ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਮਬਲਾਂ ਪ੍ਰਾਹ ਮਙ੍ਗਲਾਭਰਣੈਰ੍ ਵਿਨਾ ਆਸੀਨਾਮਾਕੁਲਾਂ ਸਾਧ੍ਵੀਂ ਬਾष੍ਪਪਰ੍ਯਾਕੁਲੇਕ੍ਸ਼ਣਾਮ੍

ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਮੰਗਲ ਸਜਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਉਦਾਸ ਤੇ ਹੰਜੂ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਬੈਠੀ ਸੀ, ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।

ਅਮ੍ਬ ਮਙ੍ਗਲਵਿਭੂषਣੈਰ੍ ਵਿਨਾ ਦੇਹਯष੍ਟਿਰਨਘੇ ਨ ਸ਼ੋਭਤੇ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਤਵਾਦ੍ਯ ਕਾਰਣਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਬਿਂਬਰਹਿਤੇਵ ਸ਼ਰ੍ਵਰੀ

"ਮਾਂ, ਮੰਗਲ ਭੂਸ਼ਣਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਤੇਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੀਰ ਸੋਭਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਅੱਜ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਰਾਤ ਸੁੰਞੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।"

ਮਾਤਰ੍ਮਾਤਃ ਕਥਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਙ੍ਗਲਾਭਰਣਾਨਿ ਵੈ ਆਸੀਨਾ ਭਰ੍ਤृਹੀਨੇਵ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਸ਼ੋਭਨੇ

"ਮਾਂ, ਤੂੰ ਮੰਗਲ ਸਜਾਵਟਾਂ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਤੀ ਤੋਂ ਵਿੱਛੜੀ ਹੋਈ ਵਾਂਗ ਕਿਉਂ ਬੈਠੀ ਹੈਂ? ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ।"

ਅਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀ ਤਦਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਸੁਤਸ੍ਯ ਸਾ ਨ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸ਼ੁਭਂ ਵਾ ਯਦਿ ਵੇਤਰਤ੍

ਉਸ ਵੇਲੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਯੰਤੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਚੁੱਪ ਰਹੀ। ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਆਖੀ, ਨਾ ਹੀ ਮਾੜੀ।

ਅਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀਂ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸ਼ਾਕ੍ਤੇਯੋ ਭਗਵਾਨ੍ਮਮ ਮਾਤਃ ਕੁਤ੍ਰ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪਿਤਾ ਵਦ ਵਦੇਤਿ ਤਾਮ੍

ਫਿਰ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਉੱਤਮ ਪੁੱਤਰ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਯੰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, 'ਮਾਂ, ਦੱਸੋ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਕਿੱਥੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਦੱਸੋ!'

ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰੁਰੋਦ ਸਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯਾਤੀਵ ਵਿਹ੍ਵਲਾ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾ ਤਾਤਸ੍ ਤਵੇਤਿ ਨਿਪਪਾਤ ਚ

ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਰੋ ਪਈ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਰਾਖਸ਼ਸ ਨੇ ਖਾ ਲਿਆ ਹੈ,' ਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ।

ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਸਿष੍ਠੋ ऽਪਿ ਪਪਾਤ ਭੂਮੌ ਪੌਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ ਰੁਦਨ੍ਦਯਾਲੁਃ ਅਰੁਨ੍ਧਤੀ ਚਾਸ਼੍ਰਮਵਾਸਿਨਸ੍ਤਦਾ ਮੁਨੇਰ੍ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਸ਼੍ ਚ

ਪੋਤੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਵੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਉਹ ਦਇਆ ਨਾਲ ਰੋ ਪਏ। ਅਰੁੰਧਤੀ, ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਨਾਲ, ਰੋ ਪਏ।

ਭਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾ ਮਾਤੁਃ ਪਿਤਾ ਤਵ ਮੁਖਾਦਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਰਾਸ਼ਰੋ ਧੀਮਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਹ ਚਾਸ੍ਰਾਵਿਲੇਕ੍ਸ਼ਣਃ

ਮਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣ ਕੇ ਕਿ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਰਾਖਸ਼ਸ ਨੇ ਖਾ ਲਿਆ, ਸਮਝਦਾਰ ਪਰਾਸ਼ਰ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੰਜੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ ਤੇ ਉਹ ਬੋਲ ਪਿਆ।

ਅਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਮਾਤਃ ਪਿਤਰਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮੀਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ

'ਮਾਂ, ਮੈਂ ਸਭ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਤਾ ਜੀ ਵਿਖਾਵਾਂਗਾ—ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੱਕਾ ਇਰਾਦਾ ਹੈ।'

ਸਾ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਵਚਨਂ ਤਦਾ ਸ਼ੁਭਂ ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਤਨਯਮਾਹ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾ ਤਥ੍ਯਮ੍ ਏਤਦਿਤਿ ਤਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਾ ਪੁਤ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰ ਭਵਮਰ੍ਚਯੇਤਿ ਚ

ਉਹ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਹੱਸ ਪਈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਤੱਕਦੀ ਹੋਈ ਆਖਣ ਲੱਗੀ, 'ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ।' ਫਿਰ ਆਖਿਆ, 'ਪੁੱਤਰ, ਪੁੱਤਰ, ਪੂਜਾ ਕਰ।'

ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸੁਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਸਂਕਲ੍ਪਂ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਃ ਵਸਿष੍ਠੋ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰਾਹ ਪੌਤ੍ਰਂ ਧੀਮਾਨ੍ ਘृਣਾਨਿਧਿਃ

ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਇਹ ਪੱਕਾ ਮਨ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪੋਤੇ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।

ਸ੍ਥਾਨੇ ਪੌਤ੍ਰ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਂਕਲ੍ਪਸ੍ਤਵ ਸੁਵ੍ਰਤ ਤਥਾਪਿ ਸ਼ृਣੁ ਲੋਕਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਨ ਚਾਰ੍ਹਸਿ

'ਪੋਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੇਰਾ ਇਰਾਦਾ ਠੀਕ ਹੈ, ਧਰਮਵਾਨ, ਪਰ ਸੁਣ—ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਾਸ ਨਾ ਕਰ।'

ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਮਭਾਵਾਯ ਕੁਰੁ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਾਰ੍ਚਨਮ੍ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁ ਸ਼ਾਕ੍ਤੇਯ ਅਪਰਾਧ੍ਯਤਿ ਕਿਂ ਤਵ

'ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ। ਸੁਣ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਕੀ ਗਲਤੀ?'

ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਨਿਯੋਗਾਚ੍ਛਕ੍ਤਿਨਨ੍ਦਨਃ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਮਭਾਵਾਯ ਮਤਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਮਹਾਮਤਿਃ

ਫਿਰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਸਮਝਦਾਰ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਪੱਕਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ।

ਅਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀਂ ਵਸਿष੍ਠਂ ਚ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਾਰੁਨ੍ਧਤੀਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵੈਕਲਿਙ੍ਗਂ ਕ੍ਸ਼ਣਿਕਂ ਪਾਂਸੁਨਾ ਮੁਨਿਸਨ੍ਨਿਧੌ

ਫਿਰ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਯੰਤੀਆਂ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੇ ਅਰੁੰਧਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਰੇਤ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅਸਥਾਈ ਲਿੰਗ ਬਣਾਇਆ।

ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਸ਼ਿਵਸੂਕ੍ਤੇਨ ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕੇਨ ਸ਼ੁਭੇਨ ਚ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਰਿਤਰੁਦ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ਿਵਸਂਕਲ੍ਪਮੇਵ ਚ

ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਿਵਸੂਕਤ, ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਮੰਤ੍ਰ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਵਾਲਾ ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਸੰਕਲਪ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਕੀਤੀ।

ਨੀਲਰੁਦ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ਾਕ੍ਤੇਯਸ੍ ਤਥਾ ਰੁਦ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ੋਭਨਮ੍ ਵਾਮੀਯਂ ਪਵਮਾਨਂ ਚ ਪਞ੍ਚਬ੍ਰਹ੍ਮ ਤਥੈਵ ਚ

ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਨੀਲਰੁਦ੍ਰ, ਸੋਹਣਾ ਰੁਦ੍ਰ, ਵਾਮੀਯ, ਪਵਮਾਨ ਅਤੇ ਪੰਜਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਪੜ੍ਹੇ।

ਹੋਤਾਰਂ ਲਿਙ੍ਗਸੂਕ੍ਤਂ ਚ ਅਥਰ੍ਵਸ਼ਿਰ ਏਵ ਚ ਅष੍ਟਾਙ੍ਗਮਰ੍ਘ੍ਯਂ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਯਥਾਵਿਧਿ

ਉਸ ਨੇ ਹੋਤਾਰ, ਲਿੰਗਸੂਕਤ, ਅਥਰਵਸ਼ੀਰਸ ਅਤੇ ਅੱਠ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਅਰਘ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।

ਭਗਵਨ੍ਰਕ੍ਸ਼ਸਾ ਰੁਦ੍ਰ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਰੁਧਿਰੇਣ ਵੈ ਪਿਤਾ ਮਮ ਮਹਾਤੇਜਾ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ ਸ਼ਙ੍ਕਰ

'ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਮੇਰੇ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਰਾਖਸ਼ਸ ਨੇ, ਉਸਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਖੂਨ ਨਾਲ ਖਾ ਲਿਆ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ।'

ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਭਗਵਨ੍ ਪਿਤਰਂ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ ਏਵਂ ਵਿਜ੍ਞਾਪਯਾਂਲ੍ਲਿਙ੍ਗਂ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ

'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ,' ਐਸਾ ਆਖ ਕੇ ਉਹ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਿਆਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।

ਹਾ ਰੁਦ੍ਰ ਰੁਦ੍ਰ ਰੁਦ੍ਰੇਤਿ ਰੁਰੋਦ ਨਿਪਪਾਤ ਚ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ਰੁਦ੍ਰੋ ਦੇਵੀਮਾਹ ਚ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ

'ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਰੁਦ੍ਰ, ਰੁਦ੍ਰ!' ਆਖ ਕੇ ਉਹ ਰੋ ਪਿਆ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਰੁਦ੍ਰ, ਸ਼ੰਕਰ, ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।

ਪਸ਼੍ਯ ਬਾਲਂ ਮਹਾਭਾਗੇ ਬਾष੍ਪਪਰ੍ਯਾਕੁਲੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ਮਮਾਨੁਸ੍ਮਰਣੇ ਯੁਕ੍ਤਂ ਮਦਾਰਾਧਨਤਤ੍ਪਰਮ੍

ਹੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੀ, ਇਸ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਵੇਖ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਯਾਦ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੈ ਤੇ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਸਾ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵੀ ਪਰਾਸ਼ਰਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾ ਦੁਃਖਾਤ੍ ਸਂਕ੍ਲਿਨ੍ਨਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਮ੍ ਅਸ੍ਰਾਕੁਲਵਿਲੋਚਨਮ੍

ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪਰਾਸ਼ਰਾ, ਦੁੱਖ ਕਾਰਨ ਸਾਰੀ ਦੇਹ ਨਾਲ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ।

ਲਿਙ੍ਗਾਰ੍ਚਨਵਿਧੌ ਸਕ੍ਤਂ ਹਰ ਰੁਦ੍ਰੇਤਿ ਵਾਦਿਨਮ੍ ਪ੍ਰਾਹ ਭਰ੍ਤਾਰਮੀਸ਼ਾਨਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਂ ਜਗਤਾਮੁਮਾ

ਉਸ ਨੂੰ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਤੇ 'ਹੇ ਹਰਾ, ਹੇ ਰੁਦਰ' ਆਖਦਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਮਾ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਸਭ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੀ।

ਈਪ੍ਸਿਤਂ ਯਚ੍ਛ ਸਕਲਂ ਪ੍ਰਸੀਦ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ

ਹੇ ਪਰਮ ਸੁਆਮੀ, ਇਸ ਨੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਦੇ ਦੇ, ਕਿਰਪਾ ਕਰ। ਉਸ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਪਰਮੇਸ਼ਰ—

ਭਾਰ੍ਯਾਮਾਰ੍ਯਾਮੁਮਾਂ ਪ੍ਰਾਹ ਤਤੋ ਹਾਲਾਹਲਾਸ਼ਨਃ ਰਕ੍ਸ਼ਾਮ੍ਯੇਨਂ ਦ੍ਵਿਜਂ ਬਾਲਂ ਫੁਲ੍ਲੇਨ੍ਦੀਵਰਲੋਚਨਮ੍

—ਹਾਲਾਹਲ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਪਤਨੀ ਉਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਇਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੁੰਡੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖਿੜੇ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ।'

ਦਦਾਮਿ ਦृष੍ਟਿਂ ਮਦ੍ਰੂਪਦਰ੍ਸ਼ਨਕ੍ਸ਼ਮ ਏष ਵੈ ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਣੈਰ੍ ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ ਭਗਵਾਨ੍ਨੀਲਲੋਹਿਤਃ

'ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਵੇਖ ਸਕੇ।' ਇੰਝ ਆਖ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਨੀਲਲੋਹਿਤਾ, ਆਪਣੇ ਦਿਵ੍ਯ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ—

ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਨ੍ਦ੍ਰਵਿष੍ਣੁਰੁਦ੍ਰਾਦ੍ਯੈਃ ਸਂਵृਤਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ ਦਦੌ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤਸ੍ਮੈ ਮੁਨਿਪੁਤ੍ਰਾਯ ਧੀਮਤੇ

—ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਰੁਦਰ ਆਦਿਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੇ, ਉਸ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮੁਨਿ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ।

ਸੋ ऽਪਿ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵਮ੍ ਆਨਨ੍ਦਾਸ੍ਰਾਵਿਲੇਕ੍ਸ਼ਣਃ ਨਿਪਪਾਤ ਚ ਹृष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਪਾਦਯੋਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਾਦਰਮ੍

ਉਹ ਵੀ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ, ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।