ਉਵਾਚ ਬਾਲਧੀਰ੍ਮृਤਃ ਪ੍ਰਸੀਦ ਚੇਤਿ ਵੈ ਮੁਨੇਃ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ-ਸ੍ਯ ਚਾਨੁਗੋ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਬਚਪਨ ਵਾਲੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਮਰਿਆ ਹੋਇਆ ਨੇ, 'ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ,' ਮੁਨੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸੇਵਕ ਗਣਪਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਤਤੋ ਵਿਵੇਸ਼ ਭਗਵਾਨ੍ ਅਨੁਗृਹ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ਗੂਢਸ਼ਰੀਰਂ ਹਿ ਧ੍ਵਸ੍ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਨ੍ਤਕਂ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਨੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲਏ ਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਵਿਚ ਪਰਵੈਸ਼ ਕੀਤਾ; ਮੌਤ ਦੇ ਨਸ਼ਟ ਤੇ ਲੁਕਵੇਂ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਞ੍ਜਯਂ ਚੈਵ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਮ੍ਪੂਜਯੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਮੁਕ੍ਤਿਦਂ ਭੁਕ੍ਤਿਦਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲਏ, ਮ੍ਰਿਤਿਉੰਜੈ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜੋ — ਸ਼ੰਕਰ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਤੇ ਭੋਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਬਹੁਨਾ ਕਿਂ ਪ੍ਰਲਾਪੇਨ ਸਂਨ੍ਯਸ੍ਯਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵੈ ਭਵਮ੍ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚਾਪਰਯਾ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਵੈ ਭਵਿष੍ਯਥ
ਵਧੇਰੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਤਿਆਗ ਕਰਕੇ ਭਵ ਨੂੰ ਪੂਜੋ; ਉਸ ਵਿਚ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਦਾ ਤੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਃ ਪ੍ਰਸੀਦ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਦੇਵੇਸ਼ੇ ਭਵੇਦ੍ਰੁਦ੍ਰੇ ਪਿਨਾਕਿਨਿ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲੋਂ ਅਜਿਹੇ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਰੁਦ੍ਰ, ਪਿਨਾਕੀ ਵਿਚ ਭਗਤੀ ਹੋਵੇ।'
ਕੇਨ ਵਾ ਤਪਸਾ ਦੇਵ ਯਜ੍ਞੇਨਾਪ੍ਯਥ ਕੇਨ ਵਾ ਵ੍ਰਤੈਰ੍ਵਾ ਭਗਵਦ੍ਭਕ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ
ਕਿਹੜੇ ਤਪ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਜਾਂ ਕਿਹੜੇ ਯਜਨ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਕਿਹੜੇ ਵਰਤਾਂ ਨਾਲ, ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲਏ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਭਗਤ ਬਣਦੇ ਹਨ?
ਨ ਦਾਨੇਨ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ੍ ਤਪਸਾ ਚ ਨ ਵਿਦ੍ਯਯਾ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ ਹੋਮੈਰ੍ ਵ੍ਰਤੈਰ੍ ਵੇਦੈਰ੍ ਯੋਗਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ ਨਿਰੋਧਨੈਃ
ਨਾ ਦਾਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ, ਨਾ ਤਪ ਨਾਲ, ਨਾ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਨਾ ਯਜਨ, ਹੋਮ, ਵਰਤ, ਵੇਦ, ਜੋਗ ਦੇ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਜਾਂ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਨਾਲ—
ਪ੍ਰਸਾਦੇ ਨੈਵ ਸਾ ਭਕ੍ਤਿਃ ਸ਼ਿਵੇ ਪਰਮਕਾਰਣੇ ਅਥ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਪਰਮਰ੍षਯਃ
ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿਵ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ, ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਭਗਤੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ—
ਸਦਾਰਤਨਯਾਃ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਣੇਮੁਸ਼੍ ਚ ਪਿਤਾਮਹਮ੍ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਸ਼ੁਪਤੀ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਿਦਾ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਪਤਨੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਥੱਕੇ ਹੋਏ, ਪਿਤਾਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਭਗਤੀ ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮੁਨੇਰ੍ ਵਿਜਯਦਾ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਮृਤ੍ਯੁਜਯਪ੍ਰਦਾ ਦਧੀਚਸ੍ਤੁ ਪੁਰਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਹਰਿਂ ਜਿਤ੍ਵਾਮਰੈਰ੍ਵਿਭੁਮ੍
ਇਹ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਮੌਤਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦਧੀਚੀ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਹਰੀ, ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਸੀ।
ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਜਘਾਨ ਪਾਦੇਨ ਵਜ੍ਰਾਸ੍ਥਿਤ੍ਵਂ ਚ ਲਬ੍ਧਵਾਨ੍ ਮਯਾਪਿ ਨਿਰ੍ਜਿਤੋ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਯ ਕੀਰ੍ਤਨਾਤ੍
ਮੈਂ ਪੈਰ ਨਾਲ ਨਾਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਵਜਰ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਪਾ ਲਈ; ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਕੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਸ਼੍ਵੇਤੇਨਾਪਿ ਗਤੇਨਾਸ੍ਯਂ ਮृਤ੍ਯੋਰ੍ਮੁਨਿਵਰੇਣ ਤੁ ਮਹਾਦੇਵਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਜਿਤੋ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਯਥਾ ਮਯਾ
ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਚਿੱਟੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਵੀ ਮੌਤ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਕਥਂ ਭਵਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਦੇਵਦਾਰੁਵਨੌਕਸਃ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਃ ਸ਼ਰਣਂ ਦੇਵਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਮੇ ਪ੍ਰਭੋ
ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਭਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਦੇਵਦਾਰੂ ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਓਟ ਲੱਭੀ।
ਤਾਨੁਵਾਚ ਮਹਾਭਾਗਾਨ੍ ਭਗਵਾਨ੍ ਆਤ੍ਮਭੂਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਦੇਵਦਾਰੁਵਨਸ੍ਥਾਂਸ੍ਤੁ ਤਪਸਾ ਪਾਵਕਪ੍ਰਭਾਨ੍
ਆਤਮਭੂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ, ਜੋ ਆਪ ਹੀ ਮਹਾਨ ਹਨ, ਦੇਵਦਾਰੂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਤੇ ਤਪ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਏष ਦੇਵੋ ਮਹਾਦੇਵੋ ਵਿਜ੍ਞੇਯਸ੍ਤੁ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ਨ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਰਮਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਪਦਂ ਸਮਧਿਗਮ੍ਯਤੇ
ਇਹ ਪ੍ਰਭੂ ਮਹਾਦੇਵ ਹਨ, ਜੋ ਮਹਾਂਪ੍ਰਭੂ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ ਕੋਈ ਦਰਜਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ऋषੀਨਾਂ ਚ ਪਿਤॄਣਾਂ ਚੈਵ ਸ ਪ੍ਰਭੁਃ ਸਹਸ੍ਰਯੁਗਪਰ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਲਯੇ ਸਰ੍ਵਦੇਹਿਨਃ
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ; ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਲੀਨ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸਂਹਰਤ੍ਯੇष ਭਗਵਾਨ੍ ਕਾਲੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ਏष ਚੈਵ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸृਜਤ੍ਯੇਕਃ ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ
ਇਹ ਭਗਵਾਨ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਾਲ ਬਣ ਕੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਹਾਰਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏष ਚਕ੍ਰੀ ਚ ਵਜ੍ਰੀ ਚ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਕृਤਲਕ੍ਸ਼ਣਃ ਯੋਗੀ ਕृਤਯੁਗੇ ਚੈਵ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਕ੍ਰਤੁਰ੍ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਚਕਰ ਅਤੇ ਵਜਰ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ; ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਯੋਗੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿੱਚ ਯਜਨ।
ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਚੈਵ ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਰ੍ ਧਰ੍ਮਕੇਤੁਃ ਕਲੌ ਸ੍ਮृਤਃ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਤਯਸ੍ਤ੍ਵੇਤਾ ਯੇ ऽਭਿਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤਿ ਪਣ੍ਡਿਤਾਃ
ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਾਲ ਅੱਗ ਹੈ; ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦਾ ਝੰਡਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਰੂਦਰ ਦੀਆਂ ਰੂਪਾਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਚਤੁਰਸ੍ਰਂ ਬਹਿਸ਼੍ਚਾਨ੍ਤਰ੍ ਅष੍ਟਾਸ੍ਰਂ ਪਿਣ੍ਡਿਕਾਸ਼੍ਰਯੇ ਵृਤ੍ਤਂ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਯੋਗ੍ਯਮ੍ ਏਵਂ ਲਿਙ੍ਗਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਜਿਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਬਾਹਰਲੇ ਪਾਸੇ ਚੌਕੋਣੀ, ਪਿੰਡਿਕਾ ਵਿੱਚ ਅਠ ਪਾਸੇ ਅਤੇ ਉਪਰੋਂ ਗੋਲ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਆਕਾਰ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਮੋ ਹ੍ਯਗ੍ਨੀ ਰਜੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਮ੍ ਮੂਰ੍ਤਿਰੇਕਾ ਸ੍ਥਿਤਾ ਚਾਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਤਯਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਅੰਧਕਾਰ ਅੱਗ ਹੈ, ਰਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਤਵ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ ਜੋ ਚਮਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਰੂਪ ਇੱਕ ਹੈ, ਇਹ ਰੂਪਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵਜੋਂ ਮੰਨੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ ਤਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਯੋਗੇਨ ਤੁ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਿ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਮ੍ ਈਸ਼ਾਨਂ ਪ੍ਰਭੁਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਨ ਯੋਗ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਹੀ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਈਸ਼ਾਨ, ਅਟੱਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਰਾਧਯਨ੍ਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧਾ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਃ ਲਿਙ੍ਗਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾ ਲਈ ਹੈ, ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਅਙ੍ਗੁष੍ਠਮਾਤ੍ਰਂ ਸੁਸ਼ੁਭਂ ਸੁਵृਤ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਸਂਮਤਮ੍ ਸਮਨਾਭਂ ਤਥਾष੍ਟਾਸ੍ਰਂ षੋਡਸ਼ਾਸ੍ਰਮ੍ ਅਥਾਪਿ ਵਾ
ਉਹ ਲਿੰਗ ਅੰਗੂਠੇ ਜਿੰਨਾ ਸੁੰਦਰ, ਗੋਲ ਅਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ; ਪਿੰਡਿਕਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ, ਅਠ ਪਾਸੇ ਜਾਂ ਸੋਲਾਂ ਪਾਸੇ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਸੁਵृਤ੍ਤਂ ਮਣ੍ਡਲਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਮ੍ ਵੇਦਿਕਾ ਦ੍ਵਿਗੁਣਾ ਤਸ੍ਯ ਸਮਾ ਵਾ ਸਰ੍ਵਸਂਮਤਾ
ਪਿੰਡਿਕਾ ਗੋਲ, ਚੰਗੀ ਬਣੀ ਹੋਈ, ਦਿਵਿਆ ਅਤੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ; ਉਸ ਦਾ ਆਧਾਰ ਦੋ ਗੁਣਾ ਜਾਂ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਸਭ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਗੋਮੁਖੀ ਚ ਤ੍ਰਿਭਾਗੈਕਾ ਵੇਦ੍ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਾ ਪਟ੍ਟਿਕਾ ਚ ਸਮਨ੍ਤਾਦ੍ਵੈ ਯਵਮਾਤ੍ਰਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਪਿੰਡਿਕਾ ਗੋਮੁਖੀ ਆਕਾਰ ਦੀ, ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ, ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ; ਅਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਪੱਟੀ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਜੌ ਦੇ ਦਾਣੇ ਜਿੰਨੀ ਚੌੜੀ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਦਵਿਜ।
ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਰਾਜਤਂ ਸ਼ੈਲਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਾਮ੍ਰਮਯਂ ਤਥਾ ਵੇਦਿਕਾਯਾਸ਼੍ ਚ ਵਿਸ੍ਤਾਰਂ ਤ੍ਰਿਗੁਣਂ ਵੈ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ, ਪੱਥਰ ਜਾਂ ਤਾਮੇ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਪਿੰਡਿਕਾ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਹਰ ਪਾਸੇ ਉਸ ਦੇ ਆਕਾਰ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਹੋਵੇ।
ਵਰ੍ਤੁਲਂ ਚਤੁਰਸ੍ਰਂ ਵਾ षਡਸ੍ਰਂ ਵਾ ਤ੍ਰਿਰਸ੍ਰਕਮ੍ ਸਮਨ੍ਤਾਨ੍ਨਿਰ੍ਵ੍ਰਣਂ ਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਲਕ੍ਸ਼ਣੈਸ੍ਤਤ੍ ਸੁਲਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਉਹ ਗੋਲ, ਚੌਕੋਣੀ, ਛੇ ਪਾਸੇ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਪਾਸੇ ਵਾਲੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨਾਲ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਪੂਜਾਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਮ੍ ਕਲਸ਼ਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਵੇਦਿਮਧ੍ਯੇ ਤਥਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਰਵਾਜ ਹੈ, ਪੂਜਾ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਕਲਸ਼ ਵੇਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖੋ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ।
ਸਹਿਰਣ੍ਯਂ ਸਬੀਜਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਿਸ਼੍ ਚਾਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਮ੍ ਸੇਚਯੇਚ੍ਚ ਤਤੋ ਲਿਙ੍ਗਂ ਪਵਿਤ੍ਰੈਃ ਪਞ੍ਚਭਿਃ ਸ਼ੁਭੈਃ
ਉਸ ਕਲਸ਼ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਬੀਜਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਪੰਜ ਪਵਿਤ੍ਰ ਤੇ ਸੁਭਾਅਤ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।