ਸ਼ਾਲ੍ਮਲਸ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਾਃ ਸਪ੍ਤ ਸੁਤਾਸ੍ਤੇ ਵੈ ਵਪੁष੍ਮਤਃ ਸ਼੍ਵੇਤਸ਼੍ ਚ ਹਰਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਜੀਮੂਤੋ ਰੋਹਿਤਸ੍ ਤਥਾ
ਸ਼ਾਲਮਲ ਦੀਪ ਦੇ ਸਤੋਂ ਰਾਜੇ ਵਪੁਸ਼ਮਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ: ਸ਼ਵੇਤ, ਹਰੀਤ, ਜੀਮੂਤ, ਰੋਹਿਤ,
ਵੈਦ੍ਯੁਤੋ ਮਾਨਸਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਪ੍ਰਭਃ ਸਪ੍ਤਮਸ੍ ਤਥਾ ਸ਼੍ਵੇਤਸ੍ਯ ਦੇਸ਼ਃ ਸ਼੍ਵੇਤਸ੍ਤੁ ਹਰਿਤਸ੍ਯ ਚ ਹਾਰਿਤਃ
ਵੈਦਯੁਤ, ਮਾਨਸ ਅਤੇ ਸਤਵਾਂ ਸੁਪ੍ਰਭ। ਸ਼ਵੇਤ ਦਾ ਖੇਤਰ ਸ਼ਵੇਤ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਹਾਰੀਤ ਦਾ ਹਾਰੀਤ ਨੂੰ।
ਜੀਮੂਤਸ੍ਯ ਚ ਜੀਮੂਤੋ ਰੋਹਿਤਸ੍ਯ ਚ ਰੋਹਿਤਃ ਵੈਦ੍ਯੁਤੋ ਵੈਦ੍ਯੁਤਸ੍ਯਾਪਿ ਮਾਨਸਸ੍ਯ ਚ ਮਾਨਸਃ
ਜੀਮੂਤ ਦਾ ਖੇਤਰ ਜੀਮੂਤ ਨੂੰ, ਰੋਹਿਤ ਦਾ ਰੋਹਿਤ ਨੂੰ, ਵੈਦਯੁਤ ਦਾ ਵੈਦਯੁਤ ਨੂੰ, ਮਾਨਸ ਦਾ ਮਾਨਸ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ।
ਸੁਪ੍ਰਭਃ ਸੁਪ੍ਰਭਸ੍ਯਾਪਿ ਸਪ੍ਤ ਵੈ ਦੇਸ਼ਲਾਞ੍ਛਕਾਃ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵੀਪੇ ਤੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪਾਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਸੁਪ੍ਰਭ ਦਾ ਖੇਤਰ ਸੁਪ੍ਰਭ ਨੂੰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਤੋਂ ਖੇਤਰ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਜੰਬੂਦੀਪ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਲਕਸ਼ਦੀਪ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗਾ।
ਸਪ੍ਤ ਮੇਧਾਤਿਥੇਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵੀਪੇਸ਼੍ਵਰਾ ਨृਪਾਃ ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਭਯਸ੍ਤੇषਾਂ ਸਪ੍ਤਵਰ੍षਾਣਿ ਤਾਨਿ ਵੈ
ਪਲਕਸ਼ਦੀਪ ਦੇ ਸਤੋਂ ਰਾਜੇ ਮੈਧਾਤਿਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸ਼ਾਂਤਭਯਾ ਸੀ। ਇਹ ਸਤੋਂ ਖੇਤਰ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਾਨ੍ਤਭਯਾਚ੍ਚੈਵ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰਸ੍ਤੁ ਸੁਖੋਦਯਃ ਆਨਨ੍ਦਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਿਵਸ਼੍ਚੈਵ ਕ੍ਸ਼ੇਮਕਸ਼੍ ਚ ਧ੍ਰੁਵਸ੍ ਤਥਾ
ਸ਼ਾਂਤਭਯਾ ਤੋਂ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰ, ਸੁਖੋਦਯ, ਆਨੰਦ, ਸ਼ਿਵ, ਕਸ਼ੇਮਕ ਅਤੇ ਧ੍ਰੁਵ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਤਾਨਿ ਤੇषਾਂ ਤੁ ਨਾਮਾਨਿ ਸਪ੍ਤਵਰ੍षਾਣਿ ਭਾਗਸ਼ਃ ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਾਨਿ ਤੈਸ੍ਤਾਨਿ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵੇ ऽਨ੍ਤਰੇ
ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਹੀ ਸਤੋਂ ਖੇਤਰ ਹਨ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਵਾਯੰਭੂ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬਣਾਏ।
ਮੇਧਾਤਿਥੇਸ੍ਤੁ ਪੁਤ੍ਰੈਸ੍ਤੈਃ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵੀਪਨਿਵਾਸਿਭਿਃ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਾਚਾਰਯੁਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਾਃ
ਮੈਧਾਤਿਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਪਲਕਸ਼ਦੀਪ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਉਥੇ ਵਸਾਇਆ, ਜੋ ਵਰਣ ਅਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ ਸਨ।
ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵੀਪਾਦਿਵਰ੍षੇषੁ ਸ਼ਾਕਦ੍ਵੀਪਾਨ੍ਤਿਕੇषੁ ਵੈ ਜ੍ਞੇਯਃ ਪਞ੍ਚਸੁ ਧਰ੍ਮੋ ਵੈ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਵਿਭਾਗਸ਼ਃ
ਪਲਕਸ਼ਦੀਪ ਅਤੇ ਸ਼ਾਕਦੀਪ ਦੇ ਨੇੜਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਪੰਜ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਰਣ ਅਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੇ ਵੰਡ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ।
ਸੁਖਮਾਯੁਃ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਚ ਬਲਂ ਧਰ੍ਮੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਪਞ੍ਚਸ੍ਵੇਤੇषੁ ਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਸਰ੍ਵਸਾਧਾਰਣਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਸੁਖ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਆਪਣਾ ਰੂਪ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਧਰਮ — ਇਹ ਪੰਜ ਗੁਣ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੰਜਾਂ ਦੀਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਲਈ ਆਮ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਰੁਦ੍ਰਾਰ੍ਚਨਰਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਪਰਾਯਣਾਃ ਅਨ੍ਯੇ ਚ ਪੁष੍ਕਰਦ੍ਵੀਪੇ ਪ੍ਰਜਾਤਾਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰਦੀਪ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਸ਼੍ ਚ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਭਾਵਾਮृਤਸੁਖੋਤ੍ਕਟਾਃ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਭਗਤੀ ਦੇ ਸੁਖ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।
ਆਗ੍ਨੀਧ੍ਰਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਦਾਯਾਦਂ ਕਾਮ੍ਯਪੁਤ੍ਰਂ ਮਹਾਬਲਮ੍ ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤੋ ऽਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਦ੍ਵੈ ਜਂਬੂਦ੍ਵੀਪੇਸ਼੍ਵਰਂ ਨृਪਃ
ਆਗਨੀਧ੍ਰ, ਕਾਮਿਆ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤਰ, ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ ਨੇ ਜੰਬੂਦੀਪ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਸੋ ऽਤੀਵ ਭਵਭਕ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਤਪਸ੍ਵੀ ਤਰੁਣਃ ਸਦਾ ਭਵਾਰ੍ਚਨਰਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਗੋਮਾਨ੍ਧੀਮਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਰ੍षਭਾਃ
ਉਹ ਭਵ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਗਤ, ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਤਪਸੀ, ਭਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਰਹਿੰਦੇ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਗੋਮਾਨ, ਧੀਮਾਨ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਦ੍ਵਿਜਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕਰਦੇ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾ ਬਭੂਵੁਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸਮਾ ਨਵ ਸਰ੍ਵੇ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਦੇਵਪਰਾਯਣਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਨੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਵਰਗੇ ਸਨ। ਸਭ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਭਗਤ ਅਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਨਾਭਿਰ੍ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਕਿਂਪੁਰੁषੋ ऽਨੁਜਃ ਹਰਿਵਰ੍षਸ੍ਤृਤੀਯਸ੍ਤੁ ਚਤੁਰ੍ਥੋ ਵੈ ਤ੍ਵਿਲਾਵृਤਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਾਭੀ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਸੀ; ਤੀਜਾ ਹਰੀਵਰਸ਼, ਚੌਥਾ ਇਲਾਵ੍ਰਿਤ।
ਰਮ੍ਯਸ੍ਤੁ ਪਞ੍ਚਮਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਹਿਰਣ੍ਮਾਨ੍ षष੍ਠ ਉਚ੍ਯਤੇ ਕੁਰੁਸ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤਮਸ੍ਤੇषਾਂ ਭਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਮਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਪੰਜਵਾਂ ਰਮਿਆ, ਛੇਵਾਂ ਹਿਰਣਮਾਨ, ਸਤਵਾਂ ਕੁਰੂ, ਅਠਵਾਂ ਭਦਰਾਸ਼ਵ।
ਨਵਮਃ ਕੇਤੁਮਾਲਸ੍ਤੁ ਤੇषਾਂ ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਨਿਬੋਧਤ ਨਾਭੇਸ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਵਰ੍षਂ ਹੇਮਾਖ੍ਯਂ ਤੁ ਪਿਤਾ ਦਦੌ
ਨੌਵਾਂ ਕੇਤੁਮਾਲ ਸੀ। ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਸੁਣੋ। ਨਾਭੀ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੇਮ ਨਾਮ ਦਾ ਖੇਤਰ ਪਿਤਾ ਨੇ ਦਿੱਤਾ।
ਹੇਮਕੂਟਂ ਤੁ ਯਦ੍ਵਰ੍षਂ ਦਦੌ ਕਿਂਪੁਰੁषਾਯ ਸਃ ਨੈषਧਂ ਯਤ੍ਸ੍ਮृਤਂ ਵਰ੍षਂ ਹਰਯੇ ਤਤ੍ਪਿਤਾ ਦਦੌ
ਉਸ ਨੇ ਹੇਮਕੂਟਾ ਵਾਲਾ ਖੇਤਰ ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਨੈਸ਼ਧ ਖੇਤਰ, ਜੋ ਹਰਿ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਇਲਾਵृਤਾਯ ਪ੍ਰਦਦੌ ਮੇਰੁਰ੍ਯਤ੍ਰ ਤੁ ਮਧ੍ਯਮਃ ਨੀਲਾਚਲਾਸ਼੍ਰਿਤਂ ਵਰ੍षਂ ਰਮ੍ਯਾਯ ਪ੍ਰਦਦੌ ਪਿਤਾ
ਉਸ ਨੇ ਇਲਾਵ੍ਰਿਤ ਖੇਤਰ, ਜਿੱਥੇ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਨੀਲਾਚਲ ਦੇ ਪਾਸ ਸੁਹਣਾ ਖੇਤਰ ਵੀ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਯਦੁਤ੍ਤਰਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਪਿਤ੍ਰਾ ਦਤ੍ਤਂ ਹਿਰਣ੍ਮਤੇ ਯਦੁਤ੍ਤਰਂ ਸ਼ृਙ੍ਗਵਰ੍षਂ ਪਿਤਾ ਤਤ੍ਕੁਰਵੇ ਦਦੌ
ਉੱਤਰ ਵਾਲਾ ਸ਼੍ਵੇਤ ਖੇਤਰ ਪਿਤਾ ਨੇ ਹਿਰਣਮਯ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉੱਤਰ ਵਾਲਾ ਸ਼੍ਰਿੰਗਵਰਸ਼ ਪਿਤਾ ਨੇ ਕੁਰੁ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਰ੍षਂ ਮਾਲ੍ਯਵਤਂ ਚਾਪਿ ਭਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਵਰ੍षਂ ਤੁ ਕੇਤੁਮਾਲਾਯ ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍
ਮਾਲ੍ਯਵਤ ਖੇਤਰ ਭਦ੍ਰਾਸ਼ਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਗੰਧਮਾਦਨ ਖੇਤਰ ਕੇਤੁਮਾਲਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਇਤ੍ਯੇਤਾਨਿ ਮਹਾਨ੍ਤੀਹ ਨਵ ਵਰ੍षਾਣਿ ਭਾਗਸ਼ਃ ਆਗ੍ਨੀਧ੍ਰਸ੍ਤੇषੁ ਵਰ੍षੇषੁ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ੍ਤਾਨਭਿषਿਚ੍ਯ ਵੈ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਨੌ ਵੱਡੇ ਖੇਤਰ ਵੰਡੇ ਗਏ; ਆਗਨੀਧ੍ਰ ਨੇ ਹਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਯਥਾਕ੍ਰਮਂ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਤਤਸ੍ਤੁ ਤਪਸਿ ਸ੍ਥਿਤਃ ਤਪਸਾ ਭਾਵਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਨਿਰਤਸ੍ਤ੍ਵਭੂਤ੍
ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਫਿਰ ਤਪ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ; ਤਪ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਸਵਾਧਿਆਇ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਨਿਰਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ ਛਿਵਧ੍ਯਾਨਰਤਸ੍ ਤ੍ਵਭੂਤ੍ ਯਾਨਿ ਕਿਂਪੁਰੁषਾਦ੍ਯਾਨਿ ਵਰ੍षਾਣ੍ਯष੍ਟੌ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ
ਸਵਾਧਿਆਇ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗ ਗਿਆ; ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਇਹ ਅੱਠ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਸ੍ਵਭਾਵਤਃ ਸਿਦ੍ਧਿਃ ਸੁਖਪ੍ਰਾਯਾ ਹ੍ਯਯਤ੍ਨਤਃ ਵਿਪਰ੍ਯਯੋ ਨ ਤੇष੍ਵਸ੍ਤਿ ਜਰਾਮृਤ੍ਯੁਭਯਂ ਨ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਅਨੁਸਾਰ, ਲੋਕ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਤੇ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਯਤਨ ਦੇ ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁਖ-ਸੁਖ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਨਾ ਉਮਰ ਤੇ ਮੌਤ ਆਉਂਦੀ।
ਧਰ੍ਮਾਧਰ੍ਮੌ ਨ ਤੇष੍ਵਾਸ੍ਤਾਂ ਨੋਤ੍ਤਮਾਧਮਮਧ੍ਯਮਾਃ ਨ ਤੇष੍ਵਸ੍ਤਿ ਯੁਗਾਵਸ੍ਥਾ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇष੍ਵष੍ਟਸੁ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਨਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਨਾ ਅਧਰਮ; ਨਾ ਉੱਚਾ, ਨਾ ਹੇਠਲਾ, ਨਾ ਮੱਧਮ; ਉਹਨਾਂ ਅੱਠ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਰੁਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਮृਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਜਙ੍ਗਮਾਃ ਸ੍ਥਾਵਰਾਸ੍ ਤਥਾ ਭਕ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਾਸਂਗਿਕਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤੇषੁ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇषੁ ਯਾਨ੍ਤਿ ਤੇ
ਰੁਦ੍ਰ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੰਗਲੀਆਂ ਤੇ ਅਡੋਲ ਜੀਵ, ਜੋ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਭਗਤ ਤੇ ਆਮ ਲੋਕ, ਉਹ ਸਭ ਉਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਹਿਤਾਯ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਚਾष੍ਟਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਤੇषਾਂ ਮਹਾਦੇਵਃ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਕੁਰੁਤੇ ਸਦਾ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਇਹ ਅੱਠ ਖੇਤਰ ਬਣਾਏ; ਉੱਥੇ ਮਹਾਦੇਵ ਸਦਾ ਆਪਣਾ ਸਨਮੁਖਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹृਦਿ ਮਹਾਦੇਵਮ੍ ਅष੍ਟਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਨਿਵਾਸਿਨਃ ਸੁਖਿਨਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਤੇषਾਂ ਸ ਏਵੇਹ ਪਰਾ ਗਤਿਃ
ਆਠ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਵਾਸੀ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਹੀ ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਜਿਲ ਹੈ।