ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਅਥ ਤਸ੍ਯੈਵਮਨਿਸ਼ਂ ਤਤ੍ਪਰਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯ ਤੁ ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਗਤਂ ਕ੍ਸ਼ਣਮਿਵਾਦ੍ਭੁਤਮ੍

ਉਸ ਉੱਚੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ, ਇਕ ਦਿਵਿਆ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ, ਅਨੰਦ ਨਾਲ, ਇਕ ਪਲ ਵਾਂਗ ਲੰਘ ਗਿਆ।

ਵਲ੍ਮੀਕੇਨਾਵृਤਾਙ੍ਗਸ਼੍ ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਃ ਕੀਟਗਣੈਰ੍ਮੁਨਿਃ ਵਜ੍ਰਸੂਚੀਮੁਖੈਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੈ ਰਕ੍ਤਕੀਟੈਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ

ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਚੀਟੀ ਦੇ ਬੋਹੜੇ ਨੇ ਢੱਕ ਲਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੀੜੇ ਉਸਦੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਹੋਰ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਤੇ ਸੂਈ ਵਰਗੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਕੀੜੇ ਵੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਉਸਨੂੰ ਘੇਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।

ਨਿਰ੍ਮਾਂਸਰੁਧਿਰਤ੍ਵਗ੍ ਵੈ ਨਿਰ੍ਲੇਪਃ ਕੁਡ੍ਯਵਤ੍ ਸ੍ਥਿਤਃ ਅਸ੍ਥਿਸ਼ੇषੋ ऽਭਵਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਤਮਮਨ੍ਯਤ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ

ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਨਾ ਮਾਸ ਸੀ, ਨਾ ਖੂਨ, ਨਾ ਚਮੜੀ; ਉਹ ਇਕ ਕੰਧ ਵਾਂਗ ਬਿਲਕੁਲ ਸੁੱਚਾ ਤੇ ਅਸਰ ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਆਖਰਕਾਰ ਸਿਰਫ ਹੱਡੀਆਂ ਹੀ ਬਚੀਆਂ। ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਐਸਾ ਹੀ ਸਮਝਿਆ।

ਯਦਾ ਸ੍ਪृष੍ਟੋ ਮੁਨਿਸ੍ਤੇਨ ਕਰੇਣ ਚ ਸ੍ਮਰਾਰਿਣਾ ਤਦੈਵ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਸ਼੍ ਚੋਤ੍ਸਸਰ੍ਜ ਕ੍ਲਮਂ ਦ੍ਵਿਜਃ

ਜਦੋਂ ਕਾਮ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ, ਉਸੀ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵਣ, ਉਸ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲਏ ਨੇ ਆਪਣੀ ਥਕਾਵਟ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ।

ਤਪਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਪਸਾ ਪ੍ਰਭੁਸ੍ਤੁष੍ਟਾਥ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ ਤੁष੍ਟਸ੍ਤਵੇਤ੍ਯਥੋਵਾਚ ਸਗਣਸ਼੍ਚੋਮਯਾ ਸਹ

ਉਸ ਦੀ ਤਪस्या ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਸ਼ੰਕਰ ਆਪਣੇ ਸੰਗੀਆਂ ਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਤਪस्या ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ।'

ਤਪਸਾਨੇਨ ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਭਵਤਸ੍ਤੇ ਮਹਾਮਤੇ ਦਦਾਮਿ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਪਾਰਗਮ੍

ਹੇ ਮਹਾਨ ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਇਹ ਤਪस्या ਕਿਸ ਲਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵਾਂਗਾ ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੋਵੇ।

ਤਤਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵੋਵਾਚ ਸ਼ਿਲਾਸ਼ਨਃ ਹਰ੍षਗਦ੍ਗਦਯਾ ਵਾਚਾ ਸੋਮਂ ਸੋਮਵਿਭੂषਣਮ੍

ਫਿਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਲਾਦਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਸੋਮ, ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਨੂੰ ਕਿਹਾ।

ਭਗਵਨ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਰ੍ਦਨ ਸ਼ਙ੍ਕਰ ਅਯੋਨਿਜਂ ਮृਤ੍ਯੁਹੀਨਂ ਪੁਤ੍ਰਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਸਤ੍ਤਮ

ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਅਜਨਮਾ ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ।

ਪੂਰ੍ਵਮਾਰਾਧਿਤਃ ਪ੍ਰਾਹ ਤਪਸਾ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ਼ਿਲਾਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਰੁਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਪੁਨਃ

ਪਹਿਲਾਂ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਰੁਦਰ, ਤਪस्या ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ਿਲਾਦਾ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਸੀ।

ਪੂਰ੍ਵਮਾਰਾਧਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਹਂ ਤਪੋਧਨ ਤਪਸਾ ਚਾਵਤਾਰਾਰ੍ਥਂ ਮੁਨਿਭਿਸ਼੍ ਚ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮੈਃ

ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲਏ, ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਤਪਸਵੀਆਂ, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਅਵਤਾਰ ਲਈ ਤਪस्या ਰਾਹੀਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਨਨ੍ਦਿਨਾਮ੍ਨਾ ਤ੍ਵਯੋਨਿਜਃ ਪਿਤਾ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਮਮ ਪਿਤੁਰ੍ਵੈ ਜਗਤਾਂ ਮੁਨੇ

ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਾਂਗਾ, ਅਜਨਮਾ ਤੇ ਨੰਦੀ ਨਾਮ ਨਾਲ; ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਹੋਵੇਂਗਾ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ।

ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮੁਨਿਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤਂ ਘृਣੀ ਸੋਮਃ ਸੋਮੋਪਮਃ ਪ੍ਰੀਤਸ੍ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਸੋਮ, ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਉਥੇ ਹੀ ਲੁਕ ਗਿਆ।

ਲਬ੍ਧਪੁਤ੍ਰਃ ਪਿਤਾ ਰੁਦ੍ਰਾਤ੍ ਪ੍ਰੀਤੋ ਮਮ ਮਹਾਮੁਨੇ ਯਜ੍ਞਾਙ੍ਗਣਂ ਮਹਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਂ ਯਜ੍ਞਵਿਤ੍ਤਮਃ

ਰੁਦਰ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਪਿਤਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਵੱਡੀ ਯਜਨ ਭੂਮੀ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਯਜਨ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।

ਤਦਙ੍ਗਣਾਦਹਂ ਸ਼ਂਭੋਸ੍ ਤਨੁਜਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਜ੍ਞਯਾ ਸਂਜਾਤਃ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵਾਹਂ ਯੁਗਾਨ੍ਤਾਗ੍ਨਿਸਮਪ੍ਰਭਃ

ਉਸ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਭੂਮੀ ਤੋਂ, ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜਨਮ ਲਿਆ ਸੀ, ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ।

ਵਵਰ੍षੁਸ੍ਤਦਾ ਪੁष੍ਕਰਾਵਰ੍ਤਕਾਦ੍ਯਾ ਜਗੁਃ ਖੇਚਰਾਃ ਕਿਨ੍ਨਰਾਃ ਸਿਦ੍ਧਸਾਧ੍ਯਾਃ ਸ਼ਿਲਾਦਾਤ੍ਮਜਤ੍ਵਂ ਗਤੇ ਮਯ੍ਯੁਪੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਸਰ੍ਜਾਥ ਵृष੍ਟਿਂ ਸੁਪੁष੍ਪੌਘਮਿਸ਼੍ਰਾਮ੍

ਉਸ ਵੇਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨੇ ਮੀਂਹ ਵਗਾਈ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਕਿੰਨਰਾਂ, ਸਿੱਧਾਂ ਤੇ ਸਾਧਿਆਂ ਨੇ ਗੀਤ ਗਾਏ; ਜਦ ਮੈਂ ਸ਼ਿਲਾਦਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਿਆ, ਉਪੇਂਦਰ ਨੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵਰਖਾ ਕਰਵਾਈ।

ਮਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਾਲਸੂਰ੍ਯਾਭਂ ਜਟਾਮੁਕੁਟਧਾਰਿਣਮ੍ ਤ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਂ ਬਾਲਂ ਸ਼ੂਲਟਙ੍ਕਗਦਾਧਰਮ੍

ਮੈਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਕਾਲ-ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਜਟਾ-ਮੁਕੁਟ ਪਹਿਨਿਆ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ, ਚਾਰ ਭੁਜਾਂ ਵਾਲਾ, ਨੌਜਵਾਨ, ਤੇ ਸ਼ੂਲ, ਕੁਟਾਰ ਤੇ ਗਦਾ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ—

ਵਜ੍ਰਿਣਂ ਵਜ੍ਰਦਂष੍ਟ੍ਰਂ ਚ ਵਜ੍ਰਿਣਾਰਾਧਿਤਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮ੍ ਵਜ੍ਰਕੁਣ੍ਡਲਿਨਂ ਘੋਰਂ ਨੀਰਦੋਪਮਨਿਃਸ੍ਵਨਮ੍

ਵਜਰ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਵਜਰ ਵਰਗੀਆਂ ਦੰਦਾਂ, ਵਜਰ ਧਾਰੀ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ, ਵਜਰ ਵਾਲੇ ਕੁੰਡਲ ਪਹਿਨੇ, ਭਿਆਨਕ, ਤੇ ਬਦਲ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾਰ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲਾ ਨੌਜਵਾਨ—

ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ ਚ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ ਨੇਦੁਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਨृਤੁਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰੋਗਣਾਃ

ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸਤਿ ਕੀਤਾ; ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੰਗੀਤ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀਆਂ ਨੇ ਨੱਚਿਆ।

ऋषਯੋ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ऋਗ੍ਯਜੁਃਸਾਮਸਂਭਵੈਃ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰੈਃ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਸਮ੍ਪ੍ਰਣੇਮੁਰ੍ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਾਃ

ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵਣ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦ ਤੋਂ ਆਏ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਸਤਿ ਕੀਤਾ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਹਰਿਸ਼੍ ਚ ਰੁਦ੍ਰਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਛਿਵਾਂਬਿਕਾ ਜੀਵਸ਼੍ਚੇਨ੍ਦੁਰ੍ਮਹਾਤੇਜਾ ਭਾਸ੍ਕਰਃ ਪਵਨੋ ऽਨਲਃ

ਬ੍ਰਹਮਾ, ਹਰਿ, ਰੁਦ੍ਰ, ਸ਼ਕਰ, ਸਵੈ ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਅੰਬਿਕਾ, ਜੀਵ, ਚਮਕਦਾ ਚੰਦ, ਭਾਸਕਰ, ਹਵਾ ਤੇ ਅੱਗ —

ਈਸ਼ਾਨੋ ਨਿਰृਤਿਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਯਮੋ ਵਰੁਣ ਏਵ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਾਸ੍ ਤਥਾ ਰੁਦ੍ਰਾ ਵਸਵਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਬਲਾਃ

ਈਸ਼ਾਨ, ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ, ਯਕਸ਼, ਯਮ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ, ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਸੁ —

ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਛਚੀ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਦੇਵੀ ਚੈਵ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਅਦਿਤਿਸ਼੍ ਚ ਦਿਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਲਜ੍ਜਾ ਧृਤਿਸ੍ ਤਥਾ

ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸ਼ਚੀ, ਜ੍ਯੇਸ਼ਠਾ, ਸਰਸਵਤੀ, ਅਦਿਤੀ, ਦਿਤੀ, ਸ਼ਰਧਾ, ਲੱਜਾ ਤੇ ਧਿਰਜ —

ਨਨ੍ਦਾ ਭਦ੍ਰਾ ਚ ਸੁਰਭੀ ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਸੁਮਨਾਸ੍ ਤਥਾ ਵृषੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਧਰ੍ਮੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਜਸ੍ ਤਥਾ

ਨੰਦਾ, ਭਦਰਾ, ਸੁਰਭੀ, ਸੁਸ਼ੀਲਾ, ਸੁਮਨਾ, ਚਮਕਦਾ ਵ੍ਰਿਸ਼ੇਂਦ੍ਰ, ਧਰਮ ਤੇ ਧਰਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ —

ਆਵृਤ੍ਯ ਮਾਂ ਤਥਾਲਿਙ੍ਗ੍ਯ ਤੁष੍ਟੁਵੁਰ੍ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ ਸ਼ਿਲਾਦੋ ऽਪਿ ਮੁਨਿਰ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਿਤਾ ਮੇ ਤਾਦृਸ਼ਂ ਤਦਾ

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਤਾਰੀਫ ਕੀਤੀ; ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਸ਼ਿਲਾਦ ਨੇ, ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿ ਵੇਖ ਕੇ —

ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਤੁष੍ਟਾਵੇष੍ਟਪ੍ਰਦਂ ਸੁਤਮ੍ ਭਗਵਨ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਤ੍ਰਿਯਂਬਕ ਮਮਾਵ੍ਯਯ

ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ: 'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਅਟੱਲ —'

ਪੁਤ੍ਰੋ ऽਸਿ ਜਗਤਾਂ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ ਤ੍ਰਾਤਾ ਦੁਃਖਾਦ੍ਧਿ ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਰਕ੍ਸ਼ਕੋ ਜਗਤਾਂ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ ਪਿਤਾ ਮੇ ਪੁਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਗ

'ਤੂੰ ਜਗਤ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਪੁੱਤਰ, ਹੋਰ ਕੀ ਕਹੀਏ? ਜਦ ਤੂੰ ਜਗਤ ਦਾ ਰਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈ.'

ਅਯੋਨਿਜ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਜਗਦ੍ਯੋਨੇ ਪਿਤਾਮਹ ਪਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰ ਮਹੇਸ਼ਾਨ ਜਗਤਾਂ ਚ ਜਗਦ੍ਗੁਰੋ

'ਜੋ ਜਨਮ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜਗਤ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਪਿਤਾਮਹ, ਪਿਤਾ, ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਗਤ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ.'

ਵਤ੍ਸ ਵਤ੍ਸ ਮਹਾਭਾਗ ਪਾਹਿ ਮਾਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ ਤ੍ਵਯਾਹਂ ਨਨ੍ਦਿਤੋ ਯਸ੍ਮਾਨ੍ ਨਨ੍ਦੀ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰ

'ਪਿਆਰੇ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ। ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਨੰਦੀ ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ.'

ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਨ੍ਦਯ ਮਾਂ ਨਨ੍ਦਿਨ੍ ਨਮਾਮਿ ਜਗਦੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਪ੍ਰਸੀਦ ਪਿਤਰੌ ਮੇ ऽਦ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਗਤੌ ਵਿਭੋ

'ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ, ਨੰਦੀ। ਮੈਂ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ.'