ਉਪੇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਮੁਖੈਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੈਃ ਪੂਜਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਂਕਰਃ ਵਿਭਕ੍ਤਚਾਰੁਸ਼ਿਖਰਂ ਯਤ੍ਰ ਤਚ੍ਛਙ੍ਖਵਰ੍ਚਸਮ੍
ਉਥੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਚੋਟੀ ਵੰਡੀ ਹੋਈ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਅੰਦਰ ਸ਼ੰਖ ਵਰਗਾ ਚਮਕ ਹੈ।
ਕੈਲਾਸੋ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਜਸ੍ਯ ਕੁਬੇਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਨਿਵਾਸਃ ਕੋਟਿਯਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਤਥਾਨ੍ਯੇषਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਕੈਲਾਸ ਕੁਬੇਰ, ਜੋ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਘਰ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਯਕਸ਼ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਵੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਭਵਸ੍ਯਾਯਤਨਂ ਮਹਤ੍ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਯਤਨੇ ਸੋਮਃ ਸਦਾਸ੍ਤੇ ਸਗਣੋ ਹਰਃ
ਉਥੇ ਵੀ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਭਵ ਦਾ ਵੱਡਾ ਮੰਦਰ ਹੈ। ਉਸ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੋਮਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਹਰਾ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਮਨ੍ਦਾਕਿਨੀ ਨਾਮ ਨਲਿਨੀ ਵਿਪੁਲੋਦਕਾ ਸੁਵਰ੍ਣਮਣਿਸੋਪਾਨਾ ਕੁਬੇਰਸ਼ਿਖਰੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਉਥੇ ਮੰਦਾਕਿਨੀ ਨਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਨਲਿਨੀ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਦਾ ਪਾਣੀ ਬਹੁਤ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਮਣੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸੀੜ੍ਹੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਇਹ ਕੁਬੇਰ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਜਾਂਬੂਨਦਮਯੈਃ ਪਦ੍ਮੈਰ੍ ਗਨ੍ਧਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤੈਃ ਨੀਲਵੈਡੂਰ੍ਯਪਤ੍ਰੈਸ਼੍ ਚ ਗਨ੍ਧੋਪੇਤੈਰ੍ਮਹੋਤ੍ਪਲੈਃ
ਇਹ ਨਦੀ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ਬੂ, ਛੂਹ ਤੇ ਹੋਰ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ, ਨੀਲੇ ਵੈਡੂਰੀ ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਸੁਗੰਧਤ ਉਤਪਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਤਥਾ ਕੁਮੁਦषਣ੍ਡੈਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਪਦ੍ਮੈਰ੍ ਅਲਂਕृਤਾ ਯਕ੍ਸ਼ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਨਾਰੀਭਿਰ੍ ਅਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ ਚ ਸੇਵਿਤਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁਮੁਦ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਨਾਰੀਆਂ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵਦਾਨਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਕਿਨ੍ਨਰੈਃ ਉਪਸ੍ਪृष੍ਟਜਲਾ ਪੁਣ੍ਯਾ ਨਦੀ ਮਨ੍ਦਾਕਿਨੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਮੰਦਾਕਿਨੀ ਨਦੀ, ਜਿਸਦਾ ਪਾਣੀ ਦੇਵ, ਦਾਨਵ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਰਾਖਸ਼ ਤੇ ਕਿਨਨਰ ਵਲੋਂ ਛੂਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚੋਤ੍ਤਰਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਤੁ ਭਵਸ੍ਯਾਯਤਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ ਵੈਡੂਰ੍ਯਮਣਿਸਮ੍ਪਨ੍ਨਂ ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਸ਼ਙ੍ਕਰੋ ऽਵ੍ਯਯਃ
ਇਸ ਨਦੀ ਦੇ ਉੱਤਰਲੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਭਵ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਮੰਦਰ ਹੈ, ਜੋ ਵੈਡੂਰੀ ਮਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਥੇ ਅਟੱਲ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਕਨਕਨਨ੍ਦਾਯਾਸ੍ ਤੀਰੇ ਵੈ ਪ੍ਰਾਚਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਵਨਂ ਦ੍ਵਿਜਸਹਸ੍ਰਾਢ੍ਯਂ ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਸਮਾਕੁਲਮ੍
ਸੋਨੇ ਦੀ ਨੰਦਾ ਨਦੀ ਦੇ ਪੂਰਬ ਤੇ ਦੱਖਣ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਜੰਗਲ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਪੰਛੀ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਸਗਣਃ ਸਾਮ੍ਬਃ ਕ੍ਰੀਡਤੇ ऽਦ੍ਰਿਸਮੇ ਗृਹੇ ਨਨ੍ਦਾਯਾਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਤੀਰੇ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਵੈ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸ਼੍ਰਿਤੇ
ਉਥੇ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਅੰਬਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਵਰਗੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦੇ ਹਨ, ਨੰਦਾ ਨਦੀ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਝੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਪੁਰਂ ਰੁਦ੍ਰਪੁਰੀ ਨਾਮ ਨਾਨਾਪ੍ਰਾਸਾਦਸਂਕੁਲਮ੍ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਸ਼ਤਧਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯ੍ ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਚਾਮ੍ਬਯਾ ਸਹ
ਉਥੇ ਰੁਦਰਪੁਰੀ ਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਹਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਥੇ ਵੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੌ ਵਾਰੀ ਵਧਾ ਕੇ, ਅੰਬਾ ਦੇ ਨਾਲ ਖੇਡਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਰੀਡਤੇ ਸਗਣਃ ਸਾਮ੍ਬਸ੍ ਤਚ੍ਛਿਵਾਲਯਮ੍ ਉਚ੍ਯਤੇ ਏਵਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਰ੍ਵਸ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਤੁ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਅੰਬਾ ਦੇ ਨਾਲ ਖੇਡਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਮੰਦਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਰਵ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਹਜ਼ਾਰ ਮੰਦਰ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤਿਦ੍ਵੀਪੇ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪਰ੍ਵਤੇषੁ ਵਨੇषੁ ਚ ਨਦੀਨਦਤਟਾਕਾਨਾਂ ਤੀਰੇष੍ਵਰ੍ਣਵਸਂਧਿषੁ
ਹਰੇਕ ਟਾਪੂ ਤੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਨਦੀਆਂ, ਝੀਲਾਂ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਥਾਵਾਂ ਤੇ।
ਨਦ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਬਹਵਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਸਦਾ ਬਹੁਜਲਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ ਸਰੋਵਰੇਭ੍ਯਃ ਸਮ੍ਭੂਤਾਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਸਂਖ੍ਯਾਤਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਕਈ ਨਦੀਆਂ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਝੀਲਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜੀਆਂ, ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ।
ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਚੋਤ੍ਤਰਪ੍ਰਭਵਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਗ੍ਰਾਃ ਪਵਿਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਤਿਵਰ੍षਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀਆਂ, ਉੱਤਰ ਤੋਂ ਉਪਜੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ, ਪੱਛਮ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਤੇ ਹਰ ਸਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਆਕਾਸ਼ਾਂਭੋਨਿਧਿਰ੍ ਯੋ ऽਸੌ ਸੋਮ ਇਤ੍ਯਭਿਧੀਯਤੇ ਆਧਾਰਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਦੇਵਾਨਾਮਮृਤਾਕਰਃ
ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਜਿਸਨੂੰ ਸੋਮਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ, ਦੇਵਾਂ ਲਈ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾ ਪੁਣ੍ਯੋਦਾ ਨਦੀ ਤ੍ਵਾਕਾਸ਼ਗਾਮਿਨੀ ਸਪ੍ਤਮੇਨਾਨਿਲਪਥਾ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾ ਚਾਮृਤੋਦਕਾ
ਉਸ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਨਦੀ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਸਤਵੀਂ, ਹਵਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਅਮਰਤਾ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਸਾ ਜ੍ਯੋਤੀਂष੍ਯਨੁਵਰ੍ਤਨ੍ਤੀ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਗਣਨਿषੇਵਿਤਾ ਤਾਰਾਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਨਭਸਸ਼੍ ਚ ਸਮਾਯੁਤਾ
ਇਹ ਨਦੀ ਚਾਨਣ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਚਾਨਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਵਲੋਂ ਸੇਵਿਤ, ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਲੱਖਾਂ-ਕੋਟੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਪਰਿਵਰ੍ਤਤ੍ਯਹਰਹੋ ਯਥਾ ਸੋਮਸ੍ਤਥੈਵ ਸਾ ਚਤ੍ਵਾਰ੍ਯਸ਼ੀਤਿਸ਼੍ ਚ ਤਥਾ ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਓਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਵੀ ਚੌਰਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਉੱਭਰਦੀ ਹੈ।
ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਮਹਾਮੇਰੁਃ ਸ਼੍ਰੀਕਣ੍ਠਾਕ੍ਰੀਡਕੋਮਲਃ ਤਤ੍ਰਾਸੀਨੋ ਯਤਃ ਸ਼ਰ੍ਵਃ ਸਾਮ੍ਬਃ ਸਹ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰੈਃ
ਵੱਡਾ ਮੇਰੂ ਪਰਵਤ, ਜੋ ਸ਼੍ਰੀਕੰਠ ਦੇ ਖੇਡਣ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ ਵਾਂਗ ਸੁਹਣਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਯੋਜਨਾਂ ਤਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਸ਼ਰਵ, ਅੰਬਾ ਅਤੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਹਨ।
ਕ੍ਰੀਡਤੇ ਸੁਚਿਰਂ ਕਾਲਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਜਲਾ ਸ਼ਿਵਾ ਗਿਰਿਂ ਮੇਰੁਂ ਨਦੀ ਪੁਣ੍ਯਾ ਸਾ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਉੱਥੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਖੇਡਦੇ ਹਨ; ਉੱਥੋਂ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਨਦੀ ਮੇਰੂ ਪਰਵਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮ ਕੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਵਿਭਜ੍ਯਮਾਨਸਲਿਲਾ ਸਾ ਜਵੇਨਾਨਿਲੇਨ ਚ ਮੇਰੋਰਨ੍ਤਰਕੂਟੇषੁ ਨਿਪਪਾਤ ਚਤੁਰ੍ष੍ਵਪਿ
ਉਸ ਦੇ ਪਾਣੀ, ਹਵਾ ਦੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੰਡੇ ਹੋਏ, ਮੇਰੂ ਦੇ ਚਾਰ ਅੰਦਰਲੇ ਚੋਟੀਾਂ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਸਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਦ੍ਰੀਨ੍ਪ੍ਰਵਿਭਾਗਸ਼ਃ ਨਿਯੋਗਾਦ੍ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਸਾ ਮਹਾਰ੍ਣਵਮ੍
ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਾਰੇ ਪਰਵਤਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵਹਿ ਗਈ।
ਅਸ੍ਯਾ ਵਿਨਿਰ੍ਗਤਾ ਨਦ੍ਯਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਦ੍ਵੀਪਾਦ੍ਰਿਵਰ੍षੇषੁ ਬਹਵਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਸੈਂਕੜੇ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਦੀਆਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਟਾਪੂਆਂ, ਪਰਵਤਾਂ ਤੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਨਦ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਸਂਖ੍ਯਾਤਾ ਗਙ੍ਗਾ ਯਦ੍ਗਾਙ੍ਗਤਾਮ੍ਬਰਾਤ੍ ਕੇਤੁਮਾਲੇ ਨਰਾਃ ਕਾਲਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਨਸਭੋਜਨਾਃ
ਅਣਗਿਣਤ ਛੋਟੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਕੇਤੁਮਾਲਾ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਕਾਲੇ ਹਨ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਪਨਸ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚੋਤ੍ਪਲਵਰ੍ਣਾਭਾ ਜੀਵਿਤਂ ਚਾਯੁਤਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ਭਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ ਚ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ਼ੁਸਂਨਿਭਾਃ
ਉਥੇ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਰੰਗਤ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਭਦ੍ਰਾਸ਼ਵ ਵਿਚ ਔਰਤਾਂ ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟੀਆਂ ਹਨ।
ਕਾਲਾਮ੍ਰਭੋਜਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਰਾਤਙ੍ਕਾ ਰਤਿਪ੍ਰਿਯਾਃ ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਸ਼ਿਵਭਾਵਿਤਾਃ
ਸਾਰੇ ਕਾਲਾ ਆਮ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਕੋਈ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ, ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।
ਹਿਰਣ੍ਮਯਾ ਇਵਾਤ੍ਯਰ੍ਥਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਾਰ੍ਪਿਤਚੇਤਸਃ ਤਥਾ ਰਮਣਕੇ ਜੀਵਾ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਫਲਭੋਜਨਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਮਣਕ ਵਿਚ ਲੋਕ ਵਟ ਦੇ ਫਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਾਨਿ ਦਸ਼ਪਞ੍ਚ ਚ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਿਵਧ੍ਯਾਨਪਰਾਯਣਾਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਵਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।
ਹੈਰਣ੍ਮਯਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਹਿਰਣ੍ਮਯਵਨਾਸ਼੍ਰਯਾਃ ਏਕਾਦਸ਼ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਾਨਿ ਦਸ਼ਪਞ੍ਚ ਚ
ਉਹ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਗਿਆਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜ ਹੈ।