ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯੇਨ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਤੇ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਅਥ ਤਸ੍ਯ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਚ ਧੀਮਤਃ
ਪੁਲਸਤਯ ਜੀ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਫਿਰ, ਪੁਲਸਤਯ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ—
ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਵੈष੍ਣਵਂ ਚਕ੍ਰੇ ਪੁਰਾਣਂ ਵੈ ਪਰਾਸ਼ਰਃ षਟ੍ਪ੍ਰਕਾਰਂ ਸਮਸ੍ਤਾਰ੍ਥਸਾਧਕਂ ਜ੍ਞਾਨਸਂਚਯਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਵੈਸ਼ਣਵ ਪੁਰਾਣ ਰਚਿਆ, ਜੋ ਛੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਗਿਆਨ ਦਾ ਸੰਚਾਰ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਅਰਥਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
षਟ੍ਸਾਹਸ੍ਰਮਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵੇਦਾਰ੍ਥੇਨ ਚ ਸਂਯੁਤਮ੍ ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਹਿ ਪੁਰਾਣਾਨਾਂ ਸਂਹਿਤਾਸੁ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚੌਥਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਸੰਹਿਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਏष ਵਃ ਕਥਿਤਃ ਸਰ੍ਵੋ ਵਾਸਿष੍ਠਾਨਾਂ ਸਮਾਸਤਃ ਪ੍ਰਭਵਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸੂਨੋਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਭਾਵੋ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਸੀਸ਼ਠਾਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ।
ਆਦਿਤ੍ਯਵਂਸ਼ਂ ਸੋਮਸ੍ਯ ਵਂਸ਼ਂ ਵਂਸ਼ਵਿਦਾਂ ਵਰ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਚਾਸ੍ਮਾਕਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਾਦ੍ ਰੋਮਹਰ੍षਣ
ਹੇ ਰੋਮਹਰਸ਼ਣ, ਵੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਆਦਿਤਯ ਅਤੇ ਸੋਮ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸ।
ਅਦਿਤਿਃ ਸੁषੁਵੇ ਪੁਤ੍ਰਮ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਂ ਕਸ਼੍ਯਪਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਤਸ੍ਯਾਦਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਚੈਵਾਸੀਦ੍ ਭਾਰ੍ਯਾ ਤ੍ਰਯਮ੍ ਅਥਾਪਰਮ੍
ਅਦਿਤੀ ਨੇ ਕਸ਼੍ਯਪ ਤੋਂ ਆਦਿਤਯ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ। ਉਸ ਆਦਿਤਯ ਦੀ ਤਿੰਨ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ, ਫਿਰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਹੋਈ।
ਸਂਜ੍ਞਾ ਰਾਜ੍ਞੀ ਪ੍ਰਭਾ ਛਾਯਾ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ੍ਤਾਸਾਂ ਵਦਾਮਿ ਵਃ ਸਂਜ੍ਞਾ ਤ੍ਵਾष੍ਟ੍ਰੀ ਚ ਸੁषੁਵੇ ਸੂਰ੍ਯਾਨ੍ਮਨੁਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸੰਜਨਾ, ਰਾਜਨੀ, ਪ੍ਰਭਾ ਅਤੇ ਛਾਇਆ—ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸਨ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਟਵਸ਼ਟਰ ਦੀ ਧੀ ਸੰਜਨਾ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਨੂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸੀ।
ਯਮਂ ਚ ਯਮੁਨਾਂ ਚੈਵ ਰਾਜ੍ਞੀ ਰੇਵਤਮੇਵ ਚ ਪ੍ਰਭਾ ਪ੍ਰਭਾਤਮ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਾਚ੍ ਛਾਯਾਂ ਸਂਜ੍ਞਾਪ੍ਯਕਲ੍ਪਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਯਮ ਅਤੇ ਯਮੁਨਾ ਨੂੰ ਵੀ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਰਾਣੀ ਰੇਵਤੀ ਨੂੰ ਵੀ। ਪ੍ਰਭਾ ਨੇ ਆਦਿਤਯ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਤਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਸੰਜਨਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਛਾਇਆ ਨੂੰ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਛਾਯਾ ਚ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸੁषੁਵੇ ਸਾਵਰ੍ਣਿਂ ਭਾਸ੍ਕਰਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਤਤਃ ਸ਼ਨਿਂ ਚ ਤਪਤੀਂ ਵਿष੍ਟਿਂ ਚੈਵ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਛਾਇਆ ਨੇ ਭਾਸਕਰ ਤੋਂ ਸਾਵਰਣੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸ਼ਨੀ, ਤਪਤੀ ਅਤੇ ਵਿਟੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਛਾਯਾ ਸ੍ਵਪੁਤ੍ਰਾਭ੍ਯਧਿਕਂ ਸ੍ਨੇਹਂ ਚਕ੍ਰੇ ਮਨੌ ਤਦਾ ਪੂਰ੍ਵੋ ਮਨੁਰ੍ਨ ਚਕ੍ਸ਼ਾਮ ਯਮਸ੍ਤੁ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਛਿਤਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਛਾਇਆ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਨੂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਮੋਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਮਨੂ ਨੇ ਤਾਂ ਧਿਆਨ ਨਾ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਯਮ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਸਂਤਾਡਯਾਮਾਸ ਰੁषਾ ਪਾਦਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ ਯਮੇਨ ਤਾਡਿਤਾ ਸਾ ਤੁ ਛਾਯਾ ਵੈ ਦੁਃਖਿਤਾਭਵਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸੱਜਾ ਪੈਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਛਾਇਆ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਯਮ ਵਲੋਂ ਮਾਰੀ ਜਾਣ ਤੇ ਛਾਇਆ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ।
ਛਾਯਾਸ਼ਾਪਾਤ੍ ਪਦਂ ਚੈਕਂ ਯਮਸ੍ਯ ਕ੍ਲਿਨ੍ਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਪੂਯਸ਼ੋਣਿਤਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਂ ਕृਮੀਣਾਂ ਨਿਚਯਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਛਾਇਆ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਯਮ ਦਾ ਇੱਕ ਪੈਰ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ—ਉਸ ਵਿੱਚ ਪੀਪ, ਖੂਨ ਅਤੇ ਕਿਰਮੀਆਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਹੋ ਗਈ।
ਸੋ ऽਪਿ ਗੋਕਰ੍ਣਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਫਲਕੇਨਾਨਿਲਾਸ਼ਨਃ ਆਰਾਧਯਨ੍ਮਹਾਦੇਵਂ ਯਾਵਦ੍ਵਰ੍षਾਯੁਤਾਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਗੋਕਰਨ ਗਿਆ, ਉੱਥੇ ਫਲਕਾ ਰੱਖ ਕੇ ਹਵਾ ਤੇ ਜੀਉਂਦਾ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਲੱਖਾਂ ਸਾਲ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਭਵਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ ਆਗਤ੍ਯ ਲੋਕਪਾਲਤ੍ਵਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਪਿਤॄਣਾਮਾਧਿਪਤ੍ਯਂ ਤੁ ਸ਼ਾਪਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਭਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਪਦਵੀ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰੀਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਲਬ੍ਧਵਾਨ੍ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਾਚ੍ਛੂਲਪਾਣਿਨਃ ਅਸਹਨ੍ਤੀ ਪੁਰਾ ਭਾਨੋਸ੍ ਤੇਜੋਮਯਮ੍ ਅਨਿਨ੍ਦਿਤਾ
ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਪਹਿਲਾਂ, ਭਾਨੂ ਦੀ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪਤਨੀ ਉਸ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕੀ।
ਰੂਪਂ ਤ੍ਵਾष੍ਟ੍ਰੀ ਸ੍ਵਦੇਹਾਤ੍ਤੁ ਛਾਯਾਖ੍ਯਾਂ ਸਾ ਤ੍ਵਕਲ੍ਪਯਤ੍ ਵਡਵਾਰੂਪਮਾਸ੍ਥਾਯ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਤੁ ਸੁਵ੍ਰਤਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਟਵਸ਼ਟਰ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਛਾਇਆ ਨਾਮ ਦੀ ਇਕ ਰੂਪ ਬਣਾਈ। ਘੋੜੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਕਾਲਾਤ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਛਾਯਾਂ ਛਾਯਾਪਤਿਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਵਡਵਾਮਗਮਤ੍ਸਂਜ੍ਞਾਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਰੂਪੇਣ ਭਾਸ੍ਕਰਃ
ਸਮੇਂ ਤੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਜਾਣ ਕੇ, ਛਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਰਥਾਤ ਸੂਰਜ ਨੇ, ਛਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਵਡਵਾ ਸੀ, ਘੋੜੇ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਮਿਲਿਆ।
ਵਡਵਾ ਚ ਤਦਾ ਤ੍ਵਾष੍ਟ੍ਰੀ ਸਂਜ੍ਞਾ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਿਵਾਕਰਾਤ੍ ਸੁषੁਵੇ ਚਾਸ਼੍ਵਿਨੌ ਦੇਵੌ ਦੇਵਾਨਾਂ ਤੁ ਭਿषਗ੍ਵਰੌ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਡਵਾ, ਜੋ ਤਵਸ਼ਟਰ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੂੰ ਜਣਿਆ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵੈਦ ਹਨ।
ਲਿਖਿਤੋ ਭਾਸ੍ਕਰਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਸਂਜ੍ਞਾਪਿਤ੍ਰਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚਕ੍ਰਂ ਤੁ ਯਦ੍ਘੋਰਂ ਮਣ੍ਡਲਾਦ੍ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਤੁ
ਫਿਰ ਸੰਜਨਾ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਲਿਖ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਚੱਕਰ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਮੰਡਲ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।
ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਪ੍ਰਧਾਨਂ ਦਿਵ੍ਯਮਾਯੁਧਮ੍ ਰੁਦ੍ਰਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚ ਸ਼ੁਭਂ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮਿਤਿ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਤਵਸ਼ਟਰ ਨੇ, ਰੁਦਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੁੱਖ ਦਿਵਯ ਹਥਿਆਰ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸਨੂੰ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਆਖਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਲਬ੍ਧਵਾਨ੍ ਭਗਵਾਂਸ਼੍ਚਕ੍ਰਂ ਕृष੍ਣਃ ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਸਨ੍ਨਿਭਮ੍ ਮਨੋਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਥਮਸ੍ਯਾਸਨ੍ ਨਵ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਸਮਾਃ
ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ, ਕਾਲ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਚੱਕਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਮਨੂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪੁੱਤਰ ਨੌ ਹਨ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ।
ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਰ੍ ਨਭਗਸ਼੍ ਚੈਵ ਧृष੍ਣੁਃ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਰੇਵ ਚ ਨਰਿष੍ਯਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਵੈ ਧੀਮਾਨ੍ ਨਾਭਾਗੋ ऽਰਿष੍ਟ ਏਵ ਚ
ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ, ਨਭਾਗ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਣੁ, ਸ਼ਰਯਾਤਿ, ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨਰਿਸ਼ਯੰਤ, ਨਭਾਗ, ਅਰਿਸ਼ਟ,
ਕਰੂषਸ਼੍ ਚ ਪृषਧ੍ਰਸ਼੍ ਚ ਨਵੈਤੇ ਮਾਨਵਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ਇਲਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਵਰਿष੍ਠਾ ਚ ਪੁਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ ਚ ਯਾ ਪੁਰਾ
ਕਰੂਸ਼ ਤੇ ਪ੍ਰਿਸ਼ਧ੍ਰ—ਇਹ ਨੌ ਮਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਲਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤੇ ਉੱਤਮ ਸੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਪੁਰਖ ਬਣੀ।
ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨ ਇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਪੁਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਤ੍ਵਿਲਾ ਪੁਰਾ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਯੋਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਰ ਪ੍ਰਸਾਦਾਨ੍ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਾਃ
ਉਹ ਪੁਰਖ ਬਣ ਕੇ ਸੁਦਯੁਮਨਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੋਇਆ।
ਪੁਨਃ ਸ਼ਰਵਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ੍ਤ੍ਰੀਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਭਵਾਜ੍ਞਯਾ ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਮਾਨਵਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਸੋਮਵਂਸ਼ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਯੇ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਝਾੜੀ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚੀ, ਸੁਦਯੁਮਨਾ, ਮਨੂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਮੁੜ ਔਰਤ ਬਣ ਗਿਆ।
ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੋਰਸ਼੍ਵਮੇਧੇਨ ਇਲਾ ਕਿਂਪੁਰੁषੋ ऽਭਵਤ੍ ਇਲਾ ਕਿਂਪੁਰੁषਤ੍ਵੇ ਚ ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨ ਇਤਿ ਚੋਚ੍ਯਤੇ
ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਦੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਨਾਲ, ਇਲਾ ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਬਣੀ; ਤੇ ਉਸ ਹਾਲਤ ਵਿਚ, ਉਸਨੂੰ ਸੁਦਯੁਮਨਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਸਮੇਕਂ ਪੁਮਾਨ੍ਵੀਰਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਤ੍ਵਂ ਮਾਸਮਭੂਤ੍ਪੁਨਃ ਇਲਾ ਬੁਧਸ੍ਯ ਭਵਨਂ ਸੋਮਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚਾਸ਼੍ਰਿਤਾ
ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਉਹ ਵੱਡਾ ਬਹਾਦਰ ਪੁਰਖ ਸੀ; ਦੂਜੇ ਮਹੀਨੇ ਮੁੜ ਔਰਤ ਬਣ ਜਾਂਦੀ। ਇਲਾ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬੁਧ ਦੇ ਘਰ ਰਹੀ।
ਬੁਧੇਨਾਨ੍ਤਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮੈਥੁਨਾਯ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਤਾ ਸੋਮਪੁਤ੍ਰਾਦ੍ਬੁਧਾਚ੍ਚਾਪਿ ਐਲੋ ਜਜ੍ਞੇ ਪੁਰੂਰਵਾਃ
ਬੁਧ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਮਿਲਾਪ ਵਿਚ ਲੱਗੀ; ਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬੁਧ ਤੋਂ, ਐਲਾ, ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਜੰਮਿਆ।
ਸੋਮਵਂਸ਼ਾਗ੍ਰਜੋ ਧੀਮਾਨ੍ ਭਵਭਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੋਰ੍ਵਂਸ਼ਵਿਸ੍ਤਾਰਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਤਪੋਧਨਾਃ
ਪੁਰੂਰਵਾਸ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਅਗਵਾਨ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਸੀ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਹੇ ਤਪਸਵੀਓ, ਮੈਂ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਦਿਆਂਗਾ।
ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਰਯਮਭੂਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਉਤ੍ਕਲਸ਼੍ ਚ ਗਯਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਨਤਾਸ਼੍ਵਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਉਸ ਸੁਦਯੁਮਨਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ: ਉਤਕਲਾ, ਗਯਾ ਤੇ ਵਿਨਤਾਅਸ਼ਵ।