ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਯਦੁਤ੍ਤਰਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਪਿਤ੍ਰਾ ਦਤ੍ਤਂ ਹਿਰਣ੍ਮਤੇ ਯਦੁਤ੍ਤਰਂ ਸ਼ृਙ੍ਗਵਰ੍षਂ ਪਿਤਾ ਤਤ੍ਕੁਰਵੇ ਦਦੌ
ਉੱਤਰ ਵਾਲਾ ਸ਼੍ਵੇਤ ਖੇਤਰ ਪਿਤਾ ਨੇ ਹਿਰਣਮਯ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉੱਤਰ ਵਾਲਾ ਸ਼੍ਰਿੰਗਵਰਸ਼ ਪਿਤਾ ਨੇ ਕੁਰੁ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਰ੍षਂ ਮਾਲ੍ਯਵਤਂ ਚਾਪਿ ਭਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਵਰ੍षਂ ਤੁ ਕੇਤੁਮਾਲਾਯ ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍
ਮਾਲ੍ਯਵਤ ਖੇਤਰ ਭਦ੍ਰਾਸ਼ਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਗੰਧਮਾਦਨ ਖੇਤਰ ਕੇਤੁਮਾਲਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਇਤ੍ਯੇਤਾਨਿ ਮਹਾਨ੍ਤੀਹ ਨਵ ਵਰ੍षਾਣਿ ਭਾਗਸ਼ਃ ਆਗ੍ਨੀਧ੍ਰਸ੍ਤੇषੁ ਵਰ੍षੇषੁ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ੍ਤਾਨਭਿषਿਚ੍ਯ ਵੈ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਨੌ ਵੱਡੇ ਖੇਤਰ ਵੰਡੇ ਗਏ; ਆਗਨੀਧ੍ਰ ਨੇ ਹਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਯਥਾਕ੍ਰਮਂ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਤਤਸ੍ਤੁ ਤਪਸਿ ਸ੍ਥਿਤਃ ਤਪਸਾ ਭਾਵਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਨਿਰਤਸ੍ਤ੍ਵਭੂਤ੍
ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਫਿਰ ਤਪ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ; ਤਪ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਸਵਾਧਿਆਇ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਨਿਰਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ ਛਿਵਧ੍ਯਾਨਰਤਸ੍ ਤ੍ਵਭੂਤ੍ ਯਾਨਿ ਕਿਂਪੁਰੁषਾਦ੍ਯਾਨਿ ਵਰ੍षਾਣ੍ਯष੍ਟੌ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ
ਸਵਾਧਿਆਇ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗ ਗਿਆ; ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਇਹ ਅੱਠ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਸ੍ਵਭਾਵਤਃ ਸਿਦ੍ਧਿਃ ਸੁਖਪ੍ਰਾਯਾ ਹ੍ਯਯਤ੍ਨਤਃ ਵਿਪਰ੍ਯਯੋ ਨ ਤੇष੍ਵਸ੍ਤਿ ਜਰਾਮृਤ੍ਯੁਭਯਂ ਨ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਅਨੁਸਾਰ, ਲੋਕ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਤੇ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਯਤਨ ਦੇ ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁਖ-ਸੁਖ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਨਾ ਉਮਰ ਤੇ ਮੌਤ ਆਉਂਦੀ।
ਧਰ੍ਮਾਧਰ੍ਮੌ ਨ ਤੇष੍ਵਾਸ੍ਤਾਂ ਨੋਤ੍ਤਮਾਧਮਮਧ੍ਯਮਾਃ ਨ ਤੇष੍ਵਸ੍ਤਿ ਯੁਗਾਵਸ੍ਥਾ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇष੍ਵष੍ਟਸੁ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਨਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਨਾ ਅਧਰਮ; ਨਾ ਉੱਚਾ, ਨਾ ਹੇਠਲਾ, ਨਾ ਮੱਧਮ; ਉਹਨਾਂ ਅੱਠ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਰੁਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਮृਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਜਙ੍ਗਮਾਃ ਸ੍ਥਾਵਰਾਸ੍ ਤਥਾ ਭਕ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਾਸਂਗਿਕਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤੇषੁ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇषੁ ਯਾਨ੍ਤਿ ਤੇ
ਰੁਦ੍ਰ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੰਗਲੀਆਂ ਤੇ ਅਡੋਲ ਜੀਵ, ਜੋ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਭਗਤ ਤੇ ਆਮ ਲੋਕ, ਉਹ ਸਭ ਉਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਹਿਤਾਯ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਚਾष੍ਟਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਤੇषਾਂ ਮਹਾਦੇਵਃ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਕੁਰੁਤੇ ਸਦਾ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਇਹ ਅੱਠ ਖੇਤਰ ਬਣਾਏ; ਉੱਥੇ ਮਹਾਦੇਵ ਸਦਾ ਆਪਣਾ ਸਨਮੁਖਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹृਦਿ ਮਹਾਦੇਵਮ੍ ਅष੍ਟਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਨਿਵਾਸਿਨਃ ਸੁਖਿਨਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਤੇषਾਂ ਸ ਏਵੇਹ ਪਰਾ ਗਤਿਃ
ਆਠ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਵਾਸੀ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਹੀ ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਜਿਲ ਹੈ।
ਨਾਭੇਰ੍ਨਿਸਰ੍ਗਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਹਿਮਾਙ੍ਕੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਬੋਧਤ ਨਾਭਿਸ੍ਤ੍ਵਜਨਯਤ੍ਪੁਤ੍ਰਂ ਮੇਰੁਦੇਵ੍ਯਾਂ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਨਾਭੀ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਸੁਣੋ। ਨਾਭੀ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਬੁਧੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੁਦੇਵੀ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਣਿਆ।
ऋषਭਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪੂਜਿਤਮ੍ ऋषਭਾਦ੍ਭਰਤੋ ਜਜ੍ਞੇ ਵੀਰਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਾਗ੍ਰਜਃ
ਉਹ ਰਿਸ਼ਭ ਸੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਖਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਰਿਸ਼ਭ ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ।
ਸੋ ऽਭਿषਿਚ੍ਯਾਥ ऋषਭੋ ਭਰਤਂ ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍ਸਲਃ ਜ੍ਞਾਨਵੈਰਾਗ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਜਿਤ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮਹੋਰਗਾਨ੍
ਰਿਸ਼ਭ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ; ਗਿਆਨ ਤੇ ਵੈਰਾਗ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ।
ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾਤ੍ਮਨਿ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਨਗ੍ਨੋ ਜਟੀ ਨਿਰਾਹਾਰਸ਼੍ ਚੀਰੀ ਧ੍ਵਾਨ੍ਤਗਤੋ ਹਿ ਸਃ
ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਉਹ ਨੰਗਾ, ਜਟਾਧਾਰੀ, ਬਿਨਾ ਖਾਣ-ਪੀਂਣ, ਛਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਨਿਰਾਸ਼ਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਸਂਦੇਹਃ ਸ਼ੈਵਮਾਪ ਪਰਂ ਪਦਮ੍ ਹਿਮਾਦ੍ਰੇਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਵਰ੍षਂ ਭਰਤਾਯ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਉਹ ਇੱਛਾ ਤੇ ਸੰਦੇਹ ਛੱਡ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਹਿਮਾਚਲ ਦਾ ਦੱਖਣੀ ਖੇਤਰ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੁ ਭਾਰਤਂ ਵਰ੍षਂ ਤਸ੍ਯ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵਿਦੁਰ੍ਬੁਧਾਃ ਭਰਤਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਸੁਮਤਿਰ੍ਨਾਮ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਇਸ ਲਈ, ਵਿਦਵਾਨ ਲੋਕ ਉਸ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਭਾਰਤ ਖੇਤਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਭਾਰਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਮਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ।
ਬਭੂਵ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਦ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਭਰਤਃ ਸਂਨ੍ਯਵੇਸ਼ਯਤ੍ ਪੁਤ੍ਰਸਂਕ੍ਰਾਮਿਤਸ਼੍ਰੀਕੋ ਵਨਂ ਰਾਜਾ ਵਿਵੇਸ਼ ਸਃ
ਉਸ ਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਭਰਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ, ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਅਸ੍ਯ ਦ੍ਵੀਪਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਮੇਰੁਰ੍ ਨਾਮ ਮਹਾਗਿਰਿਃ ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਮਯੈਃ ਸ਼ृਙ੍ਗੈਃ ਸ੍ਥਿਤਃ ਸ੍ਥਿਤਿਮਤਾਂ ਵਰਃ
ਇਸ ਟਾਪੂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਹਾਂ ਪਹਾੜ ਮੇਰੂ ਖੜਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਚੋਟੀਅਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਥਿਰ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰਮ੍ ਉਤ੍ਸੇਧੇਨ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਃ षੋਡਸ਼ਾਧਸ੍ਤਾਦ੍ ਵਿਸ੍ਤृਤਃ षੋਡਸ਼ੈਵ ਤੁ
ਇਸ ਦੀ ਉਚਾਈ ਚੌਰਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਇਕਾਈਆਂ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਪਹਾੜ ਸोल੍ਹ ਹਜ਼ਾਰ ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਸोल੍ਹ ਹਜ਼ਾਰ ਚੌੜਾਈ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸ਼ਰਾਵਵਤ੍ ਸਂਸ੍ਥਿਤਤ੍ਵਾਦ੍ ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਨ੍ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਵਿਸ੍ਤृਤਃ ਵਿਸ੍ਤਾਰਾਤ੍ ਤ੍ਰਿਗੁਣਸ਼੍ ਚਾਸ੍ਯ ਪਰਿਣਾਹੋ ऽਨੁਮਣ੍ਡਲਃ
ਇਹ ਪਹਾੜ ਉਲਟੇ ਪਿਆਲੇ ਵਾਂਗ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਬਤੀਸ ਹਜ਼ਾਰ ਚੌੜਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਘੇਰਾ ਚੌੜਾਈ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਹੈ।
ਹੈਮੀਕृਤੋ ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਸ਼ੁਭਾਙ੍ਗਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨੇਨ ਚ ਧਤ੍ਤੂਰਪੁष੍ਪਸਂਕਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਨਿਕੇਤਨਃ
ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੀਰ ਦੀ ਛੁਹ ਨਾਲ ਇਹ ਪਹਾੜ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਧੱਤੂਰੇ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ ਰੰਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਘਰ ਹੈ।
ਕ੍ਰੀਡਾਭੂਮਿਸ਼੍ ਚ ਦੇਵਾਨਾਮ੍ ਅਨੇਕਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਸਂਯੁਤਃ ਲਕ੍ਸ਼ਯੋਜਨ ਆਯਾਮਸ੍ ਤਸ੍ਯੈਵਂ ਤੁ ਮਹਾਗਿਰੇਃ
ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖੇਡ-ਥਾਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਣਗਣੇ ਅਚੰਭੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਮਹਾਂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃ षੋਡਸ਼ਸਾਹਸ੍ਰਂ ਯੋਜਨਾਨਿ ਕ੍ਸ਼ਿਤੇਰਧਃ ਸ਼ੇषਂ ਚੋਪਰਿ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਧਰਾਯਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ृਙ੍ਗਿਣਃ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਇਹ ਪਹਾੜ ਸੋਲ੍ਹ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਪਰ ਵੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਸ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਬਾਕੀ ਹਨ।
ਮੂਲਾਯਾਮਪ੍ਰਮਾਣਂ ਤੁ ਵਿਸ੍ਤਾਰਾਨ੍ ਮੂਲਤੋ ਗਿਰੇਃ ਊਚੁਰ੍ਵਿਸ੍ਤਾਰਮਸ੍ਯੈਵ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਮੂਲਤੋ ਗਿਰੇਃ
ਇਸ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਅਣਮਾਪ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਨੀਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਦੋ ਗੁਣਾ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਤਃ ਪਦ੍ਮਰਾਗਾਭੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਹੇਮਸਨ੍ਨਿਭਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਨੀਲਸਂਕਾਸ਼ ਉਤ੍ਤਰੇ ਵਿਦ੍ਰੁਮਪ੍ਰਭਃ
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਇਹ ਪਹਾੜ ਪਦਮਰਾਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਨੀਲਮ ਵਾਂਗ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਲਾਲ ਮਣੀ ਵਾਂਗ ਰੌਸ਼ਨ ਹੈ।
ਅਮਰਾਵਤੀ ਪੂਰ੍ਵਭਾਗੇ ਨਾਨਾਪ੍ਰਾਸਾਦਸਂਕੁਲਾ ਨਾਨਾਦੇਵਗਣੈਃ ਕੀਰ੍ਣਾ ਮਣਿਜਾਲਸਮਾਵृਤਾ
ਪੂਰਬ ਪਾਸੇ ਅਮਰਾਵਤੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਹਲ ਹਨ, ਅਨੇਕਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਣੀਆਂ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਗੋਪੁਰੈਰ੍ਵਿਵਿਧਾਕਾਰੈਰ੍ ਹੇਮਰਤ੍ਨਵਿਭੂषਿਤੈਃ ਤੋਰਣੈਰ੍ ਹੇਮਚਿਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਮਣਿਕॢਪ੍ਤੈਃ ਪਥਿ ਸ੍ਥਿਤੈਃ
ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਕਾਰ ਦੇ ਗੇਟ ਹਨ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਚਿੱਤਰਾਂ ਤੇ ਮਣੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਤੋਰਣਾਂ ਹਨ।
ਸਂਲਾਪਾਲਾਪਕੁਸ਼ਲੈਃ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤੈਃ ਸ੍ਤਨਭਾਰਵਿਨਮ੍ਰੈਸ਼੍ ਚ ਮਦਘੂਰ੍ਣਿਤਲੋਚਨੈਃ
ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਬੋਲ-ਚਾਲ ਅਤੇ ਹਾਸ-ਮਜ਼ਾਕ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਲੋਕ ਹਨ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਸਤਨ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਝੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮਦ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਸਹਸ੍ਰੈਃ ਸਮਾਕੀਰ੍ਣਾ ਚਾਪ੍ਸਰੋਭਿਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ ਦੀਰ੍ਘਿਕਾਭਿਰ੍ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਭਿਃ ਫੁਲ੍ਲਾਮ੍ਭੋਰੁਹਸਂਕੁਲੈਃ
ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਹਰੇਕ ਪਾਸੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਲੱਖਣ ਝੀਲਾਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕੰਵਲੇ ਹਨ।
ਹੇਮਸੋਪਾਨਸਂਯੁਕ੍ਤੈਰ੍ ਹੇਮਸੈਕਤਰਾਸ਼ਿਭਿਃ ਨੀਲੋਤ੍ਪਲੈਸ਼੍ਚੋਤ੍ਪਲੈਸ਼੍ ਚ ਹੈਮੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸੁਗਨ੍ਧਿਭਿਃ
ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਸੀੜੀਆਂ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਰੇਤ ਦੇ ਢੇਰ, ਨੀਲੇ ਕੰਵਲੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੰਵਲੇ, ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਸੋਨੇ ਦੇ ਫੁੱਲ ਹਨ।