ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ੍ਮਰਣਾਦੇਵ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ਼੍ ਚ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਹਸ੍ਰਹਸ੍ਤਾਸ਼੍ ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਯੁਧਪਾਣਯਃ

ਸਿਰਫ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਗਣੇਸ਼ਵਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਹਥਿਆਰ ਫੜਨ ਵਾਲੇ, ਆ ਗਏ।

ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਸ੍ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਰਪਿ ਵਨ੍ਦਿਤਾਃ ਕੋਟਿਕਾਲਾਗ੍ਨਿਸਂਕਾਸ਼ਾ ਜਟਾਮੁਕੁਟਧਾਰਿਣਃ

ਉਹ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਸਿਰ ਨਿਵਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਕਈ ਕਰੋੜ ਕਾਲ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜਟਾਵਾਂ ਦਾ ਮੁਕੁਟ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹਨ।

ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਕਰਾਲਵਦਨਾ ਨਿਤ੍ਯਾ ਬੁਦ੍ਧਾਸ਼੍ ਚ ਨਿਰ੍ਮਲਾਃ ਕੋਟਿਕੋਟਿਗਣੈਸ੍ਤੁਲ੍ਯੈਰ੍ ਆਤ੍ਮਨਾ ਚ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਾਃ ਅਸਂਖ੍ਯਾਤਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਸ੍ ਤਤ੍ਰਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮੁਦਾ ਯੁਤਾਃ

ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਂਗ ਭਿਆਨਕ ਸਨ, ਸਦਾ ਜਾਗਦੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਅਣਗਿਣਤ ਟੋਲਿਆਂ ਵਰਗੇ, ਆਪ ਹੀ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਬੇਅੰਤ ਤੇ ਉੱਚੇ ਆਤਮਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।

ਗਾਯਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਦ੍ਰਵਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਬਲਾਃ ਮੁਖਾਡਮ੍ਬਰਵਾਦ੍ਯਾਨਿ ਵਾਦਯਨ੍ਤਸ੍ਤਥੈਵ ਚ

ਉਹ ਜਥੇ ਗਾਉਂਦੇ, ਦੌੜਦੇ, ਨੱਚਦੇ, ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸਨ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੇ ਵਾਜੇ ਵੀ ਵਜਾ ਰਹੇ ਸਨ।

ਰਥੈਰ੍ਨਾਗੈਰ੍ਹਯੈਸ਼੍ਚੈਵ ਸਿਂਹਮਰ੍ਕਟਵਾਹਨਾਃ ਵਿਮਾਨੇषੁ ਤਥਾਰੂਢਾ ਹੇਮਚਿਤ੍ਰੇषੁ ਵੈ ਗਣਾਃ

ਕੋਈ ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਕੋਈ ਸਿੰਘ ਜਾਂ ਬਾਂਦਰਾਂ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਜਥੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਨਕਸ਼ੀਦਾਰ ਵਿਮਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸਨ।

ਭੇਰੀਮृਦਙ੍ਗਕਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਪਣਵਾਨਕਗੋਮੁਖੈਃ ਵਾਦਿਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੈਃ ਪਟਹੈਰੇਕਪੁष੍ਕਰੈਃ

ਉਹ ਭੇਰੀਆਂ, ਮ੍ਰਿਦੰਗ, ਪਣਵਾ, ਅਨਕ, ਗੋਮੁਖ ਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਵਾਜਿਆਂ, ਪਟਾਹਿਆਂ ਤੇ ਇਕ-ਚਮੜੀ ਵਾਲੇ ਡੋਲਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਗੀਤ ਵਜਾ ਰਹੇ ਸਨ।

ਭੇਰੀਮੁਰਜਸਂਨਾਦੈਰ੍ ਆਡਮ੍ਬਰਕਡਿਣ੍ਡਿਮੈਃ ਮਰ੍ਦਲੈਰ੍ਵੇਣੁਵੀਣਾਭਿਰ੍ ਵਿਵਿਧੈਸ੍ਤਾਲਨਿਃਸ੍ਵਨੈਃ

ਭੇਰੀਆਂ, ਮੁਰਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੇ ਕਡੀੰਡਮਿਆਂ, ਮਰਦਲਾਂ, ਬਾਂਸਰੀਆਂ, ਵੀਣਿਆਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਝੰਜਰਾਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਨਾਲ ਮਾਹੌਲ ਰੌਣਕਮਈ ਹੋ ਗਿਆ।

ਦਰ੍ਦੁਰੈਸ੍ਤਲਘਾਤੈਸ਼੍ ਚ ਕਚ੍ਛਪੈਃ ਪਣਵੈਰਪਿ ਵਾਦ੍ਯਮਾਨੈਰ੍ਮਹਾਯੋਗਾ ਆਜਗ੍ਮੁਰ੍ਦੇਵਸਂਸਦਮ੍

ਦਰਦੁਰ, ਝੰਜਰਾਂ ਦੀਆਂ ਥਾਪਾਂ, ਕਛਪ ਤੇ ਪਣਵਾ ਵਜਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਜੋਗੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।

ਤੇ ਗਣੇਸ਼ਾ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵਾਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵੇਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰਾਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦੇਵਂ ਦੇਵੀਂ ਚ ਇਦਂ ਵਚਨਮ੍ ਅਬ੍ਰੁਵਨ੍

ਉਹ ਜਥਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਤੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।

ਭਗਵਨ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਤ੍ਰਿਯਂਬਕ ਵृषਧ੍ਵਜ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਚ ਸ੍ਮृਤਾ ਦੇਵ ਆਜ੍ਞਾਪਯ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੇ

ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਬਲਦ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਕਿਸ ਕਾਰਜ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਹੈ? ਦੱਸੋ, ਅਸੀਂ ਹੁਕਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਾਂਗੇ।

ਕਿਂ ਸਾਗਰਾਞ੍ਸ਼ੋषਯਾਮੋ ਯਮਂ ਵਾ ਸਹ ਕਿਙ੍ਕਰੈਃ ਹਨ੍ਮੋ ਮृਤ੍ਯੁਸੁਤਾਂ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਪਸ਼ੁਵਦ੍ਧਨ੍ਮ ਪਦ੍ਮਜਮ੍

ਕੀ ਅਸੀਂ ਸਮੁੰਦਰ ਸੁੱਕਾ ਦੇਈਏ, ਜਾਂ ਯਮ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਈਏ? ਜਾਂ ਮੌਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੌਤ ਆਪ ਜਾਂ ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਜੰਮੇ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਾਂਗ ਮਾਰ ਦੇਈਏ?

ਬਦ੍ਧ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਹ ਦੇਵੈਸ਼੍ ਚ ਸਹ ਵਿष੍ਣੁਂ ਚ ਵਾਯੁਨਾ ਆਨਯਾਮਃ ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਵਾ ਸਹ ਦਾਨਵੈਃ

ਕੀ ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਹਵਾ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਦੈਤਿਆਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆਈਏ?

ਕਸ੍ਯਾਦ੍ਯ ਵ੍ਯਸਨਂ ਘੋਰਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਸ੍ਤਵਾਜ੍ਞਯਾ ਕਸ੍ਯ ਵਾਦ੍ਯੋਤ੍ਸਵੋ ਦੇਵ ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਯੇ

ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅੱਜ ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਉੱਤੇ ਭਿਆਨਕ ਮੁਸੀਬਤ ਲਿਆਈਏ? ਜਾਂ ਕਿਸ ਦਾ ਉਤਸਵ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ?

ਤਾਂਸ੍ਤਥਾਵਾਦਿਨਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਗਣੇਸ਼ਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਸਂਮਤਾਨ੍ ਉਵਾਚ ਦੇਵਃ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਕੋਟਿਕੋਟਿਸ਼ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਃ

ਜਦ ਉਹ ਸਾਰੇ ਜਥਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਜੋ ਸਭ ਵਲੋਂ ਮੰਨੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਇੰਝ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।

ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਯਤ੍ਕृਤੇ ਯੂਯਮ੍ ਇਹਾਹੂਤਾ ਜਗਦ੍ਧਿਤਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਪ੍ਰਯਤਾਤ੍ਮਾਨਃ ਕੁਰੁਧ੍ਵਂ ਤਦਸ਼ਙ੍ਕਿਤਾਃ

ਸੁਣੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰੋ।

ਨਨ੍ਦੀਸ਼੍ਵਰੋ ऽਯਂ ਪੁਤ੍ਰੋ ਨਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੀਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰਃ ਵਿਪ੍ਰੋ ऽਯਂ ਨਾਯਕਸ਼੍ਚੈਵ ਸੇਨਾਨੀਰ੍ ਵਃ ਸਮृਦ੍ਧਿਮਾਨ੍

ਇਹ ਨੰਦੀ ਸਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ। ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਗੂ ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਧਨਵਾਨ ਸੈਨਾਪਤੀ ਹੈ।

ਤਮਿਮਂ ਮਮ ਸਂਦੇਸ਼ਾਦ੍ ਯੂਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ऽਪਿ ਸਂਮਤਾਃ ਸੇਨਾਨ੍ਯਮ੍ ਅਭਿषਿਞ੍ਚਧ੍ਵਂ ਮਹਾਯੋਗਪਤਿਂ ਪਤਿਮ੍

ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮੰਨੇ ਹੋਏ, ਇਸ ਵੱਡੇ ਜੋਗੀ ਤੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਸੈਨਾਪਤੀ ਵਜੋਂ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰੋ।

ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਭਗਵਤਾ ਗਣਪਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਤੇ ਏਵਮਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਸਂਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਸਂਭਾਰਾਨਾਹਰਂਸ੍ਤਤਃ

ਭਗਵਾਨ ਵਲੋਂ ਇੰਝ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਜਥੇ ਆਪਸ ਵਿਚ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਜਿਵੇਂ ਹੁਕਮ', ਤੇ ਫਿਰ ਲੋੜੀਂਦੇ ਸਮਾਨ ਲਿਆਏ।

ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਰਯਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਜਾਂਬੂਨਦਮਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ ਆਸਨਂ ਮੇਰੁਸਂਕਾਸ਼ਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ ਉਪਾਹਰਨ੍

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਜੰਬੂਨਦ ਸੋਨੇ ਦਾ ਸੁੰਦਰ, ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ, ਮਨਮੋਹਣ ਦਿਵਿਆ ਆਸਨ ਲਿਆ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।

ਨੈਕਸ੍ਤਂਭਮਯਂ ਚਾਪਿ ਚਾਮੀਕਰਵਰਪ੍ਰਭਮ੍ ਮੁਕ੍ਤਾਦਾਮਾਵਲਮ੍ਬਂ ਚ ਮਣਿਰਤ੍ਨਾਵਭਾਸਿਤਮ੍

ਉਹ ਇਕੋ ਲੱਕੜ ਦੇ ਸਤੰਭ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਰੌਣਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਸ੍ਤਂਭੈਸ਼੍ ਚ ਵੈਡੂਰ੍ਯਮਯੈਃ ਕਿਙ੍ਕਿਣੀਜਾਲਸਂਵृਤਮ੍ ਚਾਰੁਰਤ੍ਨਕਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਮਣ੍ਡਪਂ ਵਿਸ਼੍ਵਤੋਮੁਖਮ੍

ਉਸ ਮੰਡਪ ਦੇ ਸਤੰਭ ਬੈਰਲ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਦੀਆਂ ਜਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਸੋਹਣੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ, ਉਹ ਮੰਡਪ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕਰਦਾ ਸੀ।

ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਤਦਾਸਨਵਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ ਤਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤਃ ਪਾਦਪੀਠਂ ਨੀਲਵਜ੍ਰਾਵਭਾਸਿਤਮ੍

ਉਸ ਵਿਚ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਉੱਤਮ ਅਸਨ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਅਸਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨੀਲੇ ਨੀਲਮਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਪੈਰਾਂ ਲਈ ਪੀੜਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।

ਚਕ੍ਰੁਃ ਪਾਦਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਰ੍ਥਂ ਕਲਸ਼ੌ ਚਾਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਗੌ ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣੌ ਪਰਮਾਮ੍ਭੋਭਿਰ੍ ਅਰਵਿਨ੍ਦਾਵृਤਾਨਨੌ

ਪੈਰ ਰੱਖਣ ਲਈ, ਉਸ ਅਸਨ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੇ ਦੋ ਘੜੇ ਬਣਾਏ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।

ਕਲਸ਼ਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਰਾਜਤਂ ਤਥਾ ਤਾਮ੍ਰਜਂ ਮृਨ੍ਮਯਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਮ੍ਬੁਪੂਰਿਤਮ੍

ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ, ਤਾਮਬੇ ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਘੜੇ, ਜੋ ਹਰ ਤੀਰਥ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।

ਵਾਸੋਯੁਗਂ ਤਥਾ ਦਿਵ੍ਯਂ ਗਨ੍ਧਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਤਥੈਵ ਚ ਕੇਯੂਰੇ ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਚੈਵ ਮੁਕੁਟਂ ਹਾਰਮੇਵ ਚ

ਉੱਚੀ ਕੋਟੀਆਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ, ਸੁਗੰਧ, ਬਾਂਹਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ, ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਕੁੰਡਲ, ਮੋੜ, ਤੇ ਹਾਰ ਵੀ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।

ਛਤ੍ਰਂ ਸ਼ਤਸ਼ਲਾਕਂ ਚ ਵਾਲਵ੍ਯਜਨਮੇਵ ਚ ਦਤ੍ਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ਤੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਾ

ਇੱਕ ਸੌ ਕੜੀਆਂ ਵਾਲਾ ਛਤਰ ਤੇ ਯਕ ਦੀ ਪੂੰਛ ਵਾਲਾ ਪੱਖਾ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

ਸ਼ਙ੍ਖਹਾਰਾਙ੍ਗਗੌਰੇਣ ਪृष੍ਠੇਨਾਪਿ ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍ ਵ੍ਯਜਨਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਚ ਹੇਮਦਣ੍ਡਂ ਸੁਚਾਮਰਮ੍

ਸੰਖ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਵਾਲਾ ਪੱਖਾ, ਤੇ ਚੰਦਰੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਡੰਡੀ ਵਾਲਾ ਸੁੰਦਰ ਚਾਮਰ ਵੀ ਸੀ।

ਐਰਾਵਤਃ ਸੁਪ੍ਰਤੀਕੋ ਗਜਾਵੇਤੌ ਸੁਪੂਜਿਤੌ ਮੁਕੁਟਂ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਚੈਵ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ

ਐਰਾਵਤ, ਜੋ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹਾਥੀ ਸੀ, ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਹਾਥੀ, ਦੋਵੇਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਸੋਨੇ ਦਾ ਮੋੜ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।

ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਚਾਮਲੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਵਜ੍ਰਂ ਚੈਵ ਵਰਾਯੁਧਮ੍ ਜਾਂਬੂਨਦਮਯਂ ਸੂਤ੍ਰਂ ਕੇਯੂਰਦ੍ਵਯਮੇਵ ਚ

ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਉੱਚੀ ਕੋਟੀਆਂ ਦੇ ਕੁੰਡਲ, ਵਧੀਆ ਵਜਰ ਹਥਿਆਰ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਲੱਤ, ਤੇ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ।