ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਛਾਯਾਸ਼ਾਪਾਤ੍ ਪਦਂ ਚੈਕਂ ਯਮਸ੍ਯ ਕ੍ਲਿਨ੍ਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਪੂਯਸ਼ੋਣਿਤਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਂ ਕृਮੀਣਾਂ ਨਿਚਯਾਨ੍ਵਿਤਮ੍

ਛਾਇਆ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਯਮ ਦਾ ਇੱਕ ਪੈਰ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ—ਉਸ ਵਿੱਚ ਪੀਪ, ਖੂਨ ਅਤੇ ਕਿਰਮੀਆਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਹੋ ਗਈ।

ਸੋ ऽਪਿ ਗੋਕਰ੍ਣਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਫਲਕੇਨਾਨਿਲਾਸ਼ਨਃ ਆਰਾਧਯਨ੍ਮਹਾਦੇਵਂ ਯਾਵਦ੍ਵਰ੍षਾਯੁਤਾਯੁਤਮ੍

ਉਹ ਗੋਕਰਨ ਗਿਆ, ਉੱਥੇ ਫਲਕਾ ਰੱਖ ਕੇ ਹਵਾ ਤੇ ਜੀਉਂਦਾ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਲੱਖਾਂ ਸਾਲ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।

ਭਵਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ ਆਗਤ੍ਯ ਲੋਕਪਾਲਤ੍ਵਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਪਿਤॄਣਾਮਾਧਿਪਤ੍ਯਂ ਤੁ ਸ਼ਾਪਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਤਥੈਵ ਚ

ਭਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਪਦਵੀ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰੀਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।

ਲਬ੍ਧਵਾਨ੍ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਾਚ੍ਛੂਲਪਾਣਿਨਃ ਅਸਹਨ੍ਤੀ ਪੁਰਾ ਭਾਨੋਸ੍ ਤੇਜੋਮਯਮ੍ ਅਨਿਨ੍ਦਿਤਾ

ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਪਹਿਲਾਂ, ਭਾਨੂ ਦੀ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪਤਨੀ ਉਸ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕੀ।

ਰੂਪਂ ਤ੍ਵਾष੍ਟ੍ਰੀ ਸ੍ਵਦੇਹਾਤ੍ਤੁ ਛਾਯਾਖ੍ਯਾਂ ਸਾ ਤ੍ਵਕਲ੍ਪਯਤ੍ ਵਡਵਾਰੂਪਮਾਸ੍ਥਾਯ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਤੁ ਸੁਵ੍ਰਤਾ

ਇਸ ਕਰਕੇ ਟਵਸ਼ਟਰ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਛਾਇਆ ਨਾਮ ਦੀ ਇਕ ਰੂਪ ਬਣਾਈ। ਘੋੜੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕੀਤਾ।

ਕਾਲਾਤ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਛਾਯਾਂ ਛਾਯਾਪਤਿਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਵਡਵਾਮਗਮਤ੍ਸਂਜ੍ਞਾਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਰੂਪੇਣ ਭਾਸ੍ਕਰਃ

ਸਮੇਂ ਤੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਜਾਣ ਕੇ, ਛਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਰਥਾਤ ਸੂਰਜ ਨੇ, ਛਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਵਡਵਾ ਸੀ, ਘੋੜੇ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਮਿਲਿਆ।

ਵਡਵਾ ਚ ਤਦਾ ਤ੍ਵਾष੍ਟ੍ਰੀ ਸਂਜ੍ਞਾ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਿਵਾਕਰਾਤ੍ ਸੁषੁਵੇ ਚਾਸ਼੍ਵਿਨੌ ਦੇਵੌ ਦੇਵਾਨਾਂ ਤੁ ਭਿषਗ੍ਵਰੌ

ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਡਵਾ, ਜੋ ਤਵਸ਼ਟਰ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੂੰ ਜਣਿਆ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵੈਦ ਹਨ।

ਲਿਖਿਤੋ ਭਾਸ੍ਕਰਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਸਂਜ੍ਞਾਪਿਤ੍ਰਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚਕ੍ਰਂ ਤੁ ਯਦ੍ਘੋਰਂ ਮਣ੍ਡਲਾਦ੍ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਤੁ

ਫਿਰ ਸੰਜਨਾ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਲਿਖ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਚੱਕਰ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਮੰਡਲ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।

ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਪ੍ਰਧਾਨਂ ਦਿਵ੍ਯਮਾਯੁਧਮ੍ ਰੁਦ੍ਰਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚ ਸ਼ੁਭਂ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮਿਤਿ ਸ੍ਮृਤਮ੍

ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਤਵਸ਼ਟਰ ਨੇ, ਰੁਦਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੁੱਖ ਦਿਵਯ ਹਥਿਆਰ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸਨੂੰ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਆਖਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਲਬ੍ਧਵਾਨ੍ ਭਗਵਾਂਸ਼੍ਚਕ੍ਰਂ ਕृष੍ਣਃ ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਸਨ੍ਨਿਭਮ੍ ਮਨੋਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਥਮਸ੍ਯਾਸਨ੍ ਨਵ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਸਮਾਃ

ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ, ਕਾਲ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਚੱਕਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਮਨੂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪੁੱਤਰ ਨੌ ਹਨ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ।

ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਰ੍ ਨਭਗਸ਼੍ ਚੈਵ ਧृष੍ਣੁਃ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਰੇਵ ਚ ਨਰਿष੍ਯਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਵੈ ਧੀਮਾਨ੍ ਨਾਭਾਗੋ ऽਰਿष੍ਟ ਏਵ ਚ

ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ, ਨਭਾਗ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਣੁ, ਸ਼ਰਯਾਤਿ, ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨਰਿਸ਼ਯੰਤ, ਨਭਾਗ, ਅਰਿਸ਼ਟ,

ਕਰੂषਸ਼੍ ਚ ਪृषਧ੍ਰਸ਼੍ ਚ ਨਵੈਤੇ ਮਾਨਵਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ਇਲਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਵਰਿष੍ਠਾ ਚ ਪੁਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ ਚ ਯਾ ਪੁਰਾ

ਕਰੂਸ਼ ਤੇ ਪ੍ਰਿਸ਼ਧ੍ਰ—ਇਹ ਨੌ ਮਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਲਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤੇ ਉੱਤਮ ਸੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਪੁਰਖ ਬਣੀ।

ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨ ਇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਪੁਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਤ੍ਵਿਲਾ ਪੁਰਾ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਯੋਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਰ ਪ੍ਰਸਾਦਾਨ੍ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਾਃ

ਉਹ ਪੁਰਖ ਬਣ ਕੇ ਸੁਦਯੁਮਨਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੋਇਆ।

ਪੁਨਃ ਸ਼ਰਵਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ੍ਤ੍ਰੀਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਭਵਾਜ੍ਞਯਾ ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਮਾਨਵਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਸੋਮਵਂਸ਼ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਯੇ

ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਝਾੜੀ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚੀ, ਸੁਦਯੁਮਨਾ, ਮਨੂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਮੁੜ ਔਰਤ ਬਣ ਗਿਆ।

ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੋਰਸ਼੍ਵਮੇਧੇਨ ਇਲਾ ਕਿਂਪੁਰੁषੋ ऽਭਵਤ੍ ਇਲਾ ਕਿਂਪੁਰੁषਤ੍ਵੇ ਚ ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨ ਇਤਿ ਚੋਚ੍ਯਤੇ

ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਦੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਨਾਲ, ਇਲਾ ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਬਣੀ; ਤੇ ਉਸ ਹਾਲਤ ਵਿਚ, ਉਸਨੂੰ ਸੁਦਯੁਮਨਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮਾਸਮੇਕਂ ਪੁਮਾਨ੍ਵੀਰਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਤ੍ਵਂ ਮਾਸਮਭੂਤ੍ਪੁਨਃ ਇਲਾ ਬੁਧਸ੍ਯ ਭਵਨਂ ਸੋਮਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚਾਸ਼੍ਰਿਤਾ

ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਉਹ ਵੱਡਾ ਬਹਾਦਰ ਪੁਰਖ ਸੀ; ਦੂਜੇ ਮਹੀਨੇ ਮੁੜ ਔਰਤ ਬਣ ਜਾਂਦੀ। ਇਲਾ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬੁਧ ਦੇ ਘਰ ਰਹੀ।

ਬੁਧੇਨਾਨ੍ਤਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮੈਥੁਨਾਯ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਤਾ ਸੋਮਪੁਤ੍ਰਾਦ੍ਬੁਧਾਚ੍ਚਾਪਿ ਐਲੋ ਜਜ੍ਞੇ ਪੁਰੂਰਵਾਃ

ਬੁਧ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਮਿਲਾਪ ਵਿਚ ਲੱਗੀ; ਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬੁਧ ਤੋਂ, ਐਲਾ, ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਜੰਮਿਆ।

ਸੋਮਵਂਸ਼ਾਗ੍ਰਜੋ ਧੀਮਾਨ੍ ਭਵਭਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੋਰ੍ਵਂਸ਼ਵਿਸ੍ਤਾਰਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਤਪੋਧਨਾਃ

ਪੁਰੂਰਵਾਸ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਅਗਵਾਨ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਸੀ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਹੇ ਤਪਸਵੀਓ, ਮੈਂ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਦਿਆਂਗਾ।

ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਰਯਮਭੂਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਉਤ੍ਕਲਸ਼੍ ਚ ਗਯਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਨਤਾਸ਼੍ਵਸ੍ਤਥੈਵ ਚ

ਉਸ ਸੁਦਯੁਮਨਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ: ਉਤਕਲਾ, ਗਯਾ ਤੇ ਵਿਨਤਾਅਸ਼ਵ।

ਉਤ੍ਕਲਸ੍ਯੋਤ੍ਕਲਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਵਿਨਤਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਿਮਮ੍ ਗਯਾ ਗਯਸ੍ਯ ਚਾਖ੍ਯਾਤਾ ਪੁਰੀ ਪਰਮਸ਼ੋਭਨਾ

ਉਤਕਲਾ ਦਾ ਦੇਸ਼ ਉਤਕਲਾ ਸੀ; ਵਿਨਤਾਅਸ਼ਵ ਦਾ ਪੱਛਮੀ ਇਲਾਕਾ ਸੀ; ਤੇ ਗਯਾ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ, ਜਿਸਨੂੰ ਗਯਾ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਸੀ।

ਸੁਰਾਣਾਂ ਸਂਸ੍ਥਿਤਿਰ੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਚ ਸਦਾ ਸ੍ਥਿਤਿਃ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਜ੍ਯੇष੍ਠਦਾਯਾਦੋ ਮਧ੍ਯਦੇਸ਼ਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍

ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਸਦਾ ਟਿਕਾਣਾ ਹੈ। ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਮੱਧ ਦੇਸ਼ ਹਾਸਲ ਕਰ ਗਿਆ।

ਕਨ੍ਯਾਭਾਵਾਚ੍ਚ ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਨੈਵ ਭਾਗਮਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ ਵਸਿष੍ਠਵਚਨਾਤ੍ ਤ੍ਵਾਸੀਤ੍ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਨੇ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ

ਕਿਉਂਕਿ ਸੁਦਯੁਮਨਾ ਦੀ ਕੋਈ ਧੀ ਨਾ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ; ਪਰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜੀਲਾ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾਨ ਵਿਚ ਵੱਸਿਆ।

ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਤਤ੍ਪੁਰੂਰਵਸੇ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ

ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਜਾ ਸੁਦਯੁਮਨਾ ਦੀ ਰਿਆਸਤ ਸੀ। ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਉਪਰੰਤ, ਉਸਨੇ ਇਹ ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।

ਮਾਨਵੇਯੋ ਮਹਾਭਾਗਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੁਂਸੋਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਣਾਨ੍ਵਿਤਃ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੋਰਭਵਦ੍ਵੀਰੋ ਵਿਕੁਕ੍ਸ਼ਿਰ੍ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍ਤਮਃ

ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਦੇ ਘਰ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸੋਭਾਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਵਿਕੁਕਸ਼ੀ ਸੀ। ਉਹ ਮਾਨਵੇਯਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਔਰਤ ਤੇ ਮਰਦ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਸਨ।

ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਸ੍ਯਾਸੀਦ੍ ਦਸ਼ ਪਞ੍ਚ ਚ ਤਤ੍ਸੁਤਾਃ ਅਭੂਜ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਕਕੁਤ੍ਸ੍ਥਸ਼੍ ਚ ਕਕੁਤ੍ਸ੍ਥਾਤ੍ਤੁ ਸੁਯੋਧਨਃ

ਉਹ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਵੀ ਪੰਜ ਤੇ ਦੱਸ, ਕੁੱਲ ਪੰਦਰਾਂ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕਕੁਤਸਥ ਸੀ, ਤੇ ਕਕੁਤਸਥ ਤੋਂ ਸੁਯੋਧਨ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।

ਤਤਃ ਪृਥੁਰ੍ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਵਿਸ਼੍ਵਕਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ੍ ਤਥਾ ਵਿਸ਼੍ਵਕਸ੍ਯਾਰ੍ਦ੍ਰਕੋ ਧੀਮਾਨ੍ ਯੁਵਨਾਸ਼੍ਵਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਸੁਤਃ

ਫਿਰ ਪ੍ਰਥੂ ਆਇਆ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਜਾ ਵਿਸ਼ਵਕਾ ਹੋਇਆ। ਵਿਸ਼ਵਕਾ ਤੋਂ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਅਰਦਰਕਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਸੀ।

ਸ਼ਾਬਸ੍ਤਿਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਵਂਸ਼ਕਸ੍ਤੁ ਤਤੋ ऽਭਵਤ੍ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾ ਯੇਨ ਸ਼ਾਬਸ੍ਤੀ ਗੌਡਦੇਸ਼ੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ

ਸ਼ਾਬਸਤੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤੇਜਵਾਨ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੰਸ਼ਕਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਵੰਸ਼ਕਾ ਨੇ ਗੌੜ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਬਸਤੀਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਹੋਏ।

ਵਂਸ਼ਾਚ੍ਚ ਬृਹਦਸ਼੍ਵੋ ऽਭੂਤ੍ ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਸੁਤਃ ਧੁਨ੍ਧੁਮਾਰਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨੋ ਧੁਨ੍ਧੁਂ ਹਤ੍ਵਾ ਮਹਾਬਲਮ੍

ਵੰਸ਼ਕਾ ਤੋਂ ਬ੍ਰਿਹਦਸ਼ਵ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਧੁੰਧੂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ 'ਧੁੰਧੁਮਾਰ' ਨਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।

ਧੁਨ੍ਧੁਮਾਰਸ੍ਯ ਤਨਯਾਸ੍ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ ਦृਢਾਸ਼੍ਵਸ਼੍ਚੈਵ ਚਣ੍ਡਾਸ਼੍ਵਃ ਕਪਿਲਾਸ਼੍ਵਸ਼੍ ਚ ਤੇ ਸ੍ਮृਤਾਃ

ਧੁੰਧੁਮਾਰ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ: ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਾਸ਼ਵ, ਚੰਡਾਸ਼ਵ ਤੇ ਕਪਿਲਾਸ਼ਵ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।