ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨੋ ਭੂਮੌ ਨਨृਤੁਰ੍ ਦਿਵਿ ਦੇਵਤਾਃ ਪੁष੍ਕਰਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਸਸृਜੁਃ ਪੁष੍ਪਵਰ੍षਂ ਚ ਖੇਚਰਾਃ

ਜੋ ਲੋਕ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨੱਚੇ, ਦੇਵਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਨੱਚੇ, ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਆਦਿਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ।

ਪੁਰੇषੁ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਣਾਦਂ ਵਿषਮਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਆਸ਼੍ਰਮਸ੍ਥਾਸ਼੍ ਚ ਮੁਨਯਃ ਸਮੂਹੁਰ੍ਹਰ੍षਸਂਤਤਿਮ੍

ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋਹਾਂ ਜਾਤਾਂ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦੌੜ ਗਈ।

ਅਵਤੀਰ੍ਣੋ ਯਥਾ ਹ੍ਯਣ੍ਡਾਦ੍ ਭਾਨੁਃ ਸੋ ऽਪਿ ਪਰਾਸ਼ਰਃ ਅਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰੋ ਮੇਘਜਾਲਾਦ੍ਦਿਵਾਕਰਃ

ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਅੰਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਾਸ਼ਰ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਚਾਰ ਮੁੱਖ ਵਾਲਾ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੂਰਜ ਨਿਕਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਸੁਖਂ ਚ ਦੁਃਖਮਭਵਦ੍ ਅਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪਤਿਂ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਅਰੁਨ੍ਧਤ੍ਯਾ ਮੁਨੇਸ੍ਤਥਾ

ਹੇ ਦੁਜਾਤੀਓ, ਉਸ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਯਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਤੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਅਰੁੰਧਤੀ ਵਾਂਗ, ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲੇ।

ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਤਨਯਂ ਬਾਲਾ ਪਰਾਸ਼ਰਮਤਿਦ੍ਯੁਤਿਮ੍ ਲਲਾਪ ਵਿਹ੍ਵਲਾ ਬਾਲਾ ਸਨ੍ਨਕਣ੍ਠੀ ਪਪਾਤ ਚ

ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੌਜਵਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚਮਕਦਾਰ ਪੁੱਤਰ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਭਾਵੁਕ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਦਾ ਗਲਾ ਰੁੰਝ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਰੋ ਪਈ ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ।

ਸਾ ਪਰਾਸ਼ਰਮਹੋ ਮਹਾਮਤਿਂ ਦੇਵਦਾਨਵਗਣੈਸ਼੍ ਚ ਪੂਜਿਤਮ੍ ਜਾਤਮਾਤ੍ਰਮ੍ ਅਨਘਂ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਾ ਬੁਧ੍ਯ ਸਾਸ਼੍ਰੁਨਯਨਾ ਲਲਾਪ ਚ

ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੱਸਦੀ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਜੂ ਲੈ ਕੇ, ਨਵਜਨਮੇ, ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਪਰਾਸ਼ਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।

ਹਾ ਵਸਿष੍ਠਸੁਤ ਕੁਤ੍ਰਚਿਦ੍ਗਤਃ ਪਸ਼੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਮਨਘਂ ਤਵਾਤ੍ਮਜਮ੍ ਤ੍ਯਜ੍ਯ ਦੀਨਵਦਨਾਂ ਵਨਾਨ੍ਤਰੇ ਪੁਤ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨਪਰਾਮਿਮਾਂ ਪ੍ਰਭੋ

"ਹੇ ਵਾਸਿਸ਼ਠ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹੈਂ, ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖ, ਜੋ ਤੇਰਾ ਹੀ ਅੰਸ਼ ਹੈ! ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਦੁਖੀ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਆਸ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਹਾਂ, ਛੱਡ ਗਿਆ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!"

ਸ਼ਕ੍ਤੇ ਸ੍ਵਂ ਚ ਸੁਤਂ ਪਸ਼੍ਯ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ षਣ੍ਮੁਖਮ੍ ਯਥਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੋ ऽਪਸ਼੍ਯਤ੍ ਸਗਣੋ ਹृषਿਤਾਨਨਃ

"ਹੇ ਸ਼ਕਤੀ, ਆਪਣੇ ਛੇ ਮੁਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਵੇਖ, ਜਿਵੇਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੰਗੀਆਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।"

ਅਥ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦਾਲਾਪਂ ਵਸਿष੍ਠੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨੁषਾਮੁਵਾਚੇਦਂ ਮਾ ਰੋਦੀਰ੍ ਇਤਿ ਦੁਃਖਿਤਃ

ਫਿਰ ਵਾਸਿਸ਼ਠ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਰੋਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਰੋ ਨਾ।"

ਆਜ੍ਞਯਾ ਤਸ੍ਯ ਸਾ ਸ਼ੋਕਂ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਕੁਲਾਙ੍ਗਨਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯਪਾਲਯਦ੍ਬਾਲਂ ਬਾਲਾ ਬਾਲਮृਗੇਕ੍ਸ਼ਣਾ

ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਵਾਸਿਸ਼ਠ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਕੁੜੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਦੁੱਖ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਹਿਰਣ ਵਾਂਗ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈ।

ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਮਬਲਾਂ ਪ੍ਰਾਹ ਮਙ੍ਗਲਾਭਰਣੈਰ੍ ਵਿਨਾ ਆਸੀਨਾਮਾਕੁਲਾਂ ਸਾਧ੍ਵੀਂ ਬਾष੍ਪਪਰ੍ਯਾਕੁਲੇਕ੍ਸ਼ਣਾਮ੍

ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਮੰਗਲ ਸਜਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਉਦਾਸ ਤੇ ਹੰਜੂ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਬੈਠੀ ਸੀ, ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।

ਅਮ੍ਬ ਮਙ੍ਗਲਵਿਭੂषਣੈਰ੍ ਵਿਨਾ ਦੇਹਯष੍ਟਿਰਨਘੇ ਨ ਸ਼ੋਭਤੇ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਤਵਾਦ੍ਯ ਕਾਰਣਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਬਿਂਬਰਹਿਤੇਵ ਸ਼ਰ੍ਵਰੀ

"ਮਾਂ, ਮੰਗਲ ਭੂਸ਼ਣਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਤੇਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੀਰ ਸੋਭਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਅੱਜ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਰਾਤ ਸੁੰਞੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।"

ਮਾਤਰ੍ਮਾਤਃ ਕਥਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਙ੍ਗਲਾਭਰਣਾਨਿ ਵੈ ਆਸੀਨਾ ਭਰ੍ਤृਹੀਨੇਵ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਸ਼ੋਭਨੇ

"ਮਾਂ, ਤੂੰ ਮੰਗਲ ਸਜਾਵਟਾਂ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਤੀ ਤੋਂ ਵਿੱਛੜੀ ਹੋਈ ਵਾਂਗ ਕਿਉਂ ਬੈਠੀ ਹੈਂ? ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ।"

ਅਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀ ਤਦਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਸੁਤਸ੍ਯ ਸਾ ਨ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸ਼ੁਭਂ ਵਾ ਯਦਿ ਵੇਤਰਤ੍

ਉਸ ਵੇਲੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਯੰਤੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਚੁੱਪ ਰਹੀ। ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਆਖੀ, ਨਾ ਹੀ ਮਾੜੀ।

ਅਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀਂ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸ਼ਾਕ੍ਤੇਯੋ ਭਗਵਾਨ੍ਮਮ ਮਾਤਃ ਕੁਤ੍ਰ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪਿਤਾ ਵਦ ਵਦੇਤਿ ਤਾਮ੍

ਫਿਰ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਉੱਤਮ ਪੁੱਤਰ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਯੰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, 'ਮਾਂ, ਦੱਸੋ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਕਿੱਥੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਦੱਸੋ!'

ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰੁਰੋਦ ਸਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯਾਤੀਵ ਵਿਹ੍ਵਲਾ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾ ਤਾਤਸ੍ ਤਵੇਤਿ ਨਿਪਪਾਤ ਚ

ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਰੋ ਪਈ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਰਾਖਸ਼ਸ ਨੇ ਖਾ ਲਿਆ ਹੈ,' ਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ।

ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਸਿष੍ਠੋ ऽਪਿ ਪਪਾਤ ਭੂਮੌ ਪੌਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ ਰੁਦਨ੍ਦਯਾਲੁਃ ਅਰੁਨ੍ਧਤੀ ਚਾਸ਼੍ਰਮਵਾਸਿਨਸ੍ਤਦਾ ਮੁਨੇਰ੍ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਸ਼੍ ਚ

ਪੋਤੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਵੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਉਹ ਦਇਆ ਨਾਲ ਰੋ ਪਏ। ਅਰੁੰਧਤੀ, ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਨਾਲ, ਰੋ ਪਏ।

ਭਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾ ਮਾਤੁਃ ਪਿਤਾ ਤਵ ਮੁਖਾਦਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਰਾਸ਼ਰੋ ਧੀਮਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਹ ਚਾਸ੍ਰਾਵਿਲੇਕ੍ਸ਼ਣਃ

ਮਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣ ਕੇ ਕਿ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਰਾਖਸ਼ਸ ਨੇ ਖਾ ਲਿਆ, ਸਮਝਦਾਰ ਪਰਾਸ਼ਰ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੰਜੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ ਤੇ ਉਹ ਬੋਲ ਪਿਆ।

ਅਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਮਾਤਃ ਪਿਤਰਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮੀਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ

'ਮਾਂ, ਮੈਂ ਸਭ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਤਾ ਜੀ ਵਿਖਾਵਾਂਗਾ—ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੱਕਾ ਇਰਾਦਾ ਹੈ।'

ਸਾ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਵਚਨਂ ਤਦਾ ਸ਼ੁਭਂ ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਤਨਯਮਾਹ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾ ਤਥ੍ਯਮ੍ ਏਤਦਿਤਿ ਤਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਾ ਪੁਤ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰ ਭਵਮਰ੍ਚਯੇਤਿ ਚ

ਉਹ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਹੱਸ ਪਈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਤੱਕਦੀ ਹੋਈ ਆਖਣ ਲੱਗੀ, 'ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ।' ਫਿਰ ਆਖਿਆ, 'ਪੁੱਤਰ, ਪੁੱਤਰ, ਪੂਜਾ ਕਰ।'

ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸੁਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਸਂਕਲ੍ਪਂ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਃ ਵਸਿष੍ਠੋ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰਾਹ ਪੌਤ੍ਰਂ ਧੀਮਾਨ੍ ਘृਣਾਨਿਧਿਃ

ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਇਹ ਪੱਕਾ ਮਨ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪੋਤੇ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।

ਸ੍ਥਾਨੇ ਪੌਤ੍ਰ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਂਕਲ੍ਪਸ੍ਤਵ ਸੁਵ੍ਰਤ ਤਥਾਪਿ ਸ਼ृਣੁ ਲੋਕਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਨ ਚਾਰ੍ਹਸਿ

'ਪੋਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੇਰਾ ਇਰਾਦਾ ਠੀਕ ਹੈ, ਧਰਮਵਾਨ, ਪਰ ਸੁਣ—ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਾਸ ਨਾ ਕਰ।'

ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਮਭਾਵਾਯ ਕੁਰੁ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਾਰ੍ਚਨਮ੍ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁ ਸ਼ਾਕ੍ਤੇਯ ਅਪਰਾਧ੍ਯਤਿ ਕਿਂ ਤਵ

'ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ। ਸੁਣ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਕੀ ਗਲਤੀ?'

ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਨਿਯੋਗਾਚ੍ਛਕ੍ਤਿਨਨ੍ਦਨਃ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਮਭਾਵਾਯ ਮਤਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਮਹਾਮਤਿਃ

ਫਿਰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਸਮਝਦਾਰ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਪੱਕਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ।

ਅਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀਂ ਵਸਿष੍ਠਂ ਚ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਾਰੁਨ੍ਧਤੀਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵੈਕਲਿਙ੍ਗਂ ਕ੍ਸ਼ਣਿਕਂ ਪਾਂਸੁਨਾ ਮੁਨਿਸਨ੍ਨਿਧੌ

ਫਿਰ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਯੰਤੀਆਂ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੇ ਅਰੁੰਧਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਰੇਤ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅਸਥਾਈ ਲਿੰਗ ਬਣਾਇਆ।

ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਸ਼ਿਵਸੂਕ੍ਤੇਨ ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕੇਨ ਸ਼ੁਭੇਨ ਚ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਰਿਤਰੁਦ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ਿਵਸਂਕਲ੍ਪਮੇਵ ਚ

ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਿਵਸੂਕਤ, ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਮੰਤ੍ਰ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਵਾਲਾ ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਸੰਕਲਪ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਕੀਤੀ।

ਨੀਲਰੁਦ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ਾਕ੍ਤੇਯਸ੍ ਤਥਾ ਰੁਦ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ੋਭਨਮ੍ ਵਾਮੀਯਂ ਪਵਮਾਨਂ ਚ ਪਞ੍ਚਬ੍ਰਹ੍ਮ ਤਥੈਵ ਚ

ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਨੀਲਰੁਦ੍ਰ, ਸੋਹਣਾ ਰੁਦ੍ਰ, ਵਾਮੀਯ, ਪਵਮਾਨ ਅਤੇ ਪੰਜਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਪੜ੍ਹੇ।

ਹੋਤਾਰਂ ਲਿਙ੍ਗਸੂਕ੍ਤਂ ਚ ਅਥਰ੍ਵਸ਼ਿਰ ਏਵ ਚ ਅष੍ਟਾਙ੍ਗਮਰ੍ਘ੍ਯਂ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਯਥਾਵਿਧਿ

ਉਸ ਨੇ ਹੋਤਾਰ, ਲਿੰਗਸੂਕਤ, ਅਥਰਵਸ਼ੀਰਸ ਅਤੇ ਅੱਠ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਅਰਘ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।

ਭਗਵਨ੍ਰਕ੍ਸ਼ਸਾ ਰੁਦ੍ਰ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਰੁਧਿਰੇਣ ਵੈ ਪਿਤਾ ਮਮ ਮਹਾਤੇਜਾ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ ਸ਼ਙ੍ਕਰ

'ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਮੇਰੇ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਰਾਖਸ਼ਸ ਨੇ, ਉਸਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਖੂਨ ਨਾਲ ਖਾ ਲਿਆ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ।'