ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਪੂਰ੍ਵੇ ਕਿਰਾਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਯਵਨਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾ ਮਧ੍ਯੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ

ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਕਿਰਾਤ ਹਨ, ਪੱਛਮ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਯਵਨ ਹਨ। ਵਿਚਕਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਹਨ।

ਇਜ੍ਯਾਯੁਦ੍ਧਵਣਿਜ੍ਯਾਭਿਰ੍ ਵਰ੍ਤਯਨ੍ਤੋ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ ਤੇषਾਂ ਸਂਵ੍ਯਵਹਾਰੋ ऽਯਂ ਵਰ੍ਤਤੇ ऽਤ੍ਰ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍

ਉਹ ਯਜਨਾ, ਯੁੱਧ ਤੇ ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਆਪਸੀ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਇੱਥੇ ਚਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਤੁ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ ਸਂਕਲ੍ਪਸ਼੍ਚਾਭਿਮਾਨਸ਼੍ ਚ ਆਸ਼੍ਰਮਾਣਾਂ ਯਥਾਵਿਧਿ

ਧਰਮ, ਧਨ ਤੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ, ਹਰ ਵਰਗ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਨਿਸ਼ਚੇ ਤੇ ਮਾਣ ਨਾਲ, ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।

ਇਹ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਪਵਰ੍ਗਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਰ੍ਯਤ੍ਰ ਮਾਨੁषੀ ਤੇषਾਂ ਚ ਯੁਗਕਰ੍ਮਾਣਿ ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਾਃ

ਇੱਥੇ ਮਨੁੱਖੀ ਕਰਮ ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਯੁਗਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਹੋਰ ਥਾਂ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।

ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਥਿਤਿਃ ਕਿਂਪੁਰੁषੇ ਨृਣਾਮ੍ ਸੁਵਰ੍ਣਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ ਚ ਨਰਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰਸੋਪਮਾਃ

ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਪੁਰਸ਼ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਅਪਸਰਾ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ।

ਅਨਾਮਯਾ ਹ੍ਯਸ਼ੋਕਾਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਸ਼ਿਵਭਾਵਿਤਾਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸਤ੍ਤ੍ਵਾਸ਼੍ ਚ ਹੇਮਾਭਾਃ ਸਦਾਰਾਃ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਭੋਜਨਾਃ

ਉਹ ਸਭ ਰੋਗ ਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸ਼ਿਵ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਤੇ ਪਲਕਸ਼ ਦੇ ਫਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।

ਮਹਾਰਜਤਸਂਕਾਸ਼ਾ ਹਰਿਵਰ੍षੇ ऽਪਿ ਮਾਨਵਾਃ ਦੇਵਲੋਕਾਚ੍ਚ੍ਯੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਕਾਰਾਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ

ਹਰਿਵਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਲੋਕ ਵੱਡੇ ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਲੋਕ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ ਹਨ।

ਹਰਂ ਯਜਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਂ ਪਿਬਨ੍ਤੀਕ੍ਸ਼ੁਰਸਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ ਨ ਜਰਾ ਬਾਧਤੇ ਤੇਨ ਨ ਚ ਜੀਰ੍ਯਨ੍ਤਿ ਤੇ ਨਰਾਃ

ਉਹ ਹਰੇ, ਸਭ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸੁੱਚਾ ਕਣਕਾ ਰਸ ਪੀਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਤੇ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਬੁਢ਼ੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।

ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਤ੍ਰ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ ਮਧ੍ਯਮਂ ਯਨ੍ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵਰ੍षਮਿਲਾਵृਤਮ੍

ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਜੀਵਦੇ ਹਨ। ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਖੇਤਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੈਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਇਲਾਵ੍ਰਿਤ ਹੈ।

ਨ ਤਤ੍ਰ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤਪਤਿ ਨ ਤੇ ਜੀਰ੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੌ ਨ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮ੍ ਇਲਾਵृਤੇ

ਉਥੇ ਸੂਰਜ ਨਹੀਂ ਚਮਕਦਾ, ਤੇ ਲੋਕ ਬੁਢ਼ੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਇਲਾਵ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਨਾ ਚੰਦ, ਨਾ ਸੂਰਜ, ਨਾ ਤਾਰੇ, ਨਾ ਰੋਸ਼ਨੀ ਹੈ।

ਪਦ੍ਮਪ੍ਰਭਾਃ ਪਦ੍ਮਮੁਖਾਃ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਤ੍ਰਨਿਭੇਕ੍ਸ਼ਣਾਃ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਤ੍ਰਸੁਗਨ੍ਧਾਸ਼੍ ਚ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਭਵਭਾਵਿਤਾਃ

ਉਹ ਲੋਕ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ, ਕਮਲ ਪੱਤੀ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਤੇ ਕਮਲ ਪੱਤੀ ਵਾਂਗ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਇੱਥੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ, ਜੀਵਨ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ।

ਜਮ੍ਬੂਫਲਰਸਾਹਾਰਾ ਅਨਿष੍ਪਨ੍ਦਾਃ ਸੁਗਨ੍ਧਿਨਃ ਦੇਵਲੋਕਾਗਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਹ੍ਯਜਰਾਮਰਾਃ

ਉਹ ਜੰਬੂ ਫਲ ਦੇ ਰਸ 'ਤੇ ਜੀਵਦੇ, ਅਡੋਲ ਤੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਹਨ। ਜੋ ਦੇਵਲੋਕ ਤੋਂ ਆਏ ਹਨ, ਉਥੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ, ਤੇ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ।

ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਤੇ ਨਰੋਤ੍ਤਮਾਃ ਆਯੁਃਪ੍ਰਮਾਣਂ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਵਰ੍षੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਤ੍ਵਿਲਾਵृਤੇ

ਇਲਾਵ੍ਰਿਤ ਦੇ ਦਿਵਿਆ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਪੁਰਸ਼ ਤੇਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਜੀਵਦੇ ਹਨ।

ਜਂਬੂਫਲਰਸਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਨ ਜਰਾ ਬਾਧਤੇ ਤ੍ਵਿਮਾਨ੍ ਨ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾ ਨ ਕ੍ਲਮਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨ ਜਨੋ ਮृਤ੍ਯੁਮਾਂਸ੍ ਤਥਾ

ਜੰਬੂ ਫਲ ਦਾ ਰਸ ਪੀਣ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਂ ਤਾਂ ਬੁਢਾਪਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਨਾਂ ਭੁੱਖ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਨਾਂ ਥਕਾਵਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਥੇ ਲੋਕ ਮੌਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ।

ਤਤ੍ਰ ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਂ ਨਾਮ ਕਨਕਂ ਦੇਵਭੂषਣਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਗੋਪਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਂ ਜਾਯਤੇ ਭਾਸ੍ਵਰਂ ਤੁ ਤਤ੍

ਉਥੇ ਜੰਬੂਨਦ ਨਾਮ ਦਾ ਸੋਨਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਹੈ, ਇੰਦਰਗੋਪ ਕੀੜੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਏਵਂ ਮਯਾ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਨਵਵਰ੍षਾਨੁਵਰ੍ਤਿਨਃ ਵਰ੍ਣਾਯੁਰ੍ਭੋਜਨਾਦ੍ਯਾਨਿ ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਨ ਤੁ ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਨੌਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਰੰਗ, ਉਮਰ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੇ ਹੋਰ ਗੁਣ ਥੋੜ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।

ਹੇਮਕੂਟੇ ਤੁ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰੋਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਾਗਾਸ਼੍ ਚ ਨਿषਧੇ ਸ਼ੇषਵਾਸੁਕਿਤਕ੍ਸ਼ਕਾਃ

ਹੇਮਕੂਟ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਜਾਣਣਯੋਗ ਹਨ, ਤੇ ਨਿਸ਼ਧ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਨਾਗ — ਸ਼ੇਸ਼, ਵਾਸੁਕੀ ਤੇ ਤਕਸ਼ਕ — ਵੱਸਦੇ ਹਨ।

ਮਹਾਬਲਾਸ੍ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ ਰਮਨ੍ਤੇ ਯਾਜ੍ਞਿਕਾਃ ਸੁਰਾਃ ਨੀਲੇ ਤੁ ਵੈਡੂਰ੍ਯਮਯੇ ਸਿਦ੍ਧਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਯੋ ऽਮਲਾਃ

ਤ੍ਰੈਤੀਸ ਮਹਾਬਲੀ ਯਜਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਉਥੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ; ਨੀਲੇ ਲਾਭ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਸਿੱਧ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮਰਸ਼ੀਆਂ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।

ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਸ਼੍ਵੇਤਃ ਪਰ੍ਵਤ ਉਚ੍ਯਤੇ ਸ਼ृਙ੍ਗਵਾਨ੍ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚੈਵ ਪਿਤॄਣਾਂ ਨਿਲਯਃ ਸਦਾ

ਸਫੈਦ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਦੈਤਿਆਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸ਼੍ਰਿੰਗਵਾਨ ਪਹਾੜ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਵਾਸ ਹੈ।

ਹਿਮਵਾਨ੍ ਯਕ੍ਸ਼ਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਭੂਤਾਨਾਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਚ ਸਰ੍ਵਾਦ੍ਰਿषੁ ਮਹਾਦੇਵੋ ਹਰਿਣਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਂਬਯਾ

ਹਿਮਵਤ ਪਹਾੜ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ, ਭੂਤਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਦੇਵ ਹਰੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਅੰਬਿਕਾ ਨਾਲ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।

ਨਨ੍ਦਿਨਾ ਚ ਗਣੈਸ਼੍ਚੈਵ ਵਰ੍षੇषੁ ਚ ਵਨੇषੁ ਚ ਨੀਲਸ਼੍ਵੇਤਤ੍ਰਿਸ਼ृਙ੍ਗੇ ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਨੀਲਲੋਹਿਤਃ

ਨੰਦੀ ਤੇ ਗਣਾਂ ਨਾਲ, ਖੇਤਰਾਂ ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਨੀਲੇ, ਸਫੈਦ ਤੇ ਤਿੰਨ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਭਗਵਾਨ ਨੀਲਲੋਹਿਤ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।

ਸਿਦ੍ਧੈਰ੍ਦੇਵੈਸ਼੍ ਚ ਪਿਤृਭਿਰ੍ ਦृष੍ਟੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਨੀਲਸ਼੍ ਚ ਵੈਡੂਰ੍ਯਮਯਃ ਸ਼੍ਵੇਤਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲੋ ਹਿਰਣ੍ਮਯਃ

ਉਹ ਸਿੱਧਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਨੀਲੇ ਲਾਭ, ਸਫੈਦ, ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ, ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਮਯੂਰਬਰ੍ਹਵਰ੍ਣਸ੍ਤੁ ਸ਼ਾਤਕੁਂਭਸ੍ ਤ੍ਰਿਸ਼ृਙ੍ਗਵਾਨ੍ ਏਤੇ ਪਰ੍ਵਤਰਾਜਾਨੋ ਜਂਬੂਦ੍ਵੀਪੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ

ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਤੇ ਤਿੰਨ ਚੋਟੀ ਵਾਲਾ ਸ਼੍ਰਿੰਗਵਾਨ — ਇਹ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜੰਬੂਦਵੀਪ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।

ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵੀਪਾਦਿਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਸਪ੍ਤ ਸਪ੍ਤਸੁ ਪਰ੍ਵਤਾਃ ऋਜ੍ਵਾਯਤਾਃ ਪ੍ਰਤਿਦਿਸ਼ਂ ਨਿਵਿष੍ਟਾ ਵਰ੍षਪਰ੍ਵਤਾਃ

ਪਲਕਸ਼ ਤੇ ਹੋਰ ਦਵੀਪਾਂ 'ਤੇ ਹਰ ਇੱਕ 'ਤੇ ਸੱਤ ਪਹਾੜ ਹਨ, ਜੋ ਸਿੱਧੇ ਹਰ ਦਿਸਾ ਵਿੱਚ ਫੈਲੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵੀਪੇ ਤੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਪ੍ਤ ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ ਮਹਾਚਲਾਨ੍ ਗੋਮੇਦਕੋ ऽਤ੍ਰ ਪ੍ਰਥਮੋ ਦ੍ਵਿਤੀਯਸ਼੍ਚਾਨ੍ਦ੍ਰ ਉਚ੍ਯਤੇ

ਪਲਕਸ਼ ਦਵੀਪ 'ਤੇ ਮੈਂ ਸੱਤ ਦਿਵਯ ਮਹਾਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ: ਗੋਮੇਦਕ ਪਹਿਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਾ ਦੂਜਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤृਤੀਯੋ ਨਾਰਦੋ ਨਾਮ ਚਤੁਰ੍ਥੋ ਦੁਨ੍ਦੁਭਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ ਪਞ੍ਚਮਃ ਸੋਮਕੋ ਨਾਮ ਸੁਮਨਾਃ षष੍ਠ ਉਚ੍ਯਤੇ

ਤੀਜਾ ਨਾਰਦ ਨਾਮ ਹੈ, ਚੌਥਾ ਦੁੰਦੁਭੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪੰਜਵਾਂ ਸੋਮਕਾ ਹੈ, ਤੇ ਛੇਵਾਂ ਸੁਮਨਸ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ ਏਵ ਵੈਭਵਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਵੈਭ੍ਰਾਜਃ ਸਪ੍ਤਮਃ ਸ੍ਮृਤਃ ਸਪ੍ਤੈਤੇ ਗਿਰਯਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵੀਪੇ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ

ਉਹੀ ਵੈਭਵ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵੈਭ੍ਰਾਜਾ ਸੱਤਵਾਂ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਸੱਤ ਪਹਾੜ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪਲਕਸ਼ ਦਵੀਪ 'ਤੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਸਪ੍ਤ ਵੈ ਸ਼ਾਲ੍ਮਲਿਦ੍ਵੀਪੇ ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਕੁਮੁਦਸ਼੍ਚੋਤ੍ਤਮਸ਼੍ਚੈਵ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ ਚ ਬਲਾਹਕਃ

ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਦਵੀਪ 'ਤੇ ਵੀ ਸੱਤ ਪਹਾੜ ਹਨ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸਾਂਗਾ: ਕੁਮੁਦ, ਉੱਤਮ ਤੇ ਬਲਾਹਕ ਪਹਾੜ।

ਦ੍ਰੋਣਃ ਕਙ੍ਕਸ਼੍ ਚ ਮਹਿषਃ ਕਕੁਦ੍ਮਾਨ੍ ਸਪ੍ਤਮਃ ਸ੍ਮृਤਃ ਕੁਸ਼ਦ੍ਵੀਪੇ ਤੁ ਸਪ੍ਤੈਵ ਦ੍ਵੀਪਾਸ਼੍ ਚ ਕੁਲਪਰ੍ਵਤਾਃ

ਦ੍ਰੋਣ, ਕੰਕ, ਮਹਿਸ਼ ਤੇ ਕਕੁਦਮਾਨ ਸੱਤਵਾਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕੁਸ਼ ਦਵੀਪ 'ਤੇ ਵੀ ਸੱਤ ਮੁੱਖ ਪਹਾੜ ਹਨ।