ਰੁਦ੍ਰਾਰ੍ਚਨਰਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਪਰਾਯਣਾਃ ਅਨ੍ਯੇ ਚ ਪੁष੍ਕਰਦ੍ਵੀਪੇ ਪ੍ਰਜਾਤਾਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰਦੀਪ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਸ਼੍ ਚ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਭਾਵਾਮृਤਸੁਖੋਤ੍ਕਟਾਃ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਭਗਤੀ ਦੇ ਸੁਖ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।
ਆਗ੍ਨੀਧ੍ਰਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਦਾਯਾਦਂ ਕਾਮ੍ਯਪੁਤ੍ਰਂ ਮਹਾਬਲਮ੍ ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤੋ ऽਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਦ੍ਵੈ ਜਂਬੂਦ੍ਵੀਪੇਸ਼੍ਵਰਂ ਨृਪਃ
ਆਗਨੀਧ੍ਰ, ਕਾਮਿਆ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤਰ, ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ ਨੇ ਜੰਬੂਦੀਪ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਸੋ ऽਤੀਵ ਭਵਭਕ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਤਪਸ੍ਵੀ ਤਰੁਣਃ ਸਦਾ ਭਵਾਰ੍ਚਨਰਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਗੋਮਾਨ੍ਧੀਮਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਰ੍षਭਾਃ
ਉਹ ਭਵ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਗਤ, ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਤਪਸੀ, ਭਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਰਹਿੰਦੇ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਗੋਮਾਨ, ਧੀਮਾਨ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਦ੍ਵਿਜਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕਰਦੇ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾ ਬਭੂਵੁਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸਮਾ ਨਵ ਸਰ੍ਵੇ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਦੇਵਪਰਾਯਣਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਨੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਵਰਗੇ ਸਨ। ਸਭ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਭਗਤ ਅਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਨਾਭਿਰ੍ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਕਿਂਪੁਰੁषੋ ऽਨੁਜਃ ਹਰਿਵਰ੍षਸ੍ਤृਤੀਯਸ੍ਤੁ ਚਤੁਰ੍ਥੋ ਵੈ ਤ੍ਵਿਲਾਵृਤਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਾਭੀ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਸੀ; ਤੀਜਾ ਹਰੀਵਰਸ਼, ਚੌਥਾ ਇਲਾਵ੍ਰਿਤ।
ਰਮ੍ਯਸ੍ਤੁ ਪਞ੍ਚਮਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਹਿਰਣ੍ਮਾਨ੍ षष੍ਠ ਉਚ੍ਯਤੇ ਕੁਰੁਸ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤਮਸ੍ਤੇषਾਂ ਭਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਮਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਪੰਜਵਾਂ ਰਮਿਆ, ਛੇਵਾਂ ਹਿਰਣਮਾਨ, ਸਤਵਾਂ ਕੁਰੂ, ਅਠਵਾਂ ਭਦਰਾਸ਼ਵ।
ਨਵਮਃ ਕੇਤੁਮਾਲਸ੍ਤੁ ਤੇषਾਂ ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਨਿਬੋਧਤ ਨਾਭੇਸ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਵਰ੍षਂ ਹੇਮਾਖ੍ਯਂ ਤੁ ਪਿਤਾ ਦਦੌ
ਨੌਵਾਂ ਕੇਤੁਮਾਲ ਸੀ। ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਸੁਣੋ। ਨਾਭੀ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੇਮ ਨਾਮ ਦਾ ਖੇਤਰ ਪਿਤਾ ਨੇ ਦਿੱਤਾ।
ਹੇਮਕੂਟਂ ਤੁ ਯਦ੍ਵਰ੍षਂ ਦਦੌ ਕਿਂਪੁਰੁषਾਯ ਸਃ ਨੈषਧਂ ਯਤ੍ਸ੍ਮृਤਂ ਵਰ੍षਂ ਹਰਯੇ ਤਤ੍ਪਿਤਾ ਦਦੌ
ਉਸ ਨੇ ਹੇਮਕੂਟਾ ਵਾਲਾ ਖੇਤਰ ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਨੈਸ਼ਧ ਖੇਤਰ, ਜੋ ਹਰਿ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਇਲਾਵृਤਾਯ ਪ੍ਰਦਦੌ ਮੇਰੁਰ੍ਯਤ੍ਰ ਤੁ ਮਧ੍ਯਮਃ ਨੀਲਾਚਲਾਸ਼੍ਰਿਤਂ ਵਰ੍षਂ ਰਮ੍ਯਾਯ ਪ੍ਰਦਦੌ ਪਿਤਾ
ਉਸ ਨੇ ਇਲਾਵ੍ਰਿਤ ਖੇਤਰ, ਜਿੱਥੇ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਨੀਲਾਚਲ ਦੇ ਪਾਸ ਸੁਹਣਾ ਖੇਤਰ ਵੀ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਯਦੁਤ੍ਤਰਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਪਿਤ੍ਰਾ ਦਤ੍ਤਂ ਹਿਰਣ੍ਮਤੇ ਯਦੁਤ੍ਤਰਂ ਸ਼ृਙ੍ਗਵਰ੍षਂ ਪਿਤਾ ਤਤ੍ਕੁਰਵੇ ਦਦੌ
ਉੱਤਰ ਵਾਲਾ ਸ਼੍ਵੇਤ ਖੇਤਰ ਪਿਤਾ ਨੇ ਹਿਰਣਮਯ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉੱਤਰ ਵਾਲਾ ਸ਼੍ਰਿੰਗਵਰਸ਼ ਪਿਤਾ ਨੇ ਕੁਰੁ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਰ੍षਂ ਮਾਲ੍ਯਵਤਂ ਚਾਪਿ ਭਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਵਰ੍षਂ ਤੁ ਕੇਤੁਮਾਲਾਯ ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍
ਮਾਲ੍ਯਵਤ ਖੇਤਰ ਭਦ੍ਰਾਸ਼ਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਗੰਧਮਾਦਨ ਖੇਤਰ ਕੇਤੁਮਾਲਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਇਤ੍ਯੇਤਾਨਿ ਮਹਾਨ੍ਤੀਹ ਨਵ ਵਰ੍षਾਣਿ ਭਾਗਸ਼ਃ ਆਗ੍ਨੀਧ੍ਰਸ੍ਤੇषੁ ਵਰ੍षੇषੁ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ੍ਤਾਨਭਿषਿਚ੍ਯ ਵੈ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਨੌ ਵੱਡੇ ਖੇਤਰ ਵੰਡੇ ਗਏ; ਆਗਨੀਧ੍ਰ ਨੇ ਹਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਯਥਾਕ੍ਰਮਂ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਤਤਸ੍ਤੁ ਤਪਸਿ ਸ੍ਥਿਤਃ ਤਪਸਾ ਭਾਵਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਨਿਰਤਸ੍ਤ੍ਵਭੂਤ੍
ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਫਿਰ ਤਪ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ; ਤਪ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਸਵਾਧਿਆਇ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਨਿਰਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ ਛਿਵਧ੍ਯਾਨਰਤਸ੍ ਤ੍ਵਭੂਤ੍ ਯਾਨਿ ਕਿਂਪੁਰੁषਾਦ੍ਯਾਨਿ ਵਰ੍षਾਣ੍ਯष੍ਟੌ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ
ਸਵਾਧਿਆਇ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗ ਗਿਆ; ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਇਹ ਅੱਠ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਸ੍ਵਭਾਵਤਃ ਸਿਦ੍ਧਿਃ ਸੁਖਪ੍ਰਾਯਾ ਹ੍ਯਯਤ੍ਨਤਃ ਵਿਪਰ੍ਯਯੋ ਨ ਤੇष੍ਵਸ੍ਤਿ ਜਰਾਮृਤ੍ਯੁਭਯਂ ਨ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਅਨੁਸਾਰ, ਲੋਕ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਤੇ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਯਤਨ ਦੇ ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁਖ-ਸੁਖ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਨਾ ਉਮਰ ਤੇ ਮੌਤ ਆਉਂਦੀ।
ਧਰ੍ਮਾਧਰ੍ਮੌ ਨ ਤੇष੍ਵਾਸ੍ਤਾਂ ਨੋਤ੍ਤਮਾਧਮਮਧ੍ਯਮਾਃ ਨ ਤੇष੍ਵਸ੍ਤਿ ਯੁਗਾਵਸ੍ਥਾ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇष੍ਵष੍ਟਸੁ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਨਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਨਾ ਅਧਰਮ; ਨਾ ਉੱਚਾ, ਨਾ ਹੇਠਲਾ, ਨਾ ਮੱਧਮ; ਉਹਨਾਂ ਅੱਠ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਰੁਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਮृਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਜਙ੍ਗਮਾਃ ਸ੍ਥਾਵਰਾਸ੍ ਤਥਾ ਭਕ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਾਸਂਗਿਕਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤੇषੁ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇषੁ ਯਾਨ੍ਤਿ ਤੇ
ਰੁਦ੍ਰ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੰਗਲੀਆਂ ਤੇ ਅਡੋਲ ਜੀਵ, ਜੋ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਭਗਤ ਤੇ ਆਮ ਲੋਕ, ਉਹ ਸਭ ਉਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਹਿਤਾਯ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਚਾष੍ਟਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਤੇषਾਂ ਮਹਾਦੇਵਃ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਕੁਰੁਤੇ ਸਦਾ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਇਹ ਅੱਠ ਖੇਤਰ ਬਣਾਏ; ਉੱਥੇ ਮਹਾਦੇਵ ਸਦਾ ਆਪਣਾ ਸਨਮੁਖਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹृਦਿ ਮਹਾਦੇਵਮ੍ ਅष੍ਟਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਨਿਵਾਸਿਨਃ ਸੁਖਿਨਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਤੇषਾਂ ਸ ਏਵੇਹ ਪਰਾ ਗਤਿਃ
ਆਠ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਵਾਸੀ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਹੀ ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਜਿਲ ਹੈ।
ਨਾਭੇਰ੍ਨਿਸਰ੍ਗਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਹਿਮਾਙ੍ਕੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਬੋਧਤ ਨਾਭਿਸ੍ਤ੍ਵਜਨਯਤ੍ਪੁਤ੍ਰਂ ਮੇਰੁਦੇਵ੍ਯਾਂ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਨਾਭੀ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਸੁਣੋ। ਨਾਭੀ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਬੁਧੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੁਦੇਵੀ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਣਿਆ।
ऋषਭਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪੂਜਿਤਮ੍ ऋषਭਾਦ੍ਭਰਤੋ ਜਜ੍ਞੇ ਵੀਰਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਾਗ੍ਰਜਃ
ਉਹ ਰਿਸ਼ਭ ਸੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਖਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਰਿਸ਼ਭ ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ।
ਸੋ ऽਭਿषਿਚ੍ਯਾਥ ऋषਭੋ ਭਰਤਂ ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍ਸਲਃ ਜ੍ਞਾਨਵੈਰਾਗ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਜਿਤ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮਹੋਰਗਾਨ੍
ਰਿਸ਼ਭ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ; ਗਿਆਨ ਤੇ ਵੈਰਾਗ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ।
ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾਤ੍ਮਨਿ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਨਗ੍ਨੋ ਜਟੀ ਨਿਰਾਹਾਰਸ਼੍ ਚੀਰੀ ਧ੍ਵਾਨ੍ਤਗਤੋ ਹਿ ਸਃ
ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਉਹ ਨੰਗਾ, ਜਟਾਧਾਰੀ, ਬਿਨਾ ਖਾਣ-ਪੀਂਣ, ਛਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਨਿਰਾਸ਼ਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਸਂਦੇਹਃ ਸ਼ੈਵਮਾਪ ਪਰਂ ਪਦਮ੍ ਹਿਮਾਦ੍ਰੇਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਵਰ੍षਂ ਭਰਤਾਯ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਉਹ ਇੱਛਾ ਤੇ ਸੰਦੇਹ ਛੱਡ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਹਿਮਾਚਲ ਦਾ ਦੱਖਣੀ ਖੇਤਰ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੁ ਭਾਰਤਂ ਵਰ੍षਂ ਤਸ੍ਯ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵਿਦੁਰ੍ਬੁਧਾਃ ਭਰਤਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਸੁਮਤਿਰ੍ਨਾਮ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਇਸ ਲਈ, ਵਿਦਵਾਨ ਲੋਕ ਉਸ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਭਾਰਤ ਖੇਤਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਭਾਰਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਮਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ।
ਬਭੂਵ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਦ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਭਰਤਃ ਸਂਨ੍ਯਵੇਸ਼ਯਤ੍ ਪੁਤ੍ਰਸਂਕ੍ਰਾਮਿਤਸ਼੍ਰੀਕੋ ਵਨਂ ਰਾਜਾ ਵਿਵੇਸ਼ ਸਃ
ਉਸ ਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਭਰਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ, ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਅਸ੍ਯ ਦ੍ਵੀਪਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਮੇਰੁਰ੍ ਨਾਮ ਮਹਾਗਿਰਿਃ ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਮਯੈਃ ਸ਼ृਙ੍ਗੈਃ ਸ੍ਥਿਤਃ ਸ੍ਥਿਤਿਮਤਾਂ ਵਰਃ
ਇਸ ਟਾਪੂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਹਾਂ ਪਹਾੜ ਮੇਰੂ ਖੜਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਚੋਟੀਅਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਥਿਰ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰਮ੍ ਉਤ੍ਸੇਧੇਨ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਃ षੋਡਸ਼ਾਧਸ੍ਤਾਦ੍ ਵਿਸ੍ਤृਤਃ षੋਡਸ਼ੈਵ ਤੁ
ਇਸ ਦੀ ਉਚਾਈ ਚੌਰਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਇਕਾਈਆਂ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਪਹਾੜ ਸोल੍ਹ ਹਜ਼ਾਰ ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਸोल੍ਹ ਹਜ਼ਾਰ ਚੌੜਾਈ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸ਼ਰਾਵਵਤ੍ ਸਂਸ੍ਥਿਤਤ੍ਵਾਦ੍ ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਨ੍ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਵਿਸ੍ਤृਤਃ ਵਿਸ੍ਤਾਰਾਤ੍ ਤ੍ਰਿਗੁਣਸ਼੍ ਚਾਸ੍ਯ ਪਰਿਣਾਹੋ ऽਨੁਮਣ੍ਡਲਃ
ਇਹ ਪਹਾੜ ਉਲਟੇ ਪਿਆਲੇ ਵਾਂਗ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਬਤੀਸ ਹਜ਼ਾਰ ਚੌੜਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਘੇਰਾ ਚੌੜਾਈ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਹੈ।