ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਕੁਰੁਵਰ੍षੇ ਤੁ ਕੁਰਵਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਾਤ੍ ਪਰਿਚ੍ਯੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮੈਥੁਨਜਾਤਾਸ਼੍ ਚ ਕ੍ਸ਼ੀਰਿਣਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਭੋਜਨਾਃ

ਕੁਰੂ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ, ਕੁਰੂ ਲੋਕ ਜੋ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਦੂਧ ਪੀਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਦੂਧ ਹੀ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।

ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਨੁਰਕ੍ਤਾਸ਼੍ ਚ ਚਕ੍ਰਵਾਕਸਧਰ੍ਮਿਣਃ ਅਨਾਮਯਾ ਹ੍ਯਸ਼ੋਕਾਸ਼੍ ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੁਖਨਿषੇਵਿਣਃ

ਉਹ ਆਪਸ ਵਿਚ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਚਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਕੋਈ ਰੋਗ ਜਾਂ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।

ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਾਨਿ ਦਸ਼ਪਞ੍ਚ ਚ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਤੇ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾ ਨ ਚਾਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੀਨਿषੇਵਿਣਃ

ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਤੇਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।

ਸਹੈਵ ਮਰਣਂ ਤੇषਾਂ ਕੁਰੂਣਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਵਾਸਿਨਾਮ੍ ਹृष੍ਟਾਨਾਂ ਸੁਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਾਮृਤਭੋਜਿਨਾਮ੍

ਕੁਰੂ ਲੋਕਾਂ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮੌਤ ਇਕੱਠੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਖੁਸ਼, ਵਧੇਰੇ ਵਧੇਰੇ ਹਨ, ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਖਾਣੇ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।

ਸਦਾ ਤੁ ਚਨ੍ਦ੍ਰਕਾਨ੍ਤਾਨਾਂ ਸਦਾ ਯੌਵਨਸ਼ਾਲਿਨਾਮ੍ ਸ਼੍ਯਾਮਾਙ੍ਗਾਨਾਂ ਸਦਾ ਸਰ੍ਵਭੂषਣਾਸ੍ਪਦਦੇਹਿਨਾਮ੍

ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਦਕਾਂਤ ਰਤਨ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਵਾਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਿਆਮ ਰੰਗ ਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਦਾ ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਜਂਬੂਦ੍ਵੀਪੇ ਤੁ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਕੁਰੁਵਰ੍षਂ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਚਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਭਂ ਸ਼ਮ੍ਭੋਰ੍ ਵਿਮਾਨਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮੌਲਿਨਃ

ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਵਿੱਚ, ਉਥੇ ਵੀ ਸੋਹਣਾ ਕੁਰੁ ਦੇਸ਼ ਹੈ। ਉਥੇ ਚੰਦਰਮਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ, ਚੰਦ੍ਰਮੌਲੀ ਸ਼ੰਭੂ ਦਾ ਵਿਸਾਲ ਮਹਿਲ ਹੈ।

ਵਰ੍षੇ ਤੁ ਭਾਰਤੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਕਰ੍ਮਵਸ਼ਾਯੁषਃ ਸ਼ਤਾਯੁषਃ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਨਾਨਾਵਰ੍ਣਾਲ੍ਪਦੇਹਿਨਃ

ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਦੇ, ਤੇ ਛੋਟੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਨਾਨਾਦੇਵਾਰ੍ਚਨੇ ਯੁਕ੍ਤਾ ਨਾਨਾਕਰ੍ਮਫਲਾਸ਼ਿਨਃ ਨਾਨਾਜ੍ਞਾਨਾਰ੍ਥਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਦੁਰ੍ਬਲਾਸ਼੍ਚਾਲ੍ਪਭੋਗਿਨਃ

ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਭੋਗਦੇ ਹਨ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਿਆਨ ਤੇ ਧਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਨ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੀ ਸੁਖ ਭੋਗਦੇ ਹਨ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਵੀਪੇ ਤਥਾ ਕੇਚਿਤ੍ ਤਥੈਵ ਚ ਕਸੇਰੁਕੇ ਤਾਮ੍ਰਦ੍ਵੀਪਂ ਗਤਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਕੇਚਿਦ੍ਦੇਸ਼ਂ ਗਭਸ੍ਤਿਮਤ੍

ਕੁਝ ਲੋਕ ਇੰਦਰਦਵੀਪ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਕਸੇਰੂ 'ਤੇ। ਕੁਝ ਤਾਮਰਦਵੀਪ 'ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਗਭਸਤਿਮਤ ਦੇਸ਼ 'ਚ।

ਨਾਗਦ੍ਵੀਪਂ ਤਥਾ ਸੌਮ੍ਯਂ ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵਂ ਵਾਰੁਣਂ ਗਤਾਃ ਕੇਚਿਨ੍ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾਃ ਪੁਲਿਨ੍ਦਾਸ਼੍ ਚ ਨਾਨਾਜਾਤਿਸਮੁਦ੍ਭਵਾਃ

ਕੁਝ ਨਾਗਦਵੀਪ, ਗਾਂਧਰਵ ਜਾਂ ਵਾਰੁਣ ਦੇਸ਼ 'ਚ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ। ਉਥੇ ਮਲੇਛ ਤੇ ਪੁਲਿੰਦ ਵੀ ਹਨ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਤੀਆਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ।

ਪੂਰ੍ਵੇ ਕਿਰਾਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਯਵਨਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾ ਮਧ੍ਯੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ

ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਕਿਰਾਤ ਹਨ, ਪੱਛਮ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਯਵਨ ਹਨ। ਵਿਚਕਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਹਨ।

ਇਜ੍ਯਾਯੁਦ੍ਧਵਣਿਜ੍ਯਾਭਿਰ੍ ਵਰ੍ਤਯਨ੍ਤੋ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ ਤੇषਾਂ ਸਂਵ੍ਯਵਹਾਰੋ ऽਯਂ ਵਰ੍ਤਤੇ ऽਤ੍ਰ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍

ਉਹ ਯਜਨਾ, ਯੁੱਧ ਤੇ ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਆਪਸੀ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਇੱਥੇ ਚਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਤੁ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ ਸਂਕਲ੍ਪਸ਼੍ਚਾਭਿਮਾਨਸ਼੍ ਚ ਆਸ਼੍ਰਮਾਣਾਂ ਯਥਾਵਿਧਿ

ਧਰਮ, ਧਨ ਤੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ, ਹਰ ਵਰਗ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਨਿਸ਼ਚੇ ਤੇ ਮਾਣ ਨਾਲ, ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।

ਇਹ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਪਵਰ੍ਗਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਰ੍ਯਤ੍ਰ ਮਾਨੁषੀ ਤੇषਾਂ ਚ ਯੁਗਕਰ੍ਮਾਣਿ ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਾਃ

ਇੱਥੇ ਮਨੁੱਖੀ ਕਰਮ ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਯੁਗਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਹੋਰ ਥਾਂ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।

ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਥਿਤਿਃ ਕਿਂਪੁਰੁषੇ ਨृਣਾਮ੍ ਸੁਵਰ੍ਣਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ ਚ ਨਰਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰਸੋਪਮਾਃ

ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਪੁਰਸ਼ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਅਪਸਰਾ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ।

ਅਨਾਮਯਾ ਹ੍ਯਸ਼ੋਕਾਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਸ਼ਿਵਭਾਵਿਤਾਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸਤ੍ਤ੍ਵਾਸ਼੍ ਚ ਹੇਮਾਭਾਃ ਸਦਾਰਾਃ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਭੋਜਨਾਃ

ਉਹ ਸਭ ਰੋਗ ਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸ਼ਿਵ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਤੇ ਪਲਕਸ਼ ਦੇ ਫਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।

ਮਹਾਰਜਤਸਂਕਾਸ਼ਾ ਹਰਿਵਰ੍षੇ ऽਪਿ ਮਾਨਵਾਃ ਦੇਵਲੋਕਾਚ੍ਚ੍ਯੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਕਾਰਾਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ

ਹਰਿਵਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਲੋਕ ਵੱਡੇ ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਲੋਕ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ ਹਨ।

ਹਰਂ ਯਜਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਂ ਪਿਬਨ੍ਤੀਕ੍ਸ਼ੁਰਸਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ ਨ ਜਰਾ ਬਾਧਤੇ ਤੇਨ ਨ ਚ ਜੀਰ੍ਯਨ੍ਤਿ ਤੇ ਨਰਾਃ

ਉਹ ਹਰੇ, ਸਭ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸੁੱਚਾ ਕਣਕਾ ਰਸ ਪੀਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਤੇ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਬੁਢ਼ੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।

ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਤ੍ਰ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ ਮਧ੍ਯਮਂ ਯਨ੍ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵਰ੍षਮਿਲਾਵृਤਮ੍

ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਜੀਵਦੇ ਹਨ। ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਖੇਤਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੈਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਇਲਾਵ੍ਰਿਤ ਹੈ।

ਨ ਤਤ੍ਰ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤਪਤਿ ਨ ਤੇ ਜੀਰ੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੌ ਨ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮ੍ ਇਲਾਵृਤੇ

ਉਥੇ ਸੂਰਜ ਨਹੀਂ ਚਮਕਦਾ, ਤੇ ਲੋਕ ਬੁਢ਼ੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਇਲਾਵ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਨਾ ਚੰਦ, ਨਾ ਸੂਰਜ, ਨਾ ਤਾਰੇ, ਨਾ ਰੋਸ਼ਨੀ ਹੈ।

ਪਦ੍ਮਪ੍ਰਭਾਃ ਪਦ੍ਮਮੁਖਾਃ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਤ੍ਰਨਿਭੇਕ੍ਸ਼ਣਾਃ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਤ੍ਰਸੁਗਨ੍ਧਾਸ਼੍ ਚ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਭਵਭਾਵਿਤਾਃ

ਉਹ ਲੋਕ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ, ਕਮਲ ਪੱਤੀ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਤੇ ਕਮਲ ਪੱਤੀ ਵਾਂਗ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਇੱਥੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ, ਜੀਵਨ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ।

ਜਮ੍ਬੂਫਲਰਸਾਹਾਰਾ ਅਨਿष੍ਪਨ੍ਦਾਃ ਸੁਗਨ੍ਧਿਨਃ ਦੇਵਲੋਕਾਗਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਹ੍ਯਜਰਾਮਰਾਃ

ਉਹ ਜੰਬੂ ਫਲ ਦੇ ਰਸ 'ਤੇ ਜੀਵਦੇ, ਅਡੋਲ ਤੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਹਨ। ਜੋ ਦੇਵਲੋਕ ਤੋਂ ਆਏ ਹਨ, ਉਥੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ, ਤੇ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ।

ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਤੇ ਨਰੋਤ੍ਤਮਾਃ ਆਯੁਃਪ੍ਰਮਾਣਂ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਵਰ੍षੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਤ੍ਵਿਲਾਵृਤੇ

ਇਲਾਵ੍ਰਿਤ ਦੇ ਦਿਵਿਆ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਪੁਰਸ਼ ਤੇਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਜੀਵਦੇ ਹਨ।

ਜਂਬੂਫਲਰਸਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਨ ਜਰਾ ਬਾਧਤੇ ਤ੍ਵਿਮਾਨ੍ ਨ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾ ਨ ਕ੍ਲਮਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨ ਜਨੋ ਮृਤ੍ਯੁਮਾਂਸ੍ ਤਥਾ

ਜੰਬੂ ਫਲ ਦਾ ਰਸ ਪੀਣ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਂ ਤਾਂ ਬੁਢਾਪਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਨਾਂ ਭੁੱਖ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਨਾਂ ਥਕਾਵਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਥੇ ਲੋਕ ਮੌਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ।

ਤਤ੍ਰ ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਂ ਨਾਮ ਕਨਕਂ ਦੇਵਭੂषਣਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਗੋਪਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਂ ਜਾਯਤੇ ਭਾਸ੍ਵਰਂ ਤੁ ਤਤ੍

ਉਥੇ ਜੰਬੂਨਦ ਨਾਮ ਦਾ ਸੋਨਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਹੈ, ਇੰਦਰਗੋਪ ਕੀੜੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਏਵਂ ਮਯਾ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਨਵਵਰ੍षਾਨੁਵਰ੍ਤਿਨਃ ਵਰ੍ਣਾਯੁਰ੍ਭੋਜਨਾਦ੍ਯਾਨਿ ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਨ ਤੁ ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਨੌਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਰੰਗ, ਉਮਰ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੇ ਹੋਰ ਗੁਣ ਥੋੜ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।

ਹੇਮਕੂਟੇ ਤੁ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰੋਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਾਗਾਸ਼੍ ਚ ਨਿषਧੇ ਸ਼ੇषਵਾਸੁਕਿਤਕ੍ਸ਼ਕਾਃ

ਹੇਮਕੂਟ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਜਾਣਣਯੋਗ ਹਨ, ਤੇ ਨਿਸ਼ਧ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਨਾਗ — ਸ਼ੇਸ਼, ਵਾਸੁਕੀ ਤੇ ਤਕਸ਼ਕ — ਵੱਸਦੇ ਹਨ।

ਮਹਾਬਲਾਸ੍ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ ਰਮਨ੍ਤੇ ਯਾਜ੍ਞਿਕਾਃ ਸੁਰਾਃ ਨੀਲੇ ਤੁ ਵੈਡੂਰ੍ਯਮਯੇ ਸਿਦ੍ਧਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਯੋ ऽਮਲਾਃ

ਤ੍ਰੈਤੀਸ ਮਹਾਬਲੀ ਯਜਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਉਥੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ; ਨੀਲੇ ਲਾਭ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਸਿੱਧ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮਰਸ਼ੀਆਂ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।

ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਸ਼੍ਵੇਤਃ ਪਰ੍ਵਤ ਉਚ੍ਯਤੇ ਸ਼ृਙ੍ਗਵਾਨ੍ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚੈਵ ਪਿਤॄਣਾਂ ਨਿਲਯਃ ਸਦਾ

ਸਫੈਦ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਦੈਤਿਆਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸ਼੍ਰਿੰਗਵਾਨ ਪਹਾੜ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਵਾਸ ਹੈ।