ਕृਤ੍ਵਾ ਧਰਾਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਨਿਮ੍ਨੋਨ੍ਨਤਿਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਮ੍ ਧਰਾਯਾਂ ਸੋ ऽਚਿਨੋਤ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਗਿਰੀਨ੍ ਦਗ੍ਧਾਨ੍ ਪੁਰਾਗ੍ਨਿਨਾ
ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਬੜੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਉੱਚ-ਨੀਚ ਤੋਂ ਸਾਫ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਸ 'ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਪਹਾੜ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ।
ਭੂਰਾਦ੍ਯਾਂਸ਼੍ ਚਤੁਰੋ ਲੋਕਾਨ੍ ਕਲ੍ਪਯਾਮਾਸ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ ਸ੍ਰष੍ਟੁਂ ਚ ਭਗਵਾਂਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਤਦਾ ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਪੁਨਰ੍ਮਤਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਭੂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਚਾਰ ਲੋਕ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਬਣਾਏ; ਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਮੁੜ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ।
ਯਦਾ ਸ੍ਰष੍ਟੁਂ ਮਤਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਮੋਹਸ਼੍ਚਾਸੀਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਦ੍ਵਿਜਾਸ਼੍ ਚ ਬੁਦ੍ਧਿਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ऽਵ੍ਯਕ੍ਤਜਨ੍ਮਨਃ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸੋਚੀ, ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਭਟਕਾਵਾ ਆ ਗਿਆ; ਤੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲਏ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਆਏ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਤਮੋ ਮੋਹੋ ਮਹਾਮੋਹਸ੍ ਤਾਮਿਸ੍ਰਸ਼੍ਚਾਨ੍ਧਸਂਜ੍ਞਿਤਃ ਅਵਿਦ੍ਯਾ ਪਞ੍ਚਧਾ ਹ੍ਯੇषਾ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤਾ ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੁਵਃ
ਅੰਧਕਾਰ, ਭਟਕਾਵਾ, ਵੱਡਾ ਭਟਕਾਵਾ, ਤਾਮਿਸ੍ਰਾ ਤੇ ਅੰਧਾ — ਇਹ ਪੰਜ ਕਿਸਮ ਦੀ ਅਗਿਆਨਤਾ ਸਵੈ-ਭੂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ।
ਅਵਿਦ੍ਯਯਾ ਮੁਨੇਰ੍ਗ੍ਰਸ੍ਤਃ ਸਰ੍ਗੋ ਮੁਖ੍ਯ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ ਅਸਾਧਕ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਗੋ ਮੁਖ੍ਯਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਜੋ ਰਚਨਾ ਅਗਿਆਨਤਾ ਨਾਲ ਫੜੀ ਗਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਰਚਨਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਅਸਫਲ ਮੰਨ ਕੇ, ਮੁੱਖ ਰਚਨਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਭ੍ਯਮਨ੍ਯਤ ਸੋ ऽਨ੍ਯਂ ਵੈ ਨਗਾ ਮੁਖ੍ਯੋਦ੍ਭਵਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ਤ੍ਰਿਧਾ ਕਣ੍ਠੋ ਮੁਨੇਸ੍ਤਸ੍ਯ ਧ੍ਯਾਯਤੋ ਵੈ ਹ੍ਯਵਰ੍ਤਤ
ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਰਚਨਾ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ; ਮੁੱਖ ਰੁੱਖ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਮੁਨੀ ਦੇ ਗਲੇ ਨੇ, ਧਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਥਮਂ ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਜਜ੍ਞੇ ਤਿਰ੍ਯਕ੍ਸ੍ਰੋਤੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਊਰ੍ਧ੍ਵਸ੍ਰੋਤਃ ਪਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕਃ ਸ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਤੋਂ ਤਿਰਛੀ ਵਹਾਉ ਵਾਲੀ ਰਚਨਾ ਜੰਮੀ; ਫਿਰ ਉੱਤੇ ਵਹਾਉ ਵਾਲੀ ਰਚਨਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਤਵਿਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਵਾਕ੍ਸ੍ਰੋਤੋ ऽਨੁਗ੍ਰਹਸ਼੍ ਚ ਤਥਾ ਭੂਤਾਦਿਕਃ ਪੁਨਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਮਹਤਸ੍ਤ੍ਵਾਦ੍ਯੋ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ਭੌਤਿਕਸ੍ ਤਥਾ
ਹੇਠਾਂ ਵਹਾਉ ਵਾਲੀ ਰਚਨਾ ਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਰਚਨਾ, ਨਾਲ ਹੀ ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਮੁੜ; ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਮਹਤ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਭੌਤਿਕ।
ਸਰ੍ਗਸ੍ਤृਤੀਯਸ਼੍ਚੈਨ੍ਦ੍ਰਿਯਸ੍ ਤੁਰੀਯੋ ਮੁਖ੍ਯ ਉਚ੍ਯਤੇ ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨ੍ਯਃ ਪਞ੍ਚਮਸ੍ਤੁ षष੍ਠੋ ਦੈਵਿਕ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਤੀਜੀ ਰਚਨਾ ਇੰਦਰੀਆਂ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਚੌਥੀ ਮੁੱਖ; ਪੰਜਵੀਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ, ਛੇਵੀਂ ਦੈਵੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਮੋ ਮਾਨੁषੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਅष੍ਟਮੋ ऽਨੁਗ੍ਰਹਃ ਸ੍ਮृਤਃ ਨਵਮਸ਼੍ਚੈਵ ਕੌਮਾਰਃ ਪ੍ਰਾਕृਤਾ ਵੈਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਵਿਮੇ
ਸੱਤਵੀਂ ਮਾਨਵ ਰਚਨਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ; ਅੱਠਵੀਂ ਦਇਆਵਾਨ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਨੌਵੀਂ ਨੌਜਵਾਨੀ; ਇਹ ਸਭ ਕੁਦਰਤੀ ਤੇ ਬਦਲੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਹਨ।
ਪੁਰਸ੍ਤਾਦਸृਜਦ੍ਦੇਵਃ ਸਨਨ੍ਦਂ ਸਨਕਂ ਤਥਾ ਸਨਾਤਨਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਨੈष੍ਕਰ੍ਮ੍ਯੇਣ ਗਤਾਃ ਪਰਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਸਨੰਦ, ਸਨਕ ਤੇ ਸਨਾਤਨ, ਮੁਨੀਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਬਣਾਏ, ਜੋ ਕਰਮ-ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚ ਦਰਜੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਮਰੀਚਿਭृਗ੍ਵਙ੍ਗਿਰਸਃ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਂ ਪੁਲਹਂ ਕ੍ਰਤੁਮ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਮਤ੍ਰਿਂ ਵਸਿष੍ਠਂ ਚ ਸੋ ऽਸृਜਦ੍ਯੋਗਵਿਦ੍ਯਯਾ
ਉਸ ਨੇ ਮਰੀਚੀ, ਭ੍ਰਿਗੁ, ਅੰਗਿਰਸ, ਪੁਲਸਤਿਆ, ਪੁਲਹਾ, ਕ੍ਰਤੁ, ਦਕ੍ਸ਼, ਅਤ੍ਰੀ ਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਯੋਗ ਵਿਦਿਆ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ।
ਨਵੈਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਞਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋਤ੍ਤਮਾਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨ ਏਵੈਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸਦृਸ਼ਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਇਹ ਨੌਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ; ਇਹ ਬ੍ਰਹਮ ਵਾਦੀ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਰਗੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਂਕਲ੍ਪਸ਼੍ਚੈਵ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ ਚ ਹ੍ਯ੍ ਅਧਰ੍ਮੋ ਧਰ੍ਮਸਂਨਿਧਿਃ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤ੍ਵੇਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ऽਵ੍ਯਕ੍ਤਜਨ੍ਮਨਃ
ਸੰਕਲਪ, ਧਰਮ, ਅਧਰਮ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਹਾਜਰੀ — ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਜਨਮ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ, ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ।
ऋਭੁਂ ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਂ ਚ ਸਸਰ੍ਜਾਦੌ ਸਨਾਤਨਃ ਤਾਵੂਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਸੌ ਦਿਵ੍ਯੌ ਚਾਗ੍ਰਜੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨੌ
ਸਨਾਤਨ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਰਭੁ ਤੇ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਬਣਾਏ; ਦੋਵੇਂ ਦੈਵੀ, ਉੱਤੇ ਵਹਾਉ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜੰਮੇ, ਬ੍ਰਹਮ ਵਾਦੀ ਵਿਚੋਂ ਅਗੇ।
ਕੁਮਾਰੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ ਤੁਲ੍ਯੌ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੌ ਸਰ੍ਵਭਾਵਿਨੌ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਭਾਰ੍ਯਾਕੁਲਂ ਤੇषਾਂ ਮੁਨੀਨਾਮਗ੍ਰਜਨ੍ਮਨਾਮ੍
ਕੁਮਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਰਗੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ; ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਮੁਨੀਆਂ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਜੰਮੇ, ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ।
ਸਮਾਸਤੋ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪ੍ਰਜਾਸਮ੍ਭੂਤਿਮੇਵ ਚ ਸ਼ਤਰੂਪਾਂ ਤੁ ਵੈ ਰਾਜ੍ਞੀਂ ਵਿਰਾਜਮਸृਜਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ, ਹੇ ਮੁਨੀਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਬਾਰੇ: ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸ਼ਤਰੂਪਾ, ਰਾਣੀ, ਤੇ ਵਿਰਾਜ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ।
ਸ੍ਵਾਯਮ੍ਭੁਵਾਤ੍ਤੁ ਵੈ ਰਾਜ੍ਞੀ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਤ੍ਵਯੋਨਿਜਾ ਲੇਭੇ ਪੁਤ੍ਰਦ੍ਵਯਂ ਪੁਣ੍ਯਾ ਤਥਾ ਕਨ੍ਯਾਦ੍ਵਯਂ ਚ ਸਾ
ਸਵੈ-ਭੂ ਤੋਂ, ਰਾਣੀ ਸ਼ਤਰੂਪਾ, ਜੋ ਜਣਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸੀ, ਨੇ ਦੋ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਦੋ ਧੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ।
ਉਤ੍ਤਾਨਪਾਦੋ ਹ੍ਯਵਰੋ ਧੀਮਾਞ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤਃ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਵਰਿष੍ਠਾ ਤ੍ਵਾਕੂਤਿਃ ਪ੍ਰਸੂਤਿਸ਼੍ਚਾਨੁਜਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਉਤਤਾਨਪਾਦ ਛੋਟਾ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਸੀ, ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ ਵੱਡਾ ਸੀ। ਆਕੂਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਧੀ ਸੀ, ਤੇ ਪ੍ਰਸੂਤੀ ਛੋਟੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਪਯੇਮੇ ਤਦਾਕੂਤਿਂ ਰੁਚਿਰ੍ਨਾਮ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਪ੍ਰਸੂਤਿਂ ਭਗਵਾਨ੍ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਲੋਕਧਾਤ੍ਰੀਂ ਚ ਯੋਗਿਨੀਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਰੁਚਿ ਨਾਮਕ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਆਕੂਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਭਗਵਾਨ ਦਕ੍ਸ਼, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਤੇ ਯੋਗੀ ਸੀ, ਨੇ ਪ੍ਰਸੂਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸਹਿਤਂ ਯਜ੍ਞਮ੍ ਆਕੂਤਿਃ ਸੁषੁਵੇ ਤਥਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਜਨਯਾਮਾਸ ਦਿਵ੍ਯਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਪੁਤ੍ਰਿਕਾਃ
ਆਕੂਤੀ ਨੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਨਾ ਸਮੇਤ ਯਜਨ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਨਾ ਨੇ ਬਾਰੀ ਬਾਰੀ ਦਿਵ੍ਯ ਬਾਰਾਂ ਧੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ।
ਪ੍ਰਸੂਤਿਃ ਸੁषੁਵੇ ਦਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤਿਕਨ੍ਯਕਾਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਧृਤਿਂ ਪੁष੍ਟਿਂ ਤੁष੍ਟਿਂ ਮੇਧਾਂ ਕ੍ਰਿਯਾਂ ਤਥਾ
ਦਕ੍ਸ਼ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੂਤੀ ਨੇ ਚੌਵੀ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਜਨਮੀਆਂ: ਸ਼ਰਧਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਧ੍ਰਿਤੀ, ਪੁਸ਼ਟੀ, ਤੁਸ਼ਟੀ, ਮੇਧਾ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਆ ਵੀ।
ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਲਜ੍ਜਾਂ ਵਪੁਃਸ਼ਾਨ੍ਤਿਂ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਮਹਾਤਪਾਃ ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਂ ਚ ਸਮ੍ਭੂਤਿਂ ਸ੍ਮृਤਿਂ ਪ੍ਰੀਤਿਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾਂ ਤਥਾ
ਬੁੱਧੀ, ਲੱਜਾ, ਵਪੁ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸਿੱਧੀ, ਕੀਰਤੀ, ਮਹਾਤਪਾ, ਖਿਆਤੀ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸੰਭੂਤੀ, ਸ੍ਰਿਤੀ, ਪ੍ਰੀਤੀ, ਤੇ ਕਸ਼ਮਾ ਵੀ।
ਸਂਨਤਿਂ ਚਾਨਸੂਯਾਂ ਚ ਊਰ੍ਜਾਂ ਸ੍ਵਾਹਾਂ ਸੁਰਾਰਣਿਮ੍ ਸ੍ਵਧਾਂ ਚੈਵ ਮਹਾਭਾਗਾਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਚ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਸੰਨਤੀ, ਅਨਸੂਯਾ, ਊਰਜਾ, ਸ੍ਵਾਹਾ, ਸੁਰਾਰਣੀ, ਤੇ ਮਹਾਂਭਾਗਾ ਸ੍ਵਧਾ — ਇਹ ਸਭ ਧੀਆਂ ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਨ੍ਤਾਸ੍ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ ਸੁਦਾਰਿਕਾਃ ਧਰ੍ਮਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਂ ਜਗ੍ਮੁਃ ਪਤਿਂ ਪਰਮਦੁਰ੍ਲਭਾਃ
ਸ਼ਰਧਾ ਤੋਂ ਕੀਰਤੀ ਤੱਕ ਤੀਹ ਨੌਬਲ ਧੀਆਂ, ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਚੁਣੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਜੋ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਉਪਯੇਮੇ ਭृਗੁਰ੍ਧੀਮਾਨ੍ ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਤਾਂ ਭਾਰ੍ਗਵਾਰਣਿਮ੍ ਸਮ੍ਭੂਤਿਂ ਚ ਮਰੀਚਿਸ੍ਤੁ ਸ੍ਮृਤਿਂ ਚੈਵਾਙ੍ਗਿਰਾ ਮੁਨਿਃ
ਬੁਧੀਮਾਨ ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਖਿਆਤੀ, ਜੋ ਭਾਰਗਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸੀ, ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ; ਮਰੀਚੀ ਨੇ ਸੰਭੂਤੀ ਨਾਲ, ਤੇ ਅੰਗੀਰਾ ਮੁਨੀ ਨੇ ਸ੍ਰਿਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰੀਤਿਂ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਃ ਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਕ੍ਸ਼ਮਾਂ ਤਾਂ ਪੁਲਹੋ ਮੁਨਿਃ ਕ੍ਰਤੁਸ਼੍ ਚ ਸਂਨਤਿਂ ਧੀਮਾਨ੍ ਅਤ੍ਰਿਸ੍ਤਾਂ ਚਾਨਸੂਯਕਾਮ੍
ਪੁਲਸਤਿਆ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ, ਨੇ ਪ੍ਰੀਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ; ਪੁਲਹਾ ਮੁਨੀ ਨੇ ਕਸ਼ਮਾ ਨਾਲ; ਧੀਮਾਨ ਕ੍ਰਤੁ ਨੇ ਸੰਨਤੀ ਨਾਲ; ਤੇ ਅਤ੍ਰਿ ਨੇ ਅਨਸੂਯਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।
ਊਰ੍ਜਾਂ ਵਸਿष੍ਠੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਵਰਿष੍ਠੋ ਵਾਰਿਜੇਕ੍ਸ਼ਣਾਮ੍ ਵਿਭਾਵਸੁਸ੍ ਤਥਾ ਸ੍ਵਾਹਾਂ ਸ੍ਵਧਾਂ ਵੈ ਪਿਤਰਸ੍ ਤਥਾ
ਭਗਵਾਨ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਊਰਜਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ; ਵਿਭਾਵਸੁ ਨੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਨਾਲ, ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਸ੍ਵਧਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।
ਪੁਤ੍ਰੀਕृਤਾ ਸਤੀ ਯਾ ਸਾ ਮਾਨਸੀ ਸ਼ਿਵਸਮ੍ਭਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ੇਣ ਜਗਤਾਂ ਧਾਤ੍ਰੀ ਰੁਦ੍ਰਮੇਵਾਸ੍ਥਿਤਾ ਪਤਿਮ੍
ਸਤੀਆਂ, ਜੋ ਧੀ ਵਜੋਂ ਬਣਾਈ ਗਈ, ਮਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਦਕ੍ਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਰੁਦਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੈ।
ਅਰ੍ਧਨਾਰੀਸ਼੍ਵਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਗਾਦੌ ਕਨਕਾਣ੍ਡਜਃ ਵਿਭਜਸ੍ਵੇਤਿ ਚਾਹਾਦੌ ਯਦਾ ਜਾਤਾ ਤਦਾਭਵਤ੍
ਸਰਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਅਰਧਨਾਰੀਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਅੰਡੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਵੰਡੋ!' ਤੇ ਜਦ ਉਹ ਜਨਮੀ, ਤਾਂ ਐਸਾ ਹੋ ਗਿਆ।