ਉਤ੍ਤਰਾਸੁ ਚ ਵੀਥੀषੁ ਵ੍ਯਨ੍ਤਰਾਸ੍ਤਮਨੋਦਯੌ ਪੌਰ੍ਣਿਮਾਵਾਸ੍ਯਯੋਰ੍ ਜ੍ਞੇਯੌ ਜ੍ਯੋਤਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰਾਨੁਵਰ੍ਤਿਨੌ
ਉੱਤਰੀ ਰਸਤੇ ਵਿਚ, ਚੜ੍ਹਨਾ ਤੇ ਡੁੱਬਣਾ ਵਿਚਕਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਤੇ ਅਮਾਵੱਸ ਨੂੰ, ਇਹ ਚਾਨਣ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਹਨ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਯਨਮਾਰ੍ਗਸ੍ਥੋ ਯਦਾ ਚਰਤਿ ਰਸ਼੍ਮਿਵਾਨ੍ ਗ੍ਰਹਾਣਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸੂਰ੍ਯੋ ऽਧਸ੍ਤਾਤ੍ ਪ੍ਰਸਰ੍ਪਤਿ
ਜਦ ਸੂਰਜ ਦੱਖਣੀ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਮਣ੍ਡਲਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯੋਰ੍ਧ੍ਵਂ ਚਰਤੇ ਸ਼ਸ਼ੀ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਣ੍ਡਲਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਸੋਮਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਪ੍ਰਸਰ੍ਪਤਿ
ਵੱਡਾ ਗੋਲ ਬਣਾਕੇ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਦਾ ਗੋਲ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਬੁਧਸ਼੍ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਂ ਬੁਧਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਤੁ ਭਾਰ੍ਗਵਃ ਵਕ੍ਰਸ੍ਤੁ ਭਾਰ੍ਗਵਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਵਕ੍ਰਾਦ੍ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ
ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਬੁਧ ਹੈ; ਬੁਧ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ੁਕਰ; ਸ਼ੁਕਰ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਮੰਗਲ; ਮੰਗਲ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਨੈਸ਼੍ਚਰਸ਼੍ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਪ੍ਤਰ੍षਿਮਣ੍ਡਲਮ੍ ऋषੀਣਾਂ ਚੈਵ ਸਪ੍ਤਾਨਾਂ ਧ੍ਰੁਵਸ੍ਯੋਰ੍ਧ੍ਵਂ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ ਸਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਉਪਰ ਧ੍ਰੂਵ ਦੀ ਅਟੱਲ ਥਾਂ ਹੈ।
ਤਂ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਪਰਮਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍ ਦ੍ਵਿਗੁਣੇषੁ ਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸ਼ਤੇषੁ ਚ
ਉਸ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਉੱਚਤਮ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਇੱਕ ਸੌ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਹੈ।
ਗ੍ਰਹਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਤਾਰਾਸੁ ਉਪਰਿष੍ਟਾਦ੍ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ ਗ੍ਰਹਾਸ਼੍ ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੌ ਚ ਯੁਤੌ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਤੇਜਸਾ
ਗ੍ਰਹਾਂ, ਤਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ, ਦੋਵੇਂ ਦਿਵਯ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਨਿਤ੍ਯਮृਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਯੁਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੋ ऽਹਰ੍ਨਿਸ਼ਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਗ੍ਰਹਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸੂਰ੍ਯਾਸ੍ ਤੇ ਨੀਚੋਚ੍ਚऋਜੁਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਇਹ ਸਦਾ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਚਲਦੇ ਹਨ; ਗ੍ਰਹਾਂ, ਨਕਸ਼ਤਰ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਉੱਚ, ਨੀਚ ਅਤੇ ਸਿੱਧੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸਮਾਗਮੇ ਚ ਭੇਦੇ ਚ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਪਤ੍ਪ੍ਰਜਾਃ ऋਤਵਃ षਟ੍ ਸ੍ਮृਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮਾਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਪਞ੍ਚਧਾ
ਜਦੋਂ ਇਹ ਮਿਲਦੇ ਜਾਂ ਵੱਖ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ; ਛੇ ਮੌਸਮਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹੋਏ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਰਸ੍ਪਰਾਸ੍ਥਿਤਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਯੁਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ਅਸਂਕਰੇਣ ਵਿਜ੍ਞੇਯਸ੍ ਤੇषਾਂ ਯੋਗਸ੍ਤੁ ਵੈ ਬੁਧੈਃ
ਇਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਬਿਨਾ ਗੜਬੜ ਦੇ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਕਥਿਤਂ ਗ੍ਰਹਾਣਾਂ ਗਮਨਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਭਾਸ੍ਕਰਪ੍ਰਮੁਖਾਨਾਂ ਚ ਯਥਾਦृष੍ਟਂ ਯਥਾਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੂਰਜ ਆਦਿ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਚਲਣ-ਚਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਵੇਖੀ ਅਤੇ ਸੁਣੀ ਗਈ, ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ।
ਗ੍ਰਹਾਧਿਪਤ੍ਯੇ ਭਗਵਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪਦ੍ਮਯੋਨਿਨਾ ਅਭਿषਿਕ੍ਤਃ ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੂ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਤੁ ਯਥਾ ਗੁਹਃ
ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰੀਤਾ ਵਿੱਚ, ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਨੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਚਾਨਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਗੁਹਾ ਨੂੰ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗ੍ਰਹਾਰ੍ਚਨਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਅਗ੍ਨੌ ਚੋਦ੍ਯਂ ਯਥਾਵਿਧਿ ਆਦਿਤ੍ਯਗ੍ਰਹਪੀਡਾਯਾਂ ਸਦ੍ਭਿਃ ਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਇਸ ਲਈ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਜਾਂ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਹੋਵੇ, ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਲਈ।
ਅਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਤ੍ਕਥਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚਾਧਿਪਤ੍ਯੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਦੇਵਦੈਤ੍ਯਮੁਖਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਵਦ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ? ਹੇ ਸਰਵਵਿਆਪੀ, ਇਹ ਹੁਣ ਦੱਸੋ।
ਗ੍ਰਹਾਧਿਪਤ੍ਯੇ ਭਗਵਾਨ੍ ਅਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਦ੍ਦਿਵਾਕਰਮ੍ ऋਕ੍ਸ਼ਾਣਾਮੋषਧੀਨਾਂ ਚ ਸੋਮਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰੀਤਾ ਵਿੱਚ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ; ਬ੍ਰਹਮਾ, ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ, ਚੰਦ ਨੂੰ ਤਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰੀ ਬਣਾਇਆ।
ਅਪਾਂ ਚ ਵਰੁਣਂ ਦੇਵਂ ਧਨਾਨਾਂ ਯਕ੍ਸ਼ਪੁਙ੍ਗਵਮ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਾਨਾਂ ਤਥਾ ਵਿष੍ਣੁਂ ਵਸੂਨਾਂ ਪਾਵਕਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ, ਕੁਬੇਰ ਨੂੰ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦਾ ਮੁਖ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਆਦਿਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਪਾਵਕ ਨੂੰ ਵਸੂਆਂ ਵਿੱਚ ਅਧਿਕਾਰੀ ਬਣਾਇਆ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਨਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਮਰੁਤਾਂ ਸ਼ਕ੍ਰਮੇਵ ਚ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਂ ਦੈਤ੍ਯਪੁਙ੍ਗਵਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦਕਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਦਾ, ਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹੈ, ਦੈਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰੀ ਬਣਾਇਆ।
ਧਰ੍ਮਂ ਪਿਤॄਣਾਮ੍ ਅਧਿਪਂ ਨਿਰृਤਿਂ ਪਿਸ਼ਿਤਾਸ਼ਿਨਾਮ੍ ਰੁਦ੍ਰਂ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਭੂਤਾਨਾਂ ਨਨ੍ਦਿਨਂ ਗਣਨਾਯਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ, ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਨੰਦੀ ਨੂੰ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਗਣਾਂ ਦਾ ਮੁਖ ਬਣਾਇਆ।
ਵੀਰਾਣਾਂ ਵੀਰਭਦ੍ਰਂ ਚ ਪਿਸ਼ਾਚਾਨਾਂ ਭਯਂਕਰਮ੍ ਮਾਤॄਣਾਂ ਚੈਵ ਚਾਮੁਣ੍ਡਾਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਨਮਸ੍ਕृਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੀਰਭਦਰ ਨੂੰ ਵੀਰਾਂ ਦਾ, ਭਯੰਕਰ ਨੂੰ ਪਿਸ਼ਾਚਾਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਚਾਮੁੰਡਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਹੈ, ਮਾਤਾਵਾਂ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰੀ ਬਣਾਇਆ।
ਰੁਦ੍ਰਾਣਾਂ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਨੀਲਲੋਹਿਤਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਵਿਘ੍ਨਾਨਾਂ ਵ੍ਯੋਮਜਂ ਦੇਵਂ ਗਜਾਸ੍ਯਂ ਤੁ ਵਿਨਾਯਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਨੀਲ-ਲੋਹਿਤ ਇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਅਤੇ ਗਜ-ਮੁਖੀ ਵਿਨਾਇਕ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਵਿੱਘਨਾਂ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰੀ ਬਣਾਇਆ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਦੇਵੀਮੁਮਾਂ ਦੇਵੀਂ ਵਚਸਾਂ ਚ ਸਰਸ੍ਵਤੀਮ੍ ਵਿष੍ਣੁਂ ਮਾਯਾਵਿਨਾਂ ਚੈਵ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਜਗਤਾਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਉਮਾ ਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਬੋਲ ਦੀ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਦੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਬਣਾਇਆ।
ਹਿਮਵਨ੍ਤਂ ਗਿਰੀਣਾਂ ਤੁ ਨਦੀਨਾਂ ਚੈਵ ਜਾਹ੍ਨਵੀਮ੍ ਸਮੁਦ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਮ੍ ਅਧਿਪਂ ਪਯਸਾਂ ਨਿਧਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਹਿਮਵੰਤ ਨੂੰ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ, ਜਾਹਨਵੀ ਨੂੰ ਨਦੀਆਂ ਦੀ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰੀ ਬਣਾਇਆ।
ਵृਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਚੈਵ ਚਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥਂ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਃ
ਰੁੱਖਾਂ ਵਿਚ, ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਅਸ਼ਵੱਥ ਅਤੇ ਪਲਕਸ਼ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਧਰਕਿਨ੍ਨਰਾਣਾਮ੍ ਈਸ਼ਂ ਪੁਨਸ਼੍ ਚਿਤ੍ਰਰਥਂ ਚਕਾਰ ਨਾਗਾਧਿਪਂ ਵਾਸੁਕਿਮੁਗ੍ਰਵੀਰ੍ਯਂ ਸਰ੍ਪਾਧਿਪਂ ਤਕ੍ਸ਼ਕਮੁਗ੍ਰਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਗੰਧਰਵ, ਵਿਦਿਆਧਰ ਅਤੇ ਕਿੰਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਜੋਂ ਚਿਤਰਰਥ ਨੂੰ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਜੋਂ ਵਾਸੁਕੀ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਸਰਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਜੋਂ ਤਕਸ਼ਕ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ।
ਸੁਪਰ੍ਣਮੀਸ਼ਂ ਪਤਤਾਮਥਾਸ਼੍ਵਰਾਜਾਨਮੁਚ੍ਚੈਃਸ਼੍ਰਵਸਂ ਚਕਾਰ
ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੁਪਰਨ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਉਚੈਸ਼੍ਰਵਸ ਬਣਾਇਆ।
ਸਿਂਹਂ ਮृਗਾਣਾਂ ਵृषਭਂ ਗਵਾਂ ਚ ਮृਗਾਧਿਪਾਨਾਂ ਸ਼ਰਭਂ ਚਕਾਰ ਸੇਨਾਧਿਪਾਨਾਂ ਗੁਹਮਪ੍ਰਮੇਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸ੍ਮृਤੀਨਾਂ ਲਕੁਲੀਸ਼ਮੀਸ਼ਮ੍
ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸਿੰਘ, ਗਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੱਛ, ਜੰਗਲੀ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸ਼ਰਭ, ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਅਗਵਾਨ ਗੁਹਾ, ਅਤੇ ਵੇਦ-ਸਮ੍ਰਿਤੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਲਕੁਲੀਸ਼ ਬਣਾਇਆ।
ਅਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਤ੍ਸੁਧਰ੍ਮਾਣਂ ਤਥਾ ਸ਼ਙ੍ਖਪਦਂ ਦਿਸ਼ਾਮ੍ ਕੇਤੁਮਨ੍ਤਂ ਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਹੇਮਰੋਮਾਣਮੇਵ ਚ
ਸੁਧਰਮਾ, ਫਿਰ ਸ਼ੰਖਪਦ, ਫਿਰ ਕੇਤੁਮੰਤ, ਅਤੇ ਹੇਮਰੋਮਾ ਨੂੰ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਪृਥੁਮੀਸ਼ਾਨਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਤੁ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਚਤੁਰ੍ਮੂਰ੍ਤਿषੁ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਂ ਵृषਭਧ੍ਵਜਮ੍
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਥੂ ਨੂੰ ਰਾਜਾ, ਸਭ ਦਾ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਸ਼ੰਕਰ, ਵੱਛ ਦੀ ਝੰਡਾ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ।
ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਭਗਵਾਞ੍ਛਮ੍ਭੋਸ਼੍ ਚਾਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਦ੍ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ ਪੁਰਾਭਿषਿਚ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਰਰਾਜ ਭੁਵਨੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ; ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਜੋਂ ਚਮਕਿਆ।
ਏਤਦ੍ਵੋ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣੈਵ ਕਥਿਤਂ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਾਃ ਅਭਿषਿਕ੍ਤਾਸ੍ਤਤਸ੍ਤ੍ਵੇਤੇ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾ ਵਿਸ਼੍ਵਯੋਨਿਨਾ
ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ਿਓ, ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ; ਇਹ ਸਭ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮੂਲ ਨੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤੇ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਵੱਖਰੇ ਹਨ।