ਕਲਾ ਕਾष੍ਠਾ ਲਵੋ ਮਾਤ੍ਰਾ ਮੁਹੂਰ੍ਤੋ ऽਹਃ ਕ੍ਸ਼ਪਾ ਕ੍ਸ਼ਣਃ ਵਿਸ਼੍ਵਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪ੍ਰਦੋ ਬੀਜਂ ਲਿਙ੍ਗਮਾਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਨਿਰ੍ਮੁਖਃ
ਕਲਾ, ਕਾਠ, ਲਵ, ਮਾਤਰਾ, ਮੁਹੂਰਤ, ਦਿਨ, ਰਾਤ, ਖਸ਼ਣ — ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਖੇਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਬੀਜ, ਆਦਿ ਲਿੰਗ, ਜਿਸਦੇ ਕੋਈ ਚਿਹਰੇ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਸਦਸਦ੍ਵ੍ਯਕ੍ਤਮਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾਮਹਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਦ੍ਵਾਰਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵਾਰਂ ਪ੍ਰਜਾਦ੍ਵਾਰਂ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਃ
ਹੋਣ-ਅਣਹੋਣ, ਪ੍ਰਗਟ-ਅਪ੍ਰਗਟ, ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ, ਦਾਦਾ; ਸਵਰਗ ਦਾ ਦਰਵਾਜਾ, ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਦਰਵਾਜਾ, ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਦਾ ਦਰਵਾਜਾ, ਤਿੰਨ ਤਰਾਂ ਦਾ ਸਵਰਗ।
ਨਿਰ੍ਵਾਣਂ ਹृਦਯਸ਼੍ਚੈਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਃ ਪਰਾ ਗਤਿਃ ਦੇਵਾਸੁਰਵਿਨਿਰ੍ਮਾਤਾ ਦੇਵਾਸੁਰਪਰਾਯਣਃ
ਮੁਕਤੀ, ਦਿਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਲੋਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰਾਹ; ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਉਹ ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਸੁਰਗੁਰੁਰ੍ ਦੇਵੋ ਦੇਵਾਸੁਰਨਮਸ੍ਕृਤਃ ਦੇਵਾਸੁਰਮਹਾਮਾਤ੍ਰੋ ਦੇਵਾਸੁਰਗਣਾਸ਼੍ਰਯਃ
ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ, ਦੇਵਤਾ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਮੰਤਰੀ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ।
ਦੇਵਾਸੁਰਗਣਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਦੇਵਾਸੁਰਗਣਾਗ੍ਰਣੀਃ ਦੇਵਾਧਿਦੇਵੋ ਦੇਵਰ੍षਿਰ੍ ਦੇਵਾਸੁਰਵਰਪ੍ਰਦਃ
ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ, ਦਿਵਿਆ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦਾ।
ਦੇਵਾਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਦੇਵਾਸੁਰਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯੋ ऽਚਿਨ੍ਤ੍ਯੋ ਦੇਵਤਾਤ੍ਮਾ ਸ੍ਵਯਮ੍ਭਵਃ
ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਮਹਾਂ-ਇਸ਼ਵਰ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਚਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਚ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਆਪ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਉਦ੍ਗਤਸ੍ਤ੍ਰਿਕ੍ਰਮੋ ਵੈਦ੍ਯੋ ਵਰਦੋ ऽਵਰਜੋ ऽਮ੍ਬਰਃ ਇਜ੍ਯੋ ਹਸ੍ਤੀ ਤਥਾ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਦੇਵਸਿਂਹੋ ਮਹਰ੍षਭਃ
ਉਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਵੈਦ, ਵਰ ਦਿੰਦਾ, ਛੋਟਾ, ਆਕਾਸ਼-ਧਾਰੀ, ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ, ਹਾਥੀ, ਵਾਘ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ੇਰ, ਮਹਾਂ-ਬਲਦ।
ਵਿਬੁਧਾਗ੍ਰ੍ਯਃ ਸੁਰਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਦੇਵਸ੍ਤਥੋਤ੍ਤਮਃ ਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ੋਭਨੋ ਵਕ੍ਤਾ ਆਸ਼ਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਵੋ ऽਵ੍ਯਯਃ
ਸਿਆਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ, ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਹਣਾ, ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਮੂਲ, ਅਟੱਲ।
ਗੁਰੁਃ ਕਾਨ੍ਤੋ ਨਿਜਃ ਸਰ੍ਗਃ ਪਵਿਤ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਵਾਹਨਃ ਸ਼ृਙ੍ਗੀ ਸ਼ृਙ੍ਗਪ੍ਰਿਯੋ ਬਭ੍ਰੂ ਰਾਜਰਾਜੋ ਨਿਰਾਮਯਃ
ਅਧਿਆਪਕ, ਪਿਆਰਾ, ਆਪਣੀ ਹੀ ਰਚਨਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸਭ ਦਾ ਵਾਹਨ, ਸਿੰਗ ਵਾਲਾ, ਸਿੰਗ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪੀਲਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਰੋਗ ਰਹਿਤ।
ਅਭਿਰਾਮਃ ਸੁਸ਼ਰਣੋ ਨਿਰਾਮਃ ਸਰ੍ਵਸਾਧਨਃ ਲਲਾਟਾਕ੍ਸ਼ੋ ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਹੋ ਹਰਿਣੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਰ੍ਚਸਃ
ਮਨਮੋਹਣ, ਵਧੀਆ ਆਸਰਾ, ਦੁੱਖ ਰਹਿਤ, ਸਭ ਕੁਝ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮੱਥੇ ਤੇ ਅੱਖ ਵਾਲਾ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸਰੀਰ, ਹਿਰਣ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ।
ਸ੍ਥਾਵਰਾਣਾਂ ਪਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਨਿਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਵਰ੍ਤਨਃ ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਰ੍ਥੋ ऽਚਿਨ੍ਤ੍ਯਃ ਸਤ੍ਯਃ ਸ਼ੁਚਿਵ੍ਰਤਃ
ਅਡੋਲ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ, ਸਫਲ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਕਸਦ, ਸੋਚ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਸੱਚਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ।
ਵ੍ਰਤਾਧਿਪਃ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਮੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਪਰਮਾ ਗਤਿਃ ਵਿਮੁਕ੍ਤੋ ਮੁਕ੍ਤਕੇਸ਼ਸ਼੍ ਚ ਸ਼੍ਰੀਮਾਞ੍ਛ੍ਰੀਵਰ੍ਧਨੋ ਜਗਤ੍
ਵ੍ਰਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਹਮ, ਮੁਕਤਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਜ਼ਿਲ, ਆਜ਼ਾਦ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸੰਸਾਰ।
ਯਥਾਪ੍ਰਧਾਨਂ ਭਗਵਾਨ੍ ਇਤਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਤੁਤੋ ਮਯਾ ਭਕ੍ਤਿਮੇਵਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਮਯਾ ਯਜ੍ਞਪਤਿਰ੍ਵਿਭੁਃ
ਜਿਵੇਂ ਮੁੱਖ ਅਨੁਸਾਰ, ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਮੈਂ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰਿਆ; ਭਕਤੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਯਜਨ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਨੂੰ ਸਤਕਾਰਿਆ।
ਤਤੋ ਹ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯੈਵਂ ਸ੍ਤੁਤੋ ਭਕ੍ਤਿਮਤਾਂ ਗਤਿਃ ਤਸ੍ਮਾਲ੍ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਸ੍ਤਵਂ ਸ਼ਂਭੋਰ੍ ਨृਪਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਫਿਰ, ਇਜਾਜ਼ਤ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਇੰਝ ਸਤਕਾਰਿਆ, ਭਕਤਾਂ ਦੀ ਮੰਜ਼ਿਲ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ਗਣਾਧਿਪਤ੍ਯਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ ਤਣ੍ਡਿਨਸ੍ਤੇਜਸਾ ਪ੍ਰਭੋਃ
ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ, ਤੰਡਿਨ ਦੀ ਤੇਜ ਨਾਲ, ਸਮੂਹਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਿਆ।
ਯਃ ਪਠੇਚ੍ਛृਣੁਯਾਦ੍ ਵਾਪਿ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਪਿ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਪੜ੍ਹੇ, ਸੁਣੇ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਏ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨਸ਼੍ ਚ ਸੁਰਾਪਸ਼੍ ਚ ਸ੍ਤੇਯੀ ਚ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਗਃ ਸ਼ਰਣਾਗਤਘਾਤੀ ਚ ਮਿਤ੍ਰਵਿਸ਼੍ਵਾਸਘਾਤਕਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਹਤਿਆਰਾ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਚੋਰ, ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਸੇਜ ਉਲੰਘਣ ਵਾਲਾ, ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਹਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਿੱਤਰ ਦੀ ਭਰੋਸਾ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ।
ਮਾਤृਹਾ ਪਿਤृਹਾ ਚੈਵ ਵੀਰਹਾ ਭ੍ਰੂਣਹਾ ਤਥਾ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਕ੍ਰਮਾਜ੍ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਸ਼੍ਰਮੇ
ਮਾਂ, ਪਿਤਾ, ਵੀਰ ਜਾਂ ਭੂਣ ਦੀ ਹਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ — ਜੇਕਰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤਕ, ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਜਪ ਕਰੇ।
ਦੇਵਮ੍ ਇष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦਿਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਧਨ੍ਵਾ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਣ੍ਡਿਨਸ੍ ਤਥਾ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਤ੍ਰਿਧਨਵਨ ਨੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਅਤੇ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜਾ-ਯਜਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਗਾਣਪਤ੍ਯਂ ਦृਢਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਨਮਸ੍ਕृਤਃ ਆਸੀਤ੍ਤ੍ਰਿਧਨ੍ਵਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸ੍ਤ੍ਰਯ੍ਯਾਰੁਣੋ ਨृਪਃ
ਉਸ ਨੇ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਪੱਕੀ ਕਰ ਲਈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾਇਆ। ਤ੍ਰਿਧਨਵਨ, ਜੋ ਤ੍ਰੈਯਾਰੁਣ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਇੰਝ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤੋ ਨਾਮ ਕੁਮਾਰੋ ऽਭੂਨ੍ਮਹਾਬਲਃ ਤੇਨ ਭਾਰ੍ਯਾ ਵਿਦਰ੍ਭਸ੍ਯ ਹृਤਾ ਹਤ੍ਵਾਮਿਤੌਜਸਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤ ਨਾਮ ਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਲੈ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ।
ਪਾਣਿਗ੍ਰਹਣਮਨ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਨਿष੍ਠਾਮ੍ ਅਪ੍ਰਾਪਿਤੇष੍ਵਿਹ ਤੇਨਾਧਰ੍ਮੇਣ ਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਰਾਜਾ ਤ੍ਰਯ੍ਯਾਰੁਣੋ ऽਤ੍ਯਜਤ੍
ਜਦੋਂ ਵਿਆਹ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਰਸਮਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਤਦ ਰਾਜਾ ਤ੍ਰੈਯਾਰੁਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕਰਣ ਕਰਕੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਪਿਤਰਂ ਸੋ ऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਤ੍ਯਕ੍ਤਃ ਕ੍ਵ ਗਚ੍ਛਾਮੀਤਿ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਪਿਤਾ ਤ੍ਵੇਨਮਥੋਵਾਚ ਸ਼੍ਵਪਾਕੈਃ ਸਹ ਵਰ੍ਤਯ
ਜਦ ਪਿਤਾ ਨੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਨੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਮੈਂ ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ ਜਾਵਾਂ?' ਪਿਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਚੁਟਕਾਰੇ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ ਵਿਚਕ੍ਰਾਮ ਨਗਰਾਦ੍ਵਚਨਾਤ੍ ਪਿਤੁਃ ਸ ਤੁ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤੋ ਧੀਮਾਞ੍ ਛ੍ਵਪਾਕਾਵਸਥਾਨ੍ਤਿਕੇ
ਪਿਤਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤ, ਜੋ ਬੁਧੀਮਾਨ ਸੀ, ਚੁਟਕਾਰੇ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਵਸਤੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ।
ਪਿਤ੍ਰਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤੋ ऽਵਸਦ੍ਵੀਰਃ ਪਿਤਾ ਚਾਸ੍ਯ ਵਨਂ ਯਯੌ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਵਿਖ੍ਯਾਤਸ੍ ਤ੍ਰਿਸ਼ਙ੍ਕੁਰਿਤਿ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ, ਵਿਰੋਧੀ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤ ਉਥੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ, ਤੇ ਪਿਤਾ ਜੰਗਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਸਿष੍ਠਕੋਪਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਰਾਜਾ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਃ ਪੁਰਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਵਰਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ਙ੍ਕਵੇ
ਇਕ ਵਾਰੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਕਰਕੇ, ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਜਾ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਜ੍ਯੇ ऽਭਿषਿਚ੍ਯ ਤਂ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯੇ ਯਾਜਯਾਮਾਸ ਤਂ ਮੁਨਿਃ ਮਿषਤਾਂ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਚ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਚ ਕੌਸ਼ਿਕਃ
ਕੌਸ਼ਿਕ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰਵਾਇਆ।
ਸਸ਼ਰੀਰਂ ਤਦਾ ਤਂ ਵੈ ਦਿਵਮਾਰੋਪਯਦ੍ਵਿਭੁਃ ਤਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਾ ਨਾਮ ਭਾਰ੍ਯਾ ਕੈਕਯਵਂਸ਼ਜਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ। ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਕੈਕੇਯ ਵੰਸ਼ ਦੀ, ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਾ ਨਾਮ ਦੀ ਸੀ।
ਕੁਮਾਰਂ ਜਨਯਾਮਾਸ ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਕਲ੍ਮषਮ੍ ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਸੁਤੋ ਰੋਹਿਤੋ ਨਾਮ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁੱਤਰ ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੋਹਿਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।