ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਨ ਹਿਂਸਤੇ ਰਾਜਾ ਕਲੌ ਕਾਲਵਸ਼ੇਨ ਤੁ ਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ ਚ ਵਾਸਿਤੈਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾਨ੍ਯੈਰ੍ ਮਙ੍ਗਲੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ
ਜਾਣ ਕੇ ਵੀ ਰਾਜਾ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿਚ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ; ਫੁੱਲਾਂ, ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਨਭ੍ਯਰ੍ਚਯਨ੍ਤ੍ਯਲ੍ਪਸ਼੍ਰੁਤਭਾਗ੍ਯਬਲਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ਨ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਗਰ੍ਵਿਤਾਸ਼੍ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਦ੍ਵਿਜਵਰਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਜ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਘੱਟ ਗਿਆਨ, ਭਾਗ ਤੇ ਤਾਕਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅਹੰਕਾਰੀ ਸ਼ੂਦਰ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਸੇਵਾਵਸਰਮ੍ ਆਲੋਕ੍ਯ ਦ੍ਵਾਰੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਵਾਹਨਸ੍ਥਾਨ੍ ਸਮਾਵृਤ੍ਯ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਞ੍ਸ਼ੂਦ੍ਰੋਪਜੀਵਿਨਃ
ਸੇਵਾ ਦਾ ਮੌਕਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਖੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਸ਼ੂਦਰ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦੀ ਰੋਜ਼ੀ ਤੇ ਜੀਣ ਵਾਲੇ, ਵਾਹਨ ਤੇ ਬੈਠਿਆਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸੇਵਨ੍ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਿ ਸ੍ਤੁਤਿਭਿਃ ਕਲੌ ਤਪੋਯਜ੍ਞਫਲਾਨਾਂ ਚ ਵਿਕ੍ਰੇਤਾਰੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਥੇ, ਕਲਿਯੁਗ ਵਿਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਵਧਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਤਪ ਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਫਲ ਵੇਚਦੇ ਹਨ।
ਯਤਯਸ਼੍ ਚ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਬਹਵੋ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ਕਲੌ ਯੁਗੇ ਪੁਰੁषਾਲ੍ਪਂ ਬਹੁਸ੍ਤ੍ਰੀਕਂ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਇਸ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸਾਧੂ ਹੋਣਗੇ; ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਮਰਦ ਘੱਟ ਹੋਣਗੇ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਵਧ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਨਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਵੇਦਵਿਦ੍ਯਾਂ ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਵੈ ਕਲੌ ਕਲੌ ਦੇਵੋ ਮਹਾਦੇਵਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰੋ ਨੀਲਲੋਹਿਤਃ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿਚ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਵੇਦ ਗਿਆਨ ਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਕਲਿਯੁਗ ਵਿਚ ਮਹਾਦੇਵ, ਨੀਲਾ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਰ੍ਥਂ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਵਿਕृਤਾਕृਤਿਃ ਯੇ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨਿषੇਵਨ੍ਤੇ ਯੇਨ ਕੇਨਾਪਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍
ਉਹ ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਵਿਅਕ੍ਰਿਤ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੀ ਹੋ ਸਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕਲਿਦੋषਾਨ੍ ਵਿਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍ ਸ਼੍ਵਾਪਦਪ੍ਰਬਲਤ੍ਵਂ ਚ ਗਵਾਂ ਚੈਵ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਯਃ
ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਘੱਟ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਾਧੂਨਾਂ ਵਿਨਿਵृਤ੍ਤਿਸ਼੍ ਚ ਵੇਦ੍ਯਾ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ ਤਦਾ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮੋ ਮਹੋਦਰ੍ਕੋ ਦੁਰ੍ਲਭੋ ਦਾਨਮੂਲਵਾਨ੍
ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਰਵਾਨਗੀ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਵੇਲੇ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਸੁਖਮ ਤੇ ਵੱਡੀ, ਵਿਰਲੇ, ਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਹੋਵੇਗੀ।
ਚਾਤੁਰਾਸ਼੍ਰਮਸ਼ੈਥਿਲ੍ਯੇ ਧਰ੍ਮਃ ਪ੍ਰਤਿਚਲਿष੍ਯਤਿ ਅਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਰੋ ਹਰ੍ਤਾਰੋ ਬਲਿਭਾਗਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ
ਜਦੋਂ ਚਾਰ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੀ ਮਰਿਆਦਾ ਢੀਲੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਧਰਮ ਡਗਮਗਾ ਜਾਵੇਗਾ; ਰਾਜੇ ਨਾ ਤਾਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਗੇ, ਨਾ ਹੀ ਟੈਕਸ ਲੈਣਗੇ, ਸਗੋਂ ਲੁੱਟਣਗੇ।
ਯੁਗਾਨ੍ਤੇषੁ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵਰਕ੍ਸ਼ਣਪਰਾਯਣਾਃ ਅਟ੍ਟਸ਼ੂਲਾ ਜਨਪਦਾਃ ਸ਼ਿਵਸ਼ੂਲਾਸ਼੍ਚਤੁष੍ਪਥਾਃ
ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਲੋਕ ਸਿਰਫ ਆਪਣੀ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿਣਗੇ; ਪਿੰਡਾਂ 'ਚ ਚੋਰਾਂ ਦਾ ਡਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਚੌਕਾਂ 'ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਵਾਲੇ ਫਿਰਦੇ ਰਹਿਣਗੇ।
ਪ੍ਰਮਦਾਃ ਕੇਸ਼ਸ਼ੂਲਿਨ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਲੌ ਯੁਗੇ ਚਿਤ੍ਰਵਰ੍षੀ ਤਦਾ ਦੇਵੋ ਯਦਾ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਖੁੱਲੇ ਰੱਖਣਗੀਆਂ; ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਾ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰੇਗਾ, ਤਦੋਂ ਅਜੀਬ ਮੀਂਹ ਪਵੇਗਾ।
ਸਰ੍ਵੇ ਵਣਿਗ੍ਜਨਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਧਮੇ ਯੁਗੇ ਕੁਸ਼ੀਲਚਰ੍ਯਾਃ ਪਾषਣ੍ਡੈਰ੍ ਵृਥਾਰੂਪੈਃ ਸਮਾਵृਤਾਃ
ਸਭ ਵਪਾਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਚ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਭ੍ਰਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਠੱਗੀ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕਰਣਗੇ, ਤੇ ਝੂਠੇ ਤੇ ਵਿਅਰਥ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਰਹਿਣਗੇ।
ਬਹੁਯਾਜਨਕੋ ਲੋਕੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ਨਾਵ੍ਯਾਹृਤਕ੍ਰੂਰਵਾਕ੍ਯੋ ਨਾਰ੍ਜਵੀ ਨਾਨਸੂਯਕਃ
ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਯਜਨ ਕਰਣਗੇ, ਪਰ ਆਪਸ 'ਚ ਕੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਬੋਲਣਗੇ, ਈਮਾਨਦਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਤੇ ਨਿੰਦਾ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਣਗੇ।
ਨ ਕृਤੇ ਪ੍ਰਤਿਕਰ੍ਤਾ ਚ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ੀਣੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨਿਨ੍ਦਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪਤਿਤਾ ਯੁਗਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਚ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਯੁਗ ਦੇ ਖਤਮ ਹੋਣ 'ਤੇ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਵਾਪਸ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ; ਨਿੰਦਕ ਡਿੱਗ ਜਾਣਗੇ, ਇਹ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ।
ਨृਪਸ਼ੂਨ੍ਯਾ ਵਸੁਮਤੀ ਨ ਚ ਧਾਨ੍ਯਧਨਾਵृਤਾ ਮਣ੍ਡਲਾਨਿ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਦੇਸ਼ੇषੁ ਨਗਰੇषੁ ਚ
ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਾਜੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਗੇ, ਨਾ ਹੀ ਧਨ-ਧਾਨ ਹੋਵੇਗਾ; ਇਲਾਕੇ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਸੁੰਨੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਅਲ੍ਪੋਦਕਾ ਚਾਲ੍ਪਫਲਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਵਸੁਂਧਰਾ ਗੋਪ੍ਤਾਰਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਗੋਪ੍ਤਾਰਃ ਸਮ੍ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਸ਼ਾਸਨਾਃ
ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੱਟ ਪਾਣੀ ਤੇ ਘੱਟ ਫਲ ਹੋਵੇਗਾ; ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ, ਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਰਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਭਰ ਆਉਣਗੇ।
ਹਰ੍ਤਾਰਃ ਪਰਵਿਤ੍ਤਾਨਾਂ ਪਰਦਾਰਪ੍ਰਧਰ੍षਕਾਃ ਕਾਮਾਤ੍ਮਾਨੋ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾਨੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਧਮਾਃ ਸਾਹਸਪ੍ਰਿਯਾਃ
ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੁਰਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਫਸੇ, ਮੰਦ-ਮਨ, ਨੀਚ ਤੇ ਜ਼ੋਰ-ਜਬਰ ਪਸੰਦ ਲੋਕ ਹੋਣਗੇ।
ਪ੍ਰਨष੍ਟਚੇष੍ਟਨਾਃ ਪੁਂਸੋ ਮੁਕ੍ਤਕੇਸ਼ਾਸ਼੍ ਚ ਸ਼ੂਲਿਨਃ ਜਨਾਃ षੋਡਸ਼ਵਰ੍षਾਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਜਾਯਨ੍ਤੇ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਮਰਦ ਆਪਣੀ ਚਲਣ-ਚਲਨ ਗੁਆ ਲੈਣਗੇ, ਵਾਲ ਖੁੱਲੇ ਰੱਖਣਗੇ, ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਫੜਣਗੇ; ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ 'ਤੇ ਹੀ ਬੱਚੇ ਪੈਦਾ ਹੋਣਗੇ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਦਨ੍ਤਾਜਿਨਾਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ ਚ ਮੁਣ੍ਡਾਃ ਕਾषਾਯਵਾਸਸਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਧਰ੍ਮਂ ਚਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਚਿੱਟੇ ਦੰਦ, ਚਿੱਟੀ ਚਮੜੀ ਤੇ ਅੱਖਾਂ, ਮੂੰਡੇ ਸਿਰ, ਤੇ ਕੇਸਰੀ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਸ਼ੂਦਰ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਹ ਪਕੜਣਗੇ।
ਸਸ੍ਯਚੌਰਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਦृਢਚੈਲਾਭਿਲਾषਿਣਃ ਚੌਰਾਸ਼੍ਚੋਰਸ੍ਵਹਰ੍ਤਾਰੋ ਹਰ੍ਤੁਰ੍ਹਰ੍ਤਾ ਤਥਾਪਰਃ
ਫਸਲਾਂ ਦੇ ਚੋਰ ਹੋਣਗੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਪੜਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ; ਚੋਰ ਚੋਰਾਂ ਤੋਂ ਚੋਰੀ ਕਰਨਗੇ, ਤੇ ਚੋਰ ਦੇ ਚੋਰ ਤੋਂ ਵੀ ਚੋਰੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਯੋਗ੍ਯਕਰ੍ਮਣ੍ਯੁਪਰਤੇ ਲੋਕੇ ਨਿष੍ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਗਤੇ ਕੀਟਮੂषਕਸਰ੍ਪਾਸ਼੍ ਚ ਧਰ੍षਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਯੋਗ ਕੰਮ ਛੱਡ ਦੇਣਗੇ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਸੁੰਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਦੋਂ ਕੀੜੇ, ਚੂਹੇ ਤੇ ਸੱਪ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨਗੇ।
ਸੁਭਿਕ੍ਸ਼ਂ ਕ੍ਸ਼ੇਮਮਾਰੋਗ੍ਯਂ ਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਤਦਾ ਕੌਸ਼ਿਕੀਂ ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤੇ ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਭਯਪੀਡਿਤਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਸੁਰੱਖਿਆ, ਸਿਹਤ ਤੇ ਸਮਰਥਤਾ ਵਿਰਲੀ ਹੋਵੇਗੀ; ਭੁੱਖ ਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਲੋਕ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ 'ਚ ਆਸਰਾ ਲੈਣਗੇ।
ਦੁਃਖੇਨਾਭਿਪ੍ਲੁਤਾਨਾਂ ਚ ਪਰਮਾਯੁਃ ਸ਼ਤਂ ਤਦਾ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਨ ਚ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਵੇਦਾਃ ਕਲਿਯੁਗੇ ऽਖਿਲਾਃ
ਜੋ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਡੁੱਬੇ ਹੋਣਗੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਸੌ ਸਾਲ ਹੋਵੇਗੀ; ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ।
ਉਤ੍ਸੀਦਨ੍ਤਿ ਤਦਾ ਯਜ੍ਞਾਃ ਕੇਵਲਾਧਰ੍ਮਪੀਡਿਤਾਃ ਕਾषਾਯਿਣੋ ऽਪ੍ਯਨਿਰ੍ਗ੍ਰਨ੍ਥਾਃ ਕਾਪਾਲੀਬਹੁਲਾਸ੍ਤ੍ਵਿਹ
ਯਜਨ ਧਰਮ-ਹੀਣ ਹੋ ਕੇ ਮਿਟ ਜਾਣਗੇ; ਕੇਸਰੀ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਗੰਢ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਤੇ ਕਪਾਲੀ ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਜਾਣਗੇ।
ਵੇਦਵਿਕ੍ਰਯਿਣਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਤੀਰ੍ਥਵਿਕ੍ਰਯਿਣਃ ਪਰੇ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਾਣਾਂ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਪਾषਣ੍ਡਾਃ ਪਰਿਪਨ੍ਥਿਨਃ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਵੇਦ ਵੇਚਣਗੇ, ਹੋਰ ਤੀਰਥ ਵੇਚਣਗੇ; ਹੋਰ ਠੱਗ ਜਾਤੀ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੀ ਰੀਤ ਨੂੰ ਰੋਕਣਗੇ।
ਉਤ੍ਪਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਦਾ ਤੇ ਵੈ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤੁ ਕਲੌ ਯੁਗੇ ਅਧੀਯਨ੍ਤੇ ਤਦਾ ਵੇਦਾਞ੍ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕੋਵਿਦਾਃ
ਜਦੋਂ ਕਲਿਯੁਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੋਕ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਸਮੇਂ, ਧਰਮ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਸ਼ੂਦਰ ਵੀ ਵੇਦਾਂ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ।
ਯਜਨ੍ਤੇ ਚਾਸ਼੍ਵਮੇਧੇਨ ਰਾਜਾਨਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਯੋਨਯਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਬਾਲਗੋਵਧਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਹਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਸ਼ੂਦਰ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਔਰਤਾਂ, ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਗਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ।
ਉਪਦ੍ਰਵਾਂਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸਾਧਯਨ੍ਤਿ ਤਦਾ ਪ੍ਰਜਾਃ ਦੁਃਖਪ੍ਰਭੂਤਮਲ੍ਪਾਯੁਰ੍ ਦੇਹੋਤ੍ਸਾਦਃ ਸਰੋਗਤਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਲੋਕ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਦੁੱਖ ਵਧ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਮਰ ਛੋਟੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਰੀਰ ਖਤਮ ਹੋਣ ਲੱਗਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਭ ਰੋਗਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਧਰ੍ਮਾਭਿਨਿਵੇਸ਼ਿਤ੍ਵਾਤ੍ ਤਮੋਵृਤ੍ਤਂ ਕਲੌ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ਪ੍ਰਜਾਸੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿ ਤਦਾ ਵੈ ਸਮ੍ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਅਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਕਰਕੇ ਕਲਿਯੁਗ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਵਾਲਾ ਸਮਾਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਕੰਮ ਵਧ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।