ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਭਗਵਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਦਧੀਚ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ਧਰ੍ਮਵੇਤ੍ਤਾ ਵਿਨੀਤਾਤ੍ਮਾ ਸਖਾ ਮਮ ਪੁਰਾਭਵਤ੍

ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦਧੀਚਾ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਸੰਯਮੀ ਤੇ ਮੇਰਾ ਪੁਰਾਣਾ ਮਿੱਤਰ ਸੀ।

ਅਵਧ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਰ੍ਚਨਤਤ੍ਪਰਃ ਸਾਵਜ੍ਞਂ ਵਾਮਪਾਦੇਨ ਸ ਮਾਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਸਦਸ੍ਯਥ

ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਤੋਂ ਅਜੇਹਾ ਸੀ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿਚ ਅਣਾਦਰ ਨਾਲ ਖੱਬਾ ਪੈਰ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।

ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਦੇਵੇਸ਼ ਵਿष੍ਣੋ ਵਿਸ਼੍ਵਜਗਤ੍ਪਤੇ ਉਵਾਚ ਚ ਮਦਾਵਿष੍ਟੋ ਨ ਬਿਭੇਮੀਤਿ ਸਰ੍ਵਤਃ

ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ, 'ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰਦਾ।'

ਜੇਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਦਧੀਚਂ ਜਗਦੀਸ਼੍ਵਰ ਯਥਾ ਹਿਤਂ ਤਥਾ ਕਰ੍ਤੁਂ ਤ੍ਵਮਰ੍ਹਸਿ ਜਨਾਰ੍ਦਨ

ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਧੀਚਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਰ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ।

ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸੋ ऽਪਿ ਦਧੀਚਸ੍ਯ ਹ੍ਯ੍ ਅਵਧ੍ਯਤ੍ਵਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਸਸ੍ਮਾਰ ਚ ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਮਤੁਲਂ ਹਰਿਃ

ਦਧੀਚਾ ਦੀ ਅਜੇਹਤਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਹਰੀ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਾ ਦੀ ਅਤੁੱਲ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।

ਏਵਂ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਹਰਿਃ ਪ੍ਰਾਹ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਕ੍ਸ਼ੁਤਸਂਭਵਮ੍ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਭਯਮੇਤ੍ਯ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਹਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਰਾਜਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਭੁੱਖ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ।'

ਵਿਸ਼ੇषਾਦ੍ਰੁਦ੍ਰਭਕ੍ਤਾਨਾਮ੍ ਅਭਯਂ ਸਰ੍ਵਦਾ ਨृਪ ਨੀਚਾਨਾਮਪਿ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਦਧੀਚਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਕਿਂ ਪੁਨਃ

ਹੇ ਰਾਜਾ, ਰੁਦਰ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਹਰ ਵੇਲੇ ਨਿਡਰਤਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਨੀਚ ਹੋਣ; ਫਿਰ ਦਧੀਚਾ ਦੀ ਗੱਲ ਹੀ ਕੀ?

ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਵ ਮਹਾਭਾਗ ਵਿਜਯੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਭੂਪਤੇ ਦੁਃਖਂ ਕਰੋਮਿ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਾਪਾਰ੍ਥਂ ਸਸੁਰਸ੍ਯ ਮੇ

ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ; ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਲਈ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚਾਵਾਂਗਾ।

ਭਵਿਤਾ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਾਪੇਨ ਦਕ੍ਸ਼ਯਜ੍ਞੇ ਸੁਰੈਃ ਸਮਮ੍ ਵਿਨਾਸ਼ੋ ਮਮ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪੁਨਰੁਤ੍ਥਾਨਮੇਵ ਚ

ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਦਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਮੇਰਾ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਉਠਣਾ ਹੋਵੇਗਾ।

ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਮੇਤ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਯਤ੍ਨੇਨ ਭੂਪਤੇ ਕਰੋਮਿ ਯਤ੍ਨਂ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦਧੀਚਵਿਜਯਾਯ ਤੇ

ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਦਧੀਚ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲਈ।

ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ੁਪਃ ਪ੍ਰਾਹ ਤਥਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ ਭਗਵਾਨਪਿ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਦਧੀਚਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਯਯੌ

ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਸ਼ੁਪ ਨੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ,' ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵੀ ਦਧੀਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।

ਆਸ੍ਥਾਯ ਰੂਪਂ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਭਗਵਾਨ੍ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਃ ਦਧੀਚਮਾਹ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਮ੍ ਅਭਿਵਨ੍ਦ੍ਯ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਃ

ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਦਧੀਚ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਗਏ ਅਤੇ ਜਗਤ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।

ਭੋਭੋ ਦਧੀਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षੇ ਭਵਾਰ੍ਚਨਰਤਾਵ੍ਯਯ ਵਰਮੇਕਂ ਵृਣੇ ਤ੍ਵਤ੍ਤਸ੍ ਤਂ ਭਵਾਨ੍ਦਾਤੁਮਰ੍ਹਤਿ

ਓ ਦਧੀਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਤੋਹਾਡੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਵਰ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਵਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਯਾਚਿਤੋ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਦਧੀਚਃ ਪ੍ਰਾਹ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਜ੍ਞਾਤਂ ਤਵੇਪ੍ਸਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨ ਬਿਭੇਮਿ ਤਵਾਪ੍ਯਹਮ੍

ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਮੰਗੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਦਧੀਚ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਵੀ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ।'

ਭਵਾਨ੍ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਰੂਪੇਣ ਆਗਤੋ ऽਸਿ ਜਨਾਰ੍ਦਨ ਭੂਤਂ ਭਵਿष੍ਯਂ ਦੇਵੇਸ਼ ਵਰ੍ਤਮਾਨਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨ

ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਆਏ ਹੋ, ਜਨਾਰਦਨ; ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਪੁਰਾਣਾ, ਭਵਿੱਖ ਅਤੇ ਵਰਤਮਾਨ ਹੋ, ਜਨਾਰਦਨ।

ਜ੍ਞਾਤਂ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਤ੍ਵਂ ਤ੍ਯਜ ਸੁਵ੍ਰਤ ਆਰਾਧਿਤੋ ऽਸਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਕ੍ਸ਼ੁਪੇਣ ਮਧੁਸੂਦਨ

ਰੁਦਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ; ਓ ਸੁਵ੍ਰਤ, ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਛੱਡੋ। ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਸ਼ੁਪ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਮਧੂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ।

ਜਾਨੇ ਤਵੈਨਾਂ ਭਗਵਨ੍ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਤਾਂ ਹਰੇ ਸ੍ਥਾਨੇ ਤਵੈषਾ ਭਗਵਨ੍ ਭਕ੍ਤਵਾਤ੍ਸਲ੍ਯਤਾ ਹਰੇ

ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਪਿਆਰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਹਰੀ; ਇਹ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਪਿਆਰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਠੀਕ ਹੈ, ਹਰੀ।

ਅਸ੍ਤਿ ਚੇਦ੍ਭਗਵਨ੍ ਭੀਤਿਰ੍ ਭਵਾਰ੍ਚਨਰਤਸ੍ਯ ਮੇ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਯਤ੍ਨੇਨ ਵਰਦਾਂਬੁਜਲੋਚਨ

ਜੇ, ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਕੋਈ ਡਰ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਓ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਕਮਲ-ਆੱਖਾਂ।

ਵਦਾਮਿ ਨ ਮृषਾ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ ਨ ਬਿਭੇਮਿ ਜਨਾਰ੍ਦਨ ਨ ਬਿਭੇਮਿ ਜਗਤ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਦੇਵਦੈਤ੍ਯਦ੍ਵਿਜਾਦਪਿ

ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਡਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਜਨਾਰਦਨ। ਮੈਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੇਵ, ਦੈਤ, ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਨਹੀਂ।

ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਦਧੀਚਸ੍ਯ ਤਦਾਸ੍ਥਾਯ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਤਾਂ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍

ਦਧੀਚ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।

ਭਯਂ ਦਧੀਚ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯੇਵ ਤਵ ਸੁਵ੍ਰਤ ਭਵਾਰ੍ਚਨਰਤੋ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ ਭਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਏਵ ਚ

ਓ ਦਧੀਚ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕਿਤੇ ਵੀ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ, ਓ ਸੁਵ੍ਰਤ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।

ਬਿਭੇਮੀਤਿ ਸਕृਦ੍ਵਕ੍ਤੁਂ ਤ੍ਵਮਰ੍ਹਸਿ ਨਮਸ੍ਤਵ ਨਿਯੋਗਾਨ੍ਮਮ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ੁਪਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸਦਸ੍ਯਥ

ਤੁਸੀਂ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਵਾਰੀ 'ਮੈਂ ਡਰਦਾ ਹਾਂ' ਕਹੋ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਓ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਸ਼ੁਪ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਕਹੋ।

ਏਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਪਿ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਮਹਾਮੁਨਿਃ ਨ ਬਿਭੇਮੀਤਿ ਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਦਧੀਚੋ ਦੇਵਸਤ੍ਤਮਮ੍

ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਇਹ ਸਾਂਤਵਨਾ ਭਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਵੀ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦਧੀਚ ਨੇ ਉਸ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਡਰਦਾ ਨਹੀਂ।'

ਪ੍ਰਭਾਵਾਦ੍ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ਂਭੋਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪਿਨਾਕਿਨਃ ਸ਼ਰ੍ਵਸ੍ਯ ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਸ੍ਯ ਮਹਾਮੁਨਿਃ

ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸ਼ੰਭੂ, ਪਿਨਾਕ ਧਾਰੀ, ਸ਼ਰਵ, ਸ਼ੰਕਰ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ—

ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮੁਨੇਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਕੁਪਿਤੋ ਹਰਿਃ ਚਕ੍ਰਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਭਗਵਾਨ੍ ਦਿਧਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਮ੍

ਫਿਰ, ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਰੀ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ, ਆਪਣਾ ਚਕਰ ਉਠਾ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।

ਅਭਵਤ੍ਕੁਣ੍ਠਿਤਾਗ੍ਰਂ ਹਿ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚਕ੍ਰਂ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ ਪ੍ਰਭਾਵਾਦ੍ਧਿ ਦਧੀਚਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੁਪਸ੍ਯੈਵ ਹਿ ਸਂਨਿਧੌ

ਪਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚਕਰ, ਦਧੀਚ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕਾਰਨ, ਕਸ਼ੁਪ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਅੱਗੇ ਤੋਂ ਮੰਦ ਹੋ ਗਿਆ।

ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤ੍ਕੁਣ੍ਠਿਤਾਗ੍ਰਂ ਹਿ ਚਕ੍ਰਂ ਚਕ੍ਰਿਣਮਾਹ ਸਃ ਦਧੀਚਃ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ ਸਦਸਦ੍ਵ੍ਯਕ੍ਤਿਕਾਰਣਮ੍

ਜਦ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚਕਰ ਅੱਗੇ ਤੋਂ ਮੰਦ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਚਕਰਧਾਰੀ ਨੂੰ ਦਧੀਚ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਗਟ ਅਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।

ਭਗਵਨ੍ ਭਵਤਾ ਲਬ੍ਧਂ ਪੁਰਾਤੀਵ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਚਕ੍ਰਂ ਵਿष੍ਣੋ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ

ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਜੋ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚਕ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਥਿਆਰ ਹੈ।

ਭਵਸ੍ਯੈਤਚ੍ਛੁਭਂ ਚਕ੍ਰਂ ਨ ਜਿਘਾਂਸਤਿ ਮਾਮਿਹ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਾਦ੍ਯੈਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯੈਰ੍ਹਿ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ

ਭਵ ਦਾ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਚਕ੍ਰ ਇੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।