ਉਤ੍ਕਲਸ੍ਯੋਤ੍ਕਲਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਵਿਨਤਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਿਮਮ੍ ਗਯਾ ਗਯਸ੍ਯ ਚਾਖ੍ਯਾਤਾ ਪੁਰੀ ਪਰਮਸ਼ੋਭਨਾ
ਉਤਕਲਾ ਦਾ ਦੇਸ਼ ਉਤਕਲਾ ਸੀ; ਵਿਨਤਾਅਸ਼ਵ ਦਾ ਪੱਛਮੀ ਇਲਾਕਾ ਸੀ; ਤੇ ਗਯਾ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ, ਜਿਸਨੂੰ ਗਯਾ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਸੀ।
ਸੁਰਾਣਾਂ ਸਂਸ੍ਥਿਤਿਰ੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਚ ਸਦਾ ਸ੍ਥਿਤਿਃ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਜ੍ਯੇष੍ਠਦਾਯਾਦੋ ਮਧ੍ਯਦੇਸ਼ਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਸਦਾ ਟਿਕਾਣਾ ਹੈ। ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਮੱਧ ਦੇਸ਼ ਹਾਸਲ ਕਰ ਗਿਆ।
ਕਨ੍ਯਾਭਾਵਾਚ੍ਚ ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਨੈਵ ਭਾਗਮਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ ਵਸਿष੍ਠਵਚਨਾਤ੍ ਤ੍ਵਾਸੀਤ੍ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਨੇ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਸੁਦਯੁਮਨਾ ਦੀ ਕੋਈ ਧੀ ਨਾ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ; ਪਰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜੀਲਾ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾਨ ਵਿਚ ਵੱਸਿਆ।
ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਤਤ੍ਪੁਰੂਰਵਸੇ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਜਾ ਸੁਦਯੁਮਨਾ ਦੀ ਰਿਆਸਤ ਸੀ। ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਉਪਰੰਤ, ਉਸਨੇ ਇਹ ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।
ਮਾਨਵੇਯੋ ਮਹਾਭਾਗਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੁਂਸੋਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਣਾਨ੍ਵਿਤਃ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੋਰਭਵਦ੍ਵੀਰੋ ਵਿਕੁਕ੍ਸ਼ਿਰ੍ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍ਤਮਃ
ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਦੇ ਘਰ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸੋਭਾਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਵਿਕੁਕਸ਼ੀ ਸੀ। ਉਹ ਮਾਨਵੇਯਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਔਰਤ ਤੇ ਮਰਦ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਸਨ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਸ੍ਯਾਸੀਦ੍ ਦਸ਼ ਪਞ੍ਚ ਚ ਤਤ੍ਸੁਤਾਃ ਅਭੂਜ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਕਕੁਤ੍ਸ੍ਥਸ਼੍ ਚ ਕਕੁਤ੍ਸ੍ਥਾਤ੍ਤੁ ਸੁਯੋਧਨਃ
ਉਹ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਵੀ ਪੰਜ ਤੇ ਦੱਸ, ਕੁੱਲ ਪੰਦਰਾਂ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕਕੁਤਸਥ ਸੀ, ਤੇ ਕਕੁਤਸਥ ਤੋਂ ਸੁਯੋਧਨ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਤਤਃ ਪृਥੁਰ੍ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਵਿਸ਼੍ਵਕਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ੍ ਤਥਾ ਵਿਸ਼੍ਵਕਸ੍ਯਾਰ੍ਦ੍ਰਕੋ ਧੀਮਾਨ੍ ਯੁਵਨਾਸ਼੍ਵਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਸੁਤਃ
ਫਿਰ ਪ੍ਰਥੂ ਆਇਆ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਜਾ ਵਿਸ਼ਵਕਾ ਹੋਇਆ। ਵਿਸ਼ਵਕਾ ਤੋਂ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਅਰਦਰਕਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਸੀ।
ਸ਼ਾਬਸ੍ਤਿਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਵਂਸ਼ਕਸ੍ਤੁ ਤਤੋ ऽਭਵਤ੍ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾ ਯੇਨ ਸ਼ਾਬਸ੍ਤੀ ਗੌਡਦੇਸ਼ੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਸ਼ਾਬਸਤੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤੇਜਵਾਨ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੰਸ਼ਕਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਵੰਸ਼ਕਾ ਨੇ ਗੌੜ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਬਸਤੀਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਹੋਏ।
ਵਂਸ਼ਾਚ੍ਚ ਬृਹਦਸ਼੍ਵੋ ऽਭੂਤ੍ ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਸੁਤਃ ਧੁਨ੍ਧੁਮਾਰਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨੋ ਧੁਨ੍ਧੁਂ ਹਤ੍ਵਾ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਵੰਸ਼ਕਾ ਤੋਂ ਬ੍ਰਿਹਦਸ਼ਵ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਧੁੰਧੂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ 'ਧੁੰਧੁਮਾਰ' ਨਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਧੁਨ੍ਧੁਮਾਰਸ੍ਯ ਤਨਯਾਸ੍ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ ਦृਢਾਸ਼੍ਵਸ਼੍ਚੈਵ ਚਣ੍ਡਾਸ਼੍ਵਃ ਕਪਿਲਾਸ਼੍ਵਸ਼੍ ਚ ਤੇ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਧੁੰਧੁਮਾਰ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ: ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਾਸ਼ਵ, ਚੰਡਾਸ਼ਵ ਤੇ ਕਪਿਲਾਸ਼ਵ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਦृਢਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਮੋਦਸ੍ਤੁ ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਸੁਤਃ ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਨਿਕੁਮ੍ਭਸ੍ਤੁ ਸਂਹਤਾਸ਼੍ਵਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਸੁਤਃ
ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਾਸ਼ਵ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੋਦ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਰਿਆਸ਼ਵ ਸੀ। ਹਰਿਆਸ਼ਵ ਤੋਂ ਨਿਕੁੰਭ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੰਘਟਾਸ਼ਵ ਸੀ।
ਕृਸ਼ਾਸ਼੍ਵੋ ऽਥ ਰਣਾਸ਼੍ਵਸ਼੍ ਚ ਸਂਹਤਾਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਜਾਵੁਭੌ ਯੁਵਨਾਸ਼੍ਵੋ ਰਣਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਮਾਨ੍ਧਾਤਾ ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਸੁਤਃ
ਸੰਘਟਾਸ਼ਵ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ ਤੇ ਰਣਾਸ਼ਵ। ਰਣਾਸ਼ਵ ਤੋਂ ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਾਂਧਾਤਾ ਸੀ।
ਮਾਨ੍ਧਾਤੁਃ ਪੁਰੁਕੁਤ੍ਸੋ ऽਭੂਦ੍ ਅਮ੍ਬਰੀषਸ਼੍ ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ ਮੁਚੁਕੁਨ੍ਦਸ਼੍ ਚ ਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ
ਮਾਂਧਾਤਾ ਤੋਂ ਪੁਰੁਕੁਤਸ, ਫਿਰ ਬਲਵਾਨ ਅੰਬਰੀਸ਼ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਚੁਕੁੰਦ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ।
ਅਂਬਰੀषਸ੍ਯ ਦਾਯਾਦੋ ਯੁਵਨਾਸ਼੍ਵੋ ऽਪਰਃ ਸ੍ਮृਤਃ ਹਰਿਤੋ ਯੁਵਨਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਹਰਿਤਾਸ੍ਤੁ ਯਤਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਅੰਬਰੀਸ਼ ਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਦੂਜਾ ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਸੀ। ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਤੋਂ ਹਰਿਤ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਹਰਿਤ ਵੰਸ਼ ਵਾਲੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਏ।
ਏਤੇ ਹ੍ਯਙ੍ਗਿਰਸਃ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੋਪੇਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ ਪੁਰੁਕੁਤ੍ਸਸ੍ਯ ਦਾਯਾਦਸ੍ ਤ੍ਰਸਦ੍ਦਸ੍ਯੁਰ੍ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਅੰਗਿਰਸ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਖ਼ਤਰੀ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਦੁਜਾਤੀ ਬਣ ਗਏ। ਪੁਰੁਕੁਤਸ ਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤ੍ਰਸੱਦਸਯੁ ਸੀ।
ਨਰ੍ਮਦਾਯਾਂ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸਮ੍ਭੂਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ ਵਿष੍ਣੁਵृਦ੍ਧਃ ਸੁਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਵृਦ੍ਧਾ ਯਤਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਨਰਮਦਾ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਸੰਭੂਤੀ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਸੰਭੂਤੀ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਣੁਵ੍ਰਿਧ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਣੁਵ੍ਰਿਧ ਵੰਸ਼ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ।
ਏਤੇ ਹ੍ਯਙ੍ਗਿਰਸਃ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੋਪੇਤਾਃ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ ਸਮ੍ਭੂਤਿਰਪਰਂ ਪੁਤ੍ਰਮ੍ ਅਨਰਣ੍ਯਮਜੀਜਨਤ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਅੰਗਿਰਸ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਖ਼ਤਰੀ ਧਰਮ ਅਪਣਾ ਲਿਆ। ਸੰਭੂਤੀ ਨੇ ਹੋਰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਅਨਰਣਯ ਸੀ।
ਰਾਵਣੇਨ ਹਤੋ ਯੋ ऽਸੌ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਜਯੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਬृਹਦਸ਼੍ਵੋ ऽਨਰਣ੍ਯਸ੍ਯ ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ
ਜੋ ਰਾਵਣ ਵਲੋਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੌਰਾਨ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਅਨਰਣਯ ਸੀ। ਅਨਰਣਯ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬ੍ਰਿਹਦਸ਼ਵ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਰਿਆਸ਼ਵ ਸੀ।
ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵਾਤ੍ਤੁ ਦृषਦ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਜਜ੍ਞੇ ਵਸੁਮਨਾ ਨृਪਃ ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ऽਭਵਦ੍ਰਾਜਾ ਤ੍ਰਿਧਨ੍ਵਾ ਭਵਭਾਵਿਤਃ
ਹਰਿਆਸ਼ਵ ਤੋਂ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਰਾਜਾ ਵਸੁਮਾਨ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਤ੍ਰਿਧਨਵਨ ਸੀ, ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸੀ।
ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੂਨੋਰ੍ ਵੈ ਤਣ੍ਡਿਨਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ਼ਿष੍ਯਤਾਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਦਾਜ੍ਞਯਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੰਡਿਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਦਾ ਚੇਲਾ ਬਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਤੰਡਿਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਗਣੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਭਵਭਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ ਕਥਂ ਚੈਵਾਸ਼੍ਵਮੇਧਂ ਵੈ ਕਰੋਮੀਤਿ ਵਿਚਿਨ੍ਤਯਨ੍
ਉਹ ਗਣਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ, ਭਵ ਭਗਤ ਤੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਰਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕਰਾਂ।
ਧਨਹੀਨਸ਼੍ ਚ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਦृष੍ਟਵਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸੁਤਮ੍ ਤਣ੍ਡਿਸਂਜ੍ਞਂ ਦ੍ਵਿਜਂ ਤਸ੍ਮਾਲ੍ ਲਬ੍ਧਵਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਧਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੰਡਿ ਨਾਂ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀਓ, ਜੋ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਨਾਮ੍ਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਕਥਿਤਂ ਪੁਰਾ ਤੇਨ ਨਾਮ੍ਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਤਣ੍ਡਿਰ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮ ਦੱਸੇ ਸਨ। ਤਣਡੀ ਨੇ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਲਬ੍ਧਵਾਨ੍ਗਾਣਪਤ੍ਯਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯੋਨਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨृਪੋ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਤਣ੍ਡਿਨਾ ਕਥਿਤਂ ਪੁਰਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੋਇਆ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਗਣਾਂ ਦਾ ਸਿਰਮੌਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਤੋਂ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਹੀ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਤਣਡੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਨਾਮ੍ਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਵੈ ਗਾਣਪਤ੍ਯਮਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ ਨਾਮ੍ਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤਾਣ੍ਡਿਨਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯੋਨਿਨਾ
ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮ ਜਪ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਗਣਪਤੀਆਂ ਦਾ ਦਰਜਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮ ਹਨ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਤਣਡੀ ਨੇ ਉਚਾਰੇ ਸਨ।
ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਵੇਦਾਰ੍ਥਸਂਚਯਂ ਸੂਤ ਸੁਵ੍ਰਤ ਨਾਮ੍ਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਵਕ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਸਿ ਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਹੇ ਸੁਤ ਜੀ, ਤੂੰ ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਤੂੰ ਇਹ ਸੋਭਾਵਾਨ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਵੀਂ।
ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਤ੍ਮਭੂਤਸ੍ਯ ਹਰਸ੍ਯਾਮਿਤਤੇਜਸਃ ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਨਾਮ੍ਨਾਂ ਸ਼ृਣੁਤ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ
ਹੇ ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦੇ, ਅਣਮਿੱਥੇ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਹਰ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਠ ਨਾਮ ਸੁਣੋ।
ਯਜ੍ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਗਾਣਪਤ੍ਯਮਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ ੴ ਸ੍ਥਿਰਃ ਸ੍ਥਾਣੁਃ ਪ੍ਰਭੁਰ੍ਭਾਨੁਃ ਪ੍ਰਵਰੋ ਵਰਦੋ ਵਰਃ
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੁਨਿਓ, ਇਹ ਨਾਮ ਜਪ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਗਣਪਤੀਆਂ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪਾਇਆ: ਓਮ! ਅਡੋਲ, ਅਟੱਲ, ਪ੍ਰਭੂ, ਚਮਕਦਾਰ, ਉੱਚਾ, ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਸਰ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵਕਰੋ ਭਵਃ ਜਟੀ ਦਣ੍ਡੀ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਚ ਸਰ੍ਵਗਃ ਸਰ੍ਵਭਾਵਨਃ
ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਹਰ ਥਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਸਭ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ, ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਭਵ, ਜਟਾਧਾਰੀ, ਦੰਡ ਧਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਚੁੜ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ, ਸਭ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ।
ਹਰਿਸ਼੍ ਚ ਹਰਿਣਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਰਃ ਸ੍ਮृਤਃ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਸ਼੍ ਚ ਨਿਵृਤ੍ਤਿਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੋ ਧ੍ਰੁਵਃ
ਹਰੀ, ਹਰਣ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਕਰਮ ਅਤੇ ਅਕਰਮ ਦੋਵੇਂ, ਸ਼ਾਂਤ ਆਤਮਾ, ਸਦਾ ਕਾਇਮ, ਅਟੱਲ।