ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਈਸ਼ਾਨੋ ਨਿਰृਤਿਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਯਮੋ ਵਰੁਣ ਏਵ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਾਸ੍ ਤਥਾ ਰੁਦ੍ਰਾ ਵਸਵਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਬਲਾਃ

ਈਸ਼ਾਨ, ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ, ਯਕਸ਼, ਯਮ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ, ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਸੁ —

ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਛਚੀ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਦੇਵੀ ਚੈਵ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਅਦਿਤਿਸ਼੍ ਚ ਦਿਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਲਜ੍ਜਾ ਧृਤਿਸ੍ ਤਥਾ

ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸ਼ਚੀ, ਜ੍ਯੇਸ਼ਠਾ, ਸਰਸਵਤੀ, ਅਦਿਤੀ, ਦਿਤੀ, ਸ਼ਰਧਾ, ਲੱਜਾ ਤੇ ਧਿਰਜ —

ਨਨ੍ਦਾ ਭਦ੍ਰਾ ਚ ਸੁਰਭੀ ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਸੁਮਨਾਸ੍ ਤਥਾ ਵृषੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਧਰ੍ਮੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਜਸ੍ ਤਥਾ

ਨੰਦਾ, ਭਦਰਾ, ਸੁਰਭੀ, ਸੁਸ਼ੀਲਾ, ਸੁਮਨਾ, ਚਮਕਦਾ ਵ੍ਰਿਸ਼ੇਂਦ੍ਰ, ਧਰਮ ਤੇ ਧਰਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ —

ਆਵृਤ੍ਯ ਮਾਂ ਤਥਾਲਿਙ੍ਗ੍ਯ ਤੁष੍ਟੁਵੁਰ੍ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ ਸ਼ਿਲਾਦੋ ऽਪਿ ਮੁਨਿਰ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਿਤਾ ਮੇ ਤਾਦृਸ਼ਂ ਤਦਾ

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਤਾਰੀਫ ਕੀਤੀ; ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਸ਼ਿਲਾਦ ਨੇ, ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿ ਵੇਖ ਕੇ —

ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਤੁष੍ਟਾਵੇष੍ਟਪ੍ਰਦਂ ਸੁਤਮ੍ ਭਗਵਨ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਤ੍ਰਿਯਂਬਕ ਮਮਾਵ੍ਯਯ

ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ: 'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਅਟੱਲ —'

ਪੁਤ੍ਰੋ ऽਸਿ ਜਗਤਾਂ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ ਤ੍ਰਾਤਾ ਦੁਃਖਾਦ੍ਧਿ ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਰਕ੍ਸ਼ਕੋ ਜਗਤਾਂ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ ਪਿਤਾ ਮੇ ਪੁਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਗ

'ਤੂੰ ਜਗਤ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਪੁੱਤਰ, ਹੋਰ ਕੀ ਕਹੀਏ? ਜਦ ਤੂੰ ਜਗਤ ਦਾ ਰਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈ.'

ਅਯੋਨਿਜ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਜਗਦ੍ਯੋਨੇ ਪਿਤਾਮਹ ਪਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰ ਮਹੇਸ਼ਾਨ ਜਗਤਾਂ ਚ ਜਗਦ੍ਗੁਰੋ

'ਜੋ ਜਨਮ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜਗਤ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਪਿਤਾਮਹ, ਪਿਤਾ, ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਗਤ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ.'

ਵਤ੍ਸ ਵਤ੍ਸ ਮਹਾਭਾਗ ਪਾਹਿ ਮਾਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ ਤ੍ਵਯਾਹਂ ਨਨ੍ਦਿਤੋ ਯਸ੍ਮਾਨ੍ ਨਨ੍ਦੀ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰ

'ਪਿਆਰੇ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ। ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਨੰਦੀ ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ.'

ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਨ੍ਦਯ ਮਾਂ ਨਨ੍ਦਿਨ੍ ਨਮਾਮਿ ਜਗਦੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਪ੍ਰਸੀਦ ਪਿਤਰੌ ਮੇ ऽਦ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਗਤੌ ਵਿਭੋ

'ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ, ਨੰਦੀ। ਮੈਂ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ.'

ਪਿਤਾਮਹਸ਼੍ ਚ ਭੋ ਨਨ੍ਦਿਨ੍ ਨਵਤੀਰ੍ਣੇ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੇ ਮਮੈਵ ਸਫਲਂ ਲੋਕੇ ਜਨ੍ਮ ਵੈ ਜਗਤਾਂ ਪ੍ਰਭੋ

'ਹੇ ਨੰਦੀ, ਜਦ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਉਤਰੇ ਹਨ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ.'

ਅਵਤੀਰ੍ਣੇ ਸੁਤੇ ਨਨ੍ਦਿਨ੍ ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਮਹ੍ਯਮੀਸ਼੍ਵਰ ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮਃ ਸੁਰੇਸ਼ਾਨ ਨਨ੍ਦੀਸ਼੍ਵਰ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ

'ਹੇ ਨੰਦੀ, ਜਦ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੀ ਰਖਿਆ ਲਈ ਉਤਰੇ ਹਨ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਨੰਦੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ.'

ਪੁਤ੍ਰ ਪਾਹਿ ਮਹਾਬਾਹੋ ਦੇਵਦੇਵ ਜਗਦ੍ਗੁਰੋ ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵਮੇਵ ਨਨ੍ਦੀਸ਼ ਮਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਮਯਾ

'ਪੁੱਤਰ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਜਗਤ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ। ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨ ਕੇ, ਹੇ ਨੰਦੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਕਿਹਾ —'

ਤ੍ਵਯਾ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਮ੍ਯਤਾਂ ਵਤ੍ਸ ਸ੍ਤਵਸ੍ਤਵ੍ਯ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ ਯਃ ਪਠੇਚ੍ਛृਣੁਯਾਦ੍ਵਾਪਿ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਪ੍ਰਭਾषਿਤਮ੍

'ਉਹ ਤੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ, ਪਿਆਰੇ, ਤੈਨੂੰ ਦੇਵ ਤੇ ਦਾਨਵ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਬੋਲੀ ਪੜ੍ਹੇ ਜਾਂ ਸੁਣੇ —'

ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸ ਮੋਦਤੇ ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਸੁਤਂ ਬਾਲਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਬਹੁਮਾਨਤਃ

'ਜਾਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਸੁਣਾਏ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਨੌਜਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ —'

ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਂਸ਼੍ ਚ ਸਮ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸ਼ਿਲਾਦ ਉਵਾਚ ਸੁਵ੍ਰਤਃ ਪਸ਼੍ਯਧ੍ਵਂ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਾਭਾਗ੍ਯਂ ਮਮਾਵ੍ਯਯਃ

ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ਼ਿਲਾਦ ਨੇ, ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਨੇ, ਕਿਹਾ: 'ਦੇਖੋ, ਸਾਰੇ ਮੁਨਿਓ, ਮੇਰੀ ਅਟੱਲ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ.'

ਨਨ੍ਦੀ ਯਜ੍ਞਾਙ੍ਗਣੇ ਦੇਵਸ਼੍ ਚਾਵਤੀਰ੍ਣੋ ਯਤਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਮਤ੍ਸਮਃ ਕਃ ਪੁਮਾਂਲ੍ਲੋਕੇ ਦੇਵੋ ਵਾ ਦਾਨਵੋ ऽਪਿ ਵਾ

'ਨੰਦੀ, ਪ੍ਰਭੂ, ਯਜਨ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਉਤਰੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ, ਚਾਹੇ ਦੇਵ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦਾਨਵ, ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਕੌਣ ਹੈ?'

ਏष ਨਨ੍ਦੀ ਯਤੋ ਜਾਤੋ ਯਜ੍ਞਭੂਮੌ ਹਿਤਾਯ ਮੇ

'ਇਹ ਨੰਦੀ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਯਜਨ ਭੂਮੀ ਵਿਚ ਜਨਮਿਆ, ਮੇਰੇ ਹਿਤ ਲਈ ਹੈ.'

ਮਯਾ ਸਹ ਪਿਤਾ ਹृष੍ਟਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਉਟਜਂ ਸ੍ਵਂ ਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਨਿਧਿਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵੇਵ ਨਿਰ੍ਧਨਃ

ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਝੋਪੜੇ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਗਰੀਬ ਆਦਮੀ ਖਜਾਨਾ ਲੱਭ ਲੈਣ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਘਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਯਦਾਗਤੋ ऽਹਮੁਟਜਂ ਸ਼ਿਲਾਦਸ੍ਯ ਮਹਾਮੁਨੇ ਤਦਾ ਵੈ ਦੈਵਿਕਂ ਰੂਪਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਾਨੁष੍ਯਮ੍ ਆਸ੍ਥਿਤਃ

ਜਦੋਂ ਮੈਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਸ਼ਿਲਾਦਾ ਦੇ ਝੋਪੜੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ ਮਨੁੱਖਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।

ਨष੍ਟਾ ਚੈਵ ਸ੍ਮृਤਿਰ੍ਦਿਵ੍ਯਾ ਯੇਨ ਕੇਨਾਪਿ ਕਾਰਣਾਤ੍ ਮਾਨੁष੍ਯਮਾਸ੍ਥਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਿਤਾ ਮੇ ਲੋਕਪੂਜਿਤਃ

ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਮੇਰੀ ਦਿਵਿਆ ਯਾਦ ਵੀ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਈ; ਜਦ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ,

ਵਿਲਲਾਪਾਤਿਦੁਃਖਾਰ੍ਤਃ ਸ੍ਵਜਨੈਸ਼੍ ਚ ਸਮਾਵृਤਃ ਜਾਤਕਰ੍ਮਾਦਿਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਚਕਾਰ ਮਮ ਸਰ੍ਵਵਿਤ੍

ਉਹ ਗਹਿਰੀ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰੋਇਆ ਅਤੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਸਮਾਰੋਹ ਕਰੇ।

ਸ਼ਾਲਙ੍ਕਾਯਨਪੁਤ੍ਰੋ ਵੈ ਸ਼ਿਲਾਦਃ ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍ਸਲਃ ਉਪਦਿष੍ਟਾ ਹਿ ਤੇਨੈਵ ऋਕ੍ਸ਼ਾਖਾ ਯਜੁषਸ੍ ਤਥਾ

ਸ਼ਿਲਾਦਾ, ਸ਼ਾਲੰਕਾਯਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਰਿਗਵੇਦ ਦੀ ਸ਼ਾਖਾ ਅਤੇ ਯਜੁਰਵੇਦ ਦੀ ਵੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ।

ਸਾਮਸ਼ਾਖਾਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਸਾਙ੍ਗੋਪਾਙ੍ਗਂ ਮਹਾਮੁਨੇ ਆਯੁਰ੍ਵੇਦਂ ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਂ ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵਂ ਚਾਸ਼੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍

ਅਤੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸਾਮਵੇਦ ਦੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ, ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਸਮੇਤ, ਆਯੁਰਵੇਦ, ਧਨੁਰਵੇਦ, ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਵੀ ਸਿਖਾਈ।

ਹਸ੍ਤਿਨਾਂ ਚਰਿਤਂ ਚੈਵ ਨਰਾਣਾਂ ਚੈਵ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣੇ ਸਪ੍ਤਮੇ ਵਰ੍षੇ ਤਤੋ ऽਥ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮੌ

ਉਸ ਨੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਵੀ ਸਿਖਾਈਆਂ; ਜਦ ਮੇਰਾ ਸੱਤਵਾਂ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਦ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ,

ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਨਾਮਾਨੌ ਤਪੋਯੋਗਬਲਾਨ੍ਵਿਤੌ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਗਤੌ ਦਿਵ੍ਯੌ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਮਾਂ ਚਾਜ੍ਞਯਾ ਵਿਭੋਃ

ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨਾਮ ਦੇ ਦੋ ਦਿਵਿਆ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਤਪ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਣ ਆਏ।

ਊਚਤੁਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੌ ਮਾਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ ਤਾਤ ਨਨ੍ਦ੍ਯਯਮਲ੍ਪਾਯੁਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਪਾਰਗਃ

ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ: 'ਪਿਆਰੇ, ਨੰਦੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਘੱਟ ਹੈ।'

ਨ ਦृष੍ਟਮੇਵਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮ੍ ਆਯੁਰ੍ਵਰ੍षਾਦਤਃ ਪਰਮ੍ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਵਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ਼ਿਲਾਦਃ ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍ਸਲਃ

'ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਚੰਭਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਕਿ ਇਸ ਸਾਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੀਵਨ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।' ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਿਲਾਦਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ,

ਸਮਾਲਿਙ੍ਗ੍ਯ ਚ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤੋ ਰੁਰੋਦਾਤੀਵ ਵਿਸ੍ਵਰਮ੍ ਹਾ ਪੁਤ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰੇਤਿ ਪਪਾਤ ਚ ਸਮਨ੍ਤਤਃ

ਮੈਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਰੋਇਆ, 'ਹਾਏ ਪੁੱਤਰ, ਪੁੱਤਰ!' ਕਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।

ਅਹੋ ਬਲਂ ਦੈਵਵਿਧੇਰ੍ ਵਿਧਾਤੁਸ਼੍ਚੇਤਿ ਦੁਃਖਿਤਃ ਤਸ੍ਯ ਚਾਰ੍ਤਸ੍ਵਰਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਦਾਸ਼੍ਰਮਨਿਵਾਸਿਨਃ

ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, 'ਵਾਹ, ਕਿਸਮਤ ਅਤੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ!' ਉਸ ਦੀ ਦੁਖੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਵਸਨੀਕ