ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਯਥਾ ਪ੍ਰਭਾਕਰੋ ਦੀਪੋ ਗृਹਮਧ੍ਯੇ ऽਵਲਮ੍ਬਿਤਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤ ਊਰ੍ਧ੍ਵਮ੍ ਅਧਸ਼੍ਚੈਵ ਤਮੋ ਨਾਸ਼ਯਤੇ ਸਮਮ੍

ਜਿਵੇਂ ਚਮਕਦਾ ਦੀਵਾ ਘਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲਟਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਪਾਸੋਂ, ਉੱਪਰ ਤੇ ਹੇਠਾਂ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਇੱਕਸਾਰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—

ਤਦ੍ਵਤ੍ਸਹਸ੍ਰਕਿਰਣੋ ਗ੍ਰਹਰਾਜੋ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ ਸੂਰ੍ਯੋ ਗੋਭਿਰ੍ ਜਗਤ੍ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਆਦੀਪਯਤਿ ਸਰ੍ਵਤਃ

ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੂਰਜ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜਗਤ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਚਾਨਣ ਦੁਆਰਾ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਰਵੇ ਰਸ਼੍ਮਿਸਹਸ੍ਰਂ ਯਤ੍ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮਯਾ ਸਮੁਦਾਹृਤਮ੍ ਤੇषਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪੁਨਃ ਸਪ੍ਤ ਰਸ਼੍ਮਯੋ ਗ੍ਰਹਯੋਨਯਃ

ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਦੱਸੀਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੱਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ—ਇਹ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹਨ।

ਸੁषੁਮ੍ਨੋ ਹਰਿਕੇਸ਼ਸ਼੍ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਤਥੈਵ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਵ੍ਯਚਾਃ ਪੁਨਸ਼੍ਚਾਦ੍ਯਃ ਸਂਨਦ੍ਧਸ਼੍ ਚ ਤਤਃ ਪਰਃ

ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ, ਹਰਿਕੇਸ਼ਾ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਚਾ, ਫਿਰ ਆਦਿਆ ਅਤੇ ਸੰਨੱਧਾ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਰਾ—

ਸਰ੍ਵਾਵਸੁਃ ਪੁਨਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਃ ਸ੍ਵਰਾਡਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ ਸੁषੁਮ੍ਨਃ ਸੂਰ੍ਯਰਸ਼੍ਮਿਸ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਰਾਸ਼ਿਮ੍ ਐਧਯਤ੍

ਸਰਵਾਵਸੁ ਇੱਕ ਹੋਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਵਰਾਟ ਵੀ ਨਾਮਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਣ ਹੈ, ਦੱਖਣੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਨ੍ਯਗੂਰ੍ਧ੍ਵਾਧਃ ਪ੍ਰਚਾਰੋ ऽਸ੍ਯ ਸੁषੁਮ੍ਨਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ ਹਰਿਕੇਸ਼ਃ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦ੍ ਯੋ ऋਕ੍ਸ਼ਯੋਨਿਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ

ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ, ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਹੇਠਲੇ ਪਾਸੇ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਹਰਿਕੇਸ਼ਾ, ਜੋ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਸਰੋਤ ਕਿਹਾ ਗਿਆ।

ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਚ ਰਸ਼੍ਮਿਰ੍ਵਰ੍ਧਯਤੇ ਬੁਧਮ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਵ੍ਯਚਾਸ੍ਤੁ ਯਃ ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ ਛੁਕ੍ਰਯੋਨਿਃ ਸ੍ਮृਤੋ ਬੁਧੈਃ

ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਕਿਰਣ ਨੂੰ ਬੁਧ ਲਈ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਚਾ, ਜੋ ਪਿੱਛੇ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ੁਕਰ ਦਾ ਸਰੋਤ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ।

ਸਂਨਦ੍ਧਸ਼੍ ਚ ਤੁ ਯੋ ਰਸ਼੍ਮਿਃ ਸ ਯੋਨਿਰ੍ ਲੋਹਿਤਸ੍ਯ ਤੁ षष੍ਠਃ ਸਰ੍ਵਾਵਸੂ ਰਸ਼੍ਮਿਃ ਸ ਯੋਨਿਸ੍ਤੁ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ

ਸੰਨੱਧਾ ਉਹ ਕਿਰਣ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੋਤ ਲੋਹਿਤ (ਮੰਗਲ) ਹੈ; ਛੇਵਾਂ, ਸਰਵਾਵਸੁ, ਉਹ ਕਿਰਣ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੋਤ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਹੈ।

ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰਂ ਪੁਨਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਰਸ਼੍ਮਿਰ੍ ਆਪ੍ਯਾਯਤੇ ਸ੍ਵਰਾਟ੍ ਏਵਂ ਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਗ੍ਰਹਤਾਰਕਾਃ

ਫਿਰ, ਕਿਰਣ ਸ਼ਨੀ (ਸ਼ਨੈਸ਼ਚਰ) ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਤਾਰੇ, ਗ੍ਰਹਿ ਅਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋਦੇ ਹਨ।

ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਦਿਵਿ ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਚੇਦਂ ਪੁਨਰ੍ਜਗਤ੍ ਨ ਕ੍ਸ਼ੀਯਨ੍ਤੇ ਯਤਸ੍ਤਾਨਿ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਤਾ ਸ੍ਮृਤਾ

ਇਹ ਸਭ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਿਸਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਵੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਇਸ ਲਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣ੍ਯੇਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਆਤਪਨ੍ਤਿ ਗਭਸ੍ਤਿਭਿਃ ਤੇषਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣ੍ਯਥਾਦਤ੍ਤੇ ਸੂਰ੍ਯੋ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਤਾਰਕਾਃ

ਇਹ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ; ਸੂਰਜ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਤਾਰੇ ਅਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਚੀਰ੍ਣੇਨ ਸੁਕृਤੇਨੇਹ ਸੁਕृਤਾਨ੍ਤੇ ਗ੍ਰਹਾਸ਼੍ਰਯਾਃ ਤਾਰਣਾਤ੍ਤਾਰਕਾ ਹ੍ਯੇਤਾਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਤ੍ਵਾਚ੍ਚੈਵ ਤਾਰਕਾਃ

ਇਥੇ ਕੀਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਪਾਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਇਹ ਤਾਰੇ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਵੀ ਤਾਰੇ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਦਿਵ੍ਯਾਨਾਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨਾਂ ਚ ਨੈਸ਼ਾਨਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ਆਦਾਨਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਮਾਦਿਤ੍ਯਸ੍ ਤੇਜਸਾਂ ਤਮਸਾਮਪਿ

ਦੇਵਤਿਆਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੇ, ਸਭ ਦੇ, ਸੂਰਜ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਹਨੇਰੇ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਵੀ।

ਸਵਨੇ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨੇ ऽਰ੍ਥੇ ਚ ਧਾਤੁਰ੍ ਏष ਵਿਭਾष੍ਯਤੇ ਸਵਨਾਤ੍ਤੇਜਸੋ ऽਪਾਂ ਚ ਤੇਨਾਸੌ ਸਵਿਤਾ ਮਤਃ

ਯਜਨਾ ਅਤੇ ਚਲਣ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ, ਇਹ ਤੱਤ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਪਾਣੀ ਦੀ ਚਮਕ ਖਿੱਚਣ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਵਿਤਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਬਹੁਲਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰ ਇਤ੍ਯੇष ਹ੍ਲਾਦਨੇ ਧਾਤੁਰੁਚ੍ਯਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਤ੍ਵੇ ਚਾਮृਤਤ੍ਵੇ ਚ ਸ਼ੀਤਤ੍ਵੇ ਚ ਵਿਭਾਵ੍ਯਤੇ

ਪੂਰਨ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਦਾ ਤੱਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਚਿੱਟੇ, ਅਮਰਤਾ ਅਤੇ ਠੰਡਕ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਸੂਰ੍ਯਾਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸੋਰ੍ਦਿਵ੍ਯੇ ਮਣ੍ਡਲੇ ਭਾਸ੍ਵਰੇ ਖਗੇ ਜਲਤੇਜੋਮਯੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਵृਤ੍ਤਕੁਂਭਨਿਭੇ ਸ਼ੁਭੇ

ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਰੌਸ਼ਨ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਗੋਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਚਮਕਦੇ, ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ, ਚਿੱਟੇ, ਗੋਲ ਅਤੇ ਮਟਕੇ ਵਾਂਗ ਸੁਭਾਵਨ ਹਨ—

ਘਨਤੋਯਾਤ੍ਮਕਂ ਤਤ੍ਰ ਮਣ੍ਡਲਂ ਸ਼ਸ਼ਿਨਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ਘਨਤੇਜੋਮਯਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਂ ਮਣ੍ਡਲਂ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਤੁ

ਉਥੇ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦਾ ਗੋਲ ਸੰਘਣੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸੂਰਜ ਦਾ ਗੋਲ ਚਮਕਦਾਰ, ਸੰਘਣੀ ਚਮਕ ਅਤੇ ਚਿੱਟਾ ਹੈ।

ਵਸਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਸ਼੍ ਚ ਸ੍ਥਾਨਾਨ੍ਯੇਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ऋਕ੍ਸ਼ਸੂਰ੍ਯਗ੍ਰਹਾਸ਼੍ਰਯਾਃ

ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਹਰ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਤਾਰਿਆਂ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਤੇਨ ਗ੍ਰਹਾ ਗृਹਾਣ੍ਯੇਵ ਤਦਾਖ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਭਵਨ੍ਤਿ ਚ ਸੌਰਂ ਸੂਰ੍ਯੋ ऽਵਿਸ਼ਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਸੌਮ੍ਯਂ ਸੋਮਸ੍ਤਥੈਵ ਚ

ਇਸ ਕਰਕੇ, ਗ੍ਰਹਿ ਘਰਾਂ ਵਾਂਗ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਸੂਰਜ ਸੂਰਜੀ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।

ਸ਼ੌਕ੍ਰਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ऽਵਿਸ਼ਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ षੋਡਸ਼ਾਰ੍ਚਿਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ ਬृਹਦ੍ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਲੋਹਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਲੋਹਿਤਮ੍

ਸ਼ੁਕਰ ਆਪਣੇ ਸ਼ੁਕਰੀ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਸੋਲਾਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ; ਵੱਡਾ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦੀ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਲੋਹਿਤ (ਮੰਗਲ) ਲੋਹਿਤ ਦੀ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।

ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰਂ ਤਥਾ ਸ੍ਥਾਨਂ ਦੇਵਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰਃ ਬੌਧਂ ਬੁਧਸ੍ਤੁ ਸ੍ਵਰ੍ਭਾਨੁਃ ਸ੍ਵਰ੍ਭਾਨੁਸ੍ਥਾਨਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ

ਸ਼ਨੈਸ਼ਚਰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸ਼ਨੀ ਦੀ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਸ਼ਨੈਸ਼ਚਰ ਵੀ; ਬੁਧ ਬੁਧ ਦੀ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸਵਰਭਾਨੁ ਸਵਰਭਾਨੁ ਦੀ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।

ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਚ ਗृਹਾਣ੍ਯੇਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਜ੍ਯੋਤੀਂषਿ ਸੁਕृਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍

ਸਾਰੇ ਤਾਰੇ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਿ ਤੇ ਚਾਨਣ ਵਾਲੇ ਤੱਤ ਨੇਕ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਹਨ।

ਕਲ੍ਪਾਦੌ ਸਮ੍ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਨਿ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਨਿ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਾ ਸ੍ਥਾਨਾਨ੍ਯੇਤਾਨਿ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਯਾਵਦ੍ ਆਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍

ਕਲਪ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਸਵੈਭੂ ਨੇ ਬਣਾਏ ਤੇ ਚਲਾਏ; ਇਹ ਥਾਂਵਾਂ ਆਖਰੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਤੱਕ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਦੇਵਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਤਾਨਿ ਵੈ ਅਭਿਮਾਨਿਨੋ ऽਵਤਿष੍ਠਨ੍ਤੇ ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ

ਸਭ ਮਨਵੰਤਰਾ ਵਿੱਚ ਇਹ ਥਾਂਵਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਾਸਤੇ ਹਨ; ਅਭਿਮਾਨੀ ਦੇਵਤਾ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਥਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਵਸਦੇ ਹਨ।

ਅਤੀਤੈਸ੍ਤੁ ਸਹੈਤਾਨਿ ਭਾਵ੍ਯਾਭਾਵ੍ਯੈਃ ਸੁਰੈਃ ਸਹ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਵਰ੍ਤਮਾਨੈਸ਼੍ ਚ ਸ੍ਥਾਨਿਭਿਸ੍ਤੈਃ ਸੁਰੈਃ ਸਹ

ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਹੋ ਚੁਕੇ, ਜੋ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਨਾ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਹੁਣ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਹ ਥਾਂਵਾਂ ਸਦਾ ਬਣੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰੇ ਚੈਵ ਗ੍ਰਹਾ ਵੈਮਾਨਿਕਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ਵਿਵਸ੍ਵਾਨਦਿਤੇਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸੂਰ੍ਯੋ ਵੈਵਸ੍ਵਤੇ ऽਨ੍ਤਰੇ

ਇਸ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਹਿ ਆਕਾਸ਼ੀ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਵਿਵਸਵਾਨ ਤੇ ਅਦਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੂਰਜ ਵੈਵਸਵਤ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਦ੍ਯੁਤਿਮਾਨृषਿਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਸੋਮੋ ਦੇਵੋ ਵਸੁਃ ਸ੍ਮृਤਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ਦੇਵਸ੍ਤੁ ਵਿਜ੍ਞੇਯੋ ਭਾਰ੍ਗਵੋ ऽਸੁਰਯਾਜਕਃ

ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਮ, ਜੋ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਵਸੁ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸ਼ੁਕਰ, ਦੇਵਤਾ, ਭਾਰਗਵ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਬृਹਤ੍ਤੇਜਾਃ ਸ੍ਮृਤੋ ਦੇਵੋ ਦੇਵਾਚਾਰ੍ਯੋ ऽਙ੍ਗਿਰਃਸੁਤਃ ਬੁਧੋ ਮਨੋਹਰਸ਼੍ਚੈਵ ऋषਿਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਸ ਸ੍ਮृਤਃ

ਵੱਡੀ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ, ਅੰਗਿਰਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਬੁਧ, ਮਨੋਹਰ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰੋ ਵਿਰੂਪਸ੍ਤੁ ਸਂਜ੍ਞਾਪੁਤ੍ਰੋ ਵਿਵਸ੍ਵਤਃ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਵਿਕੇਸ਼੍ਯਾਂ ਜਜ੍ਞੇ ਤੁ ਯੁਵਾਸੌ ਲੋਹਿਤਾਰ੍ਚਿषਃ

ਸ਼ਨੈਸ਼ਚਰ, ਵਿਲੱਖਣ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਸੰਜਨਾ ਤੇ ਵਿਵਸਵਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ; ਅੱਗ ਵਿਕੇਸ਼ੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਲਾਲ ਲਪਕਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।