ਯੁਗਾਨ੍ਤੇषੁ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵਰਕ੍ਸ਼ਣਪਰਾਯਣਾਃ ਅਟ੍ਟਸ਼ੂਲਾ ਜਨਪਦਾਃ ਸ਼ਿਵਸ਼ੂਲਾਸ਼੍ਚਤੁष੍ਪਥਾਃ
ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਲੋਕ ਸਿਰਫ ਆਪਣੀ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿਣਗੇ; ਪਿੰਡਾਂ 'ਚ ਚੋਰਾਂ ਦਾ ਡਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਚੌਕਾਂ 'ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਵਾਲੇ ਫਿਰਦੇ ਰਹਿਣਗੇ।
ਪ੍ਰਮਦਾਃ ਕੇਸ਼ਸ਼ੂਲਿਨ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਲੌ ਯੁਗੇ ਚਿਤ੍ਰਵਰ੍षੀ ਤਦਾ ਦੇਵੋ ਯਦਾ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਖੁੱਲੇ ਰੱਖਣਗੀਆਂ; ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਾ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰੇਗਾ, ਤਦੋਂ ਅਜੀਬ ਮੀਂਹ ਪਵੇਗਾ।
ਸਰ੍ਵੇ ਵਣਿਗ੍ਜਨਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਧਮੇ ਯੁਗੇ ਕੁਸ਼ੀਲਚਰ੍ਯਾਃ ਪਾषਣ੍ਡੈਰ੍ ਵृਥਾਰੂਪੈਃ ਸਮਾਵृਤਾਃ
ਸਭ ਵਪਾਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਚ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਭ੍ਰਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਠੱਗੀ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕਰਣਗੇ, ਤੇ ਝੂਠੇ ਤੇ ਵਿਅਰਥ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਰਹਿਣਗੇ।
ਬਹੁਯਾਜਨਕੋ ਲੋਕੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ਨਾਵ੍ਯਾਹृਤਕ੍ਰੂਰਵਾਕ੍ਯੋ ਨਾਰ੍ਜਵੀ ਨਾਨਸੂਯਕਃ
ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਯਜਨ ਕਰਣਗੇ, ਪਰ ਆਪਸ 'ਚ ਕੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਬੋਲਣਗੇ, ਈਮਾਨਦਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਤੇ ਨਿੰਦਾ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਣਗੇ।
ਨ ਕृਤੇ ਪ੍ਰਤਿਕਰ੍ਤਾ ਚ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ੀਣੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨਿਨ੍ਦਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪਤਿਤਾ ਯੁਗਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਚ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਯੁਗ ਦੇ ਖਤਮ ਹੋਣ 'ਤੇ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਵਾਪਸ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ; ਨਿੰਦਕ ਡਿੱਗ ਜਾਣਗੇ, ਇਹ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ।
ਨृਪਸ਼ੂਨ੍ਯਾ ਵਸੁਮਤੀ ਨ ਚ ਧਾਨ੍ਯਧਨਾਵृਤਾ ਮਣ੍ਡਲਾਨਿ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਦੇਸ਼ੇषੁ ਨਗਰੇषੁ ਚ
ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਾਜੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਗੇ, ਨਾ ਹੀ ਧਨ-ਧਾਨ ਹੋਵੇਗਾ; ਇਲਾਕੇ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਸੁੰਨੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਅਲ੍ਪੋਦਕਾ ਚਾਲ੍ਪਫਲਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਵਸੁਂਧਰਾ ਗੋਪ੍ਤਾਰਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਗੋਪ੍ਤਾਰਃ ਸਮ੍ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਸ਼ਾਸਨਾਃ
ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੱਟ ਪਾਣੀ ਤੇ ਘੱਟ ਫਲ ਹੋਵੇਗਾ; ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ, ਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਰਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਭਰ ਆਉਣਗੇ।
ਹਰ੍ਤਾਰਃ ਪਰਵਿਤ੍ਤਾਨਾਂ ਪਰਦਾਰਪ੍ਰਧਰ੍षਕਾਃ ਕਾਮਾਤ੍ਮਾਨੋ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾਨੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਧਮਾਃ ਸਾਹਸਪ੍ਰਿਯਾਃ
ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੁਰਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਫਸੇ, ਮੰਦ-ਮਨ, ਨੀਚ ਤੇ ਜ਼ੋਰ-ਜਬਰ ਪਸੰਦ ਲੋਕ ਹੋਣਗੇ।
ਪ੍ਰਨष੍ਟਚੇष੍ਟਨਾਃ ਪੁਂਸੋ ਮੁਕ੍ਤਕੇਸ਼ਾਸ਼੍ ਚ ਸ਼ੂਲਿਨਃ ਜਨਾਃ षੋਡਸ਼ਵਰ੍षਾਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਜਾਯਨ੍ਤੇ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਮਰਦ ਆਪਣੀ ਚਲਣ-ਚਲਨ ਗੁਆ ਲੈਣਗੇ, ਵਾਲ ਖੁੱਲੇ ਰੱਖਣਗੇ, ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਫੜਣਗੇ; ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ 'ਤੇ ਹੀ ਬੱਚੇ ਪੈਦਾ ਹੋਣਗੇ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਦਨ੍ਤਾਜਿਨਾਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ ਚ ਮੁਣ੍ਡਾਃ ਕਾषਾਯਵਾਸਸਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਧਰ੍ਮਂ ਚਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਚਿੱਟੇ ਦੰਦ, ਚਿੱਟੀ ਚਮੜੀ ਤੇ ਅੱਖਾਂ, ਮੂੰਡੇ ਸਿਰ, ਤੇ ਕੇਸਰੀ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਸ਼ੂਦਰ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਹ ਪਕੜਣਗੇ।
ਸਸ੍ਯਚੌਰਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਦृਢਚੈਲਾਭਿਲਾषਿਣਃ ਚੌਰਾਸ਼੍ਚੋਰਸ੍ਵਹਰ੍ਤਾਰੋ ਹਰ੍ਤੁਰ੍ਹਰ੍ਤਾ ਤਥਾਪਰਃ
ਫਸਲਾਂ ਦੇ ਚੋਰ ਹੋਣਗੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਪੜਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ; ਚੋਰ ਚੋਰਾਂ ਤੋਂ ਚੋਰੀ ਕਰਨਗੇ, ਤੇ ਚੋਰ ਦੇ ਚੋਰ ਤੋਂ ਵੀ ਚੋਰੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਯੋਗ੍ਯਕਰ੍ਮਣ੍ਯੁਪਰਤੇ ਲੋਕੇ ਨਿष੍ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਗਤੇ ਕੀਟਮੂषਕਸਰ੍ਪਾਸ਼੍ ਚ ਧਰ੍षਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਯੋਗ ਕੰਮ ਛੱਡ ਦੇਣਗੇ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਸੁੰਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਦੋਂ ਕੀੜੇ, ਚੂਹੇ ਤੇ ਸੱਪ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨਗੇ।
ਸੁਭਿਕ੍ਸ਼ਂ ਕ੍ਸ਼ੇਮਮਾਰੋਗ੍ਯਂ ਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਤਦਾ ਕੌਸ਼ਿਕੀਂ ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤੇ ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਭਯਪੀਡਿਤਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਸੁਰੱਖਿਆ, ਸਿਹਤ ਤੇ ਸਮਰਥਤਾ ਵਿਰਲੀ ਹੋਵੇਗੀ; ਭੁੱਖ ਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਲੋਕ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ 'ਚ ਆਸਰਾ ਲੈਣਗੇ।
ਦੁਃਖੇਨਾਭਿਪ੍ਲੁਤਾਨਾਂ ਚ ਪਰਮਾਯੁਃ ਸ਼ਤਂ ਤਦਾ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਨ ਚ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਵੇਦਾਃ ਕਲਿਯੁਗੇ ऽਖਿਲਾਃ
ਜੋ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਡੁੱਬੇ ਹੋਣਗੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਸੌ ਸਾਲ ਹੋਵੇਗੀ; ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ।
ਉਤ੍ਸੀਦਨ੍ਤਿ ਤਦਾ ਯਜ੍ਞਾਃ ਕੇਵਲਾਧਰ੍ਮਪੀਡਿਤਾਃ ਕਾषਾਯਿਣੋ ऽਪ੍ਯਨਿਰ੍ਗ੍ਰਨ੍ਥਾਃ ਕਾਪਾਲੀਬਹੁਲਾਸ੍ਤ੍ਵਿਹ
ਯਜਨ ਧਰਮ-ਹੀਣ ਹੋ ਕੇ ਮਿਟ ਜਾਣਗੇ; ਕੇਸਰੀ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਗੰਢ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਤੇ ਕਪਾਲੀ ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਜਾਣਗੇ।
ਵੇਦਵਿਕ੍ਰਯਿਣਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਤੀਰ੍ਥਵਿਕ੍ਰਯਿਣਃ ਪਰੇ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਾਣਾਂ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਪਾषਣ੍ਡਾਃ ਪਰਿਪਨ੍ਥਿਨਃ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਵੇਦ ਵੇਚਣਗੇ, ਹੋਰ ਤੀਰਥ ਵੇਚਣਗੇ; ਹੋਰ ਠੱਗ ਜਾਤੀ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੀ ਰੀਤ ਨੂੰ ਰੋਕਣਗੇ।
ਉਤ੍ਪਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਦਾ ਤੇ ਵੈ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤੁ ਕਲੌ ਯੁਗੇ ਅਧੀਯਨ੍ਤੇ ਤਦਾ ਵੇਦਾਞ੍ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕੋਵਿਦਾਃ
ਜਦੋਂ ਕਲਿਯੁਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੋਕ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਸਮੇਂ, ਧਰਮ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਸ਼ੂਦਰ ਵੀ ਵੇਦਾਂ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ।
ਯਜਨ੍ਤੇ ਚਾਸ਼੍ਵਮੇਧੇਨ ਰਾਜਾਨਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਯੋਨਯਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਬਾਲਗੋਵਧਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਹਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਸ਼ੂਦਰ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਔਰਤਾਂ, ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਗਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ।
ਉਪਦ੍ਰਵਾਂਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸਾਧਯਨ੍ਤਿ ਤਦਾ ਪ੍ਰਜਾਃ ਦੁਃਖਪ੍ਰਭੂਤਮਲ੍ਪਾਯੁਰ੍ ਦੇਹੋਤ੍ਸਾਦਃ ਸਰੋਗਤਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਲੋਕ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਦੁੱਖ ਵਧ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਮਰ ਛੋਟੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਰੀਰ ਖਤਮ ਹੋਣ ਲੱਗਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਭ ਰੋਗਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਧਰ੍ਮਾਭਿਨਿਵੇਸ਼ਿਤ੍ਵਾਤ੍ ਤਮੋਵृਤ੍ਤਂ ਕਲੌ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ਪ੍ਰਜਾਸੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿ ਤਦਾ ਵੈ ਸਮ੍ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਅਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਕਰਕੇ ਕਲਿਯੁਗ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਵਾਲਾ ਸਮਾਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਕੰਮ ਵਧ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦਾਯੁਰ੍ਬਲਂ ਰੂਪਂ ਕਲਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪ੍ਰਹੀਯਤੇ ਤਦਾ ਤ੍ਵਲ੍ਪੇਨ ਕਾਲੇਨ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਪੈਣ ਨਾਲ ਉਮਰ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਘਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ, ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਧਨ੍ਯਾ ਧਰ੍ਮਂ ਚਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸ੍ਮृਤ੍ਯੁਦਿਤਂ ਧਰ੍ਮਂ ਯੇ ਚਰਨ੍ਤ੍ਯਨਸੂਯਕਾਃ
ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲਏ ਹੋਏ ਜੋ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਧਰਮ ਨਿਰਵੈਰ ਕਰਕੇ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਨਵੰਤ ਹਨ।
ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਵਾਰ੍षਿਕੋ ਧਰ੍ਮੋ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਮਾਸਿਕਃ ਸ੍ਮृਤਃ ਯਥਾਕ੍ਲੇਸ਼ਂ ਚਰਨ੍ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਸ੍ ਤਦਹ੍ਨਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਤੇ ਕਲੌ
ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰੀ; ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਧਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏषਾ ਕਲਿਯੁਗਾਵਸ੍ਥਾ ਸਂਧ੍ਯਾਂਸ਼ਂ ਤੁ ਨਿਬੋਧ ਮੇ ਯੁਗੇ ਯੁਗੇ ਚ ਹੀਯਨ੍ਤੇ ਤ੍ਰੀਂਸ੍ਤ੍ਰੀਨ੍ਪਾਦਾਂਸ੍ਤੁ ਸਿਦ੍ਧਯਃ
ਇਹ ਕਲਿਯੁਗ ਦੀ ਹਾਲਤ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਇਸਦੇ ਸੰਧਿਆ ਭਾਗ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ। ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸੇ ਪੂਰਨਤਾ ਦੇ ਘਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੁਗਸ੍ਵਭਾਵਾਃ ਸਂਧ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੀਹ ਤੁ ਪਾਦਸ਼ਃ ਸਂਧ੍ਯਾਸ੍ਵਭਾਵਾਃ ਸ੍ਵਾਂਸ਼ੇषੁ ਪਾਦਸ਼ਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾਃ
ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਕੁਦਰਤ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੰਧਿਆ ਇੱਥੇ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਵਾਂਗ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਕੁਦਰਤ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਵਾਂਗ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਂਧ੍ਯਾਂਸ਼ਕੇ ਕਾਲੇ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤੁ ਯੁਗਾਨ੍ਤਿਕੇ ਤੇषਾਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਹ੍ਯਸਾਧੂਨਾਂ ਭੂਤਾਨਾਂ ਨਿਧਨੋਤ੍ਥਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸੰਧਿਆ ਭਾਗ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਦੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸ਼ਾਸਕ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਗੋਤ੍ਰੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ਵੈ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸੋ ਨਾਮ੍ਨਾ ਪ੍ਰਮਿਤਿਰੁਚ੍ਯਤੇ ਮਾਨਵਸ੍ਯ ਤੁ ਸੋ ऽਂਸ਼ੇਨ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵੇ ऽਨ੍ਤਰੇ
ਚੰਦ੍ਰ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ 'ਪ੍ਰਮਿਤਿ' ਨਾਮ ਦਾ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਸਵਯੰਭੂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਸਮਾਃ ਸ ਵਿਂਸ਼ਤਿਃ ਪੂਰ੍ਣਾਃ ਪਰ੍ਯਟਨ੍ਵੈ ਵਸੁਂਧਰਾਮ੍ ਅਨੁਕਰ੍षਨ੍ ਸ ਵੈ ਸੇਨਾਂ ਸਵਾਜਿਰਥਕੁਞ੍ਜਰਾਮ੍
ਉਹ ਵੀਹ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫਿਰਦਾ ਹੈ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ।
ਪ੍ਰਗृਹੀਤਾਯੁਧੈਰ੍ਵਿਪ੍ਰੈਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ਸ ਤਦਾ ਤੈਃ ਪਰਿਵृਤੋ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾਨ੍ ਹਨ੍ਤਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਸੈਂਕੜੇ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਲੇਛਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਹਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ਼੍ਚੈਵ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤਾਞ੍ਸ਼ੂਦ੍ਰਯੋਨਿਜਾਨ੍ ਪਾਖਣ੍ਡਾਂਸ੍ਤੁ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਨਿਃਸ਼ੇषਂ ਕृਤਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਹ, ਸ਼ੂਦਰ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਪਾਖੰਡੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।