ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵਾਂਸ਼ਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਤ੍ਰਿਭੁਵਨੇ ਤਥਾ ਏਕਾਦਸ਼ਾਵਿਧਾ ਰੁਦ੍ਰਾਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਚਾਂਸ਼ੋਦ੍ਭਵਾਸ੍ ਤਥਾ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਹਨ, ਤੇ ਰੁਦਰ, ਗਿਆਰਾਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ, ਉਸ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਹੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਲਿਙ੍ਗਮਖਿਲਂ ਸਾ ਵੈ ਪੁਂਲਿਙ੍ਗਂ ਨੀਲਲੋਹਿਤਃ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦਕ੍ਸ਼ਮਾਲੋਕ੍ਯ ਸੁਵ੍ਰਤਾਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੀ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਨੀਲਲੋਹਿਤਾ ਪੁਰਸ਼ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸੁਵ੍ਰਤ ਦਕ੍ਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ—
ਭਜਸ੍ਵ ਧਾਤ੍ਰੀਂ ਜਗਤਾਂ ਮਮਾਪਿ ਚ ਤਵਾਪਿ ਚ ਪੁਨ੍ਨਾਮ੍ਨੋ ਨਰਕਾਤ੍ਤ੍ਰਾਤਿ ਇਤਿ ਪੁਤ੍ਰੀਤ੍ਵਿਹੋਕ੍ਤਿਤਃ
‘ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਪਾਲਣਹਾਰ ਨੂੰ ਧੀ ਵਜੋਂ ਲੈ ਲੋ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵੀ; ਉਹ ਪੁੱਤ ਨਰਕ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇੱਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।’
ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਾ ਤਵ ਕਾਨ੍ਤੇਯਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਪੁਤ੍ਰੀ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਤृਕਾ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਪੁਤ੍ਰੀ ਸਤੀ ਨਾਮ੍ਨਾ ਤਵੈषਾ ਚ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
‘ਇਹ ਸੁੰਦਰ ਤੇਰੀ ਧੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਸਤੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਵੇਗੀ।’
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਨਿਯੋਗਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਮੁਨਿਃ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰੀਂ ਦਦੌ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ ਸਤੀਂ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਸਾਦਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਸਤੀ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ।
ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਦ੍ਯਾਃ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ ਵੈ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ ਤਾਸੁ ਧਰ੍ਮਪ੍ਰਜਾਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਸ਼ਰਧਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਤੀਹ ਹਨ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਧਰਮ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਉੱਤਮ ਸੰਤਾਨ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ।
ਕਾਮੋ ਦਰ੍ਪੋ ऽਥ ਨਿਯਮਃ ਸਂਤੋषੋ ਲੋਭ ਏਵ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਸ੍ਤੁ ਦਣ੍ਡਃ ਸਮਯੋ ਬੋਧਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਇੱਛਾ, ਅਹੰਕਾਰ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ, ਸੰਤੋਖ ਅਤੇ ਲਾਲਚ; ਗਿਆਨ, ਸਜ਼ਾ, ਸਮਝੌਤਾ ਅਤੇ ਸਮਝ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਬੜੀ ਚਮਕ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਅਪ੍ਰਮਾਦਸ਼੍ ਚ ਵਿਨਯੋ ਵ੍ਯਵਸਾਯੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਕ੍ਸ਼ੇਮਂ ਸੁਖਂ ਯਸ਼ਸ਼੍ਚੈਵ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਤਾਸੁ ਵੈ
ਸਾਵਧਾਨੀ, ਨਿਮਰਤਾ, ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਰਣੈ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ; ਸੁਖ-ਚੈਨ, ਖੁਸ਼ੀ, ਇਜ਼ਤ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਵੈ ਕ੍ਰਿਯਾਯਾਂ ਤੁ ਦਣ੍ਡਃ ਸਮਯ ਏਵ ਚ ਅਪ੍ਰਮਾਦਸ੍ ਤਥਾ ਬੋਧੋ ਬੁਦ੍ਧੇਰ੍ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਤੌ ਸੁਤੌ
ਧਰਮ ਦੀ ਕਰਮ-ਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ, ਸਜ਼ਾ ਅਤੇ ਸਮਝੌਤਾ, ਸਾਵਧਾਨੀ ਅਤੇ ਸਮਝ—ਇਹ ਦੋ ਧਰਮ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਞ੍ਚਦਸ਼ੈਵੈਤੇ ਤਾਸੁ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਜਾਸ੍ਤ੍ਵਿਹ ਭृਗੁਪਤ੍ਨੀ ਚ ਸੁषੁਵੇ ਖ੍ਯਾਤਿਰ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਪੰਦਰਾਂ ਇਥੇ ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ; ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੀ ਪਤਨੀ ਖਿਆਤੀ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਨੇ ਸ਼੍ਰੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਧਾਤਾਰਂ ਚ ਵਿਧਾਤਾਰਂ ਮੇਰੋਰ੍ਜਾਮਾਤਰੌ ਸੁਤੌ ਪ੍ਰਭੂਤਿਰ੍ਨਾਮ ਯਾ ਪਤ੍ਨੀ ਮਰੀਚੇਃ ਸੁषੁਵੇ ਸੁਤੌ
ਉਸ ਨੇ ਧਾਤਾ ਅਤੇ ਵਿਧਾਤਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਮੇਰੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਜਵਾਈ ਹਨ; ਅਤੇ ਮਰੀਚੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਪ੍ਰਭੂਤੀ ਨੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿੱਤੇ।
ਪੂਰ੍ਣਮਾਸਂ ਤੁ ਮਾਰੀਚਂ ਤਤਃ ਕਨ੍ਯਾਚਤੁष੍ਟਯਮ੍ ਤੁष੍ਟਿਰ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਚ ਵੈ ਦृष੍ਟਿਃ ਕृषਿਸ਼੍ਚਾਪਚਿਤਿਸ੍ ਤਥਾ
ਪੂਰਨਮਾਸਾ ਮਰੀਚੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਫਿਰ ਚਾਰ ਧੀਆਂ: ਤੁਸ਼ਟੀ, ਜੈਸ਼ਠਾ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਅਪਚਿਤੀ।
ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਚ ਸੁषੁਵੇ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਪੁਤ੍ਰੀਂ ਚ ਪੁਲਹਾਚ੍ਛੁਭਾਮ੍ ਕਰ੍ਦਮਂ ਚ ਵਰੀਯਾਂਸਂ ਸਹਿष੍ਣੁਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਕਸ਼ਮਾ ਨੇ ਪੁਲਹਾ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਧੀ ਜਨਮ ਦਿੱਤੀ: ਕਰਦਮਾ, ਵਰੀਯਾਂਸਾ ਅਤੇ ਸਹਿਸ਼ਣੂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ।
ਤਥਾ ਕਨਕਪੀਤਾਂ ਸ ਪੀਵਰੀਂ ਪृਥਿਵੀਸਮਾਮ੍ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾਂ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਤਥਾ ਜਨਯਾਮਾਸ ਵੈ ਸੁਤਾਨ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਨਕਪੀਤਾ, ਪੀਵਰੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਥਿਵੀਸਮਾ; ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ, ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿੱਤੇ।
ਦਤ੍ਤੋਰ੍ਣਂ ਵੇਦਬਾਹੁਂ ਚ ਪੁਤ੍ਰੀਂ ਚਾਨ੍ਯਾਂ ਦृषਦ੍ਵਤੀਮ੍ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ षष੍ਟਿਸਾਹਸ੍ਰਂ ਸਂਨਤਿਃ ਸੁषੁਵੇ ਸ਼ੁਭਾ
ਦੱਤੋਰਨ, ਵੇਦਬਾਹੁ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਧੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ; ਸ਼ੁਭ ਸੰਨਤੀ ਨੇ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿੱਤੇ।
ਕ੍ਰਤੋਸ੍ਤੁ ਭਾਰ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਾਃ ਸਿਨੀਵਾਲੀਂ ਕੁਹੂਂ ਚੈਵ ਰਾਕਾਂ ਚਾਨੁਮਤਿਂ ਤਥਾ
ਕ੍ਰਤੁ ਦੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਵਾਲਖਿਲਿਆ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਸਿਨੀਵਾਲੀ, ਕੁਹੁ, ਰਾਕਾ ਅਤੇ ਅਨੁਮਤੀ ਵੀ।
ਸ੍ਮृਤਿਸ਼੍ ਚ ਸੁषੁਵੇ ਪਤ੍ਨੀ ਮੁਨੇਸ਼੍ਚਾਙ੍ਗਿਰਸਸ੍ ਤਥਾ ਲਬ੍ਧਾਨੁਭਾਵਮਗ੍ਨਿਂ ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਮਨ੍ਤਂ ਚ ਸੁਵ੍ਰਤਾ
ਸਮ੍ਰਿਤੀ, ਅੰਗੀਰਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਨੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਨੁਭਵ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਕੀਰਤਿਮੰਤ ਨੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਸੁਵ੍ਰਤ।
ਅਤ੍ਰੇਰ੍ਭਾਰ੍ਯਾਨਸੂਯਾ ਵੈ ਸੁषੁਵੇ षਟ੍ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤੁ ਯਾਃ ਤਾਸ੍ਵੇਕਾ ਕਨ੍ਯਕਾ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ ਸਾ ਸੂਨੁਪਞ੍ਚਕਮ੍
ਅਤਰੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਨਸੂਯਾ ਨੇ ਛੇ ਸੰਤਾਨਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਧੀ ਸ਼੍ਰੁਤੀ ਨਾਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ।
ਸਤ੍ਯਨੇਤ੍ਰੋ ਮੁਨਿਰ੍ਭਵ੍ਯੋ ਮੂਰ੍ਤਿਰਾਪਃ ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰਃ ਸੋਮਸ਼੍ ਚ ਵੈ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ षष੍ਠੀ ਪਞ੍ਚਾਤ੍ਰੇਯਾਸ੍ਤੁ ਸੂਨਵਃ
ਸਤ੍ਯਨੇਤਰ, ਭਵਿਆ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੂਰਤੀ, ਆਪਹ, ਸ਼ਨੈਸ਼ਚਰ ਅਤੇ ਸੋਮ—ਸ਼੍ਰੁਤੀ ਛੇਵੀਂ ਹੈ; ਇਹ ਪੰਜ ਅਤਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ।
ਊਰ੍ਜਾ ਵਸਿष੍ਠਾਦ੍ਵੈ ਲੇਭੇ ਸੁਤਾਂਸ਼੍ ਚ ਸੁਤਵਤ੍ਸਲਾ ਜ੍ਯਾਯਸੀ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ਵਾਸਿष੍ਠਾਨ੍ ਵਰਲੋਚਨਾ
ਉਰਜਾ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਸਨ; ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਕਮਲ-ਅੱਖ ਵਾਲੇ, ਵਸੀਸ਼ਠਾ ਹਨ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਦਿਖਦੇ ਹਨ।
ਰਜਃ ਸੁਹੋਤ੍ਰੋ ਬਾਹੁਸ਼੍ ਚ ਸਵਨਸ਼੍ਚਾਨਘਸ੍ ਤਥਾ ਸੁਤਪਾਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਮੁਨੇਰ੍ਵੈ ਸਪ੍ਤ ਸੂਨਵਃ
ਰਜਹ, ਸੁਹੋਤ੍ਰਾ, ਬਾਹੁ, ਸਵਨ, ਅਨਘ, ਸੁਤਪਾ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾ—ਇਹ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ ਹਨ।
ਯਸ਼੍ਚਾਭਿਮਾਨੀ ਭਗਵਾਨ੍ ਭਵਾਤ੍ਮਾ ਪੈਤਾਮਹੋ ਵਹ੍ਨਿਰਸੁਃ ਪ੍ਰਜਾਨਾਮ੍ ਸ੍ਵਾਹਾ ਚ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸੁषੁਵੇ ਸੁਤਾਨਾਂ ਤ੍ਰਯਂ ਤ੍ਰਯਾਣਾਂ ਜਗਤਾਂ ਹਿਤਾਯ
ਜੋ ਅਭਿਮਾਨੀ, ਭਗਵਾਨ, ਭਵ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਪਿਤਾਮਹ, ਅਗਨਿ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਸਵਾਹਾ ਨੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿੱਤੇ, ਤਿੰਨ ਜਗਤਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ।
ਪਵਮਾਨਃ ਪਾਵਕਸ਼੍ ਚ ਸ਼ੁਚਿਰਗ੍ਨਿਸ਼੍ ਚ ਤੇ ਸ੍ਮृਤਾਃ ਨਿਰ੍ਮਥ੍ਯਃ ਪਵਮਾਨਸ੍ਤੁ ਵੈਦ੍ਯੁਤਃ ਪਾਵਕਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਪਵਮਾਨ, ਪਾਵਕ ਅਤੇ ਸ਼ੁਚਿ—ਇਹ ਅਗਨਿ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ; ਪਵਮਾਨ ਘਸਣ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਪਾਵਕ ਨੂੰ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੀ ਅਗਨਿ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਚਿਃ ਸੌਰਸ੍ਤੁ ਵਿਜ੍ਞੇਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਯਸ੍ਤੁ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਪੌਤ੍ਰੈਸ੍ਤ੍ਵਿਹੈਤੇषਾਂ ਸਂਖ੍ਯਾ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਤਃ ਸ੍ਮृਤਾ
ਸ਼ੁਚਿ ਸੂਰਜੀ ਅਗਨਿ ਸਮਝੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਤਿੰਨ ਸਵਾਹਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਇੱਥੇ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਵਿਸृਜ੍ਯ ਸਪ੍ਤਕਂ ਚਾਦੌ ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਨ੍ਨਵੈਵ ਚ ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਵਹ੍ਨਯਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਣੀਯਨ੍ਤੇ ऽਧ੍ਵਰੇषੁ ਚ
ਸੱਤਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਉਨਤਾਲੀ ਅਤੇ ਨੌਂ, ਇਹ ਅੱਗਾਂ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇ ਤਪਸ੍ਵਿਨਸ੍ਤ੍ਵੇਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਵ੍ਰਤਭृਤਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਪਤਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵੇ ਰੁਦ੍ਰਾਤ੍ਮਕਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਤਪਸੀ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਵ੍ਰਤ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਸਰੂਪ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਯਜ੍ਵਾਨਸ਼੍ ਚ ਯਜ੍ਵਾਨਃ ਪਿਤਰਃ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨਸਾਃ ਅਗ੍ਨਿष੍ਵਾਤ੍ਤਾਸ਼੍ ਚ ਯਜ੍ਵਾਨਃ ਸ਼ੇषਾ ਬਰ੍ਹਿषਦਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੋਵੇਂ ਪਿਤਾ ਹਨ, ਜੋ ਖੁਸ਼ ਹਨ; ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਅਗਨਿਸ੍ਵਾਤਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬਾਕੀ ਬਰਹਿਸ਼ਦ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮੇਨਾਂ ਤੁ ਮਾਨਸੀਂ ਤੇषਾਂ ਜਨਯਾਮਾਸ ਵੈ ਸ੍ਵਧਾ ਅਗ੍ਨਿष੍ਵਾਤ੍ਤਾਤ੍ਮਜਾ ਮੇਨਾ ਮਾਨਸੀ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ
ਸਵਧਾ ਨੇ ਅਗਨਿਸ੍ਵਾਤਤ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਮਨ ਤੋਂ ਜਣੀ ਧੀ ਮੇਨਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਮੇਨਾ, ਮਨ ਤੋਂ ਜਣੀ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਅਸੂਤ ਮੇਨਾ ਮੈਨਾਕਂ ਕ੍ਰੌਞ੍ਚਂ ਤਸ੍ਯਾਨੁਜਾਮੁਮਾਮ੍ ਗਙ੍ਗਾਂ ਹੈਮਵਤੀਂ ਜਜ੍ਞੇ ਭਵਾਙ੍ਗਾਸ਼੍ਲੇषਪਾਵਨੀਮ੍
ਮੇਨਾ ਨੇ ਮੈਨਾਕ ਅਤੇ ਕ੍ਰੌਂਚ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭੈਣ ਉਮਾ ਨੂੰ; ਹਿਮਾਵਤ ਦੀ ਧੀ ਗੰਗਾ ਭਵਾ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਈ।
ਧਰਣੀਂ ਜਨਯਾਮਾਸ ਮਾਨਸੀਂ ਯਜ੍ਞਯਾਜਿਨੀਮ੍ ਸ੍ਵਧਾ ਸਾ ਮੇਰੁਰਾਜਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀ ਪਦ੍ਮਸਮਾਨਨਾ
ਉਸ ਨੇ ਧਰਣੀ ਨੂੰ ਮਨ ਤੋਂ ਜਣੀ, ਯਜਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਸਵਧਾ ਮੇਰੂ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ, ਜਿਸਦਾ ਮੁਖ ਕੌਲ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ ਸੀ।