ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ੁਪਃ ਪ੍ਰਾਹ ਤਥਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ ਭਗਵਾਨਪਿ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਦਧੀਚਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਯਯੌ

ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਸ਼ੁਪ ਨੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ,' ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵੀ ਦਧੀਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।

ਆਸ੍ਥਾਯ ਰੂਪਂ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਭਗਵਾਨ੍ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਃ ਦਧੀਚਮਾਹ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਮ੍ ਅਭਿਵਨ੍ਦ੍ਯ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਃ

ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਦਧੀਚ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਗਏ ਅਤੇ ਜਗਤ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।

ਭੋਭੋ ਦਧੀਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षੇ ਭਵਾਰ੍ਚਨਰਤਾਵ੍ਯਯ ਵਰਮੇਕਂ ਵृਣੇ ਤ੍ਵਤ੍ਤਸ੍ ਤਂ ਭਵਾਨ੍ਦਾਤੁਮਰ੍ਹਤਿ

ਓ ਦਧੀਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਤੋਹਾਡੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਵਰ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਵਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਯਾਚਿਤੋ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਦਧੀਚਃ ਪ੍ਰਾਹ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਜ੍ਞਾਤਂ ਤਵੇਪ੍ਸਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨ ਬਿਭੇਮਿ ਤਵਾਪ੍ਯਹਮ੍

ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਮੰਗੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਦਧੀਚ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਵੀ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ।'

ਭਵਾਨ੍ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਰੂਪੇਣ ਆਗਤੋ ऽਸਿ ਜਨਾਰ੍ਦਨ ਭੂਤਂ ਭਵਿष੍ਯਂ ਦੇਵੇਸ਼ ਵਰ੍ਤਮਾਨਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨ

ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਆਏ ਹੋ, ਜਨਾਰਦਨ; ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਪੁਰਾਣਾ, ਭਵਿੱਖ ਅਤੇ ਵਰਤਮਾਨ ਹੋ, ਜਨਾਰਦਨ।

ਜ੍ਞਾਤਂ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਤ੍ਵਂ ਤ੍ਯਜ ਸੁਵ੍ਰਤ ਆਰਾਧਿਤੋ ऽਸਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਕ੍ਸ਼ੁਪੇਣ ਮਧੁਸੂਦਨ

ਰੁਦਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ; ਓ ਸੁਵ੍ਰਤ, ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਛੱਡੋ। ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਸ਼ੁਪ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਮਧੂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ।

ਜਾਨੇ ਤਵੈਨਾਂ ਭਗਵਨ੍ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਤਾਂ ਹਰੇ ਸ੍ਥਾਨੇ ਤਵੈषਾ ਭਗਵਨ੍ ਭਕ੍ਤਵਾਤ੍ਸਲ੍ਯਤਾ ਹਰੇ

ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਪਿਆਰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਹਰੀ; ਇਹ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਪਿਆਰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਠੀਕ ਹੈ, ਹਰੀ।

ਅਸ੍ਤਿ ਚੇਦ੍ਭਗਵਨ੍ ਭੀਤਿਰ੍ ਭਵਾਰ੍ਚਨਰਤਸ੍ਯ ਮੇ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਯਤ੍ਨੇਨ ਵਰਦਾਂਬੁਜਲੋਚਨ

ਜੇ, ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਕੋਈ ਡਰ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਓ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਕਮਲ-ਆੱਖਾਂ।

ਵਦਾਮਿ ਨ ਮृषਾ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ ਨ ਬਿਭੇਮਿ ਜਨਾਰ੍ਦਨ ਨ ਬਿਭੇਮਿ ਜਗਤ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਦੇਵਦੈਤ੍ਯਦ੍ਵਿਜਾਦਪਿ

ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਡਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਜਨਾਰਦਨ। ਮੈਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੇਵ, ਦੈਤ, ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਨਹੀਂ।

ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਦਧੀਚਸ੍ਯ ਤਦਾਸ੍ਥਾਯ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਤਾਂ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍

ਦਧੀਚ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।

ਭਯਂ ਦਧੀਚ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯੇਵ ਤਵ ਸੁਵ੍ਰਤ ਭਵਾਰ੍ਚਨਰਤੋ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ ਭਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਏਵ ਚ

ਓ ਦਧੀਚ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕਿਤੇ ਵੀ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ, ਓ ਸੁਵ੍ਰਤ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।

ਬਿਭੇਮੀਤਿ ਸਕृਦ੍ਵਕ੍ਤੁਂ ਤ੍ਵਮਰ੍ਹਸਿ ਨਮਸ੍ਤਵ ਨਿਯੋਗਾਨ੍ਮਮ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ੁਪਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸਦਸ੍ਯਥ

ਤੁਸੀਂ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਵਾਰੀ 'ਮੈਂ ਡਰਦਾ ਹਾਂ' ਕਹੋ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਓ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਸ਼ੁਪ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਕਹੋ।

ਏਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਪਿ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਮਹਾਮੁਨਿਃ ਨ ਬਿਭੇਮੀਤਿ ਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਦਧੀਚੋ ਦੇਵਸਤ੍ਤਮਮ੍

ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਇਹ ਸਾਂਤਵਨਾ ਭਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਵੀ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦਧੀਚ ਨੇ ਉਸ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਡਰਦਾ ਨਹੀਂ।'

ਪ੍ਰਭਾਵਾਦ੍ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ਂਭੋਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪਿਨਾਕਿਨਃ ਸ਼ਰ੍ਵਸ੍ਯ ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਸ੍ਯ ਮਹਾਮੁਨਿਃ

ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸ਼ੰਭੂ, ਪਿਨਾਕ ਧਾਰੀ, ਸ਼ਰਵ, ਸ਼ੰਕਰ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ—

ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮੁਨੇਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਕੁਪਿਤੋ ਹਰਿਃ ਚਕ੍ਰਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਭਗਵਾਨ੍ ਦਿਧਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਮ੍

ਫਿਰ, ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਰੀ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ, ਆਪਣਾ ਚਕਰ ਉਠਾ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।

ਅਭਵਤ੍ਕੁਣ੍ਠਿਤਾਗ੍ਰਂ ਹਿ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚਕ੍ਰਂ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ ਪ੍ਰਭਾਵਾਦ੍ਧਿ ਦਧੀਚਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੁਪਸ੍ਯੈਵ ਹਿ ਸਂਨਿਧੌ

ਪਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚਕਰ, ਦਧੀਚ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕਾਰਨ, ਕਸ਼ੁਪ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਅੱਗੇ ਤੋਂ ਮੰਦ ਹੋ ਗਿਆ।

ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤ੍ਕੁਣ੍ਠਿਤਾਗ੍ਰਂ ਹਿ ਚਕ੍ਰਂ ਚਕ੍ਰਿਣਮਾਹ ਸਃ ਦਧੀਚਃ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ ਸਦਸਦ੍ਵ੍ਯਕ੍ਤਿਕਾਰਣਮ੍

ਜਦ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚਕਰ ਅੱਗੇ ਤੋਂ ਮੰਦ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਚਕਰਧਾਰੀ ਨੂੰ ਦਧੀਚ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਗਟ ਅਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।

ਭਗਵਨ੍ ਭਵਤਾ ਲਬ੍ਧਂ ਪੁਰਾਤੀਵ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਚਕ੍ਰਂ ਵਿष੍ਣੋ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ

ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਜੋ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚਕ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਥਿਆਰ ਹੈ।

ਭਵਸ੍ਯੈਤਚ੍ਛੁਭਂ ਚਕ੍ਰਂ ਨ ਜਿਘਾਂਸਤਿ ਮਾਮਿਹ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਾਦ੍ਯੈਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯੈਰ੍ਹਿ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ

ਭਵ ਦਾ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਚਕ੍ਰ ਇੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਵੀਰ੍ਯਮਾਯੁਧਮ੍ ਸਸਰ੍ਜ ਚ ਪੁਨਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸਮਨ੍ਤਤਃ

ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਫਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਉਸ ਲਈ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਅਸਤਰਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।

ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਦੇਵਾਸ੍ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਾਹਾਯ੍ਯਮਵ੍ਯਯਾਃ ਦ੍ਵਿਜੇਨੈਕੇਨ ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਹਿ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਬਲਾਃ

ਫਿਰ ਅਟੱਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਜਦੋਂ ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਲੋਕ ਇਕਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਏ।

ਕੁਸ਼ਮੁष੍ਟਿਂ ਤਦਾਦਾਯ ਦਧੀਚਃ ਸਂਸ੍ਮਰਨ੍ਭਵਮ੍ ਸਸਰ੍ਜ ਸਰ੍ਵਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਵਜ੍ਰਾਸ੍ਥਿਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਵਸ਼ੀ

ਦਧੀਚੀ ਨੇ ਕੁਸ਼ ਘਾਹ ਦੀ ਮੋਠੀ ਲੈ ਕੇ ਭਵ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵਜਰ-ਹੱਡੀ ਬਣਾਈ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸਰਵਣੀ ਸੀ।

ਦਿਵ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਮ੍ ਅਭਵਤ੍ ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਸਦृਸ਼ਪ੍ਰਭਮ੍ ਦਗ੍ਧੁਂ ਦੇਵਾਨ੍ਮਤਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਯੁਗਾਨ੍ਤਾਗ੍ਨਿਰਿਵਾਪਰਃ

ਇੱਕ ਦਿਵਿਆ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਦੀ ਨੀਅਤ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ਵ-ਅੱਗ ਵਾਂਗ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਨਾਰਾਯਣਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਦੇਵੈਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਾਨਿ ਯਾਨਿ ਤੁ ਆਯੁਧਾਨਿ ਸਮਸ੍ਤਾਨਿ ਪ੍ਰਣੇਮੁਸ੍ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਖਂ ਮੁਨੇ

ਇੰਦਰ, ਨਾਰਾਇਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੇ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮੁਨੀ।

ਦੇਵਾਸ਼੍ ਚ ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਧ੍ਵਸ੍ਤਵੀਰ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ ਸਸਰ੍ਜ ਭਗਵਾਨ੍ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸ੍ਵਦੇਹਾਤ੍ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ

ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਟੁੱਟ ਗਈ ਸੀ, ਭੱਜ ਗਏ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ—

ਆਤ੍ਮਨਃ ਸਦृਸ਼ਾਨ੍ ਦਿਵ੍ਯਾਂਲ੍ ਲਕ੍ਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ਾਯੁਤਾਨ੍ ਗਣਾਨ੍ ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸਹਸਾ ਦਦਾਹ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ

ਆਪਣੇ ਵਰਗੇ ਦਿਵਿਆ ਦਲ, ਲੱਖਾਂ-ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ; ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ।

ਤਤੋ ਵਿਸ੍ਮਯਨਾਰ੍ਥਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਮੂਰ੍ਤਿਰਭੂਦ੍ਧਰਿਃ ਤਸ੍ਯ ਦੇਹੇ ਹਰੇਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ ਅਪਸ਼੍ਯਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ

ਫਿਰ, ਅਚੰਭੇ ਲਈ, ਹਰੀ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵ-ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਉਸ ਹਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਵੇਖਿਆ।

ਦਧੀਚੋ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਃ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਗਣਾਨ੍ ਪृਥਕ੍ ਰੁਦ੍ਰਾਣਾਂ ਕੋਟਯਸ਼੍ਚੈਵ ਗਣਾਨਾਂ ਕੋਟਯਸ੍ਤਦਾ

ਪਵਿੱਤਰ ਦਧੀਚੀ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦਲ, ਰੁਦਰਾਂ ਦੀਆਂ ਲੱਖਾਂ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵੇਖੇ।

ਅਣ੍ਡਾਨਾਂ ਕੋਟਯਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਸ਼੍ਵਮੂਰ੍ਤੇਸ੍ਤਨੌ ਤਦਾ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਤਦਖਿਲਂ ਤਤ੍ਰ ਚ੍ਯਾਵਨਿਰ੍ ਵਿਸ੍ਮਿਤਂ ਤਦਾ

ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵ-ਰੂਪ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾਂ ਦੀਆਂ ਲੱਖਾਂ ਵੀ ਵੇਖੀਆਂ; ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਥੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਚਯਵਨ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।