ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸੁਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਸਂਕਲ੍ਪਂ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਃ ਵਸਿष੍ਠੋ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰਾਹ ਪੌਤ੍ਰਂ ਧੀਮਾਨ੍ ਘृਣਾਨਿਧਿਃ

ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਇਹ ਪੱਕਾ ਮਨ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪੋਤੇ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।

ਸ੍ਥਾਨੇ ਪੌਤ੍ਰ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਂਕਲ੍ਪਸ੍ਤਵ ਸੁਵ੍ਰਤ ਤਥਾਪਿ ਸ਼ृਣੁ ਲੋਕਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਨ ਚਾਰ੍ਹਸਿ

'ਪੋਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੇਰਾ ਇਰਾਦਾ ਠੀਕ ਹੈ, ਧਰਮਵਾਨ, ਪਰ ਸੁਣ—ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਾਸ ਨਾ ਕਰ।'

ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਮਭਾਵਾਯ ਕੁਰੁ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਾਰ੍ਚਨਮ੍ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁ ਸ਼ਾਕ੍ਤੇਯ ਅਪਰਾਧ੍ਯਤਿ ਕਿਂ ਤਵ

'ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ। ਸੁਣ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਕੀ ਗਲਤੀ?'

ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਨਿਯੋਗਾਚ੍ਛਕ੍ਤਿਨਨ੍ਦਨਃ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਮਭਾਵਾਯ ਮਤਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਮਹਾਮਤਿਃ

ਫਿਰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਸਮਝਦਾਰ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਪੱਕਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ।

ਅਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀਂ ਵਸਿष੍ਠਂ ਚ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਾਰੁਨ੍ਧਤੀਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵੈਕਲਿਙ੍ਗਂ ਕ੍ਸ਼ਣਿਕਂ ਪਾਂਸੁਨਾ ਮੁਨਿਸਨ੍ਨਿਧੌ

ਫਿਰ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਯੰਤੀਆਂ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੇ ਅਰੁੰਧਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਰੇਤ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅਸਥਾਈ ਲਿੰਗ ਬਣਾਇਆ।

ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਸ਼ਿਵਸੂਕ੍ਤੇਨ ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕੇਨ ਸ਼ੁਭੇਨ ਚ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਰਿਤਰੁਦ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ਿਵਸਂਕਲ੍ਪਮੇਵ ਚ

ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਿਵਸੂਕਤ, ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਮੰਤ੍ਰ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਵਾਲਾ ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਸੰਕਲਪ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਕੀਤੀ।

ਨੀਲਰੁਦ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ਾਕ੍ਤੇਯਸ੍ ਤਥਾ ਰੁਦ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ੋਭਨਮ੍ ਵਾਮੀਯਂ ਪਵਮਾਨਂ ਚ ਪਞ੍ਚਬ੍ਰਹ੍ਮ ਤਥੈਵ ਚ

ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਨੀਲਰੁਦ੍ਰ, ਸੋਹਣਾ ਰੁਦ੍ਰ, ਵਾਮੀਯ, ਪਵਮਾਨ ਅਤੇ ਪੰਜਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਪੜ੍ਹੇ।

ਹੋਤਾਰਂ ਲਿਙ੍ਗਸੂਕ੍ਤਂ ਚ ਅਥਰ੍ਵਸ਼ਿਰ ਏਵ ਚ ਅष੍ਟਾਙ੍ਗਮਰ੍ਘ੍ਯਂ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਯਥਾਵਿਧਿ

ਉਸ ਨੇ ਹੋਤਾਰ, ਲਿੰਗਸੂਕਤ, ਅਥਰਵਸ਼ੀਰਸ ਅਤੇ ਅੱਠ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਅਰਘ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।

ਭਗਵਨ੍ਰਕ੍ਸ਼ਸਾ ਰੁਦ੍ਰ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਰੁਧਿਰੇਣ ਵੈ ਪਿਤਾ ਮਮ ਮਹਾਤੇਜਾ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ ਸ਼ਙ੍ਕਰ

'ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਮੇਰੇ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਰਾਖਸ਼ਸ ਨੇ, ਉਸਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਖੂਨ ਨਾਲ ਖਾ ਲਿਆ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ।'

ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਭਗਵਨ੍ ਪਿਤਰਂ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ ਏਵਂ ਵਿਜ੍ਞਾਪਯਾਂਲ੍ਲਿਙ੍ਗਂ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ

'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ,' ਐਸਾ ਆਖ ਕੇ ਉਹ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਿਆਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।

ਹਾ ਰੁਦ੍ਰ ਰੁਦ੍ਰ ਰੁਦ੍ਰੇਤਿ ਰੁਰੋਦ ਨਿਪਪਾਤ ਚ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ਰੁਦ੍ਰੋ ਦੇਵੀਮਾਹ ਚ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ

'ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਰੁਦ੍ਰ, ਰੁਦ੍ਰ!' ਆਖ ਕੇ ਉਹ ਰੋ ਪਿਆ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਰੁਦ੍ਰ, ਸ਼ੰਕਰ, ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।

ਪਸ਼੍ਯ ਬਾਲਂ ਮਹਾਭਾਗੇ ਬਾष੍ਪਪਰ੍ਯਾਕੁਲੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ਮਮਾਨੁਸ੍ਮਰਣੇ ਯੁਕ੍ਤਂ ਮਦਾਰਾਧਨਤਤ੍ਪਰਮ੍

ਹੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੀ, ਇਸ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਵੇਖ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਯਾਦ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੈ ਤੇ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਸਾ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵੀ ਪਰਾਸ਼ਰਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾ ਦੁਃਖਾਤ੍ ਸਂਕ੍ਲਿਨ੍ਨਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਮ੍ ਅਸ੍ਰਾਕੁਲਵਿਲੋਚਨਮ੍

ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪਰਾਸ਼ਰਾ, ਦੁੱਖ ਕਾਰਨ ਸਾਰੀ ਦੇਹ ਨਾਲ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ।

ਲਿਙ੍ਗਾਰ੍ਚਨਵਿਧੌ ਸਕ੍ਤਂ ਹਰ ਰੁਦ੍ਰੇਤਿ ਵਾਦਿਨਮ੍ ਪ੍ਰਾਹ ਭਰ੍ਤਾਰਮੀਸ਼ਾਨਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਂ ਜਗਤਾਮੁਮਾ

ਉਸ ਨੂੰ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਤੇ 'ਹੇ ਹਰਾ, ਹੇ ਰੁਦਰ' ਆਖਦਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਮਾ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਸਭ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੀ।

ਈਪ੍ਸਿਤਂ ਯਚ੍ਛ ਸਕਲਂ ਪ੍ਰਸੀਦ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ

ਹੇ ਪਰਮ ਸੁਆਮੀ, ਇਸ ਨੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਦੇ ਦੇ, ਕਿਰਪਾ ਕਰ। ਉਸ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਪਰਮੇਸ਼ਰ—

ਭਾਰ੍ਯਾਮਾਰ੍ਯਾਮੁਮਾਂ ਪ੍ਰਾਹ ਤਤੋ ਹਾਲਾਹਲਾਸ਼ਨਃ ਰਕ੍ਸ਼ਾਮ੍ਯੇਨਂ ਦ੍ਵਿਜਂ ਬਾਲਂ ਫੁਲ੍ਲੇਨ੍ਦੀਵਰਲੋਚਨਮ੍

—ਹਾਲਾਹਲ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਪਤਨੀ ਉਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਇਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੁੰਡੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖਿੜੇ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ।'

ਦਦਾਮਿ ਦृष੍ਟਿਂ ਮਦ੍ਰੂਪਦਰ੍ਸ਼ਨਕ੍ਸ਼ਮ ਏष ਵੈ ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਣੈਰ੍ ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ ਭਗਵਾਨ੍ਨੀਲਲੋਹਿਤਃ

'ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਵੇਖ ਸਕੇ।' ਇੰਝ ਆਖ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਨੀਲਲੋਹਿਤਾ, ਆਪਣੇ ਦਿਵ੍ਯ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ—

ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਨ੍ਦ੍ਰਵਿष੍ਣੁਰੁਦ੍ਰਾਦ੍ਯੈਃ ਸਂਵृਤਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ ਦਦੌ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤਸ੍ਮੈ ਮੁਨਿਪੁਤ੍ਰਾਯ ਧੀਮਤੇ

—ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਰੁਦਰ ਆਦਿਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੇ, ਉਸ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮੁਨਿ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ।

ਸੋ ऽਪਿ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵਮ੍ ਆਨਨ੍ਦਾਸ੍ਰਾਵਿਲੇਕ੍ਸ਼ਣਃ ਨਿਪਪਾਤ ਚ ਹृष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਪਾਦਯੋਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਾਦਰਮ੍

ਉਹ ਵੀ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ, ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।

ਪੁਨਰ੍ਭਵਾਨ੍ਯਾਃ ਪਾਦੌ ਚ ਨਨ੍ਦਿਨਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਸਫਲਂ ਜੀਵਿਤਂ ਮੇ ऽਦ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯਾਂਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤਦਾਹ ਸਃ

ਉਹ ਫੇਰ ਭਵਾਨੀ ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੰਦੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। 'ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਜੀਵਨ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ,' ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।

ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਮਾਗਤਸ੍ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਮਮ ਬਾਲੇਨ੍ਦੁਭੂषਣਃ ਕੋ ऽਨ੍ਯਃ ਸਮੋ ਮਯਾ ਲੋਕੇ ਦੇਵੋ ਵਾ ਦਾਨਵੋ ऽਪਿ ਵਾ

'ਜਿਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਚੰਦਰੀਆਂ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਆਇਆ ਹੈ। ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਹੋਰ ਕੌਣ, ਚਾਹੇ ਦੇਵਤਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦਾਨਵ, ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?'

ਅਥ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਦਿਵਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਪਿਤਰਂ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸ਼ਾਕ੍ਤੇਯਸ੍ਤੁ ਪਰਾਸ਼ਰਃ

ਫਿਰ, ਓਸੇ ਪਲ, ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਪਰਾਸ਼ਰਾ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਵੇਖਿਆ।

ਸੂਰ੍ਯਮਣ੍ਡਲਸਂਕਾਸ਼ੇ ਵਿਮਾਨੇ ਵਿਸ਼੍ਵਤੋਮੁਖੇ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਨਾਮ ਚ ਜਹਰ੍ष ਚ

ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਵਿਮਾਨ ਵਿਚ ਬੈਠੇ ਵੇਖਿਆ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ।

ਤਦਾ ਵृषਧ੍ਵਜੋ ਦੇਵਃ ਸਭਾਰ੍ਯਃ ਸਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ ਵਸਿष੍ਠਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਹੇਦਂ ਪੁਤ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨਤਤ੍ਪਰਮ੍

ਉਸ ਸਮੇਂ ਬਲਦੇ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਸੀ, ਆਖਣ ਲੱਗਾ:

ਸ਼ਕ੍ਤੇ ਪਸ਼੍ਯ ਸੁਤਂ ਬਾਲਮ੍ ਆਨਨ੍ਦਾਸ੍ਰਾਵਿਲੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ਅਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀਂ ਚ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਸਿष੍ਠਂ ਪਿਤਰਂ ਤਵ

'ਹੇ ਸ਼ਕਤੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਹੇ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਜੇ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸ ਰਿਹਾ।'

ਅਰੁਨ੍ਧਤੀਂ ਮਹਾਭਾਗਾਂ ਕਲ੍ਯਾਣੀਂ ਦੇਵਤੋਪਮਾਮ੍ ਮਾਤਰਂ ਪਿਤਰਂ ਚੋਭੌ ਨਮਸ੍ਕੁਰੁ ਮਹਾਮਤੇ

'ਅਰੁੰਧਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੁਭਾਗਣ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੀ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਹੈ। ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਤੇ ਪਿਤਾ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ।'

ਤਦਾ ਹਰਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਾਸ਼ੁ ਦੇਵਦੇਵਮੁਮਾਂ ਤਥਾ ਵਸਿष੍ਠਂ ਚ ਤਦਾ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ ਵੈ ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਜ੍ਞਯਾ

ਫਿਰ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਸ਼ਕਤੀ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਹਰੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਉਮਾ ਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।

ਮਾਤਰਂ ਚ ਮਹਾਭਾਗਾਂ ਕਲ੍ਯਾਣੀਂ ਪਤਿਦੇਵਤਾਮ੍ ਅਰੁਨ੍ਧਤੀਂ ਜਗਨ੍ਨਾਥਨਿਯੋਗਾਤ੍ਪ੍ਰਾਹ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਨ੍

ਤੇ, ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੁਭਾਗਣ ਤੇ ਪਤੀ ਦੀ ਭਗਤ ਅਰੁੰਧਤੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।

ਭੋ ਵਤ੍ਸ ਵਤ੍ਸ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਰਾਸ਼ਰ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੇ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ऽਹਂ ਤ੍ਵਯਾ ਤਾਤ ਗਰ੍ਭਸ੍ਥੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ

'ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹੇ ਪਰਾਸ਼ਰਾ, ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਜਦੋਂ ਅਜੇ ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਸੀ, ਬਚਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।'