ਸੂਰ੍ਯਮਾਪ੍ਯਾਯਯਨ੍ਤ੍ਯੇਤੇ ਤੇਜਸਾ ਤੇਜ ਉਤ੍ਤਮਮ੍ ਗ੍ਰਥਿਤੈਃ ਸ੍ਵੈਰ੍ਵਚੋਭਿਸ੍ਤੁ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਿ ਮੁਨਯੋ ਰਵਿਮ੍
ਇਹ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਭਰਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਚਮਕ ਨਾਲ; ਤੇ ਮੁਨੀ ਆਪਣੇ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਸ਼੍ਚੈਵ ਨृਤ੍ਯਗੇਯੈਰੁਪਾਸਤੇ ਗ੍ਰਾਮਣੀਯਕ੍ਸ਼ਭੂਤਾਨਿ ਕੁਰ੍ਵਤੇ ऽਭੀषੁਸਂਗ੍ਰਹਮ੍
ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੱਚ-ਗਾ ਕੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸੈਨਾਪਤੀ, ਯਕਸ਼ ਅਤੇ ਭੂਤ ਮਿਲ ਕੇ ਭੇਟਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਪਾ ਵਹਨ੍ਤਿ ਵੈ ਸੂਰ੍ਯਂ ਯਾਤੁਧਾਨਾ ਅਨੁਯਾਨ੍ਤਿ ਵੈ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾ ਨਯਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤਂ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯੋਦਯਾਦ੍ਰਵਿਮ੍
ਨਾਗ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਯਾਤੁਧਾਨ ਪਿੱਛੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ; ਵਾਲਖਿਲਿਆ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਡੁੱਬਣ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਗਦੇ ਹੋਏ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਘੇਰਦੇ ਹਨ।
ਏਤੇषਾਮੇਵ ਦੇਵਾਨਾਂ ਯਥਾ ਤੇਜੋ ਯਥਾ ਤਪਃ ਯਥਾਯੋਗਂ ਯਥਾਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਯਥਾਧਰ੍ਮਂ ਯਥਾਬਲਮ੍
ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜੋਤ, ਤਪ, ਯੋਗ, ਮੰਤਰ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ—
ਤਥਾ ਤਪਤ੍ਯਸੌ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ ਤੇषਾਮਿਦ੍ਧਸ੍ਤੁ ਤੇਜਸਾ ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਵੈ ਵਸਨ੍ਤੀਹ ਦ੍ਵੌ ਦ੍ਵੌ ਮਾਸੌ ਦਿਵਾਕਰੇ
ਸੂਰਜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ-ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ऋषਯੋ ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਪਨ੍ਨਗਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣਾਃ ਗ੍ਰਾਮਣ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਤਥਾ ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਯਾਤੁਧਾਨਾਸ਼੍ ਚ ਮੁਖ੍ਯਤਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਨਾਗ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪ, ਸੈਨਾਪਤੀ, ਯਕਸ਼ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਯਾਤੁਧਾਨ।
ਏਤੇ ਤਪਨ੍ਤਿ ਵਰ੍षਨ੍ਤਿ ਭਾਨ੍ਤਿ ਵਾਨ੍ਤਿ ਸृਜਨ੍ਤਿ ਚ ਭੂਤਾਨਾਮਸ਼ੁਭਂ ਕਰ੍ਮ ਵ੍ਯਪੋਹਨ੍ਤੀਹ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਇਹ ਚਮਕਦੇ, ਵਰਸਦੇ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਕਰਦੇ, ਹਵਾ ਚਲਾਉਂਦੇ ਅਤੇ ਰਚਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਾਨਵਾਨਾਂ ਸ਼ੁਭਂ ਹ੍ਯੇਤੇ ਹਰਨ੍ਤਿ ਚ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ਦੁਰਿਤਂ ਸੁਪ੍ਰਚਾਰਾਣਾਂ ਵ੍ਯਪੋਹਨ੍ਤਿ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੰਦ ਕਿਸਮਤ ਵੀ; ਕਦੇ-ਕਦੇ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦੇ ਕਰਮ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਮਾਨੇ ਚ ਸ੍ਥਿਤਾ ਦਿਵ੍ਯੇ ਕਾਮਗੇ ਵਾਤਰਂਹਸਿ ਏਤੇ ਸਹੈਵ ਸੂਰ੍ਯੇਣ ਭ੍ਰਮਨ੍ਤਿ ਦਿਵਸਾਨੁਗਾਃ
ਇਹ ਲੋਕ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਦਿਵਯ ਰਥ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ।
ਵਰ੍षਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਤਪਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਹ੍ਲਾਦਯਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਗੋਪਾਯਨ੍ਤੀਹ ਭੂਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਦ੍ਯਾਮਨੁਕ੍ਸ਼ਯਾਤ੍
ਇਹ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ, ਚਮਕਦੇ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਘਟਣ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਥਾਨਾਭਿਮਾਨਿਨਾਮ੍ ਏਤਤ੍ ਸ੍ਥਾਨਂ ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰੇषੁ ਵੈ ਅਤੀਤਾਨਾਗਤਾਨਾਂ ਵੈ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਚ ਯੇ
ਜੋ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਹ ਥਾਂ ਪਿਛਲੇ, ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਮਨਵੰਤਰਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਏਤੇ ਵਸਨ੍ਤਿ ਵੈ ਸੂਰ੍ਯੇ ਸਪ੍ਤਕਾਸ੍ਤੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਸੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਗਣਾ ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰੇष੍ਵਿਹ
ਇਹ ਸੱਤ ਗਰੁੱਪ, ਜੋ ਚੌਦਾਂ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਚੌਦਾਂ ਮਨਵੰਤਰਾ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਗਣ ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਾਦ੍ਵਿਸ੍ਤਰਾਚ੍ਚੈਵ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਯਥਾਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਕਥਿਤਂ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਹੇ ਮਾਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਥਾ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਈ ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਸੁਣੀ, ਸੰਖੇਪ ਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਏਤੇ ਦੇਵਾ ਵਸਨ੍ਤ੍ਯਰ੍ਕੇ ਦ੍ਵੌ ਦ੍ਵੌ ਮਾਸੌ ਕ੍ਰਮੇਣ ਤੁ ਸ੍ਥਾਨਾਭਿਮਾਨਿਨੋ ਹ੍ਯੇਤੇ ਗਣਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਸਪ੍ਤਕਾਃ
ਇਹ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਹਰ ਸੱਤ ਦਾ ਗਰੁੱਪ ਦੋ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਵਾਰੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਾਰਾਂ ਗਰੁੱਪ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯੇष ਏਕਚਕ੍ਰੇਣ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਰਥੇਨ ਤੁ ਹਰਿਤੈਰਕ੍ਸ਼ਰੈਰਸ਼੍ਵੈਃ ਸਰ੍ਪਤੇ ऽਸੌ ਦਿਵਾਕਰਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਕ ਪਹੀਆ ਵਾਲੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਦਿਨ ਦਾ ਚਾਨਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ, ਹਰੇ, ਅਮਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲਦਾ ਹੈ।
ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਰਥੇਨਾਸਾਵ੍ ਏਕਚਕ੍ਰੇਣ ਤੁ ਭ੍ਰਮਨ੍ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਸਮੁਦ੍ਰਾਙ੍ਗਾਂ ਸਪ੍ਤਭਿਃ ਸਰ੍ਪਤੇ ਦਿਵਿ
ਇਕ ਪਹੀਆ ਵਾਲੇ ਰਥ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਵਿਚ, ਸੱਤ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾ ਨੂੰ ਘੇਰਦਾ ਹੈ।
ਵੀਥ੍ਯਾਸ਼੍ਰਯਾਣਿ ਚਰਤਿ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਿ ਨਿਸ਼ਾਕਰਃ ਤ੍ਰਿਚਕ੍ਰੋਭਯਤੋ ऽਸ਼੍ਵਸ਼੍ ਚ ਵਿਜ੍ਞੇਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਰਥਃ
ਚੰਦ, ਜੋ ਰਾਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਤਾਰਿਆਂ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਰਥ ਤਿੰਨ ਪਹੀਏ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸੇ ਘੋੜੇ ਹਨ।
ਸ਼ਤਾਰੈਸ਼੍ ਚ ਤ੍ਰਿਭਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰੈਰ੍ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲੈਰ੍ਹਯੋਤ੍ਤਮੈਃ ਦਸ਼ਭਿਸ੍ਤ੍ਵਕृਸ਼ੈਰ੍ ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ ਅਸਂਗੈਸ੍ ਤੈਰ੍ ਮਨੋਜਵੈਃ
ਉਸ ਦਾ ਰਥ ਤਿੰਨ ਸੌ ਚੰਗੇ, ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਦਸ ਪਤਲੇ, ਦਿਵਿਆ, ਥਕਣ ਰਹਿਤ, ਤੇ ਮਨ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਹਨ।
ਰਥੇਨਾਨੇਨ ਦੇਵੈਸ਼੍ ਚ ਪਿਤृਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਗਚ੍ਛਤਿ ਸੋਮੋ ਹ੍ਯਮ੍ਬੁਮਯੈਰ੍ ਗੋਭਿਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲੈਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਗਭਸ੍ਤਿਮਾਨ੍
ਇਸ ਰਥ ਨਾਲ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੋਮ ਚੱਲਦਾ ਹੈ; ਚਿੱਟੇ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਚਿੱਟੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ।
ਕ੍ਰਮਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਾਦੌ ਭਾਸ੍ਕਰਾਤ੍ਪਰਮਾਸ੍ਥਿਤਃ ਆਪੂਰ੍ਯਤੇ ਪਰਸ੍ਯਾਨ੍ਤਃ ਸਤਤਂ ਦਿਵਸਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਚਿੱਟੇ ਪੱਖ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ, ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਉਪਰ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਚਲਣ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੰਦਰੋਂ ਭਰਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵੈਃ ਪੀਤਂ ਕ੍ਸ਼ਯੇ ਸੋਮਮ੍ ਆਪ੍ਯਾਯਯਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ ਪੀਤਂ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ਾਹਂ ਤੁ ਰਸ਼੍ਮਿਨੈਕੇਨ ਭਾਸ੍ਕਰਃ
ਦੇਵਤੇ, ਘਟਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਪੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸੋਮ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਰਦੇ ਹਨ; ਸੂਰਜ ਇਕ ਕਿਰਣ ਨਾਲ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਪੀਦਾ ਹੈ।
ਆਪੂਰਯਨ੍ ਸੁषੁਮ੍ਨੇਨ ਭਾਗਂ ਭਾਗਮਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਇਤ੍ਯੇषਾ ਸੂਰ੍ਯਵੀਰ੍ਯੇਣ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯਾਪ੍ਯਾਯਿਤਾ ਤਨੁਃ
ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਕਿਰਣ ਨਾਲ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਭਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚੰਦ ਦੀ ਦੇਹ ਭਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਦृਸ਼੍ਯੇਤ ਸ਼ੁਕ੍ਲਃ ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਮਣ੍ਡਲਃ ਏਵਮਾਪ੍ਯਾਯਿਤਂ ਸੋਮਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਦਿਨਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ ਚੰਦ ਚਿੱਟਾ ਤੇ ਪੂਰਾ ਗੋਲ ਦਿਸਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚਿੱਟੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਚਲਣ ਨਾਲ ਸੋਮ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਬਹੁਲਸ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀਮ੍ ਪਿਬਨ੍ਤ੍ਯਮ੍ਬੁਮਯਂ ਦੇਵਾ ਮਧੁ ਸੌਮ੍ਯਂ ਸੁਧਾਮृਤਮ੍
ਫਿਰ, ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਘਟਦੇ ਪੱਖ ਦੇ ਚੌਦਵੀਂ ਤਕ, ਦੇਵਤੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ, ਮਿੱਠਾ, ਸੁਮਧੁਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਂਦੇ ਹਨ।
ਸਂਭृਤਂ ਤ੍ਵਰ੍ਧਮਾਸੇਨ ਹ੍ਯ੍ ਅਮृਤਂ ਸੂਰ੍ਯਤੇਜਸਾ ਪਾਨਾਰ੍ਥਮਮृਤਂ ਸੋਮਂ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਮੁਪਾਸਤੇ
ਅੱਧਾ ਮਹੀਨਾ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ, ਦੇਵਤੇ ਪੀਣ ਲਈ ਸੋਮ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏਕਰਾਤ੍ਰਿਂ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਿਤृਭਿਸ੍ਤ੍ਵृषਿਭਿਃ ਸਹ ਸੋਮਸ੍ਯ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ਾਦੌ ਭਾਸ੍ਕਰਾਭਿਮੁਖਸ੍ਯ ਚ
ਇਕ ਰਾਤ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਘਟਦੇ ਪੱਖ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ, ਜਦ ਚੰਦ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸੋਮ ਪੀਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ੀਯਨ੍ਤੇ ਪਰਸ੍ਯਾਨ੍ਤਃ ਪੀਯਮਾਨਾਃ ਕਲਾਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਚ੍ਛਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ, ਪੀਤੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ ਅੰਦਰੋਂ ਘਟ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਤਿੰਨ ਸੌ ਤੀਹ ਤੇ ਤਿੰਨ ਤੀਹ ਵੀ ਹਨ।
ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦੇਵਾਃ ਸੋਮਂ ਪਿਬਨ੍ਤਿ ਵੈ ਏਵਂ ਦਿਨਕ੍ਰਮਾਤ੍ਪੀਤੇ ਵਿਬੁਧੈਸ੍ਤੁ ਨਿਸ਼ਾਕਰੇ
ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਤੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਹਨ, ਸੋਮ ਪੀਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਚਲਣ ਨਾਲ, ਦੇਵਤੇ ਚੰਦ ਤੋਂ ਪੀਂਦੇ ਹਨ।
ਪੀਤ੍ਵਾਰ੍ਧਮਾਸਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਃ ਪਿਤਰਸ਼੍ਚੋਪਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਨਿਸ਼ਾਕਰਮ੍
ਅੱਧਾ ਮਹੀਨਾ ਪੀ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾ ਅਮਾਵੱਸ ਨੂੰ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਅਮਾਵੱਸ ਨੂੰ, ਪਿਤਰ ਚੰਦ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ੇ ਭਾਗੇ ਕਿਂਚਿਚ੍ਛਿष੍ਟੇ ਕਲਾਤ੍ਮਕੇ ਅਪਰਾਹ੍ਣੇ ਪਿਤृਗਣਾ ਜਘਨ੍ਯਂ ਪਰ੍ਯੁਪਾਸਤੇ
ਫਿਰ ਪੰਦਰਵੇਂ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਹਿੱਸਾ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।