ਨੈਕਸ੍ਤਂਭਮਯਂ ਚਾਪਿ ਚਾਮੀਕਰਵਰਪ੍ਰਭਮ੍ ਮੁਕ੍ਤਾਦਾਮਾਵਲਮ੍ਬਂ ਚ ਮਣਿਰਤ੍ਨਾਵਭਾਸਿਤਮ੍
ਉਹ ਇਕੋ ਲੱਕੜ ਦੇ ਸਤੰਭ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਰੌਣਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ੍ਤਂਭੈਸ਼੍ ਚ ਵੈਡੂਰ੍ਯਮਯੈਃ ਕਿਙ੍ਕਿਣੀਜਾਲਸਂਵृਤਮ੍ ਚਾਰੁਰਤ੍ਨਕਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਮਣ੍ਡਪਂ ਵਿਸ਼੍ਵਤੋਮੁਖਮ੍
ਉਸ ਮੰਡਪ ਦੇ ਸਤੰਭ ਬੈਰਲ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਦੀਆਂ ਜਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਸੋਹਣੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ, ਉਹ ਮੰਡਪ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਤਦਾਸਨਵਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ ਤਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤਃ ਪਾਦਪੀਠਂ ਨੀਲਵਜ੍ਰਾਵਭਾਸਿਤਮ੍
ਉਸ ਵਿਚ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਉੱਤਮ ਅਸਨ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਅਸਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨੀਲੇ ਨੀਲਮਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਪੈਰਾਂ ਲਈ ਪੀੜਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਚਕ੍ਰੁਃ ਪਾਦਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਰ੍ਥਂ ਕਲਸ਼ੌ ਚਾਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਗੌ ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣੌ ਪਰਮਾਮ੍ਭੋਭਿਰ੍ ਅਰਵਿਨ੍ਦਾਵृਤਾਨਨੌ
ਪੈਰ ਰੱਖਣ ਲਈ, ਉਸ ਅਸਨ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੇ ਦੋ ਘੜੇ ਬਣਾਏ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਕਲਸ਼ਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਰਾਜਤਂ ਤਥਾ ਤਾਮ੍ਰਜਂ ਮृਨ੍ਮਯਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਮ੍ਬੁਪੂਰਿਤਮ੍
ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ, ਤਾਮਬੇ ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਘੜੇ, ਜੋ ਹਰ ਤੀਰਥ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਵਾਸੋਯੁਗਂ ਤਥਾ ਦਿਵ੍ਯਂ ਗਨ੍ਧਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਤਥੈਵ ਚ ਕੇਯੂਰੇ ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਚੈਵ ਮੁਕੁਟਂ ਹਾਰਮੇਵ ਚ
ਉੱਚੀ ਕੋਟੀਆਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ, ਸੁਗੰਧ, ਬਾਂਹਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ, ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਕੁੰਡਲ, ਮੋੜ, ਤੇ ਹਾਰ ਵੀ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਛਤ੍ਰਂ ਸ਼ਤਸ਼ਲਾਕਂ ਚ ਵਾਲਵ੍ਯਜਨਮੇਵ ਚ ਦਤ੍ਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ਤੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਾ
ਇੱਕ ਸੌ ਕੜੀਆਂ ਵਾਲਾ ਛਤਰ ਤੇ ਯਕ ਦੀ ਪੂੰਛ ਵਾਲਾ ਪੱਖਾ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਸ਼ਙ੍ਖਹਾਰਾਙ੍ਗਗੌਰੇਣ ਪृष੍ਠੇਨਾਪਿ ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍ ਵ੍ਯਜਨਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਚ ਹੇਮਦਣ੍ਡਂ ਸੁਚਾਮਰਮ੍
ਸੰਖ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਵਾਲਾ ਪੱਖਾ, ਤੇ ਚੰਦਰੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਡੰਡੀ ਵਾਲਾ ਸੁੰਦਰ ਚਾਮਰ ਵੀ ਸੀ।
ਐਰਾਵਤਃ ਸੁਪ੍ਰਤੀਕੋ ਗਜਾਵੇਤੌ ਸੁਪੂਜਿਤੌ ਮੁਕੁਟਂ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਚੈਵ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ
ਐਰਾਵਤ, ਜੋ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹਾਥੀ ਸੀ, ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਹਾਥੀ, ਦੋਵੇਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਸੋਨੇ ਦਾ ਮੋੜ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਚਾਮਲੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਵਜ੍ਰਂ ਚੈਵ ਵਰਾਯੁਧਮ੍ ਜਾਂਬੂਨਦਮਯਂ ਸੂਤ੍ਰਂ ਕੇਯੂਰਦ੍ਵਯਮੇਵ ਚ
ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਉੱਚੀ ਕੋਟੀਆਂ ਦੇ ਕੁੰਡਲ, ਵਧੀਆ ਵਜਰ ਹਥਿਆਰ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਲੱਤ, ਤੇ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ।
ਸਮ੍ਭਾਰਾਣਿ ਤਥਾਨ੍ਯਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਬਹੂਨ੍ਯਪਿ ਸਮਨ੍ਤਾਨ੍ ਨਿਨ੍ਯੁਰ੍ ਅਵ੍ਯਗ੍ਰਾ ਗਣਪਾ ਦੇਵਸਂਮਤਾਃ
ਹੋਰ ਵੀ ਅਨੇਕਾਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਸਮਾਨ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਗਣਪਤੀਆਂ ਨੇ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮੰਨੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਝਿਜਕ ਦੇ ਲਿਆਏ।
ਤਤੋ ਦੇਵਾਸ਼੍ ਚ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਨਾਰਾਯਣਮੁਖਾਸ੍ ਤਥਾ ਮੁਨਯੋ ਭਗਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਨਵਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ ਏਵ ਚ
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਨੌ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਆਏ।
ਦੇਵੈਸ਼੍ ਚ ਲੋਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਤਤੋ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮੁਦਾ ਯੁਤਾਃ ਤੇष੍ਵਾਗਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਭਗਵਾਨ੍ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਥੇ ਆ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਤਾਂ ਭਗਵਾਨ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਉਥੇ ਸਨ।
ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯਵਿਧਿਂ ਕਰ੍ਤੁਮ੍ ਆਦਿਦੇਸ਼ ਪਿਤਾਮਹਮ੍ ਪਿਤਾਮਹੋ ऽਪਿ ਭਗਵਾਨ੍ ਨਿਯੋਗਾਦੇਵ ਤਸ੍ਯ ਤੁ
ਉਸ ਨੇ ਪਿਤਾਮਾ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਰਸਮਾਂ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਪਿਤਾਮਾ ਭੀ ਉਸ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਚਕਾਰ ਸਰ੍ਵਂ ਭਗਵਾਨ੍ ਅਭਿषੇਕਂ ਸਮਾਹਿਤਃ ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ੍ਵਯਮੇਵਾਭ੍ਯषੇਚਯਤ੍
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਲੋਕਪਾਲਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ਅਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਨ੍ਤ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਗਣੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ਼ਿਵਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਫਿਰ ਇੰਦਰ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਵੀ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ऋषਯਸ੍ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ਼੍ਚੈਵ ਪਿਤਾ ਮਹਪੁਰੋਗਮਾਃ ਸ੍ਤੁਤਵਤ੍ਸੁ ਤਤਸ੍ਤੇषੁ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਰ੍ਵਜਗਤ੍ਪਤਿਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਸ਼ਿਰਸ੍ਯਞ੍ਜਲਿਮਾਦਾਯ ਤੁष੍ਟਾਵ ਚ ਸਮਾਹਿਤਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਃ ਪ੍ਰਣਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਜਯਸ਼ਬ੍ਦਂ ਚਕਾਰ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥ ਰੱਖ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਿਵਾਂ ਹੋਇਆ ਤੇ ਜੈਕਾਰਾ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋ ਗਣਾਧਿਪਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਤੋ ਦੇਵਾਸ੍ਤਤੋ ऽਸੁਰਾਃ ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤਸ਼੍ਚਾਭਿषਿਕ੍ਤੋ ਦੇਵੈਃ ਸਬ੍ਰਹ੍ਮਕੈਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ, ਫਿਰ ਅਸੁਰ—all ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਮੇਤ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ।
ਉਦ੍ਵਾਹਸ਼੍ ਚ ਕृਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਿਯੋਗਾਤ੍ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ ਮਰੁਤਾਂ ਚ ਸੁਤਾ ਦੇਵੀ ਸੁਯਸ਼ਾਖ੍ਯਾ ਬਭੂਵ ਯਾ
ਉਥੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਹੋਇਆ; ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਧੀ, ਸੁਯਸ਼ਾ ਨਾਮ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ।
ਲਬ੍ਧਂ ਸ਼ਸ਼ਿਪ੍ਰਭਂ ਛਤ੍ਰਂ ਤਯਾ ਤਤ੍ਰ ਵਿਭੂषਿਤਮ੍ ਚਾਮਰੇ ਚਾਮਰਾਸਕ੍ਤਹਸ੍ਤਾਗ੍ਰੈਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਗਣੈਰ੍ਯੁਤਾ
ਉਸ ਥਾਂ ਉਸ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਛਤਰਾ ਲਿਆ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਇਆ; ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਮਰ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ।
ਸਿਂਹਾਸਨਂ ਚ ਪਰਮਂ ਤਯਾ ਚਾਧਿष੍ਠਿਤਂ ਮਯਾ ਅਲਂਕृਤਾ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਮੁਕੁਟਾਦ੍ਯੈਃ ਸੁਭੂषਣੈਃ
ਉੱਚਾ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉਸ ਨੇ ਤੇ ਮੈਂ ਕਬੂਲ ਕੀਤਾ; ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਮਕੁਟ ਤੇ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਕੀਤਾ।
ਲਬ੍ਧੋ ਹਾਰਸ਼੍ ਚ ਪਰਮੋ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਕਣ੍ਠਗਤਸ੍ ਤਥਾ ਵृषੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ ਚ ਸਿਤੋ ਨਾਗਃ ਸਿਂਹਃ ਸਿਂਹਧ੍ਵਜਸ੍ ਤਥਾ
ਦੇਵੀ ਦੇ ਗਲ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਾਰ ਪਾਇਆ ਗਿਆ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਵੱਛਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਚਿੱਟਾ ਹਾਥੀ, ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਸਿੰਘਧਜ ਵੀ ਮਿਲੇ।
ਰਥਸ਼੍ ਚ ਹੇਮਚ੍ਛਤ੍ਰਂ ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰਬਿਂਬਸਮਪ੍ਰਭਮ੍ ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਸਦृਸ਼ਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ ਮਯਾ ਨਾਸ੍ਤਿ ਵਿਭੁਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਇੱਕ ਰਥ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਛਤਰਾ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਮਿਲਿਆ; ਅੱਜ ਵੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਸਾਨ੍ਵਯਂ ਚ ਗृਹੀਤ੍ਵੇਸ਼ਸ੍ ਤਥਾ ਸਂਬਨ੍ਧਿਬਾਨ੍ਧਵੈਃ ਆਰੁਹ੍ਯ ਵृषਮੀਸ਼ਾਨੋ ਮਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਗਤਃ ਸ਼ਿਵਃ
ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੇ ਸਬੰਧੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਛ ਤੇ ਚੜ੍ਹੇ; ਦੇਵੀ ਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਚਲੇ।
ਤਦਾ ਦੇਵੀਂ ਭਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਯਾ ਚ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਨ੍ ਗਣੈਃ ਮੁਨਿਦੇਵਰ੍षਯਃ ਸਿਦ੍ਧਾ ਆਜ੍ਞਾਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤੀਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਭਵਾ ਦੇਵੀ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਗਣ, ਮੁਨੀ, ਦੇਵਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸਿੱਧ ਲੋਕ, ਪਾਸੁਪਤੀ ਹੁਕਮ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਹੇ ਦੁਜਾ।
ਅਥਾਜ੍ਞਾਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਤੇषਾਮ੍ ਅਰ੍ਹਾਣਾਮ੍ ਆਜ੍ਞਯਾ ਵਿਭੋਃ ਨਨ੍ਦਿਕੋ ਨਗਜਾਭਰ੍ਤੁਸ੍ ਤੇषਾਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਫਿਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਨੰਦਿਕਾ—ਪਹਾੜੀ ਦੇ ਪਤੀ ਦਾ ਸੇਵਕ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਸੁਪਤੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਿ ਮੁਨਯੋ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਤਦਾਜ੍ਞਾਂ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਾਤ੍ ਭਵਭਕ੍ਤਾਸ੍ਤਦਾ ਚਾਸਂਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਦੇਵਂ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਉਹ ਆਗਿਆ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਭਵ ਦੇ ਭਗਤ ਬਣ ਗਏ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਮਸ੍ਕਾਰਵਿਹੀਨਸ੍ਤੁ ਨਾਮ ਉਦ੍ਗਿਰਯੇਦ੍ਭਵੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨਦਸ਼ਸਂਤੁਲ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਪਾਪਂ ਗਰੀਯਸਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਭਵ ਦਾ ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੇ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਸ ਵਾਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਧ ਦੇ ਪਾਪ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਪਾਪ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਰੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਕਾਰੇਣ ਨਮਸ੍ਕਾਰਾਦਿਮੁਚ੍ਚਰੇਤ੍ ਆਦੌ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਮਸ੍ਕਾਰਂ ਤਦਨ੍ਤੇ ਸ਼ਿਵਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਆਦਿ ਕਰਕੇ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪਹਿਲਾਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ, ਤੇ ਆਖਿਰ ਤੇ ਸ਼ਿਵਤਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲਵੇ।