ਸ਼ਾਕਦ੍ਵੀਪੇ ਚ ਗਿਰਯਃ ਸਪ੍ਤ ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਨਿਬੋਧਤ ਉਦਯੋ ਰੈਵਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸ਼੍ਯਾਮਕੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਸ਼ਾਕ ਟਾਪੂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਸੱਤ ਪਰਬਤ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸੁਣੋ: ਉਦਯ, ਰੈਵਤ, ਤੇ ਸ਼ਿਆਮਕ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ।
ਰਾਜਤਸ਼੍ਚ ਗਿਰਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਆਂਬਿਕੇਯਃ ਸੁਸ਼ੋਭਨਃ ਆਂਬਿਕੇਯਾਤ੍ਪਰੋ ਰਮ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵੌषਧਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਥੇ ਰਾਜਤਾ ਪਰਬਤ ਹੈ, ਜੋ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਅੰਬਿਕਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਅੰਬਿਕੇਯਾ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸੁੰਦਰ ਪਰਬਤ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਥੈਵ ਕੇਸਰੀਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਯਤੋ ਵਾਯੁਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ ਪੁष੍ਕਰੇ ਪਰ੍ਵਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਏਕ ਏਵ ਮਹਾਸ਼ਿਲਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੇਸਰੀ ਨਾਮ ਦਾ ਪਰਬਤ ਹੈ, ਜਿਥੋਂ ਹਵਾ ਉਪਜਦੀ ਹੈ। ਪੁਸ਼ਕਰ ਉੱਤੇ ਇਕ ਹੀ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਪੱਥਰਾਂ ਦਾ ਪਰਬਤ ਹੈ।
ਚਿਤ੍ਰੈਰ੍ਮਣਿਮਯੈਃ ਕੂਟੈਃ ਸ਼ਿਲਾਜਾਲੈਃ ਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤੈਃ ਦ੍ਵੀਪਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਾਰ੍ਧੇ ਚਿਤ੍ਰਸਾਨੁਸ੍ਥਿਤੋ ਮਹਾਨ੍
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਬਣੇ ਚੋਟੀਾਂ ਤੇ ਉੱਚੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਰਬਤ ਟਾਪੂ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਅਜੋਕੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੈ।
ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਃ ਅਧਸ਼੍ਚੈਵ ਚਤੁਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਮਹਾਚਲਃ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਰਬਤ ਪੰਜਾਹ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਚੌਂਤੀ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਹੇਠਾਂ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵੀਪਸ੍ਯਾਰ੍ਧੇ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਃ ਪਰ੍ਵਤੋ ਮਾਨਸੋਤ੍ਤਰਃ ਸ੍ਥਿਤੋ ਵੇਲਾਸਮੀਪੇ ਤੁ ਨਵਚਨ੍ਦ੍ਰ ਇਵੋਦਿਤਃ
ਟਾਪੂ ਦੇ ਅੱਧੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਘੇਰਦਾ ਮਾਨਸੋੱਤਰ ਪਰਬਤ ਹੈ, ਜੋ ਤਟ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖੜਾ ਹੈ ਤੇ ਨਵੇਂ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਃ ਤਾਵਦੇਵ ਤੁ ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤਃ ਪਰਿਮਣ੍ਡਲਃ
ਇਹ ਪੰਜਾਹ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਇਤਨਾ ਹੀ ਚੌੜਾ ਤੇ ਗੋਲ ਹੈ।
ਸ ਏਵ ਦ੍ਵੀਪਪਸ਼੍ਚਾਰ੍ਧੇ ਮਾਨਸਃ ਪृਥਿਵੀਧਰਃ ਏਕ ਏਵ ਮਹਾਸਾਨੁਃ ਸਂਨਿਵੇਸ਼ਾਦ੍ਦ੍ਵਿਧਾ ਕृਤਃ
ਟਾਪੂ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮਾਨਸਾ ਪਰਬਤ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਕ ਹੀ ਵੱਡੀ ਚੋਟੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਬਣਾਵਟ ਕਰਕੇ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦ੍ਵੀਪੇ ਸ੍ਮृਤੌ ਦ੍ਵੌ ਤੁ ਪੁਣ੍ਯੌ ਜਨਪਦੌ ਸ਼ੁਭੌ ਰਾਜਤੌ ਮਾਨਸਸ੍ਯਾਥ ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯਾਨੁਮਣ੍ਡਲੌ
ਉਸ ਟਾਪੂ ਉੱਤੇ ਦੋ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਭਾਵ regions ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਰਾਜਤਾ ਤੇ ਮਾਨਸਿਆ, ਜੋ ਪਰਬਤ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਹਨ।
ਮਹਾਵੀਤਂ ਤੁ ਯਦ੍ਵਰ੍षਂ ਬਾਹ੍ਯਤੋ ਮਾਨਸਸ੍ਯ ਤੁ ਤਸ੍ਯੈਵਾਭ੍ਯਨ੍ਤਰੋ ਯਸ੍ਤੁ ਧਾਤਕੀਖਣ੍ਡ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਮਹਾਵੀਤਾ ਨਾਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਮਾਨਸਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ, ਤੇ ਅੰਦਰਲਾ ਹਿੱਸਾ ਧਾਤਕੀਖੰਡ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਦੂਦਕੇਨੋਦਧਿਨਾ ਪੁष੍ਕਰਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ ਪੁष੍ਕਰਦ੍ਵੀਪਵਿਸ੍ਤਾਰਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣੋ ऽਸੌ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੀ ਟਾਪੂ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਮਿੱਠੇ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਦਹੀਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਪੁਸ਼ਕਰ ਟਾਪੂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੈਲਾਵਟ ਵਰਗਾ ਹੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ।
ਵਿਸ੍ਤਾਰਾਨ੍ਮਣ੍ਡਲਾਚ੍ਚੈਵ ਪੁष੍ਕਰਸ੍ਯ ਸਮੇਨ ਤੁ ਏਵਂ ਦ੍ਵੀਪਾਃ ਸਮੁਦ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤਸਪ੍ਤਭਿਰ੍ ਆਵृਤਾਃ
ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਤੇ ਗੋਲਾਈ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਬਰਾਬਰ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਨੂੰ ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਸੱਤ-ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੇ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਦ੍ਵੀਪਸ੍ਯਾਨਨ੍ਤਰੋ ਯਸ੍ਤੁ ਸਮੁਦ੍ਰਃ ਸਪ੍ਤਮਸ੍ਤੁ ਵੈ ਏਵਂ ਦ੍ਵੀਪਸਮੁਦ੍ਰਾਣਾਂ ਵृਦ੍ਧਿਰ੍ਜ੍ਞੇਯਾ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਹਰੇਕ ਟਾਪੂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਸਮੁੰਦਰ ਸੱਤਵਾਂ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਟਾਪੂਆਂ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪਰੇਣ ਪੁष੍ਕਰਸ੍ਯਾਥ ਅਨੁਵृਤ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤੋ ਮਹਾਨ੍ ਸ੍ਵਾਦੂਦਕਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰਿਵੇष੍ਟ੍ਯ ਚ
ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਲੜੀਵਾਰ, ਵੱਡਾ ਮਿੱਠੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ ਜੋ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਸਭ ਕੁਝ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰੇਣ ਤਸ੍ਯ ਮਹਤੀ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਲੋਕਸਂਸ੍ਥਿਤਿਃ ਕਾਞ੍ਚਨੀ ਦ੍ਵਿਗੁਣਾ ਭੂਮਿਃ ਸਰ੍ਵਾ ਚੈਕਸ਼ਿਲੋਪਮਾ
ਉਸ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਧਰਤੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਦੋ ਗੁਣਾ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਪਥਰ ਦੀ ਸਲਾਬ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਰੇਣ ਸ਼ੈਲਸ੍ਤੁ ਮਰ੍ਯਾਦਾਪਾਰਮਣ੍ਡਲਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਸ਼੍ਚਾਪ੍ਰਕਾਸ਼ਸ਼੍ ਚ ਲੋਕਾਲੋਕਃ ਸ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਹੈ ਜੋ ਘੇਰੇ ਦੀ ਹੱਦ ਦੱਸਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਨਾ-ਚਮਕਦਾ ਦੋਵੇਂ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੋਕਾਲੋਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦृਸ਼੍ਯਾਦृਸ਼੍ਯਗਿਰਿਰ੍ ਯਾਵਤ੍ ਤਾਵਦੇषਾ ਧਰਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਸ਼ ਤਸ੍ਯੋਚ੍ਛ੍ਰਯਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਜਿੰਨਾ ਦੂਰ ਦਿਖਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਾ-ਦਿਖਣ ਵਾਲਾ ਪਹਾੜ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉੱਨੀ ਹੀ ਧਰਤੀ ਵੀ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ; ਉਸ ਦੀ ਉਚਾਈ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਾਵਾਂਸ਼੍ ਚ ਵਿਸ੍ਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਲੋਕਾਲੋਕਮਹਾਗਿਰੇਃ ਅਰ੍ਵਾਚੀਨੇ ਤੁ ਤਸ੍ਯਾਰ੍ਧੇ ਚਰਨ੍ਤਿ ਰਵਿਰਸ਼੍ਮਯਃ
ਲੋਕਾਲੋਕ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਵੀ ਉੱਨੀ ਹੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਨੇੜਲੇ ਅੱਧ ਵਿਚ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪਰਾਰ੍ਧੇ ਤੁ ਤਮੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਲੋਕਾਲੋਕਸ੍ਤਤਃ ਸ੍ਮृਤਃ ਏਵਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਭੂਰ੍ਲੋਕਸ੍ਯ ਚ ਵਿਸ੍ਤਰਃ
ਪਰ ਦੂਜੇ ਅੱਧ ਵਿਚ ਸਦਾ ਹਨੇਰਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੋਕਾਲੋਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਫੈਲਾਵਟ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਆ ਭਾਨੋਰ੍ਵੈ ਭੁਵਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤੁ ਆ ਧ੍ਰੁਵਾਨ੍ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ਆਵਹਾਦ੍ਯਾ ਨਿਵਿष੍ਟਾਸ੍ਤੁ ਵਾਯੋਰ੍ਵੈ ਸਪ੍ਤ ਨੇਮਯਃ
ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੱਕ, ਧ੍ਰੂ ਤਾਰੇ ਤੱਕ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀਓ, ਆਵਹਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਹਵਾ ਦੇ ਸੱਤ ਘੇਰੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਆਵਹਃ ਪ੍ਰਵਹਸ਼੍ਚੈਵ ਤਤਸ਼੍ਚਾਨੁਵਹਸ੍ ਤਥਾ ਸਂਵਹੋ ਵਿਵਹਸ਼੍ਚਾਥ ਤਤਸ਼੍ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਂ ਪਰਾਵਹਃ
ਆਵਹਾ, ਪ੍ਰਵਹਾ, ਫਿਰ ਅਨੁਵਹਾ, ਸੰਵਹਾ, ਵਿਵਹਾ, ਤੇ ਉਪਰ ਪਾਰਾਵਹਾ।
ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਪਰਿਵਹਸ਼੍ਚੇਤਿ ਵਾਯੋਰ੍ਵੈ ਸਪ੍ਤ ਨੇਮਯਃ ਬਲਾਹਕਾਸ੍ ਤਥਾ ਭਾਨੁਸ਼੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਰਾਸ਼ਯਃ
ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਪਰੀਵਹਾ ਸੱਤਵਾਂ ਹੈ; ਇਹ ਹਨ ਹਵਾ ਦੇ ਸੱਤ ਘੇਰੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਬੱਦਲ, ਸੂਰਜ, ਚੰਦ, ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਹਨ।
ਗ੍ਰਹਾਣਿ ऋषਯਃ ਸਪ੍ਤ ਧ੍ਰੁਵੋ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕ੍ਰਮਾਦਿਹ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਮਹੀਪृष੍ਠਾਦ੍ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ ਆ ਧ੍ਰੁਵਾਤ੍
ਗ੍ਰਹ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਤੇ ਧ੍ਰੂ ਤਾਰਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਲਗੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤਹ ਤੋਂ ਧ੍ਰੂ ਤਾਰੇ ਤੱਕ ਪੰਦਰਾਂ ਯੋਜਨ ਉੱਤੇ।
ਨਿਯੁਤਾਨ੍ਯੇਕਨਿਯੁਤਂ ਭੂਪृष੍ਠਾਦ੍ਭਾਨੁਮਣ੍ਡਲਮ੍ ਰਥਃ षੋਡਸ਼ਸਾਹਸ੍ਰੋ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਤਥੋਪਰਿ
ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤਹ ਤੋਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਮੰਡਲ ਤੱਕ ਇੱਕ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਹਨ; ਉਸ ਤੋਂ ਉਪਰ ਸੂਰਜ ਦਾ ਰਥ ਸੋਲਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਉੱਤੇ ਹੈ।
ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰੋ ਮੇਰੁਸ਼੍ਚੋਪਰਿ ਭੂਤਲਾਤ੍ ਕੋਟਿਯੋਜਨਮਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਮਹਰ੍ਲੋਕੋ ਧ੍ਰੁਵਾਦ੍ਧ੍ਰੁਵਃ
ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਮੇਰੂ ਚੌਰਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਉੱਚਾ ਹੈ; ਧ੍ਰੂ ਤਾਰੇ ਤੋਂ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਯੋਜਨ ਫੈਲ ਕੇ ਮਹਰਲੋਕ ਹੈ, ਜੋ ਧ੍ਰੂ ਤੋਂ ਉਪਰ ਹੈ।
ਜਨਲੋਕੋ ਮਹਰ੍ਲੋਕਾਤ੍ ਤਥਾ ਕੋਟਿਦ੍ਵਯਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਜਨਲੋਕਾਤ੍ਤਪੋਲੋਕਸ਼੍ ਚਤਸ੍ਰਃ ਕੋਟਯੋ ਮਤਃ
ਮਹਰਲੋਕ ਤੋਂ ਜਨਲੋਕ ਤੱਕ ਵੀ ਦੋ ਕਰੋੜ ਯੋਜਨ ਹਨ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ; ਜਨਲੋਕ ਤੋਂ ਤਪਲੋਕ ਤੱਕ ਚਾਰ ਕਰੋੜ ਯੋਜਨ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਃ ਕੋਟਿषਟ੍ਕਂ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਤੁ ਪੁਣ੍ਯਲੋਕਾਸ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤੈਤੇ ਹ੍ਯ੍ ਅਣ੍ਡੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ਕਥਿਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਤੱਕ ਛੇ ਕਰੋੜ ਯੋਜਨ ਹਨ; ਇਹ ਸੱਤ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕ ਇਸ ਅੰਡ ਵਿਚ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।
ਅਧਃ ਸਪ੍ਤਤਲਾਨਾਂ ਤੁ ਨਰਕਾਣਾਂ ਹਿ ਕੋਟਯਃ ਮਾਯਾਨ੍ਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਘੋਰਾਦ੍ਯਾ ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਤਿਰੇਵ ਤੁ
ਹੇਠਾਂ ਸੱਤ ਤਲ ਹਨ, ਤੇ ਨਰਕਾਂ ਦੀਆਂ ਕਰੋੜਾਂ ਗਿਣਤੀਆਂ ਹਨ; ਤੇ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਅਠਾਈਂ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਹਨ।
ਪਾਪਿਨਸ੍ਤੇषੁ ਪਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ੍ਵਸ੍ਵਕਰ੍ਮਾਨੁਰੂਪਤਃ ਅਵੀਚ੍ਯਨ੍ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਰੌਰਵਾਦ੍ਯਾਨਿ ਤੇषੁ ਚ
ਪਾਪੀ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਉਥੇ ਸਜ਼ਾ ਭੁਗਤਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਅਵੀਚੀ, ਰੌਰਵ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਨਰਕ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਪਞ੍ਚਕਾਨ੍ਯਾਹੁਰ੍ ਨਰਕਾਣਿ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਅਣ੍ਡਮਾਦੌ ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮ੍ ਅਣ੍ਡਸ੍ਯਾਵਰਣਾਨਿ ਚ
ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ ਪੰਜ ਖਾਸ ਨਰਕ ਦੱਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਅੰਡ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਪਰਤਾਂ ਦੀ ਵੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ।