ਲਬ੍ਧਂ ਸ਼ਸ਼ਿਪ੍ਰਭਂ ਛਤ੍ਰਂ ਤਯਾ ਤਤ੍ਰ ਵਿਭੂषਿਤਮ੍ ਚਾਮਰੇ ਚਾਮਰਾਸਕ੍ਤਹਸ੍ਤਾਗ੍ਰੈਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਗਣੈਰ੍ਯੁਤਾ
ਉਸ ਥਾਂ ਉਸ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਛਤਰਾ ਲਿਆ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਇਆ; ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਮਰ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ।
ਸਿਂਹਾਸਨਂ ਚ ਪਰਮਂ ਤਯਾ ਚਾਧਿष੍ਠਿਤਂ ਮਯਾ ਅਲਂਕृਤਾ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਮੁਕੁਟਾਦ੍ਯੈਃ ਸੁਭੂषਣੈਃ
ਉੱਚਾ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉਸ ਨੇ ਤੇ ਮੈਂ ਕਬੂਲ ਕੀਤਾ; ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਮਕੁਟ ਤੇ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਕੀਤਾ।
ਲਬ੍ਧੋ ਹਾਰਸ਼੍ ਚ ਪਰਮੋ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਕਣ੍ਠਗਤਸ੍ ਤਥਾ ਵृषੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ ਚ ਸਿਤੋ ਨਾਗਃ ਸਿਂਹਃ ਸਿਂਹਧ੍ਵਜਸ੍ ਤਥਾ
ਦੇਵੀ ਦੇ ਗਲ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਾਰ ਪਾਇਆ ਗਿਆ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਵੱਛਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਚਿੱਟਾ ਹਾਥੀ, ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਸਿੰਘਧਜ ਵੀ ਮਿਲੇ।
ਰਥਸ਼੍ ਚ ਹੇਮਚ੍ਛਤ੍ਰਂ ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰਬਿਂਬਸਮਪ੍ਰਭਮ੍ ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਸਦृਸ਼ਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ ਮਯਾ ਨਾਸ੍ਤਿ ਵਿਭੁਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਇੱਕ ਰਥ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਛਤਰਾ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਮਿਲਿਆ; ਅੱਜ ਵੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਸਾਨ੍ਵਯਂ ਚ ਗृਹੀਤ੍ਵੇਸ਼ਸ੍ ਤਥਾ ਸਂਬਨ੍ਧਿਬਾਨ੍ਧਵੈਃ ਆਰੁਹ੍ਯ ਵृषਮੀਸ਼ਾਨੋ ਮਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਗਤਃ ਸ਼ਿਵਃ
ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੇ ਸਬੰਧੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਛ ਤੇ ਚੜ੍ਹੇ; ਦੇਵੀ ਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਚਲੇ।
ਤਦਾ ਦੇਵੀਂ ਭਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਯਾ ਚ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਨ੍ ਗਣੈਃ ਮੁਨਿਦੇਵਰ੍षਯਃ ਸਿਦ੍ਧਾ ਆਜ੍ਞਾਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤੀਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਭਵਾ ਦੇਵੀ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਗਣ, ਮੁਨੀ, ਦੇਵਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸਿੱਧ ਲੋਕ, ਪਾਸੁਪਤੀ ਹੁਕਮ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਹੇ ਦੁਜਾ।
ਅਥਾਜ੍ਞਾਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਤੇषਾਮ੍ ਅਰ੍ਹਾਣਾਮ੍ ਆਜ੍ਞਯਾ ਵਿਭੋਃ ਨਨ੍ਦਿਕੋ ਨਗਜਾਭਰ੍ਤੁਸ੍ ਤੇषਾਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਫਿਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਨੰਦਿਕਾ—ਪਹਾੜੀ ਦੇ ਪਤੀ ਦਾ ਸੇਵਕ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਸੁਪਤੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਿ ਮੁਨਯੋ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਤਦਾਜ੍ਞਾਂ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਾਤ੍ ਭਵਭਕ੍ਤਾਸ੍ਤਦਾ ਚਾਸਂਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਦੇਵਂ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਉਹ ਆਗਿਆ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਭਵ ਦੇ ਭਗਤ ਬਣ ਗਏ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਮਸ੍ਕਾਰਵਿਹੀਨਸ੍ਤੁ ਨਾਮ ਉਦ੍ਗਿਰਯੇਦ੍ਭਵੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨਦਸ਼ਸਂਤੁਲ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਪਾਪਂ ਗਰੀਯਸਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਭਵ ਦਾ ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੇ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਸ ਵਾਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਧ ਦੇ ਪਾਪ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਪਾਪ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਰੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਕਾਰੇਣ ਨਮਸ੍ਕਾਰਾਦਿਮੁਚ੍ਚਰੇਤ੍ ਆਦੌ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਮਸ੍ਕਾਰਂ ਤਦਨ੍ਤੇ ਸ਼ਿਵਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਆਦਿ ਕਰਕੇ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪਹਿਲਾਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ, ਤੇ ਆਖਿਰ ਤੇ ਸ਼ਿਵਤਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲਵੇ।
ਸੂਤ ਸੁਵ੍ਯਕ੍ਤਮਖਿਲਂ ਕਥਿਤਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ੍ਯ ਤੁ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਭਾਵਂ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਸੂਤ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਸਾਰੀ ਕਥਾ ਸਪਸ਼ਟ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ; ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਸਰਵਾਤਮਕ ਸਵਰੂਪ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ।
ਭੂਰ੍ਭੁਵਃ ਸ੍ਵਰ੍ਮਹਸ਼੍ਚੈਵ ਜਨਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਤਪਸ੍ ਤਥਾ ਸਤ੍ਯਲੋਕਸ਼੍ ਚ ਪਾਤਾਲਂ ਨਰਕਾਰ੍ਣਵਕੋਟਯਃ
ਭੂ, ਭੁਵ, ਸਵਰ, ਮਹਸ, ਜਨ, ਤਪ ਤੇ ਸਤ੍ਯ ਲੋਕ, ਪਾਤਾਲ, ਨਰਕ ਦੇ ਲੋਕ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੀਆਂ ਅਣਗਿਣਤ ਖਾਈਆਂ—
ਤਾਰਕਾਗ੍ਰਹਸੋਮਾਰ੍ਕਾ ਧ੍ਰੁਵਃ ਸਪ੍ਤਰ੍षਯਸ੍ ਤਥਾ ਵੈਮਾਨਿਕਾਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਚ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਤਾਰੇ, ਗ੍ਰਹ, ਚੰਦ, ਸੂਰਜ, ਧ੍ਰੁਵ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਜੀਵ ਤੇ ਹੋਰ—all ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਅਨੇਨ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਸ੍ਤ੍ਵੇਵਂ ਤਦਾਤ੍ਮਾਨੋ ਦ੍ਵਿਜਰ੍षਭਾਃ ਸਮष੍ਟਿਰੂਪਃ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸ਼ਿਵਃ
ਉਹ ਸਭ ਉਸ ਨੇ ਬਣਾਏ ਹਨ, ਹੇ ਦੁਜਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ; ਉਹ ਸਦਾ ਸਮੂਹ ਰੂਪ, ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਸ਼ਿਵ ਵਜੋਂ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮਹਾਦੇਵਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਨ ਵਿਜਾਨਨ੍ਤਿ ਸਂਮੂਢਾ ਮਾਯਯਾ ਤਸ੍ਯ ਮੋਹਿਤਾਃ
ਮਾਇਆ ਦੇ ਵਹਿਮ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਲੋਕ, ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਮਹਾਦੇਵ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਰੀਰਂ ਵੈ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਜਗਤਾਂ ਨਿਰ੍ਣਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਸਰੀਰ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਨਿਸਚੈ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਪੁਰਾ ਵਃ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮਯਾਣ੍ਡਸ੍ਯ ਯਥਾ ਕृਤਿਃ ਭੁਵਨਾਨਾਂ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡੇ ਕਥਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੰਡ ਦੀ ਰਚਨਾ ਬਾਰੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਸੁਰਤ ਬਿਆਨ ਕਰਾਂਗਾ।
ਪृਥਿਵੀ ਚਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਮਹਰ੍ਜਨ ਏਵ ਚ ਤਪਃ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਸਪ੍ਤੈਤੇ ਲੋਕਾਸ੍ਤ੍ਵਣ੍ਡੋਦ੍ਭਵਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਧਰਤੀ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼, ਸਵਰਗ, ਮਹਰ, ਜਨ, ਤਪ ਅਤੇ ਸਤ—ਇਹ ਸੱਤ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਤੋਂ ਉਪਜਦੇ ਹਨ।
ਅਧਸ੍ਤਾਦਤ੍ਰ ਚੈਤੇषਾਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸਪ੍ਤ ਤਲਾਨਿ ਤੁ ਮਹਾਤਲਾਦਯਸ੍ਤੇषਾਂ ਅਧਸ੍ਤਾਨ੍ਨਰਕਾਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਹੇ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ, ਸੱਤ ਤਲਾ ਨਾਮ ਦੇ ਲੋਕ ਹਨ, ਜੋ ਮਹਾਤਲਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਨਰਕ ਹਨ।
ਮਹਾਤਲਂ ਹੇਮਤਲਂ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ ਪ੍ਰਾਸਾਦੈਸ਼੍ ਚ ਵਿਚਿਤ੍ਰੈਸ਼੍ ਚ ਭਵਸ੍ਯਾਯਤਨੈਸ੍ ਤਥਾ
ਮਹਾਤਲਾ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਵ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਹਲਾਂ ਤੇ ਨਿਵਾਸਾਂ ਨਾਲ ਵੀ।
ਅਨਨ੍ਤੇਨ ਚ ਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਮੁਚੁਕੁਨ੍ਦੇਨ ਧੀਮਤਾ ਨृਪੇਣ ਬਲਿਨਾ ਚੈਵ ਪਾਤਾਲਸ੍ਵਰ੍ਗਵਾਸਿਨਾ
ਇਹ ਅਨੰਤ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਮੁਚੁਕੁੰਦ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਪਾਤਾਲ ਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸ਼ੈਲਂ ਰਸਾਤਲਂ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼ਾਰ੍ਕਰਂ ਹਿ ਤਲਾਤਲਮ੍ ਪੀਤਂ ਸੁਤਲਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਵਿਤਲਂ ਵਿਦ੍ਰੁਮਪ੍ਰਭਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਰਸਾਤਲਾ ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਹੈ; ਸ਼ਾਰਕਰਾ ਤਲਾਤਲਾ ਹੈ; ਪੀਤ ਨੂੰ ਸੁਤਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵਿਤਲਾ ਲਾਲ ਮੋਤੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਸਿਤਂ ਹਿ ਅਤਲਂ ਤਚ੍ਚ ਤਲਂ ਯਚ੍ਚ ਸਿਤੇਤਰਮ੍ ਕ੍ਸ਼੍ਮਾਯਾਸ੍ਤੁ ਯਾਵਦ੍ਵਿਸ੍ਤਾਰੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਧਸ੍ਤੇषਾਂ ਚ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ
ਅਤਲਾ ਚਿੱਟਾ ਹੈ, ਤੇ ਤਲਾ ਵੀ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਰ ਚਿੱਟਾ ਹੈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ; ਹੇ ਸੁਵ੍ਰਤ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਜਿੰਨੀ ਵੱਡੀ ਹੈ।
ਤਲਾਨਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਤਾਵਤ੍ਸਂਖ੍ਯਾ ਸਮਾਹਿਤਾ ਸਹਸ੍ਰਯੋਜਨਂ ਵ੍ਯੋਮ ਦਸ਼ਸਾਹਸ੍ਰਮੇਵ ਚ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਤਲਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਇੰਝ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ; ਅਕਾਸ਼ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਅਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਸਪ੍ਤਸਹਸ੍ਰਂ ਹਿ ਤਲਾਨਾਂ ਸਘਨਸ੍ਯ ਤੁ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਃ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਮੂਲਂ ਤੁ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰਕੇਣ ਤੁ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਘਣੇ ਤਲਾਂ ਦੀ ਮਾਪ ਇੱਕ ਲੱਖ ਤੇ ਸੱਤ ਹਜ਼ਾਰ ਹੈ; ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਮੂਲ ਤੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਹੈ।
ਸੁਵਰ੍ਣੇਨ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ੍ ਤਥਾ ਵਾਸੁਕਿਨਾ ਸ਼ੁਭਮ੍ ਰਸਾਤਲਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਤਥਾਨ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਨਿषੇਵਿਤਮ੍
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਰਸਾਤਲਾ ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਾਸੁਕੀ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵਿਰੋਚਨਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਨਰਕਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਸੇਵਿਤਮ੍ ਤਲਾਤਲਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ੋਭਾਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਤਲਾਤਲਾ ਵਿਰੋਚਨ, ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼, ਨਰਕ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਹਰ ਰੂਪ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵੈਨਾਯਕਾਦਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਕਾਲਨੇਮਿਪੁਰੋਗਮੈਃ ਪੂਰ੍ਵਦੇਵੈਃ ਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਸੁਤਲਂ ਚ ਤਥਾਪਰੈਃ
ਸੁਤਲਾ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵੈਨਾਯਕ ਅਤੇ ਕਾਲਨੇਮੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਵੀ।
ਵਿਤਲਂ ਦਾਨਵਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਤਾਰਕਾਗ੍ਨਿਮੁਖੈਸ੍ ਤਥਾ ਮਹਾਨ੍ਤਕਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਨਾਗੈਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੇਨਾਸੁਰੇਣ ਚ
ਵਿਤਲਾ ਦਾਨਵਾਂ, ਤਾਰਕ, ਅਗਨਿਮੁਖ, ਮਹਾਂਤਕ, ਨਾਗਾਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਵੱਲੋਂ ਵੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵਿਤਲਂ ਚਾਤ੍ਰ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਕਮ੍ਬਲਾਸ਼੍ਵਨਿषੇਵਿਤਮ੍ ਮਹਾਕੁਮ੍ਭੇਨ ਵੀਰੇਣ ਹਯਗ੍ਰੀਵੇਣ ਧੀਮਤਾ
ਵਿਤਲਾ ਨੂੰ ਕੰਬਲ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵ ਵੱਲੋਂ, ਮਹਾਕੁੰਭਾ ਵਿਰ ਅਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹਯਗ੍ਰੀਵ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਵੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।