ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਨੀਲਕਣ੍ਠਾਯ ਦੇਵਾਯ ਚਿਤਾਭਸ੍ਮਾਙ੍ਗਧਾਰਿਣੇ ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਰੁਦ੍ਰਾਣਾਂ ਨੀਲਲੋਹਿਤਃ

ਨੀਲੇ ਗਲੇ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ, ਚਿਤਾ ਦੀ ਰਾਖ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ; ਤੂੰ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨੀਲਾ-ਲਾਲ ਹੈਂ।

ਆਤ੍ਮਾ ਚ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਸਾਂਖ੍ਯੈਃ ਪੁਰੁष ਉਚ੍ਯਤੇ ਪਰ੍ਵਤਾਨਾਂ ਮਹਾਮੇਰੁਰ੍ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਃ

ਤੂੰ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈਂ, ਸੰਖਿਆ ਵੱਲੋਂ ਪੁਰੁਸ਼ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂਮੇਰੂ, ਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹੈਂ।

ऋषੀਣਾਂ ਚ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਾਸਵਸ੍ ਤਥਾ ਓਙ੍ਕਾਰਃ ਸਰ੍ਵਵੇਦਾਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸਾਮ ਚ ਸਾਮਸੁ

ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਾਸਵ, ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਓਂਕਾਰ, ਅਤੇ ਸਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਾਮ ਹੈਂ।

ਆਰਣ੍ਯਾਨਾਂ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਚ ਸਿਂਹਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ ਗ੍ਰਾਮ੍ਯਾਣਾਮृषਭਸ਼੍ਚਾਸਿ ਭਗਵਾਂਲ੍ਲੋਕਪੂਜਿਤਃ

ਜੰਗਲ ਦੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਸ਼ੇਰ ਹੈਂ, ਪਰਮਾਤਮਾ; ਪਾਲਤੂਆਂ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਬਲਦ ਹੈਂ, ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਸਰ੍ਵਥਾ ਵਰ੍ਤਮਾਨੋ ऽਪਿ ਯੋ ਯੋ ਭਾਵੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤ੍ਵਾਮੇਵ ਤਤ੍ਰ ਪਸ਼੍ਯਾਮੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਕਥਿਤਂ ਤਥਾ

ਕਿਸੇ ਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜੋ ਭਾਵ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਹੋਣਗੇ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।

ਕਾਮਃ ਕ੍ਰੋਧਸ਼੍ ਚ ਲੋਭਸ਼੍ ਚ ਵਿषਾਦੋ ਮਦ ਏਵ ਚ ਏਤਦ੍ ਇਚ੍ਛਾਮਹੇ ਬੋਦ੍ਧੁਂ ਪ੍ਰਸੀਦ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ

ਇੱਛਾ, ਗੁੱਸਾ, ਲਾਲਚ, ਉਦਾਸੀ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ; ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਪਰਮਾਤਮਾ।

ਮਹਾਸਂਹਰਣੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵ ਕृਤਾਤ੍ਮਨਾ ਕਰਂ ਲਲਾਟੇ ਸਂਵਿਧ੍ਯ ਵਹ੍ਨਿਰੁਤ੍ਪਾਦਿਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ

ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਲੈ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਦੇਵ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਮੱਥੇ ਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਤੋਂ ਅੱਗ ਨਿਕਲ ਆਈ।

ਤੇਨਾਗ੍ਨਿਨਾ ਤਦਾ ਲੋਕਾ ਅਰ੍ਚਿਰ੍ਭਿਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਵृਤਾਃ ਤਸ੍ਮਾਦਗ੍ਨਿਸਮਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਬਹਵੋ ਵਿਕृਤਾਗ੍ਨਯਃ

ਉਸ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਲਪਟਾਂ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਅੱਗ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅੱਗਾਂ ਬਣ ਗਈਆਂ।

ਕਾਮਃ ਕ੍ਰੋਧਸ਼੍ ਚ ਲੋਭਸ਼੍ ਚ ਮੋਹੋ ਦਮ੍ਭ ਉਪਦ੍ਰਵਃ ਯਾਨਿ ਚਾਨ੍ਯਾਨਿ ਭੂਤਾਨਿ ਸ੍ਥਾਵਰਾਣਿ ਚਰਾਣਿ ਚ

ਇੱਛਾ, ਗੁੱਸਾ, ਲਾਲਚ, ਭੁਲਾਵਾ, ਦਿਖਾਵਾ, ਮੁਸੀਬਤ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ—

ਦਹ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਣਿਨਸ੍ਤੇ ਤੁ ਤ੍ਵਤ੍ਸਮੁਤ੍ਥੇਨ ਵਹ੍ਨਿਨਾ ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਦਹ੍ਯਮਾਨਾਨਾਂ ਤ੍ਰਾਤਾ ਭਵ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰ

ਇਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਤੇਰੇ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜਦੇ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਵੀ ਸੜ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਸਾਡੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਬਣ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ।

ਤ੍ਵਂ ਚ ਲੋਕਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਭੂਤਾਨਿ ਪਰਿषਿਞ੍ਚਸਿ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ਮਹਾਭਾਗ ਪ੍ਰਭੋ ਸ਼ੁਭਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਕ

ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਛਿੜਕਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਮਹਾਂਸ਼ਕਤੀ, ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।

ਆਜ੍ਞਾਪਯ ਵਯਂ ਨਾਥ ਕਰ੍ਤਾਰੋ ਵਚਨਂ ਤਵ ਭੂਤਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਰੂਪਕੋਟਿਸ਼ਤੇषੁ ਚ

ਆਸ ਦੇ, ਹੇ ਨਾਥ, ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਹੁਕਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ। ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਾਤੀਆਂ ਅਤੇ ਰੂਪਾਂ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਵਿਚ—

ਅਨ੍ਤਂ ਗਨ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਤਾਃ ਸ੍ਮ ਦੇਵਦੇਵ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ

ਅਸੀਂ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਤਤਸ੍ਤੁਤੋष ਭਗਵਾਨ੍ ਅਨੁਗृਹ੍ਯ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤੁਤਸ੍ਤੇषਾਮ੍ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍

ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ।

ਯਃ ਪਠੇਚ੍ਛृਣੁਯਾਦ੍ਵਾਪਿ ਯੁष੍ਮਾਭਿਃ ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਸ੍ਤਵਮ੍ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਗਾਣਪਤ੍ਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍

ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਗਾਏ ਹੋਏ ਇਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵੋ ਹਿਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਲਿਙ੍ਗਮਖਿਲਂ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਕृਤਿਰ੍ਮਮ ਦੇਹਜਾ

ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ: ਸਾਰੀ ਮਹਿਲਾ ਸ਼ਕਤੀ, ਦੇਵੀ, ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਹੈ।

ਪੁਂਲ੍ਲਿਙ੍ਗਂ ਪੁਰੁषੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮਮ ਦੇਹਸਮੁਦ੍ਭਵਃ ਉਭਾਭ੍ਯਾਮੇਵ ਵੈ ਸृष੍ਟਿਰ੍ ਮਮ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ

ਪੁਰਸ਼ ਸ਼ਕਤੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੈ; ਦੋਹਾਂ ਰੂਪਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਮੇਰੀ ਸਿਰਜਣਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।

ਨ ਨਿਨ੍ਦੇਦ੍ਯਤਿਨਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਦਿਗ੍ਵਾਸਸਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਬਾਲੋਨ੍ਮਤ੍ਤਵਿਚੇष੍ਟਂ ਤੁ ਮਤ੍ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਮ੍

ਇਸ ਲਈ, ਯਤੀ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਬੱਚੇ, ਪਾਗਲ, ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।

ਯੇ ਹਿ ਮਾਂ ਭਸ੍ਮਨਿਰਤਾ ਭਸ੍ਮਨਾ ਦਗ੍ਧਕਿਲ੍ਬਿषਾਃ ਯਥੋਕ੍ਤਕਾਰਿਣੋ ਦਾਨ੍ਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਧ੍ਯਾਨਪਰਾਯਣਾਃ

ਜੋ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਰਾਖ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਰਾਖ ਨਾਲ ਸੜ ਗਏ, ਜੋ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦੇ, ਸੰਯਮੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ—

ਮਹਾਦੇਵਪਰਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਚਰਨ੍ਤੋ ਹ੍ਯੂਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਸਃ ਅਰ੍ਚਯਨ੍ਤਿ ਮਹਾਦੇਵਂ ਵਾਙ੍ਮਨਃਕਾਯਸਂਯਤਾਃ

ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਹਾਦੇਵ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਰਧਵ ਰੇਤਸ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਬੋਲ, ਮਨ ਤੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।

ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨ ਨਿਵਰ੍ਤਨ੍ਤਿ ਤੇ ਪੁਨਃ ਤਸ੍ਮਾਦੇਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਦਿਵ੍ਯਮ੍ ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਵ੍ਯਕ੍ਤਲਿਙ੍ਗਿਨਃ

ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ; ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਵਰਤ ਵਿਸ਼ੇਸ਼, ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਗਟ ਲਿੰਗ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹੇ ਗਏ ਹਨ।

ਭਸ੍ਮਵ੍ਰਤਾਸ਼੍ ਚ ਮੁਣ੍ਡਾਸ਼੍ ਚ ਵ੍ਰਤਿਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਿਣਃ ਨ ਤਾਨ੍ਪਰਿਵਦੇਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਨ ਚੈਤਾਨ੍ਨਾਭਿਲਙ੍ਘਯੇਤ੍

ਜੋ ਰਾਖ ਵਾਲਾ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮੂੰਡੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਬੁਧੀਮਾਨ ਮਨੁੱਖ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਾ ਕਰੇ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾ ਤਿਆਗੇ।

ਨ ਹਸੇਨ੍ਨਾਪ੍ਰਿਯਂ ਬ੍ਰੂਯਾਦ੍ ਅਮੁਤ੍ਰੇਹ ਹਿਤਾਰ੍ਥਵਾਨ੍ ਯਸ੍ਤਾਨ੍ਨਿਨ੍ਦਤਿ ਮੂਢਾਤ੍ਮਾ ਮਹਾਦੇਵਂ ਸ ਨਿਨ੍ਦਤਿ

ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਹੱਸਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਕਦੇ ਕੋਈ ਅਪ੍ਰੀਤਿ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਇੱਥੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ, ਕਿਸੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਯਸ੍ ਤ੍ਵੇਤਾਨ੍ ਪੂਜਯੇਨ੍ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ ਪੂਜਯਤਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍ ਏਵਮੇष ਮਹਾਦੇਵੋ ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ

ਪਰ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਚਮੁਚ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ—

ਯੁਗੇ ਯੁਗੇ ਮਹਾਯੋਗੀ ਕ੍ਰੀਡਤੇ ਭਸ੍ਮਗੁਣ੍ਠਿਤਃ ਏਵਂ ਚਰਤ ਭਦ੍ਰਂ ਵਸ੍ ਤਤਃ ਸਿਦ੍ਧਿਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਥ

ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਂ ਯੋਗੀ, ਜੋ ਰਾਖ ਨਾਲ ਲਿਪਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੇਡਦਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲੋ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿਧੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗੀ।

ਅਤੁਲਮਿਹ ਮਹਾਭਯਪ੍ਰਣਾਸ਼ਹੇਤੁਂ ਸ਼ਿਵਕਥਿਤਂ ਪਰਮਂ ਪਦਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਪਗਤਭਵਲੋਭਮੋਹਚਿਤ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਣਿਪਤਿਤਾਃ ਸਹਸਾ ਸ਼ਿਰੋਭਿਰ੍ ਉਗ੍ਰਮ੍

ਇੱਥੇ ਜੋ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੇ ਵੱਡੇ ਡਰ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਿਵ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸਰਵੋਤਮ ਦਰਜਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਲੋਭ, ਮੋਹ ਤੇ ਭਟਕਾਵਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਤਤਃ ਪ੍ਰਮੁਦਿਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵਂ ਕਥਿਤਂ ਤਦਾ ਗਨ੍ਧੋਦਕੈਃ ਸੁਸ਼ੁਦ੍ਧੈਸ਼੍ ਚ ਕੁਸ਼ਪੁष੍ਪਵਿਮਿਸ਼੍ਰਿਤੈਃ

ਫਿਰ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਚੱਜੇ ਚੰਦਨ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ, ਕੁਸ਼ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ—

ਸ੍ਨਾਪਯਨ੍ਤਿ ਮਹਾਕੁਮ੍ਭੈਰ੍ ਅਦ੍ਭਿਰ੍ ਏਵ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਗੁਹ੍ਯੈਰ੍ ਹੁਂਕਾਰੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸੁਸ੍ਵਰੈਃ

ਵੱਡੀਆਂ ਕਾਂਡੀਆਂ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਪਾ ਕੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੁਪਤ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਸੁਰੀਲੇ 'ਹੁੰ' ਉਚਾਰਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਨਮੋ ਦੇਵਾਧਿਦੇਵਾਯ ਮਹਾਦੇਵਾਯ ਵੈ ਨਮਃ ਅਰ੍ਧਨਾਰੀਸ਼ਰੀਰਾਯ ਸਾਂਖ੍ਯਯੋਗਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਨੇ

ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਅਰਧ-ਨਾਰੀ ਦੇਹ ਵਾਲੇ, ਸਾਂਖਯ ਤੇ ਯੋਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।