਨਮਥੋਵਾਚ ਸ਼੍ਵਪਾਕੈਃ ਸਹ ਵਰ੍ਤਯ

ਜਦ ਪਿਤਾ ਨੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਨੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਮੈਂ ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ ਜਾਵਾਂ?' ਪਿਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਚੁਟਕਾਰੇ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿ।'

ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ ਵਿਚਕ੍ਰਾਮ ਨਗਰਾਦ੍ਵਚਨਾਤ੍ ਪਿਤੁਃ ਸ ਤੁ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤੋ ਧੀਮਾਞ੍ ਛ੍ਵਪਾਕਾਵਸਥਾਨ੍ਤਿਕੇ

ਪਿਤਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤ, ਜੋ ਬੁਧੀਮਾਨ ਸੀ, ਚੁਟਕਾਰੇ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਵਸਤੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ।

ਪਿਤ੍ਰਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤੋ ऽਵਸਦ੍ਵੀਰਃ ਪਿਤਾ ਚਾਸ੍ਯ ਵਨਂ ਯਯੌ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਵਿਖ੍ਯਾਤਸ੍ ਤ੍ਰਿਸ਼ਙ੍ਕੁਰਿਤਿ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍

ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ, ਵਿਰੋਧੀ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤ ਉਥੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ, ਤੇ ਪਿਤਾ ਜੰਗਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।

ਵਸਿष੍ਠਕੋਪਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਰਾਜਾ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਃ ਪੁਰਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਵਰਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ਙ੍ਕਵੇ

ਇਕ ਵਾਰੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਕਰਕੇ, ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਜਾ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।

ਰਾਜ੍ਯੇ ऽਭਿषਿਚ੍ਯ ਤਂ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯੇ ਯਾਜਯਾਮਾਸ ਤਂ ਮੁਨਿਃ ਮਿषਤਾਂ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਚ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਚ ਕੌਸ਼ਿਕਃ

ਕੌਸ਼ਿਕ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰਵਾਇਆ।

ਸਸ਼ਰੀਰਂ ਤਦਾ ਤਂ ਵੈ ਦਿਵਮਾਰੋਪਯਦ੍ਵਿਭੁਃ ਤਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਾ ਨਾਮ ਭਾਰ੍ਯਾ ਕੈਕਯਵਂਸ਼ਜਾ

ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ। ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਕੈਕੇਯ ਵੰਸ਼ ਦੀ, ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਾ ਨਾਮ ਦੀ ਸੀ।

ਕੁਮਾਰਂ ਜਨਯਾਮਾਸ ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਕਲ੍ਮषਮ੍ ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਸੁਤੋ ਰੋਹਿਤੋ ਨਾਮ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍

ਉਸ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁੱਤਰ ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੋਹਿਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।

ਹਰਿਤੋ ਰੋਹਿਤਸ੍ਯਾਥ ਧੁਨ੍ਧੁਰ੍ਹਾਰਿਤ ਉਚ੍ਯਤੇ ਵਿਜਯਸ਼੍ ਚ ਸੁਤੇਜਾਸ਼੍ ਚ ਧੁਨ੍ਧੁਪੁਤ੍ਰੌ ਬਭੂਵਤੁਃ

ਹਰਿਤਾ, ਰੋਹਿਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ; ਧੁੰਦੂ, ਹਰਿਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਧੁੰਦੂ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਵਿਜਯ ਅਤੇ ਸੁਤੇਜਸ ਸਨ।

ਜੇਤਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਵਿਜਯਸ੍ਤੇਨ ਸ ਸ੍ਮृਤਃ ਰੁਚਕਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਨਯੋ ਰਾਜਾ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਃ

ਵਿਜਯ ਨੇ ਹਰ ਥਾਂ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਇੰਝ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੁਚਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਉੱਚ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਸੀ।

ਰੁਚਕਸ੍ਯ ਵृਕਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਬਾਹੁਸ਼੍ ਚ ਜਜ੍ਞਿਵਾਨ੍ ਸਗਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ऽਭੂਦ੍ ਰਾਜਾ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਃ

ਰੁਚਕ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਕਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਹੂ ਜਨਮਿਆ। ਬਾਹੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਗਰ ਸੀ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ।

ਦ੍ਵੇ ਭਾਰ੍ਯੇ ਸਗਰਸ੍ਯਾਪਿ ਪ੍ਰਭਾ ਭਾਨੁਮਤੀ ਤਥਾ ਤਾਭ੍ਯਾਮਾਰਾਧਿਤਃ ਪੂਰ੍ਵਮ੍ ਔਰ੍ਵੋ ऽਗ੍ਨਿਃ ਪੁਤ੍ਰਕਾਮ੍ਯਯਾ

ਸਗਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ: ਪ੍ਰਭਾ ਅਤੇ ਭਾਨੁਮਤੀ। ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਔਰਵ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।

ਔਰ੍ਵਸ੍ਤੁष੍ਟਸ੍ਤਯੋਃ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ ਯਥੇष੍ਟਂ ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਏਕਾ षष੍ਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸੁਤਮੇਕਂ ਪਰਾ ਤਥਾ

ਔਰਵ ਰਿਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਧੀਆ ਵਰ ਦਿੱਤਾ: ਇੱਕ ਨੇ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ, ਦੂਜੇ ਨੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ।

ਅਗृਹ੍ਣਾਦ੍ ਵਂਸ਼ਕਰ੍ਤਾਰਂ ਪ੍ਰਭਾਗृਹ੍ਣਾਤ੍ਸੁਤਾਨ੍ਬਹੂਨ੍ ਏਕਂ ਭਾਨੁਮਤਿਃ ਪੁਤ੍ਰਮ੍ ਅਗृਹ੍ਣਾਦ੍ ਅਸਮਞ੍ਜਸਮ੍

ਪ੍ਰਭਾ ਨੇ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਲਏ, ਭਾਨੁਮਤੀ ਨੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਅਸਮੰਜਸ ਲਿਆ।

ਤਤਃ षष੍ਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸੁषੁਵੇ ਸਾ ਤੁ ਵੈ ਪ੍ਰਭਾ ਖਨਨ੍ਤਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਦਗ੍ਧਾ ਵਿष੍ਣੁਹੁਙ੍ਕਾਰਮਾਰ੍ਗਣੈਃ

ਉਸ ਚਮਕ ਤੋਂ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੋਦਦੇ ਹੋਏ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸਾੜੇ ਗਏ।

ਅਸਮਞ੍ਜਸ੍ਯ ਤਨਯਃ ਸੋ ऽਂਸ਼ੁਮਾਨ੍ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦਿਲੀਪਸ੍ਤੁ ਦਿਲੀਪਾਤ੍ਤੁ ਭਗੀਰਥਃ

ਅਸਮੰਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਿਲੀਪ ਸੀ, ਤੇ ਦਿਲੀਪ ਤੋਂ ਭਗੀਰਥ ਜਨਮਿਆ।

ਯੇਨ ਭਾਗੀਰਥੀ ਗਙ੍ਗਾ ਤਪਃ ਕृਤ੍ਵਾਵਤਾਰਿਤਾ ਭਗੀਰਥਸੁਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸ਼੍ਰੁਤੋ ਨਾਮ ਬਭੂਵ ਹ

ਭਗੀਰਥ ਨੇ ਤਪ ਕਰਕੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਲਿਆਇਆ। ਭਗੀਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼੍ਰੁਤ ਨਾਮ ਦਾ ਹੋਇਆ।

ਨਾਭਾਗਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦਾਯਾਦੋ ਭਵਭਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ ਅਂਬਰੀषਃ ਸੁਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਿਨ੍ਧੁਦ੍ਵੀਪਸ੍ ਤਤੋ ऽਭਵਤ੍

ਨਾਭਾਗ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਭਗਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਵਾਰਸ ਬਣਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅੰਬਰੀਸ਼ ਸੀ, ਤੇ ਅੰਬਰੀਸ਼ ਤੋਂ ਸਿੰਧੁਦਵੀਪ ਜਨਮਿਆ।