ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਵਿਭਜ੍ਯਮਾਨਸਲਿਲਾ ਸਾ ਜਵੇਨਾਨਿਲੇਨ ਚ ਮੇਰੋਰਨ੍ਤਰਕੂਟੇषੁ ਨਿਪਪਾਤ ਚਤੁਰ੍ष੍ਵਪਿ

ਉਸ ਦੇ ਪਾਣੀ, ਹਵਾ ਦੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੰਡੇ ਹੋਏ, ਮੇਰੂ ਦੇ ਚਾਰ ਅੰਦਰਲੇ ਚੋਟੀਾਂ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਪਏ।

ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਸਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਦ੍ਰੀਨ੍ਪ੍ਰਵਿਭਾਗਸ਼ਃ ਨਿਯੋਗਾਦ੍ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਸਾ ਮਹਾਰ੍ਣਵਮ੍

ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਾਰੇ ਪਰਵਤਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵਹਿ ਗਈ।

ਅਸ੍ਯਾ ਵਿਨਿਰ੍ਗਤਾ ਨਦ੍ਯਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਦ੍ਵੀਪਾਦ੍ਰਿਵਰ੍षੇषੁ ਬਹਵਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ

ਉਸ ਤੋਂ ਸੈਂਕੜੇ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਦੀਆਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਟਾਪੂਆਂ, ਪਰਵਤਾਂ ਤੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ।

ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਨਦ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਸਂਖ੍ਯਾਤਾ ਗਙ੍ਗਾ ਯਦ੍ਗਾਙ੍ਗਤਾਮ੍ਬਰਾਤ੍ ਕੇਤੁਮਾਲੇ ਨਰਾਃ ਕਾਲਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਨਸਭੋਜਨਾਃ

ਅਣਗਿਣਤ ਛੋਟੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਕੇਤੁਮਾਲਾ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਕਾਲੇ ਹਨ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਪਨਸ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।

ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚੋਤ੍ਪਲਵਰ੍ਣਾਭਾ ਜੀਵਿਤਂ ਚਾਯੁਤਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ਭਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ ਚ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ਼ੁਸਂਨਿਭਾਃ

ਉਥੇ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਰੰਗਤ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਭਦ੍ਰਾਸ਼ਵ ਵਿਚ ਔਰਤਾਂ ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟੀਆਂ ਹਨ।

ਕਾਲਾਮ੍ਰਭੋਜਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਰਾਤਙ੍ਕਾ ਰਤਿਪ੍ਰਿਯਾਃ ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਸ਼ਿਵਭਾਵਿਤਾਃ

ਸਾਰੇ ਕਾਲਾ ਆਮ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਕੋਈ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ, ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।

ਹਿਰਣ੍ਮਯਾ ਇਵਾਤ੍ਯਰ੍ਥਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਾਰ੍ਪਿਤਚੇਤਸਃ ਤਥਾ ਰਮਣਕੇ ਜੀਵਾ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਫਲਭੋਜਨਾਃ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਮਣਕ ਵਿਚ ਲੋਕ ਵਟ ਦੇ ਫਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।

ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਾਨਿ ਦਸ਼ਪਞ੍ਚ ਚ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਿਵਧ੍ਯਾਨਪਰਾਯਣਾਃ

ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਵਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।

ਹੈਰਣ੍ਮਯਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਹਿਰਣ੍ਮਯਵਨਾਸ਼੍ਰਯਾਃ ਏਕਾਦਸ਼ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਾਨਿ ਦਸ਼ਪਞ੍ਚ ਚ

ਉਹ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਗਿਆਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜ ਹੈ।

ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਤਤ੍ਰ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਸ਼ਨਜੀਵਨਾਃ ਹੈਰਣ੍ਮਯਾ ਇਵਾਤ੍ਯਰ੍ਥਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਾਰ੍ਪਿਤਮਾਨਸਾਃ

ਉਥੇ ਉਹ ਇੰਨੇ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਪੀਪਲ ਦੇ ਫਲ ਖਾ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਕੁਰੁਵਰ੍षੇ ਤੁ ਕੁਰਵਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਾਤ੍ ਪਰਿਚ੍ਯੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮੈਥੁਨਜਾਤਾਸ਼੍ ਚ ਕ੍ਸ਼ੀਰਿਣਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਭੋਜਨਾਃ

ਕੁਰੂ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ, ਕੁਰੂ ਲੋਕ ਜੋ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਦੂਧ ਪੀਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਦੂਧ ਹੀ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।

ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਨੁਰਕ੍ਤਾਸ਼੍ ਚ ਚਕ੍ਰਵਾਕਸਧਰ੍ਮਿਣਃ ਅਨਾਮਯਾ ਹ੍ਯਸ਼ੋਕਾਸ਼੍ ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੁਖਨਿषੇਵਿਣਃ

ਉਹ ਆਪਸ ਵਿਚ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਚਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਕੋਈ ਰੋਗ ਜਾਂ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।

ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਾਨਿ ਦਸ਼ਪਞ੍ਚ ਚ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਤੇ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾ ਨ ਚਾਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੀਨਿषੇਵਿਣਃ

ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਤੇਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।

ਸਹੈਵ ਮਰਣਂ ਤੇषਾਂ ਕੁਰੂਣਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਵਾਸਿਨਾਮ੍ ਹृष੍ਟਾਨਾਂ ਸੁਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਾਮृਤਭੋਜਿਨਾਮ੍

ਕੁਰੂ ਲੋਕਾਂ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮੌਤ ਇਕੱਠੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਖੁਸ਼, ਵਧੇਰੇ ਵਧੇਰੇ ਹਨ, ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਖਾਣੇ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।

ਸਦਾ ਤੁ ਚਨ੍ਦ੍ਰਕਾਨ੍ਤਾਨਾਂ ਸਦਾ ਯੌਵਨਸ਼ਾਲਿਨਾਮ੍ ਸ਼੍ਯਾਮਾਙ੍ਗਾਨਾਂ ਸਦਾ ਸਰ੍ਵਭੂषਣਾਸ੍ਪਦਦੇਹਿਨਾਮ੍

ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਦਕਾਂਤ ਰਤਨ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਵਾਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਿਆਮ ਰੰਗ ਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਦਾ ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਜਂਬੂਦ੍ਵੀਪੇ ਤੁ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਕੁਰੁਵਰ੍षਂ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਚਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਭਂ ਸ਼ਮ੍ਭੋਰ੍ ਵਿਮਾਨਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮੌਲਿਨਃ

ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਵਿੱਚ, ਉਥੇ ਵੀ ਸੋਹਣਾ ਕੁਰੁ ਦੇਸ਼ ਹੈ। ਉਥੇ ਚੰਦਰਮਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ, ਚੰਦ੍ਰਮੌਲੀ ਸ਼ੰਭੂ ਦਾ ਵਿਸਾਲ ਮਹਿਲ ਹੈ।

ਵਰ੍षੇ ਤੁ ਭਾਰਤੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਕਰ੍ਮਵਸ਼ਾਯੁषਃ ਸ਼ਤਾਯੁषਃ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਨਾਨਾਵਰ੍ਣਾਲ੍ਪਦੇਹਿਨਃ

ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਦੇ, ਤੇ ਛੋਟੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਨਾਨਾਦੇਵਾਰ੍ਚਨੇ ਯੁਕ੍ਤਾ ਨਾਨਾਕਰ੍ਮਫਲਾਸ਼ਿਨਃ ਨਾਨਾਜ੍ਞਾਨਾਰ੍ਥਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਦੁਰ੍ਬਲਾਸ਼੍ਚਾਲ੍ਪਭੋਗਿਨਃ

ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਭੋਗਦੇ ਹਨ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਿਆਨ ਤੇ ਧਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਨ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੀ ਸੁਖ ਭੋਗਦੇ ਹਨ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਵੀਪੇ ਤਥਾ ਕੇਚਿਤ੍ ਤਥੈਵ ਚ ਕਸੇਰੁਕੇ ਤਾਮ੍ਰਦ੍ਵੀਪਂ ਗਤਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਕੇਚਿਦ੍ਦੇਸ਼ਂ ਗਭਸ੍ਤਿਮਤ੍

ਕੁਝ ਲੋਕ ਇੰਦਰਦਵੀਪ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਕਸੇਰੂ 'ਤੇ। ਕੁਝ ਤਾਮਰਦਵੀਪ 'ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਗਭਸਤਿਮਤ ਦੇਸ਼ 'ਚ।

ਨਾਗਦ੍ਵੀਪਂ ਤਥਾ ਸੌਮ੍ਯਂ ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵਂ ਵਾਰੁਣਂ ਗਤਾਃ ਕੇਚਿਨ੍ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾਃ ਪੁਲਿਨ੍ਦਾਸ਼੍ ਚ ਨਾਨਾਜਾਤਿਸਮੁਦ੍ਭਵਾਃ

ਕੁਝ ਨਾਗਦਵੀਪ, ਗਾਂਧਰਵ ਜਾਂ ਵਾਰੁਣ ਦੇਸ਼ 'ਚ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ। ਉਥੇ ਮਲੇਛ ਤੇ ਪੁਲਿੰਦ ਵੀ ਹਨ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਤੀਆਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ।

ਪੂਰ੍ਵੇ ਕਿਰਾਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਯਵਨਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾ ਮਧ੍ਯੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ

ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਕਿਰਾਤ ਹਨ, ਪੱਛਮ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਯਵਨ ਹਨ। ਵਿਚਕਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਹਨ।

ਇਜ੍ਯਾਯੁਦ੍ਧਵਣਿਜ੍ਯਾਭਿਰ੍ ਵਰ੍ਤਯਨ੍ਤੋ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ ਤੇषਾਂ ਸਂਵ੍ਯਵਹਾਰੋ ऽਯਂ ਵਰ੍ਤਤੇ ऽਤ੍ਰ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍

ਉਹ ਯਜਨਾ, ਯੁੱਧ ਤੇ ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਆਪਸੀ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਇੱਥੇ ਚਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਤੁ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ ਸਂਕਲ੍ਪਸ਼੍ਚਾਭਿਮਾਨਸ਼੍ ਚ ਆਸ਼੍ਰਮਾਣਾਂ ਯਥਾਵਿਧਿ

ਧਰਮ, ਧਨ ਤੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ, ਹਰ ਵਰਗ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਨਿਸ਼ਚੇ ਤੇ ਮਾਣ ਨਾਲ, ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।

ਇਹ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਪਵਰ੍ਗਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਰ੍ਯਤ੍ਰ ਮਾਨੁषੀ ਤੇषਾਂ ਚ ਯੁਗਕਰ੍ਮਾਣਿ ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਾਃ

ਇੱਥੇ ਮਨੁੱਖੀ ਕਰਮ ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਯੁਗਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਹੋਰ ਥਾਂ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।

ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਥਿਤਿਃ ਕਿਂਪੁਰੁषੇ ਨृਣਾਮ੍ ਸੁਵਰ੍ਣਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ ਚ ਨਰਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰਸੋਪਮਾਃ

ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਪੁਰਸ਼ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਅਪਸਰਾ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ।

ਅਨਾਮਯਾ ਹ੍ਯਸ਼ੋਕਾਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਸ਼ਿਵਭਾਵਿਤਾਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸਤ੍ਤ੍ਵਾਸ਼੍ ਚ ਹੇਮਾਭਾਃ ਸਦਾਰਾਃ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਭੋਜਨਾਃ

ਉਹ ਸਭ ਰੋਗ ਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸ਼ਿਵ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਤੇ ਪਲਕਸ਼ ਦੇ ਫਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।

ਮਹਾਰਜਤਸਂਕਾਸ਼ਾ ਹਰਿਵਰ੍षੇ ऽਪਿ ਮਾਨਵਾਃ ਦੇਵਲੋਕਾਚ੍ਚ੍ਯੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਕਾਰਾਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ

ਹਰਿਵਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਲੋਕ ਵੱਡੇ ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਲੋਕ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ ਹਨ।

ਹਰਂ ਯਜਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਂ ਪਿਬਨ੍ਤੀਕ੍ਸ਼ੁਰਸਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ ਨ ਜਰਾ ਬਾਧਤੇ ਤੇਨ ਨ ਚ ਜੀਰ੍ਯਨ੍ਤਿ ਤੇ ਨਰਾਃ

ਉਹ ਹਰੇ, ਸਭ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸੁੱਚਾ ਕਣਕਾ ਰਸ ਪੀਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਤੇ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਬੁਢ਼ੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।

ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਤ੍ਰ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ ਮਧ੍ਯਮਂ ਯਨ੍ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵਰ੍षਮਿਲਾਵृਤਮ੍

ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਜੀਵਦੇ ਹਨ। ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਖੇਤਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੈਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਇਲਾਵ੍ਰਿਤ ਹੈ।