ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਨੁਗृਹ੍ਯ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰੋ ਦਧੀਚਸ੍ਤਪਤਾਂ ਵਰਃ ਰਾਜਾਨਂ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਃ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਚ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਨ੍

ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਤਪਸਵੀ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਦਧੀਚੀ, ਜੋ ਮੁਨੀ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਸੀ, ਰਾਜੇ ਤੇ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।

ਰੁਦ੍ਰਕੋਪਾਗ੍ਨਿਨਾ ਦੇਵਾਃ ਸਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰੈਃ ਧ੍ਵਸ੍ਤਾ ਭਵਨ੍ਤੁ ਦੇਵੇਨ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਚ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ

ਰੁਦਰ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਮੁਨੀਸ਼ਵਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਭਗਵਾਨ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਲ, ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣ।

ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਰ੍ ਮਖੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਸੁਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਏਵਂ ਸ਼ਪ੍ਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ੁਪਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪੁਨਰਾਹ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ

ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੱਖ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਸ਼ੁਪ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਫਿਰ ਬੋਲੇ।

ਦੇਵੈਸ਼੍ ਚ ਪੂਜ੍ਯਾ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨृਪੈਸ਼੍ ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਗਣੈਃ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਏਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਬਲਿਨਃ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਣਵਃ

ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਦੇਵਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੂਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ, ਪਰ ਹੇ ਰਾਜੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹਨ।

ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵੋਟਜਂ ਵਿਪ੍ਰਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ ਦਧੀਚਮਭਿਵਨ੍ਦ੍ਯੈਵ ਜਗਾਮ ਸ੍ਵਂ ਨृਪਃ ਕ੍ਸ਼ਯਮ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਵਿਪ੍ਰ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਰਾਜਾ ਦਧੀਚੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।

ਤਦੇਵ ਤੀਰ੍ਥਮਭਵਤ੍ ਸ੍ਥਾਨੇਸ਼੍ਵਰਮਿਤਿ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ਸ੍ਥਾਨੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਅਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ਼ਿਵਸਾਯੁਜ੍ਯਮ੍ ਆਪ੍ਨੁਯਾਤ੍

ਉਹੀ ਥਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਬਣ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਥਾਨੇਸ਼ਵਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਸਥਾਨੇਸ਼ਵਰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਕਥਿਤਸ੍ਤਵ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਾਦ੍ ਵਿਵਾਦਃ ਕ੍ਸ਼ੁਬ੍ਦਧੀਚਯੋਃ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼੍ ਚ ਦਧੀਚਸ੍ਯ ਭਵਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਮੁਨੇ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ, ਕਸ਼ੁਪ ਤੇ ਦਧੀਚੀ ਦੇ ਵਿਵਾਦ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਤੇ ਦਧੀਚੀ ਅਤੇ ਭਵ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ।

ਯ ਇਦਂ ਕੀਰ੍ਤਯੇਦ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਿਵਾਦਂ ਕ੍ਸ਼ੁਬ੍ਦਧੀਚਯੋਃ ਜਿਤ੍ਵਾਪਮृਤ੍ਯੁਂ ਦੇਹਾਨ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਸਃ

ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਵਿਵਾਦ, ਕਸ਼ੁਪ ਤੇ ਦਧੀਚੀ ਦਾ, ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਦੇਹ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਯ ਇਦਂ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯ ਸਂਗ੍ਰਾਮਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਦਾ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮृਤ੍ਯੁਭਯਂ ਚੈਵ ਵਿਜਯੀ ਚ ਭਵਿष੍ਯਤਿ

ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਯੁੱਧ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਕਦੇ ਵੀ ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ, ਤੇ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤੂ ਰਹੇਗਾ।

ਭਵਾਨ੍ਕਥਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਹਾਦੇਵਮੁਮਾਪਤਿਮ੍ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਮੇ ਪ੍ਰਭੋ

ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਦੇਵ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਕੋਲ ਕਿਵੇਂ ਪਹੁੰਚੇ? ਮੈਂ ਉਹ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।

ਪ੍ਰਜਾਕਾਮਃ ਸ਼ਿਲਾਦੋ ऽਭੂਤ੍ ਪਿਤਾ ਮਮ ਮਹਾਮੁਨੇ ਸੋ ऽਪ੍ਯਨ੍ਧਃ ਸੁਚਿਰਂ ਕਲਂ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਸੁਦੁਸ਼੍ਚਰਮ੍

ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਸ਼ਿਲਾਦਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਸੀ; ਉਹ ਵੀ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਅੰਨ੍ਹੇ, ਬਹੁਤ ਕਠਿਨ ਤਪ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।

ਤਪਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਪਸਾ ਸਂਤੁष੍ਟੋ ਵਜ੍ਰਧृਕ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ ਸ਼ਿਲਾਦਮਾਹ ਤੁष੍ਟੋ ऽਸ੍ਮਿ ਵਰਯਸ੍ਵ ਵਰਾਨਿਤਿ

ਉਹ ਤਪ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ, ਤਾਂ ਵਜਰਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਉਸ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ; ਸ਼ਿਲਾਦਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਰ ਮੰਗੋ।'

ਤਤਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਸਹਾਮਰੈਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟੋ ਹਰਿਮ੍

ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਅਮਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਮੁਨੀ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਨੇ, ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ।

ਭਗਵਨ੍ਦੇਵਤਾਰਿਘ੍ਨ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਵਰਪ੍ਰਦ ਅਯੋਨਿਜਂ ਮृਤ੍ਯੁਹੀਨਂ ਪੁਤ੍ਰਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਸੁਵ੍ਰਤ

ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਦਾਤਾ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇ ਜੋ ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਤੋਂ ਨਾ ਜੰਮੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੌਤ ਨਾ ਆਵੇ, ਹੇ ਨੇਕ ਆਤਮਾ।

ਪੁਤ੍ਰਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਯੋਨਿਜਂ ਮृਤ੍ਯੁਸਂਯੁਤਮ੍ ਅਨ੍ਯਥਾ ਤੇ ਨ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਮृਤ੍ਯੁਹੀਨਾ ਨ ਸਨ੍ਤਿ ਵੈ

ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੱਡੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵਾਂਗਾ ਜੋ ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਤੋਂ ਜੰਮੇਗਾ ਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋਵੇਗਾ; ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੌਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।

ਨ ਦਾਸ੍ਯਤਿ ਸੁਤਂ ਤੇ ऽਤ੍ਰ ਮृਤ੍ਯੁਹੀਨਮਯੋਨਿਜਮ੍ ਪਿਤਾਮਹੋ ऽਪਿ ਭਗਵਾਨ੍ ਕਿਮੁਤਾਨ੍ਯੇ ਮਹਾਮੁਨੇ

ਇੱਥੇ ਤੈਨੂੰ ਮੌਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਤੋਂ ਨਾ ਜੰਮੇ ਪੁੱਤਰ ਭਗਵਾਨ ਪਿਤਾਮਹੋ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੇ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਗੱਲ ਹੀ ਕੀ।

ਸੋ ऽਪਿ ਦੇਵਃ ਸ੍ਵਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮृਤ੍ਯੁਹੀਨੋ ਨ ਚੇਸ਼੍ਵਰਃ ਯੋਨਿਜਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਤੇਜਾਸ਼੍ ਚਾਣ੍ਡਜਃ ਪਦ੍ਮਸਂਭਵਃ

ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ; ਉਹ ਵੀ ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ, ਅੰਡੇ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਤੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਉਪਜੇ।

ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਙ੍ਗਜਸ਼੍ਚੈਵ ਭਵਾਨ੍ਯਾਸ੍ਤਨਯਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਤਸ੍ਯਾਪ੍ਯਾਯੁਃ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਪਰਾਰ੍ਧਦ੍ਵਯਸਂਮਿਤਮ੍

ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਅੰਗ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਵੀ ਦੋ ਪਰਾਰਧਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਕੋਟਿਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਅਹਰ੍ਭੂਤਾਨਿ ਯਾਨਿ ਵੈ ਸਮਤੀਤਾਨਿ ਕਲ੍ਪਾਨਾਂ ਤਾਵਚ੍ਛੇषਾਪਰਤ੍ਰਯੇ

ਕੋਟੀਆਂ ਕੋਟੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਿਨ, ਜੋ ਕਲਪਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਲੰਘ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਬਚੀ ਹੋਈ ਉਮਰ ਹੈ।

ਤਸ੍ਮਾਦਯੋਨਿਜੇ ਪੁਤ੍ਰੇ ਮृਤ੍ਯੁਹੀਨੇ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ ਪਰਿਤ੍ਯਜਾਸ਼ਾਂ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਗृਹਾਣਾਤ੍ਮਸਮਂ ਸੁਤਮ੍

ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਤੋਂ ਨਾ ਜੰਮੇ ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਆਸ ਛੱਡ ਦੇ; ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।

ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਿਤਾ ਮੇ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ਸ਼ਿਲਾਦ ਇਤਿ ਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸ਼ਚੀਪਤਿਮ੍

ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸ਼ਿਲਾਦਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਹਨ, ਫਿਰ ਸ਼ਚੀਪਤੀ ਨੂੰ ਬੋਲ ਪਏ।

ਭਗਵਨ੍ਨਣ੍ਡਯੋਨਿਤ੍ਵਂ ਪਦ੍ਮਯੋਨਿਤ੍ਵਮੇਵ ਚ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਙ੍ਗਯੋਨਿਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਮਯਾ

ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਜੰਮਣ ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਕੁਝ ਕਮਲ ਤੋਂ, ਕੁਝ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਅੰਗ ਤੋਂ, ਤੇ ਕੁਝ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਹੋਏ ਹਨ।

ਪੁਰਾ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਦਾਯਾਦਾਦ੍ ਗਦਤਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਜਾਤ੍ ਨਾਰਦਾਦ੍ਵੈ ਮਹਾਬਾਹੋ ਕਥਮਤ੍ਰਾਸ਼ੁ ਨੋ ਵਦ

ਹੇ ਮਹਾਨ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਿੰਦਰ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ, ਤੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਨਾਰਦ ਤੋਂ, ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣੀ ਹੈ; ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਜਲਦੀ ਦੱਸੋ।

ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਣੀ ਸਾ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ऽਪਿ ਦੇਵਃ ਪਦ੍ਮੋਦ੍ਭਵਾਤ੍ਮਜਃ ਪੌਤ੍ਰੀਕਨਕਗਰ੍ਭਸ੍ਯ ਕਥਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸੁਤੋ ਵਿਭੁਃ

ਦਾਕਸ਼ਾਯਣੀ ਦਾਕਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਦੇਵਤਾ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ; ਫਿਰ ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਰਭ ਦੀ ਧੀ ਕਿਵੇਂ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਹੈ?

ਸ੍ਥਾਨੇ ਸਂਸ਼ਯਿਤੁਂ ਵਿਪ੍ਰ ਤਵ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕਾਰਣਮ੍ ਕਲ੍ਪੇ ਤਤ੍ਪੁਰੁषੇ ਵृਤ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ

ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇਰਾ ਸੰਦੇਹ ਕਰਨਾ ਠੀਕ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਾਰਨ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਪੁਰੁਸ਼ ਕਲਪ ਵਿਚ, ਇਹ ਘਟਨਾ ਪਰਮੇਸ਼ਟੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨਾਲ ਹੋਈ ਸੀ।

ਸਸਰ੍ਜ ਸਕਲਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ ਜਨਾਰ੍ਦਨੋ ਜਗਨ੍ਨਾਥਃ ਕਲ੍ਪੇ ਵੈ ਮੇਘਵਾਹਨੇ

ਜਨਾਰਦਨ, ਜੋ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹਨ, ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਮੇਘਵਾਹਨ ਕਲਪ ਵਿਚ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਰਚਿਆ।

ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਮੇਘੋ ਭੂਤ੍ਵਾਵਹਦ੍ਧਰਮ੍ ਨਾਰਾਯਣੋ ਮਹਾਦੇਵਂ ਬਹੁਮਾਨੇਨ ਸਾਦਰਮ੍

ਇੱਕ ਦਿਵਯ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਮੇਘ ਬਣ ਕੇ, ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਝਲਿਆ।

ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭਾਵਂ ਮਹਾਦੇਵੋ ਹਰੇਃ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਨਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ ਪ੍ਰਦਦੌ ਤਸ੍ਯ ਸਕਲਂ ਸ੍ਰष੍ਟੁਂ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਹ

ਹਰੀ ਦਾ ਭਾਵ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ, ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਰਚਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਮੇਤ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।

ਤਦਾ ਤਂ ਕਲ੍ਪਮਾਹੁਰ੍ਵੈ ਮੇਘਵਾਹਨਸਂਜ੍ਞਯਾ ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਸ੍ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਦੇਹੋਦ੍ਭਵਸ੍ਤਦਾ

ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਕਲਪ ਨੂੰ ਮੇਘਵਾਹਨ ਨਾਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ।